Home ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ITS JUST A MASK

ITS JUST A MASK

Με τη μάσκα να ακουμπά ένα μεγάλο διάστημα της ημέρας στο πρόσωπό μας, τα μάτια μας σηκώνουν ένα μεγάλο βάρος σ′ αυτό που αποκαλούμε επικοινωνία με τους γύρω μας.

Κάποτε μπορούσαμε να χαμογελάσουμε σε έναν γείτονα που είδαμε στον δρόμο ή σε κάποιον που συναντήσαμε σε κάποιο δημόσιο χώρο. Σήμερα αυτό αρχίζει να γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο, μια μάλλον αμήχανη υπόθεση ιδιαίτερα αν κι οι δυο φοράμε μάσκα. Ποια είναι η έκφραση του τμήματος του προσώπου που καλύπτει; Τι σημαίνουν αυτές οι τσακίσεις γύρω από τα μάτια εκείνου που συναντάμε; Είναι στραγγαλισμένος στα προβλήματά του, συνοφρυώνεται, ή ανταποδίδει το χαμόγελό μας.

Κάποιοι επιλέγουν την σωματική επαφή αντί χαιρετισμού από απόσταση. Ακουμπούν τους αγκώνες τους ή αγγίζουν τις γροθιές τους. Ξαφνικά, πρέπει να γίνουμε δημιουργικοί με το πώς αναγνωρίζουμε τους άλλους. Όχι μόνο αυτό, αλλά εργαζόμαστε επίσης πιο σκληρά για να αποκωδικοποιήσουμε τι προσπαθούν να μας μεταδώσουν οι άνθρωποι.

Η μύτη και το στόμα, παράλληλα με τα μάτια, αποτυπώνουν την πλήρη εικόνα των συναισθημάτων που βιώνουμε και μεταδίδουμε οπτικά: Ευτυχία, θλίψη, αηδία, θυμό. Αν αφαιρέσουμε κάποια απ′ αυτά, ίσως να δυσκολευτούμε να αντιληφθούμε πώς αισθάνεται το άτομο με το οποίο μιλάμε.

Συνήθως, τα χαρακτηριστικά του προσώπου μας σε συνδυασμό με την ομιλία και άλλες μη λεκτικές χειρονομίες είναι αυτά που μας βοηθούν να επικοινωνούμε με άλλους.

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα με τη μάσκα, είναι ότι δεν λαμβάνουμε όλες τις ενδείξεις του προσώπου όπως θα κάναμε κανονικά, λέει ο καθηγητής Στήβεν Τέιλορ, κλινικός ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας στον Καναδά και συγγραφέας του βιβλίου «The Psychology of Pandemics» και αυτό καθιστά την επικοινωνία δύσκολη.

Στηριζόμαστε σε μεγάλο βαθμό στα στόματα για την ανάγνωση των χειλιών. Αν δεν ακούσουμε τι λέει ένα άτομο, συχνά συμπληρώνουμε τα κενά κοιτάζοντας τα σχήματα που κάνουν τα χείλη του καθώς μιλά. Αυτό είναι ακόμη πιο σημαντικό για όσους είναι κωφοί. Οι μάσκες μας δυσκολεύουν επίσης να ακούσουμε τι λένε οι συνομιλητές μας, καθώς οι φωνές τους ακούγονται πιο σιγά. Αυτό θέτει πρόσθετες προκλήσεις σε όσους έχουν απώλεια ακοής, ωθώντας προς το σχεδιασμό και την κατασκευή διαφανών μασκών για να το αντιμετωπίσουν.

Ενώ υπάρχουν περιορισμένες μελέτες σχετικά με την χρήση μάσκας προσώπου και τον αντίκτυπο στην επικοινωνία μας, μια μελέτη σε ένα νοσοκομειακό περιβάλλον διαπίστωσε ότι οι ασθενείς θεωρούσαν ότι οι γιατροί που φορούσαν μάσκες προσώπου σε ραντεβού είχαν μικρότερη ενσυναίσθηση από τα υπόλοιπα μέλη του ιατρικού προσωπικού.

Το να φοράμε μάσκα αφαιρεί τα χείλη, τη μύτη και το στόμα από την εξίσωση, αλλά έχουμε ακόμα την ομιλία μας και άλλες χειρονομίες για να στηριχθούμε.

Κάπως όπως οι άνθρωποι που χάνουν την ακοή τους αρχίζουν να βασίζονται περισσότερο στην ανάγνωση των χειλιών, τώρα οι άνθρωποι βασίζονται περισσότερο στα στοιχεία του προσώπου και στους φωνητικούς τόνους.

Ίσως να μην μπορούμε να δούμε το στόμα ενός ατόμου, αλλά μπορούμε να ”ακούμε” συχνά με τη φωνή του, για παράδειγμα. Εάν είναι χαρούμενο, ο τόνος μπορεί να είναι ελαφρύς, σχεδόν μουσικός, ενώ αν είναι λυπημένο, μπορεί να μιλά πιο αργά ή σε βραδύτερο ρυθμό.

Θα αλλάξει εντελώς η επικοινωνία μας ως εκ τούτου; 

Μπορεί να προσαρμόσουμε τον τρόπο που επικοινωνούμε με άλλους ενώ φοράμε μάσκες, αλλά έχουμε επίσης χρόνο να επικοινωνήσουμε με άλλους σε καταστάσεις όπου δεν φοράμε. Είναι πιθανό με την πάροδο του χρόνου να μάθουμε να προσαρμόζουμε το στυλ επικοινωνίας μας ενώ φοράμε μάσκα, αλλά να διατηρούμε και την ικανότητά μας να επικοινωνούμε με τον ίδιο τρόπο που κάναμε πριν εμφανιστεί αυτό το κάλυμμα στη ζωή μας.

Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, είναι πιθανό να συνεχίσουμε να προσαρμοζόμαστε και να βρίσκουμε μεθόδους επικοινωνίας με άλλους. «Θα συμφιλιωθούμε με ό,τι καινούργιο και θα επιβιώσουμε».

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here