Home ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ “FRAMING BRITNEY SPEARS” ΤΟ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ...

“FRAMING BRITNEY SPEARS” ΤΟ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ

Από τα πρώτα λεπτά του πολύκροτου ντοκιμαντέρ των «New York Times» για την Μπρίτνεϊ Σπίαρς συνειδητοποιείς ότι στην ουσία δεν γνωρίζεις τίποτα για την τραγική ιστορία μίας από τις πιο αγαπημένες και παρεξηγημένες ποπ σταρ του πλανήτη.

Το Framing Britney Spears κάνει μια αναδρομή στην καριέρα της από την κορυφή μέχρι τα προβλήματα ψυχικής υγείας. Κυρίως εξηγεί στους ανυποψίαστους θεατές τι είναι η επιτροπεία που αυτήν τη στιγμή βιώνει η 39χρονη σταρ, ένα καθεστώς που συνήθως αφορά άτομα προχωρημένης ηλικίας ή άτομα που πάσχουν από βαριές ασθένειες.

Από το 2008, μετά το εξιτήριο που πήρε από την ψυχιατρική κλινική όπου νοσηλεύτηκε για πέντε ημέρες, η Μπρίτνεϊ Σπίαρς βρίσκεται υπό την πλήρη νομική κηδεμονία του 68χρονου πατέρα της, ο οποίος είναι υπεύθυνος για όλες της τις επαγγελματικές, οικονομικές και προσωπικές αποφάσεις. Η απόφαση πάρθηκε με συνοπτικές διαδικασίες λόγω της ευαίσθητης τότε κατάστασής της.

Αν και αρχικά θα έπρεπε να έχει ισχύ για έναν χρόνο, δηλαδή ως το 2009, συνεχίζεται μέχρι σήμερα, έντεκα χρόνια μετά. Κανείς δεν τη σεβόταν ως άνθρωπο ούτε αναγνώριζε τα επιτεύγματά της ως καλλιτέχνη, οι περισσότεροι αρέσκονταν να καταβροχθίζουν λαίμαργα κάθε λεπτομέρεια για την προσωπική της ζωή.

Η Σπίαρς δεν είναι άρρωστη, ούτε ηλικιωμένη. Πριν από δύο χρόνια δούλευε ασταμάτητα, κάνοντας εμφανίσεις στην τηλεόραση αλλά και παγκόσμιες περιοδείες. Σταμάτησε ξαφνικά, όταν ξεκίνησε η δικαστική διαμάχη με τον πατέρα της. Μέσω του δικηγόρου της δήλωσε ότι δεν θα κάνει πλέον συναυλίες αν εκείνος συνεχίσει να ελέγχει την καριέρα της.  

Η υπόθεση δεν ήταν γνωστή στο ευρύτερο κοινό, αλλά σιγόβραζε εδώ και αρκετό καιρό στo Διαδίκτυο. Χρειάστηκε το κίνημα #FreeBritneySpears, που δημιουργήθηκε από τους πιστούς φαν της, να μεγαλώσει τόσο, ώστε σταδιακά να τη φέρνει στο φως τον τελευταίο χρόνο. Είναι συγκινητικό να βλέπεις αυτούς τους άγνωστούς της ανθρώπους να μιλάνε γι’ αυτήν και το πόσο σημαντική είναι για εκείνους.

Οι δεκάδες άνδρες και γυναίκες που τώρα βρίσκονται πίσω από το συγκεκριμένο κίνημα και διαδηλώνουν με μάσκες έξω από το δικαστήριο ήταν ανάμεσα σε όλα αυτά τα παιδιά που μεγάλωσαν στο μεταίχμιο της νέας χιλιετίας, ακούγοντας τη μουσική της. Γι’ αυτούς τους εφήβους τότε, η Μπρίτνεϊ Σπίαρς ήταν το απόλυτο είδωλο. Μια 16χρονη πιτσιρίκα σαν κι αυτούς. Όταν εμφανίστηκε το 1999 στο βίντεο «… Baby one more time» ως μαθήτρια περιφερόμενη στους διαδρόμους ενός σχολείου, φορώντας μια προκλητική καθολική στολή, σάρωσε τα πάντα στο πέρασμά της.

Σε μια εποχή που το ροκ κυριαρχούσε στις προτιμήσεις των ακροατών και η ποπ δεν είχε ξεπεράσει την boyband φάση της, ήταν κάτι σαν επανάσταση. Μετά τις αντιδράσεις για το νέο ντοκιμαντέρ Ένα χαρισματικό και ανεπιτήδευτο κορίτσι – φαινόμενο που διοχέτευε το ταλέντο του στον χορό και στο τραγούδι και ανέβηκε στην κορυφή ξαφνικά, χωρίς να είναι κατασκεύασμα των δισκογραφικών. Η Σπίαρς συνδύαζε την απόλυτη αθωότητα με τη θηλυκή υπερ – σεξουαλικοποίηση και για καιρό κανείς δεν έμοιαζε πρόθυμος να της το συγχωρήσει. Παρά την απρόσμενη και τεράστια επιτυχία της έπεσε θύμα αδυσώπητης εκμετάλλευσης από τον Τύπο ανεξαιρέτως, ακόμα περισσότερο εξαιτίας της κουλτούρας των ταμπλόιντ, που μεσουρανούσαν εκείνη την περίοδο. Κανείς δεν τη σεβόταν ως άνθρωπο ούτε αναγνώριζε τα επιτεύγματά της ως καλλιτέχνη, οι περισσότεροι αρέσκονταν να καταβροχθίζουν λαίμαργα κάθε λεπτομέρεια για την προσωπική της ζωή.  

Αρκετοί την αντιμετώπιζαν, χωρίς υπερβολή, ως τη «χαζή ξανθιά», περνώντας την ίδια αντίληψη και στον κόσμο που τους παρακολουθούσε ή τους διάβαζε. Δεν μπορεί να γίνει πιο ξεκάθαρο αυτό στο «Framing Britney Spears», το βλέπεις να ξεδιπλώνεται μπροστά σου μέσα από ένα μελετημένο κολάζ παλιότερων συνεντεύξεων και εμφανίσεών της.  

Σε ηλικία 8 ετών ταξίδεψε, μαζί με τη μητέρα της, στην Ατλάντα για να κάνει οντισιόν για την αναβίωση του Mickey Mouse Club. Εκεί συμμετείχε μαζί με τους Κριστίνα Αγκιλέρα, Τζάστιν Τίμπερλεϊκ, Ράιαν Γκόσλινγκ και Κέρι Ράσελ. Όταν η εκπομπή σταμάτησε, έβαλε μπροστά τη σόλο καριέρα της, εντυπωσιάζοντας τους μάνατζερ και τους παραγωγούς. Άρχισε να εμφανίζεται σε εμπορικά κέντρα και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Μέχρι σήμερα, το ντεμπούτο άλμπουμ της, το «… Baby one more», είναι το πιο εμπορικό που έχει κυκλοφορήσει από έφηβο καλλιτέχνη.

Τα πρώτα μαύρα σημάδια στην καριέρα της εμφανίστηκαν όταν αποφάσισε να χωρίσει τον Τζάστιν Τίμπερλεϊκ μετά από τρία χρόνια καθότι για την Αμερική, ήταν το απόλυτο ζευγάρι. Ο Τίμπερλεϊκ, από προσωπική φιλοδοξία, άρχισε να τη διαβάλλει στα μίντια και να αποκαλύπτει λεπτομέρειες από τις προσωπικές τους στιγμές. Κυκλοφόρησε, δε, ένα βίντεο με μια σωσία της που κλαιγόταν ότι η σχέση τους τελείωσε επειδή τον απάτησε.

Ακολούθησε ο γάμος της με τον Kέβιν Φέντερλαϊν, οι δύο εγκυμοσύνες της και ένα ανελέητο κυνήγι από τους παπαράτσι, που έμοιαζε περισσότερο με μαρτύριο, εικασίες ότι ήταν ανίκανη μητέρα (με πιο πιθανό να πάσχει από επιλόχεια κατάθλιψη) και ένα σωρό άλλα.

Όταν πήρε διαζύγιο το 2006 και δύο χρόνια μετά έχασε την κηδεμονία των παιδιών της ήρθε η κατάρρευση μπροστά σε όλον τον κόσμο, με το περιβόητο ξύρισμα του κεφαλιού της. Σήμερα φαίνεται ότι έχει απομακρυνθεί από τα φώτα της δημοσιότητας και προσπαθεί να ζήσει «ήσυχα και ειρηνικά», ως κανονικός άνθρωπος, όπως γράφει συχνά στο Instagram της. Δεν γνωρίζει κανείς σε τι κατάσταση βρίσκεται και ίσως είναι καλύτερα έτσι για την ίδια. Αν μη τι άλλο, το ντοκιμαντέρ φαίνεται ότι βοήθησε στη δικαστική διαμάχη με τον πατέρα της, που πλέον δεν θα αποφασίζει μόνος του γι’ αυτήν αλλά σε συνεργασία με ένα τραπεζικό ίδρυμα.  

Μέχρι και ο Τζάστιν Τίμπερλεϊκ αναγκάστηκε να της ζητήσει συγγνώμη μετά την τεράστια κατακραυγή που δέχτηκε στα social media.

Από την ηλικία των 10 ετών καλούνταν δημόσια να αντιμετωπίζει ευγενικά την αδιακρισία, που προερχόταν κυρίως από άνδρες, σε συνεντεύξεις…