Home Blog

ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΤΟΥ ΝΤΡΑΜΕΡ ΤΩΝ DEF LEPPARD ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΜΑΘΗΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ

Στις 31 Δεκεμβρίου 1984, ο 21χρονος ντράμερ του συγκροτήματος, Ρικ Άλεν, κατευθυνόμενος προς το σπίτι της οικογένειας του στο Σέφιλντ για το πάρτι της Παραμονής της Πρωτοχρονιάς, ενεπλάκει σε αυτοκινητιστικό ατύχημα.

Οδηγούσε το Chevrolet Corvette του όταν τον προσπέρασε προκλητικά ένα Alfa Romeo. Πάνω στα νεύρα του να προσπεράσει το Alfa Romeo δεν πρόσεξε ότι πλησίαζε σε στροφή, έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του, το οποίο πέρασε από ένα πέτρινο τοίχο και κατέληξε σε ένα χωράφι.

Το αυτοκίνητο κατέληξε αναποδογυρισμένο, ο ίδιος εκσφενδονίστηκε εκτός του οχήματος, ενώ η φιλενάδα του Miriam Barendsen παρέμεινε ασφαλής στη θέση της. Από το ατύχημα ο Άλεν έχασε ακαριαία το αριστερό του χέρι. Η Miriam δεν τραυματίστηκε και βρήκε τον Άλεν στο χωράφι. Τους βοήθησαν δύο περαστικοί και ο Άλεν οδηγήθηκε στο νοσοκομείο. Οι γιατροί επανατοποθέτησαν το χέρι του Άλεν αλλά αναγκαστικά το αφαίρεσαν λόγω μόλυνσης. Βγήκε από το νοσοκομείο μετά από τρεισήμισι εβδομάδες.

Ο Άλεν βρισκόταν σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση, αφού πίστευε ότι δεν θα μπορούσε να ξαναπαίξει με το συγκρότημα. Το ίδιο πίστευαν και οι υπόλοιποι αλλά τον στήριζαν ψυχολογικά και δεν ήθελαν να τον διώξουν από τη μπάντα στη χειρότερη στιγμή της ζωής του.

Μαζί με τον Joe Elliott συνάντησαν ειδικούς και άρχιζαν να σχεδιάζουν ένα μοντέλο ντραμς προσαρμοσμένο στις ανάγκες του. Ο πρώην ντράμερ των Status Quo, Jeff Rich, που τον βοήθησαν πολύ κατά την ανάρρωσή του, σχεδίασαν μαζί ένα ηλεκτρονικό μοντέλο ντράμς, που θα μπορούσε να παίζει καποιος με το ένα χέρι.

Η κατασκευάστρια εταιρία ηλεκτρονικών ντράμς Simmons, δημιούργησε ένα μοντέλο με τις προδιαγραφές τους. Ο Άλεν έκανε την πρώτη του μετά το ατύχημα εμφάνιση το 1986 στο φεστιβάλ Monsters of Rock στο Κάστρο του Ντόνιγκτον, ενώ το 1987 οι Def Leppard κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Hysteria, που είναι και το πιο επιτυχημένο του συγκροτήματος μέχρι σήμερα, πουλώντας 20 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.

Η επιμονή του Άλλεν βοήθησε πολλούς ανθρώπους να μην χάνουν το νόημα τους για τη ζωή έπειτα από κάποιο σοβαρό ατύχημα. Ο ίδιος μέχρι σήμερα παρεβρίσκεται σε διάφορες εκδηλώσεις βοηθώντας ανθρώπους να επανακτίσουν το νόημα τους για τη ζωή όπως επίσης να μην παύουν να κυνηγούνα το όνειρο τους.

Ο ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (VANGELIS)

Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου υπήρξε ένας σπουδαίος Έλληνας μουσικοσυνθέτης που διέπρεψε σε παγκόσμιο επίπεδο, και του οφείλουμε πολλά σαν ελληνισμός.

Ο Eυάγγελος Οδυσσέας Παπαθανασίου γεννήθηκε στην Αγριά Μαγνησίας, στις 29 Μαρτίου 1943 κι έγινε ευρύτερα γνωστός ως Vangelis. Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους Έλληνες μουσικούς και συνθέτες της ηλεκτρονικής, progressive, ambient, τζαζ και ορχηστρικής μουσικής.

Ξεκίνησε να συνθέτει από την ηλικία των τεσσάρων ετών, ενώ έδωσε την πρώτη του δημόσια παράσταση στην ηλικία των έξι, χωρίς να έχει καμία μουσική εκπαίδευση. Ήταν αυτοδίδακτος παρά τις πιέσεις των γονιών του, αλλά και των δασκάλων του, που τον προέτρεπαν να κάνει μαθήματα μουσικής. Ωστόσο, σπούδασε κλασική μουσική, ζωγραφική και σκηνοθεσία στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στην Αθήνα.

Θεωρείται ο πατέρας της ηλεκτρονικής μουσικής.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 κάνει τα πρώτα του βήματα στη μουσική με τη συμμετοχή του στο συγκρότημα Forminx. Το όχημα για την επιτυχία του συγκροτήματος ήταν το τραγούδι Jeronimo Yanka που σημείωσε τεράστια επιτυχία καθώς το 45άρι άλμπουμ έγινε χρυσό την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του.

Το 1968 μετακόμισε στο Παρίσι και μαζί με τον Έλληνα καλλιτέχνη Ντέμη Ρούσο δημιούργησε τους Aphrodite’s Child. Το επιτυχημένο διπλό άλμπουμ με τον τίτλο 666 θεωρείται ότι του έδωσε ώθηση για την αρχή μιας διεθνούς καριέρας.

Ενώ αποτελούσε ακόμα μέλος των Aphrodite’s Child, άρχισε δειλά να ασχολείται και με διαφορετικά πράγματα. Η αρχή έγινε το 1970 όταν έγραψε την μουσική για μία ταινία του Χένρι Χάπιερ. Ακολούθησε ένα ακουστικό ντοκιμαντέρ επηρεασμένο από της φοιτητικές εξεγέρσεις στο Παρίσι του 1968.

Το 1973 ξεκίνησε μία επιτυχημένη συνεργασία με τον σκηνοθέτη Φρέντερικ Ροσίφ για μία σειρά ντοκιμαντέρ για την άγρια φύση, ενώ λίγο προτού μεταβεί στο Λονδίνο κυκλοφόρησε το σόλο άλμπουμ Earth.

Το 1975 αποχώρησε τους Aphrodite’s Child για να εγκατασταθεί στο Λονδίνο. Εκεί επένδυσε όλες του τις οικονομίες ιδρύοντας υπερσύγχρονες για την εποχή εγκαταστάσεις μουσικών ηχογραφήσεων, τα Nemo studios.

Η πρώτη του συλλογή ήταν το Heaven and Hell (1975) ενώ ακολούθησαν και άλλα επιτυχημένα άλμπουμ, όπως το Albedo 0.3 (1976), το Spiral (1977) για το οποίο βραβεύτηκε με το διεθνές βραβείο MIDEM Instrumental, το Beaubourg (1978) και το China (1979). Εκείνη την περίοδο ο Παπαθανασίου άρχισε να γίνεται παγκοσμίως γνωστός.

Το 1978 συνεργάστηκε με την Ελληνίδα ηθοποιό Ειρήνη Παππά στο άλμπουμ με τίτλο Ωδές, που περιέχει παραδοσιακά ελληνικά τραγούδια, ενώ το 1986 συνεργάστηκαν ξανά στο άλμπουμ Ραψωδίες. Ο Παπαθανασίου έκανε παράλληλα άλλη μία μεγάλη συνεργασία με τον Γιον Άντερσον σε τέσσερα άλμπουμ, το Short Stories (1978), το The Friends of Mr Cairo (1981), το Private Collection (1983) και το Page of Life (1991).

Ένα μεγάλο μέρος των συνθέσεων του Παπαθανασίου δημιουργήθηκαν για να πλαισιώσουν κινηματογραφικές παραγωγές ως σάουντρακ. Κορυφαίο σάουντρακ θεωρείται το Chariots of Fire για την ομώνυμη ταινία του 1981 η οποία απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής το 1982. Η ταινία εξιστορεί την προσπάθεια τριών Βρετανών δρομέων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο Παρίσι.

Ο Παπαθανασίου έχει γράψει μουσική σε αρκετές ταινίες, ντοκιμαντέρ και τηλεοπτικές παραγωγές, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν οι:

– Vortex – (1967) του Νίκου Κούνδουρου

– Missing, 1982, του Έλληνα σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά

– Blade Runner (1982), του Ρίντλεϊ Σκοτ

– Bounty (1984) του Ρότζερ Ντόναλτσον

– Francesco (1989) της Liliana Cavani

– Conquest of Paradise 1492, (1992) για το οποίο απέσπασε το βραβείο Echo Awards αλλά και το βραβείο του Χρυσού Λέοντα

– Bitter Moon, (1992) του Ρόμαν Πολάνσκι

– Καβάφης (1996) του Γιάννη Σμαραγδή

– Vangelis – Closing Titles (Cavafy OST)

– Alexander, (2004) του Όλιβερ Στόουν

– Ελ Γκρέκο (2007) του Γιάννη Σμαραγδή

Η εξερεύνηση του διαστήματος τον ενθουσίαζε από τα πρώτα του παιδικά χρόνια όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος. Ένα μεγάλο μέρος από τα έργα του είναι αφιερωμένο σε αυτό, ενώ διαχρονικά οι κορυφαίοι διαστημικοί οργανισμοί τον εμπιστεύτηκαν για να μελοποιήσει τις επιτυχίες τους.

Το καλοκαίρι του 2001 ο Παπαθανασίου παρουσίασε το έργο Μυθωδία στους στύλους του Ολυμπίου Διός. Η μουσική του έργου δημιουργήθηκε ώστε να συνοδεύσει τη διαστημική αποστολή της NASA “2001: Οδύσσεια στον Άρη”. Μία υπερπαραγωγή που συζητήθηκε έντονα γιατί όλος ο εξοπλισμός και το προσωπικό που δούλεψε ήταν αμερικάνοι. Σενάρια συνομωσίας προκάλεσε και το γεγονός ότι τεράστιοι project – ορες έστελναν ζωντανή τη μετάδοση της συναυλίας προς τον Άρη. Γεγονός που έκανε πολλούς να λένε ότι ήταν μια εξασφάλιση άδειας προσεδάφισής στον Άρη…από ποιους; Το έργο προβλήθηκε τηλεοπτικά σε όλο τον πλανήτη ενώ υπήρχαν γιγαντοοθόνες και στο Παναθηναϊκό Στάδιο.

Μετά το τέλος της μουσικής παράστασης η γαλλική κυβέρνηση, την οποία εκπροσώπησε ο υπουργός παιδείας Ζακ Λανγκ, απένειμε στον Παπαθανασίου τον τίτλο του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής σε μία τελετή που έλαβε χώρα στο περιστύλιο του Ζαππείου.

Δύο χρόνια αργότερα η NASA του απένειμε το μετάλλιο δημόσιας συνεισφοράς σε αναγνώριση εξαιρετικής συνεισφοράς στο όραμα της. Το βραβείο αποτελεί την υψηλότερη τιμή από τον Αμερικανικό οργανισμό για μη κυβερνητικά πρόσωπα.

Το 2013, η NASA υιοθέτησε για δεύτερη φορά τη μουσική του Παπαθανασίου με ένα πρωτότυπο μουσικό έργο που δημιουργήθηκε για να πλαισιώσει το βίντεο από την αποστολή Ήρα (Τζούνο), που απεικονίζει συγχρόνως την κίνηση της Γης και της σελήνης μαζί για πρώτη φορά. Το βίντεο απαθανατίστηκε κατά τη διάρκεια της αποστολής καθ’ οδόν για το σύστημα του πλανήτη Δία.

Τον Νοέμβριο του 2014 ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) πρότεινε στον Παπαθανασίου να συνθέσει την μουσική για την πρώτη ιστορική προσεδάφιση σε κομήτη. Έτσι, συνέθεσε μια μουσική τριλογία (Άφιξη, Το ταξίδι του Philae και Το βαλς του Ροζέτα) η οποία παρουσιάστηκε από τον ESA μετά την επιτυχημένη προσεδάφιση του σκάφους Ροζέτα στον κομήτη 67P.[8][15]

Το 1995, ως φόρο τιμής στην μουσική του προσφορά αλλά και στην αγάπη του για το διάστημα, το Minor Planet Center της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης έδωσε το όνομα του συνθέτη στον Αστεροειδή της Κύριας Ζώνης 6354, που πλέον ονομάζεται 6354 Vangelis.

Διάφορες μουσικές δημιουργίες

1982: Δημιουργεί το ηχητικό σήμα των ειδήσεων της ΕΡΤ, το οποίο συνέχιζε να ακούγεται στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων μέχρι σήμερα, με εξαίρεση την περίοδο 2013-2015.

1991: Αναλαμβάνει τη μουσική για τα ντοκιμαντέρ του παγκοσμίου φήμης ωκεανογράφου Ζακ-Υβ Κουστώ.

1999: Συνθέτει τη μουσική που συνόδευσε την παρουσίαση του επίσημου εμβλήματος των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, ενώ δημιουργεί και τη μουσική για την τελετή παράδοσης την ολυμπιακής φλόγας τόσο στο Σίδνεϊ όσο και από το Σύδνεϊ στην Αθήνα.

2002: Δημιουργεί την μουσική για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002 που πραγματοποιήθηκε στις Ιαπωνία και Κορέα.

Αξιοσημείωτη είναι η προσφορά του Βαγγέλη Παπαθανασίου και στο Θέατρο. Το 1983 δημιούργησε τη μουσική για τη παράσταση του Μιχάλη Κακογιάννη, Ηλέκτρα στο Αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, με πρωταγωνίστρια την Ειρήνη Παππά.

Επίσης έχει συνεργαστεί με τα Βασιλικά μπαλέτα, καθώς δημιούργησε την μουσική για τρία έργα, Το R B Sque (1980) που παρουσιάστηκε στο Βασιλικό Θέατρο Drury Lane, Το Φρανκενστάιν (1985) και το Η πεντάμορφη και το τέρας (1986).

Το ενδιαφέρον του για τις τέχνες δεν περιοριζόταν μόνο στη σύνθεση μουσικής. Το 1997 έκανε την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα, καθώς σχεδίασε και διηύθυνε εξ ολοκλήρου την τελετή έναρξης του 6ου Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ανοιχτού Στίβου της IAAF που πραγματοποιήθηκε στο Παναθηναϊκό της Αθήνας.

Το 2003 αποκάλυψε την ικανότητα του στη ζωγραφική παρουσιάζοντας 70 δικά του έργα ζωγραφικής στα πλαίσια της Βαλένσια Μπιενάλ στην Ισπανία. Μετά την επιτυχία της έκθεσης Vangelis Pintura, τα έργα του εκτίθενται σε σημαντικές γκαλερί σε όλο τον κόσμο.

Την ίδια χρονιά, ο Παπαθανασίου παρουσίασε επίσης ένα βιβλίο που περιέχει μερικά από τα ωραιότερα έργα του, με τίτλο Vangelis.

Βραβεία και διακρίσεις

– Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού 1982 Για την μουσική στη ταινία Δρόμοι της φωτιάς.

– Βραβείο Emmy για το «Cosmos: A Personal Voyage (1982) του Καρλ Σαγκάν, μία τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε σε 69 χώρες και σε 500 εκατομμύρια τηλεθεατές.

– Χρυσός Λέοντας στο Cannes Lions International Advertising Festival, για την μουσική Ask the Mountains σε τηλεοπτική διαφήμιση.

– Βραβείο Max Steiner Award το 1989, για σύνθεση και παρουσίαση διακεκριμένης κινηματογραφικής μουσικής.

– Βραβείο Echo (Γερμανία) για το διεθνή καλλιτέχνη της χρονιάς 1992.

– Βραβείο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Φλάνδρας (Βέλγιο) για καλύτερη μουσική επένδυση κινηματογραφικής ταινίας.

– Βραβείο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βαλένθια για καλύτερη μουσική επένδυση κινηματογραφικής ταινίας.

– Βραβείο Κοινού για καλύτερη μουσική επένδυση κινηματογραφικής ταινίας από την Παγκόσμια Ακαδημία Μουσικής Επένδυσης στη Φλάνδρα, Βέλγιο.

– Βραβείο Απόλλων το 1993 για τη συνεισφορά του στη μουσική από την Εταιρεία των Φίλων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

– Τίτλος του Ιππότη του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων της Γαλλικής Δημοκρατίας το 1992. Η απονομή έγινε από τον Γάλλο υπουργό παιδείας.

– Δύο φορές το Παγκόσμιο Μουσικό Βραβείο του Μόντε Κάρλο, για τον Έλληνα καλλιτέχνη με τις μεγαλύτερες πωλήσεις.

– Τίτλος του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας το 2001.

– Βραβείο RIAJ (Δισκογραφική Βιομηχανία της Ιαπωνίας) για διεθνές τραγούδι της χρονιάς 2002.

– Μετάλλιο Δημόσιας Συνεισφοράς της NASA σε αναγνώριση εξαιρετικής συνεισφοράς στο όραμα της NASA το 2003.

– Το 2013 τα Ελληνικά Ταχυδρομεία εξέδωσαν γραμματόσημα τα οποία τον απεικόνιζαν.

Τιμητικό διδακτορικό δίπλωμα από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών το 2008, παραχωρώντας του το διακεκριμένο τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Το διδακτορικό του δόθηκε για την εξαιρετική συμβολή του στη μουσική παιδεία του ελληνικού λαού, καθώς και για τη διάδοση του μηνύματος του Ελληνισμού σε όλο τον κόσμο.

Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου, ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες μουσικοσυνθέτες που ήταν γνωστός στο εξωτερικό ως Vangelis, πέθανε την Τρίτη 17/Μαίου/2022 σε νοσοκομείο της Γαλλίας, όπου το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν με Covid-19.

ΤΑ UFO ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΥΠΗΡΧΑΝ (βίντεο).

Το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ επιβεβαίωσε αυτό που οι “ρομαντικοί” υποστηρικτές εξωγήινης ζωής ήλπιζαν εδώ και καιρό να είναι αληθινό.

Τη Δευτέρα, 16/5/2022 το Πεντάγωνο δημοσίευσε τρία βίντεο του Πολεμικού Ναυτικού που προκάλεσαν εικασίες για αγνώστων στοιχείων ιπτάμενων αντικειμένων εδώ και χρόνια, λέγοντας ότι σκοπό είχαν να «ξεκαθαρίσουν τυχόν παρερμηνείες» σχετικά με το εάν το μη διαβαθμισμένο υλικό ήταν πραγματικό.

“Είναι αληθινό, είπε το Πεντάγωνο”.

Τα βίντεο, που τραβήχτηκαν από αεροπόρους του ναυτικού, δείχνουν αντικείμενα να εκτοξεύονται στον ουρανό, ένα να περιστρέφεται ενάντια στον άνεμο και οι πιλότοι ακούγονται να εκφράζουν σύγχυση και δέος. Όταν εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο Διαδίκτυο, έδωσαν νέα πνοή στη συζήτηση που διήρκεσε δεκαετίες σχετικά με το εάν οι διαστρικοί επισκέπτες είχαν έρθει ποτέ στη Γη.

Η διάθεση βίντεο από το Πενταγώνο ενθουσίασε τους λάτρεις της αναζήτησης εξωγήινης ζωής.

Οι πιλότοι του Πολεμικού Ναυτικού μίλησαν για αντικείμενα που φαινόταν να αψηφούν τους νόμους της φυσικής. Προέκυψαν λεπτομέρειες για ένα μυστηριώδες, πενταετές πρόγραμμα του Πενταγώνου και ισχυρισμούς για κράματα μετάλλων που λέγεται ότι έχουν ανακτηθεί από άγνωστα φαινόμενα. Ο πρώην ηγέτης της πλειοψηφίας στη Γερουσία Χάρι Ριντ, Δημοκρατικός της Νεβάδα, μίλησε για τη μακρά ώθησή του για περισσότερη έρευνα σε άγνωστα ιπτάμενα αντικείμενα.

Οι συγκρατημένη και βαθιά θρησκόληπτη κοινωνία των πιστών, προειδοποιούν ότι συνήθως υπάρχουν γήινες εξηγήσεις για τέτοιες θεάσεις και ότι όταν οι άνθρωποι δεν ξέρουν γιατί συνέβη κάτι, δεν σημαίνει ότι συνέβη λόγω εξωγήινων. Γεγονός που τους κάνει ναθέλουν να πιστεύουν ότι δεν υπάρχει άλλη ζωή στο σύμπαν πέραν από τη δική μας γιατί αυτό θα ανέτρεπε ότι πιστέυαμε ή πρεσβεύουμε μέχρι τώρα.

Το Πεντάγωνο δημοσιεύει επιτέλους αυτό το υλικό, αλλά γρατσουνίζει μόνο την επιφάνεια της έρευνας και των διαθέσιμων υλικών. Οι ΗΠΑ πρέπει να ρίξουν μια σοβαρή, επιστημονική ματιά σε αυτό και σε οποιεσδήποτε πιθανές επιπτώσεις στην εθνική ασφάλεια. Ο αμερικανικός λαός αξίζει να ενημερωθεί.

Το Πεντάγωνο δεν έχει κάνει ποτέ καμία δήλωση σχετικά με το τι ακριβώς συμβαίνει στα βίντεο, που καταγράφηκαν στα τέλη του 2004 και στις αρχές του 2015 πάνω από τον Ειρηνικό και ανοιχτά της Ανατολικής Ακτής. Το Πολεμικό Ναυτικό επιβεβαίωσε ότι τα τρία βίντεο που κυκλοφορούν είναι πράγματι ηχογραφήσεις που έγιναν από αεροπόρους του ναυτικού, δήλωσε η Σούζαν Γκοφ, εκπρόσωπος του Πενταγώνου. Το Πολεμικό Ναυτικό θεωρούσε πάντα τα φαινόμενα που παρατηρήθηκαν σε αυτά τα βίντεο ως αγνώστων στοιχείων.

Το πρακτορείο στάθηκε σε αυτόν τον χαρακτηρισμό τη Δευτέρα. Πρόσθεσε ότι, «μετά από ενδελεχή ανασκόπηση», διαπίστωσε ότι τα βίντεο δεν αποκάλυψαν «καμία ευαίσθητη ικανότητα ή σύστημα» και «δεν παρεμπόδισαν καμία μεταγενέστερη έρευνα για εισβολές στρατιωτικού εναέριου χώρου από άγνωστα εναέρια φαινόμενα».

Ο ιδρυτής της Stars Academy of Arts & Sciences και πρώην κυβερνητικός Tom DeLonge χαρακτήρισε την απελευθέρωση του Πενταγώνου «μνημειώδη νέα» που «αφαίρεσε την αμφιβολία σχετικά με την αυθεντικότητα των αποδεικτικών στοιχείων στον δημόσιο τομέα».

«Πιστεύουμε ότι αυτό το επίπεδο αναγνώρισης είναι ακριβώς αυτό που απαιτείται για να εξαλειφθεί ο ακραίος σκεπτικισμός γύρω από το U.A.P. γεγονότα, ώστε να μπορέσουμε επιτέλους να προχωρήσουμε στην ανταλλαγή και την ανάλυση αξιόπιστων δεδομένων από έγκριτα ιδρύματα. Μετά από 70 χρόνια παραπληροφόρησης, είναι καιρός να σημειώσουμε πρόοδο για να κατανοήσουμε την εξαιρετική τεχνολογία που παρατηρείται κατά τη διάρκεια αυτών των γεγονότων.

Σε αυτούς τους αβέβαιους καιρούς, είναι πιο σημαντικό από ποτέ οι κυβερνήσεις να λένε την αλήθεια στους πολίτες τους, καθώς είναι ο πιο σημαντικός πυλώνας μιας δημοκρατίας. Τι σημαίνει να κρύβουν οι κυβερνήσεις από το λαό τέτοιες αλήθειες. Σε καμία περίπτωση δεν διορίζει ο λαός τους ηγέτες του για να φιλτράρει τις αλήθειες που θα του λέε και όλα αυτά περί διάλυσης του σύγχρονου πολιτισμού είναι ανυπόστατα. Άν πρέπει ένας πολιτισμός να ξεχάσει όσα ήξερε καιι ναπροχωρήσει με άλλα αυτό λέγεται ιστορία και όχι καταστροφή. Επαινούμε την ηγεσία στο Υπουργείο Άμυνας που μοιράζεται έστω και τη μισή αλήθεια. Γιατί η άλλη μισή είναι το γιατί το κάνει τώρα;

ΤΟ ΠΟΤΟ ΠΟΥ “ΕΚΑΨΕ” ΜΕΓΑΛΑ ΜΥΑΛΑ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ.

Η «Πράσινη Νεράιδα» κατέστρεψε τα μεγάλα μυαλά μιας ολόκληρης γενιάς καλλιτεχνών και συγγραφέων.

Βίνσεντ βαν Γκογκ, Αρθούρος Ρεμπό, Σαρλ Μπωντλαίρ, Πολ Γκογκέν, Ανρί Τουλούζ Λοτρέκ, Όσκαρ Γουάιλντ και Άλιστερ Κρόουλι ήταν όλοι φανατικοί «αψεντιστές» και κάθε είδους ακολασία αποδιδόταν στις παραισθητικές του ιδιότητες. Μάλιστα ο Αλέξανδρος  Δουμάς ισχυρίστηκε ότι στη νότια Αφρική, περισσότερους Γάλλους στρατιώτες σκότωσε το αψέντι παρά οι σφαίρες των αντιπάλων.

Όπως αναφέρει το Βιβλίο ολικής άγνοιας των Τζον Λόϋντ & Τζον Μίτσινσον, η κορύφωση της «αψεντικής τρέλας» ήρθε το 1905 όταν ένας Ελβετός αλκοολικός ονόματι Ζαν Λαφρέ σκότωσε τη γυναίκα και τις δύο κόρες του, σε κατάσταση μέθης. Δήλωσε ότι το έκανε επειδή η γυναίκα του αρνήθηκε να του καθαρίσει τα παπούτσια.

Εκείνη την ημέρα είχε καταναλώσει άφθονη ποσότητα κρασιού, κονιάκ, μπράντι και λικέρ μέντας, όμως το φταίξιμο έπεσε στα δύο ποτήρια αψέντι που επίσης είχε πιει. Ακολούθησε καταιγίδα ηθικολογίας περί αποχής, που οδήγησε στη απαγόρευση του αψεντιού στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο μεγαλύτερο τμήμα της Ευρώπης. Η άρση της απαγόρευσης είναι πολύ πρόσφατη υπόθεση. Το αψέντι παραγόταν κι εξακολουθεί να παράγεται από τις μαργαρίτες.

Η αψιθιά (wormwood) είναι μέλος της οικογένειας των μαργαριτών και θεωρείται φαρμακευτικό φυτό από αρχαιοτάτων χρόνων. Μεταξύ πολλών άλλων, τη χρησιμοποιούσαν ως θεραπευτικό για τα εντερικά σκουλήκια, αν και η ονομασία της δεν προέρχεται από αυτά, αλλά από την λέξη των παλαιών αγγλικών wermod – που σημαίνει «ανδρεία» (παλαιότερα η αψιθιά χρησιμοποιείτο ως αφροδισιακό).

Επίσης η αψιθιά ήταν δημοφιλές μυρωδικό για αλκοολούχα ποτά, πριν εμφανιστεί το αψέντι. Το βερμούτ που παρασκευάστηκε πρώτη φορά στην Ιταλία στα τέλη του 18ου αιώνα, πήρε το όνομά του από τη γερμανική λέξη για την αψιθιά (wermut) ενώ πολλές σύγχρονες μάρκες εξακολουθούν να περιλαμβάνουν αψιθιά στη συνταγή τους. Το ενεργό συστατικό της αψιθιάς είναι η θυϊόνη, που ονομάστηκε έτσι επειδή αρχικά εντοπίστηκε στο αρωματικό δέντρο τούγια, ένα είδους κέδρου γνωστού και με την ονομασία «δέντρο της ζωής».

Η θυϊόνη, που έχει χημική δομή παρόμοια με της μενθόλης, μπορεί να γίνει επικίνδυνη σε υψηλές δόσεις και όντως έχει ήπιες ψυχότροπες ιδιότητες, όχι όμως στη συγκέντρωση των 10 μιλιγκράμ ανά λίτρο που βρίσκουμε στο αψέντι.

Το φασκόμηλο και το εστραγκόν περιέχουν παρόμοια επίπεδα θυϊόνης, κανένα τους όμως δεν έχει συνδεθεί με φαινόμενα ακόλαστης συμπεριφοράς. Τα διαβόητα αποτελέσματα του αψεντιού οφείλονται, προφανώς, στη μεγάλη περιεκτικότητά του σε αλκοόλ (ποσοστό 50 -75% ανά μονάδα) που υπερβαίνει άνετα τα περισσότερα άλλα οινοπνευματώδη (τα οποία συνήθως έχουν 40%).

Η προετοιμασία ενός ποτηριού με αψέντι προϋπέθετε περίπλοκη τελετουργία: προσέθεταν νερό στο ποτήρι από ειδικό διάτρητο κουτάλι το οποίο περιείχε έναν κύβο ζάχαρης. Έτσι, το ποτό αραιωνόταν και περιοριζόταν η πικράδα του.

Η θολή όψη του αψεντιού μετά την προσθήκη νερού ήταν γνωστή ως louche. Δεν είναι βέβαιο ότι σχετίζεται με την παλιά γαλλική λέξη lousche, που αρχικά σήμαινε «αλληθωρίζω» και η οποία μας έδωσε τη σύγχρονη λέξη louche που σημαίνει σκοτεινός ή ανυπόληπτος. Ασχέτως πάνtως αν τη χρησιμοποιούσαν για να περιγράψουν τον αλλήθωρο, τον θολωμένο ή τον αμφιλεγόμενο, η λέξη louche περιγράφει τελικά τον αφοσιωμένο «αψεντιστή»….

πηγή: sigmalive

ΠΩΣ ΜΑΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΤΟ “VELCRO”

Το γνωστό σε πολλούς και ώς «σκριτς – σκρατς» από τα παπούτσια που φορούσαμε σαν παιδιά. Πλέον, σήμερα το χρησιμοποιούμε σχεδόν παντού. Όμως όταν πρωτοεμφανίστηκε η ανθρωπότητα δεν το έλαβε σοβαρά υπόψη, μέχρι η εφεύρεση να πάει στο διάστημα.

Ο πατέρας του Velcro είναι ο ελβετός George de Mestral, όπου από μικρός του άρεσαν οι καινοτομίες, αλλά και να ψάχνει το κάθετί. Το velcro του προέκυψε τυχαία το 1941 όταν μία μέρα είχε πάει για κυνήγι. Όταν επέστρεψε, είδε ότι τόσο το παντελόνι του όσο και το τρίχωμα του σκύλου του είχαν γεμίσει με τις μικρές αγκαθωτές μπαλίτσες του φυτού κολλιτσίδα. Και όλα αυτά όταν ήταν μόλις 12 ετών.

Όταν έβαλε μια από αυτές τις μπαλίτσες κάτω από το μικροσκόπιο, είδε ότι είχε χιλιάδες μικρούς γάντζους, οι οποίοι αγκιστρώνονταν σε όποιο ύφασμα πλησίαζαν.

Ο George de Mestral σκέφτηκε ότι εάν μπορούσε να φτιάξει μια συνθετική μορφή αυτού του υφάσματος, θα είχε έναν νέο τρόπο να κολλά τα πράγματα. Θα ήταν κάτι ανάμεσα σε ένα κουμπί ή ένα φερμουάρ και στο ράψιμο.

Αυτό που σκέφτηκε ήταν να φτιάξει τα γαντζάκια που είχε δει στα αγκάθια της κολλιτσίδας και να τα συνδυάσει με απλές θηλειές από ύφασμα.

12 χρόνια αργότερα ο Ελβετός εφευρέτης άρχισε να επισκέπτεται τα εργοστάσια υφασμάτων της Ευρώπης, όπου όλοι πρώτα του έλεγαν ότι αυτό που είχε σκεφτεί δεν μπορεί να γίνει. Όλοι μπορούσαν να κατασκευάσουν τις μικροσκοπικές υφασμάτινες θηλειές, αλλά το πρόβλημα ήταν τα γαντζάκια. Έπρεπε να είναι αρκετά ευέλικτα για να χωρίζουν από τις θηλειές όταν τα τραβάς, αλλά αρκετά ισχυρά για να μένουν κολλημένα σε διαφορετική περίπτωση.

Μέχρι που βρήκε τη λύση σε, έναν κατασκευαστή στην Λιόν, που είχε αυτό που αναζητούσε ο de Mestral. Συνδύαζε το ισχυρό νάιλον με το βαμβάκι για να δημιουργήσει ένα ύφασμα που είχε την ικανότητα να κρατά το σχήμα του.

Χρησιμοποιώντας αυτό το υλικό, ο Ελβετός μπόρεσε να φτιάξει τα μικροσκοπικά γαντζάκια που είχε δει στα αγκάθια και να τα κολλήσει σε ένα άλλο κομμάτι ύφασμα, με μικρές θηλειές. Το 1955 κατοχύρωσε την πατέντα και πήρε δάνειο 150.000 δολαρίων για να θέσει σε εφαρμογή το project. Έδωσε στην εταιρεία του το όνομα Velcro, από το «velvet», βελούδο) και το «crochet», που στα γαλλικά σημαίνει γάντζος).

Τελικά 20 χρόνια από την ημέρα που σκέφτηκε την ιδέα κατάφερε να παράξει μαζικά το σκριτς-σκρατς και να το βγάλει στην αγορά, όμως, η αντίδραση της αγοράς δεν ήταν αυτή που περίμενε.

«Το πρόβλημα ήταν ότι ο κόσμος σκεφτόταν ‘τι στο καλό είναι αυτό το πράγμα; Γιατί να ασχοληθώ;΄», θα έλεγε πριν από  μερικά χρόνια στο New York Magazine ο τότε CEO της Velcro Companies, Fraser Cameron. «Όταν έχεις ένα επαναστατικό προϊόν, καμιά φορά είναι δύσκολο να σκεφτεί πώς θα το χρησιμοποιήσεις».

Μέχρι που ήρθε η NASA πουέψαχνε έναν τρόπο να κρατά τα αντικείμενα μέσα στα διαστημόπλοια τακτοποιημένα, καθώς με την έλλειψη βαρύτητας, τα πάντα πετούσαν.

Και από τη στιγμή που το Velcro πήγε στο διάστημα ήταν cool, και τότε άρχισε να χρησιμοποιείται παντού. Τα νοσοκομεία το έβαλαν στα πιεσόμετρα και στις ρόμπες που φορούν οι ασθενείς. Οι αυτοκινητοβιομηχανίες το χρησιμοποίησαν για να κρατούν τα πατάκια των αυτοκινήτων στη θέση τους. Οι νοικοκυρές για να κολλούν τα χαλιά στο πάτωμα ώστε να μην σκοντάφτει κανείς.

Οι εφημερίδες της εποχής έγραφαν ότι το Velcro θα ήταν το τέλος των κουμπιών και των φερμουάρ.

Το 1968, η Puma έγινε η πρώτη μεγάλη εταιρεία παπουτσιών που κυκλοφόρησε αθλητικά με Velcro, με τις Adidas και Reebok να ακολουθούν.

Κάπως έτσι, τη δεκαετία του 1980, όλα τα παιδιά φορούσαν παπούτσια με τρία Velcro. Όμως έως τότε, η αρχική πατέντα της Velcro είχε λήξει, με αποτέλεσμα εταιρείες σε διάφορα σημεία της γης να φτιάχνουν φθηνά αντίγραφα. Και ενώ μόνο η Velcro έχει το δικαίωμα να φτιάχνει το προϊόν που φέρει το όνομά της, επικράτησε όλα τα σκριτς-σκρατς να αποκαλούνται έτσι.

Το Velcro έχει ψηφιστεί ανάμεσα στις 50 σημαντικότερες ανεξάρτητες εφευρέσεις του αιώνα.

Η διάρκεια ζωής του είναι ότι μπορεί να ανοίξει και να κλείσει έως και 50.000 φορές χωρίς να χάσει την κολλητική του δύναμη.

Η ΛΙΜΝΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Αυτό το μέρος βρίσκεται κοντά στο Pereslavl-Zalessky.

Η λίμνη φημίζεται για το γεγονός ότι κάθε χρόνο μεγάλος αριθμός τουριστών πνίγεται εκεί. Και όσοι έχουν καταφέρει να βγουν, λένε ότι σαν από τα βάθη κάποιος τραβάει προς τα κάτω.

Το πιο περίεργο όμως είναι ότι μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί ούτε ένα πτώμα. Οι ντόπιοι προσπαθούν να αποφύγουν αυτό το παράξενο μέρος και σίγουρα κανένας από αυτούς δεν μπορεί να κάνει να κολυμπήσει στην τρομερή λίμνη.

Οι παλιοί αφηγούνται πώς είδαν κάποτε έναν άντρα που είχε κολυμπήσει μέχρι τη μέση της λίμνης και μετά ξαφνικά εξαφανίστηκε κάπου. Το μόνο που φάνηκε ήταν φυσαλίδες αέρα στην επιφάνεια του νερού. Και τότε, την ίδια μέρα, αλλά μόνο τη νύχτα, εξαφανίστηκε ένα άλλο άτομο.

Μέχρι σήμερα, κανείς δεν μπορεί να δώσει μια εξήγηση για αυτό το φαινόμενο. Παρεμπιπτόντως, ακόμη και οι δύτες δεν τολμούν να βουτήξουν στα βάθη της τρομακτικής λίμνης.

ΕΤΣΙ ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗΣ

Στις 23 Αυγούστου 1973, ένας ψηλός, μυώδης άνδρας είχε μπει σε μια τράπεζα στο κέντρο της Στοκχόλμης φορώντας μακιγιάζ, μια γυναικεία περούκα και ένα ζευγάρι γυαλιά ηλίου. Έβγαλε ένα πολυβόλο και πυροβόλησε στο ταβάνι, φωνάζοντας «Let the party begin – Το πάρτι αρχίζει!»

Στη συνέχεια πήρε ομήρους και έκανε τα αιτήματά του: Ήθελε να του φέρουν 3 εκατομμύρια σουηδικές κορώνες (3.900.000 ευρώ) και τον διάσημο ληστή τραπεζών Clark Olofsson, ο οποίος τη συγκεκριμένη στιγμή ήταν στη.

Η αστυνομία ξεχύθηκε στην πλατεία έξω από την τράπεζα, ακολουθούμενη από δημοσιογράφους, φωτογράφους, και ένα μεγάλο πλήθος θεατών. Το έγκλημα σε εξέλιξη επρόκειτο να μεταδοθεί ζωντανά στην τηλεόραση.

Τότε, προς έκπληξη πολλών, ο Olofsson στην πραγματικότητα μεταφέρθηκε στην τράπεζα και παραδόθηκε στον ένοπλο, Janne Olsson. Αυτή ήταν η πρώτη από τις πολλές αμφιλεγόμενες αποφάσεις που πήρε η αστυνομία, καθώς οι εντάσεις αυξήθηκαν και η κατάσταση έγινε πιο ασταθής. Πώς θα μπορούσαν να είχαν απελευθερώσει αυτόν τον επικίνδυνο εγκληματία σε μια τράπεζα όπου ένας ένοπλος κρατούσε ομήρους υπαλλήλους;

Η υπόθεση ομήρων κατέληξε στον τότε πρωθυπουργό της χώρας Olof Palme και σφυρηλάτησε έναν νέο τρόπο κατανόησης της περίπλοκης συναισθηματικής σχέσης μεταξύ απαγωγέα και αιχμαλώτου, «Το σύνδρομο Στοκχόλμης».

Το σύνδρομο Στοκχόλμης ορίζεται παραδοσιακά ως η τάση ενός όμηρου να συμπάσχει, να ταυτιστεί ή να δημιουργήσει ισχυρούς δεσμούς με τον απαγωγέα του. Ένας ψυχίατρος που βοηθούσε την αστυνομία της Στοκχόλμης, ο Nils Bejerot, μελέτησε τις αλληλεπιδράσεις του Olsson, του Olofsson και των τεσσάρων ομήρων και στη συνέχεια περιέγραψε τις γενικές παραμέτρους της έννοιας στον Τύπο.

Αυτή η θεωρία αναπτύχθηκε αργότερα από ψυχιάτρους, ψυχολόγους και διαπραγματευτές ομήρων στη Σουηδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ιδιαίτερα στο αστυνομικό τμήμα της Νέας Υόρκης και το FBI. Αυτή η έννοια του «δεσμού τρομοκρατίας» θα επαναλαμβανόταν με την πάροδο των ετών για να εξηγήσει τη συμπεριφορά των θυμάτων σε περιπτώσεις απαγωγών και ομήρων υψηλού προφίλ, και θα είχε μεγάλη διάρκεια ζωής και στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και τη λαϊκή κουλτούρα, με ταινίες όπως τον “Stockholm” και την τελευταία σειρά του NETFLIX “CLARK” όπου σε 6 επεισόδια βλέπουμε την υπόθεση των 6 ημερών απαγωγής στην τράπεζα μέσα από τη βιογραφία του περιβόητου ληστή Clark Olofsson.

Η αστυνομία της Στοκχόλμης, όπως αποδείχθηκε, είχε κρατήσει τις κάμερές της σε τροχιά, από το πλεονέκτημά της μέσα στην τράπεζα. Επιπλέον, είχαν καταφέρει να τοποθετήσουν μικρόφωνα κοντά στο θησαυροφυλάκιο, όπου είχαν υποχωρήσει ο Janne Olsson, ο Clark Olofsson και οι όμηροι. Το αρχείο αυτών των αξιοσημείωτων συνομιλιών, ώρα με την ώρα, παρείχε ανεκτίμητη εικόνα για τις δυνάμεις που οδήγησαν τα γεγονότα και αποκάλυψε ότι στο σύνδρομο της Στοκχόλμης υπήρχαν πολύ περισσότερα από όσα συνήθως απεικονίζονταν και στην πραγματικότητα, η δημοφιλής αντίληψη για το τι σημαίνει σύνδρομο Στοκχόλμης δεν ήταν μέρος της αρχικής ιστορίας.

Η σχέση και το δέσιμο των ομήρων να νιώθουν μια ασφάλεια στα χέρια των απαγωγέων αντιστρέφει το γεγονός ότι φοβούμενοι πιθανή επίθεση της αστυνομίας θα μπορούσε να τους είχε σκοτώσει. Και από την άλλη η ευγενική συμπεριφορά των απαγωγέων απέναντι στους ομήρους κάτι που προκάλεσε η είσοδος του Clark Olofsson στον χώρο που κρατούνταν οι όμηροι από τον απαγωγέα Jan.

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΠΥΡΟΔΟΤΗΘΟΥΝ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ;

Πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να φοβούνται ότι θα μπορούσε να συμβεί ένας πυρηνικός Παγκόσμιος Πόλεμος, με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία. Από την αρχή, ο Βλαντιμίρ Πούτιν προειδοποίησε τους παγκόσμιους ηγέτες ότι άν ανακατευτούν στην επέμβαση: «Αν ανακατευτείτε, στην επιχείρηση μας θα αντιμετωπίσετε συνέπειες μεγαλύτερες από ότι έχει αντιμετωπίσει οποιοσδήποτε από εσάς στην ιστορία».

Το βίντεο του Kurzgesagt – “In a Nutshell” έχει γίνει τις τελευταίες μέρες το απόλυτο viral μιας και παρουσιάζει, πρακτικά πως θα εξαφανιστεί η ζωή πάνω στη Γη στην περίπτωση ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος. Αυτό το πολύχρωμο συναρπαστικό βίντεο 8 λεπτών έχει ήδη προβληθεί μέχρι τη στιγμή που γράφουμε το συγκεκριμένο άρθρο πάνω από 26,5 εκατομμύρια φορές στο YouTube.

Περιληπτικά το βίντεο αναλύει τα εξής:

– Από το 2019, υπάρχουν 15.000 πυρηνικά όπλα στην Γη.

– Θα χρειάζονταν μόλις τρεις πυρηνικές κεφαλές για να καταστραφεί μία από τις 4.500 πόλεις της Γης, δηλαδή 13.500 βόμβες συνολικά, από τις οποίες θα έμεναν 1.500.

– Οι 15.000 πυρηνικές κεφαλές ισοδυναμούν με 3 δισεκατομμύρια τόνους TNT και 15 φορές την ενέργεια του ηφαιστείου Κρακατόα, της ισχυρότερης ηφαιστειακής έκρηξης που έγινε ποτέ.

– Όταν εκραγεί θα δημιουργούσε μια πύρινη σφαίρα 50 χιλιομέτρων και θα δημιουργούσε ένα ωστικό κύμα που θα εξαφάνιζε τα πάντα σε ακτίνα 3.000 χιλιομέτρων.

– Η έκρηξη θα ακουγόταν σε όλο τον κόσμο και το κύμα πίεσης θα κυκλοφορούσε σε όλο τον κόσμο για τις επόμενες εβδομάδες.

– Το μανιτάρι θα έφτανε μέχρι τις άκρες της γήινης ατμόσφαιρας και θα βρισκόταν κοντά στο διάστημα.

– Αν εκρήγνυτο στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου στη Νότια Αμερική θα δημιουργούσε πυρκαγιά που θα έκαιγε σχεδόν ολόκληρη την ήπειρο.

– Η ακτινοβολία θα σκότωνε τα πάντα εντός της ακτίνας της έκρηξης και το περιβάλλον για εκατοντάδες χιλιόμετρα είναι πλέον ακατοίκητο.

– Το τροπικό δάσος του Αμαζονίου θα είχε καταστραφεί εντελώς και το περιβάλλον σε όλο τον κόσμο θα γινόταν εξαιρετικά ραδιενεργό, αλλά και θα εξαφάνιζε εντελώς την ανθρωπότητα.

– Δυστυχώς, αυτό δεν είναι καν το χειρότερο σενάριο που προβλέπει το βίντεο. Αν οι άνθρωποι εξορύσσουν κάθε ίχνος ουρανίου στον πλανήτη και δημιουργήσουν όσο το δυνατόν περισσότερες βόμβες θα ήταν καταστροφικό.

– Πιστεύεται ότι υπάρχουν 35 εκατομμύρια τόνοι ουρανίου στη Γη που είναι αρκετοί για να δημιουργήσουν το ισοδύναμο 10 δισεκατομμυρίων βομβών Χιροσίμα.

– Για άλλη μια φορά, αν πυροδοτούνταν στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου, η μισή Νότια Αμερική θα μπορούσε να δει την έκρηξη.

– Αν δημιουργούσε έναν κρατήρα 100 χιλιομέτρων με συντρίμμια που θα εκσφενδονίζονταν τόσο μακριά που κάποια από αυτά θα κατέληγαν στο διάστημα.

– Θα σκότωνε τα περισσότερα μεγάλα ζώα και θα προκαλούσε πύρινες καταιγίδες σε όλο τον πλανήτη και σεισμούς, ισχυρότερους από οτιδήποτε έχει καταγραφεί ποτέ, που θα αποδεκάτιζαν τις πόλεις.

– Το σύννεφο τέφρας που θα δημιουργούσε θα τύλιγε τον πλανήτη και θα εμπόδιζε το ηλιακό φως να φτάσει στην επιφάνεια, δημιουργώντας έναν παγκόσμιο χειμώνα που θα έριχνε τις θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν για δεκαετίες.

– Όλη η ζωή στη Γη θα εξαφανιζόταν. Ακόμη και ο ΔΔΣ θα καταστρεφόταν χάρη στα συντρίμμια. Θα μπορούσατε να επιβιώσετε αν ήσασταν υπόγεια ή υποβρύχια, αλλά μόνο για όσο διαρκούσαν οι προμήθειές σας.

– Θα χρειαστούν εκατομμύρια χρόνια για να επανεμφανιστεί οποιαδήποτε μορφή ζωής στον πλανήτη.

Ναι όλα αυτά είναι λίγο υπερβολικά, έτσι δεν είναι; Ας ελπίσουμε μόνο ότι όσοι έχουν τη δύναμη να μην εξαφανιστεί το ανθρώπινο είδος θα επανέλθουν στη λογική.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΑΡΓΟΥΝ ΠΟΛΥ ΣΤΗ ΤΟΥΑΛΕΤΑ;

Οι άνδρες περνάνε πολύ χρόνο στην τουαλέτα. Με μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2018, (από την εταιρεία ειδών μπάνιου, Pebble Grey), το ένα τρίτο των ανδρών περνάει πάνω από επτά ώρες τον χρόνο στην τουαλέτα, «απολαμβάνοντας μια ανάπαυλα» και «αποφεύγοντας το στρες».

Το 92% είπαν ότι περνάνε 20 λεπτά ή και παραπάνω στον πορσελάνινο θρόνο. Λίγο πάνω από 70% είπαν ότι κάθονται 30 ή και 40 λεπτά, ενώ έξι άτομα παραδέχτηκαν ότι περνάνε μια ώρα εκεί. Τα

Το 84% είπαν ότι χαζεύουν στα social media, ενώ το 68% ανέφεραν ότι βλέπουν βίντεο και το 62% ότι διαβάζουν ειδήσεις. Επίσης, διαβάζουν και απαντάνε σε mail και μηνύματα (49%) και βλέπουν σειρά (24%). Κάποιοι είπαν ότι διαβάζουν (14%) και άλλοι ότι τηλεφωνούν (8%).

Μερικοί ανέφεραν ότι το κάνουν από βαρεμάρα, άλλοι για χαλάρωση, άλλοι για λόγους υγιεινής, αλλά η πιο συνηθισμένη απάντηση, με 80% των ψήφων, ήταν για να μείνουν λίγο μόνοι τους.

Οι άνδρες μπορεί να βασίζονται σε αυτόν τον χρόνο απομόνωσης, για να ανεβάσουν τα μειωμένα επίπεδα τεστοστερόνης που προκαλούνται από την πίεση της κοινωνικοποίησης, της δουλειάς, ακόμη και του σεξ.

Οι άντρες που μένουν σε μικρά διαμερίσματα ή με πολλούς συγκατοίκους ίσως να μπορούν μόνο να απομονωθούν λίγο με τον εαυτό τους μόνο στην τουαλέτα.

Οι επιστήμονες λένε ότι η ωκυτοκίνη που είναι η ορμόνη της κοινωνικής επαφής και της οικειότητας, μειώνει την τεστοστερόνη, έτσι αν ένας άνδρας περνάει πολύ χρόνο σε ένα δωμάτιο μόνος του, προσπαθεί να αυξήσει τα επίπεδα, ώστε να είναι ο σύντροφος που πρέπει να είναι.

Οι άνδρες προτιμούν να εστιάζουν σε μια νοητική δραστηριότητα, όπως να βλέπουν ποδόσφαιρο ή να διαβάσουν τις ειδήσεις, βίντεο, για να χαλαρώσουν. Σύμφωνα με τα βασικά έμφυλα στερεότυπα, οι άνδρες προτιμούν να σκέφτονται και να πράττουν σε αυτές τις καταστάσεις, ενώ οι γυναίκες να νιώθουν και να είναι. Γι’ αυτό γενικά για τις γυναίκες είναι πολύ πιο σημαντικό να μιλάνε με φίλες.

Είναι λογικό αν σκεφτούμε ότι το 63% των ανδρών που απάντησαν στην έρευνα του ψυχολόγου Sam Hancock είπαν ότι κάθονταν σκόπιμα περισσότερο στη τουαλέτα, όταν ένιωθαν πίεση στη δουλειά ή στο σπίτι. Γιατί το θεωρούν «ασφαλή χώρο».

Είναι γνωστό ότι πολλοί άνδρες ντρέπονται να μιλάνε για τα συναισθήματά τους, γιατί νιώθουν ακόμα την πίεση να είναι συναισθηματικά στιβαροί και να μη δείχνουν αδυναμία. Άρα η ιδανική ψυχοθεραπεία για έναν άνδρα είναι να περνάει μια ώρα μόνος του χωρίς να μιλάει με κανέναν και ας είναι και εκεί στη τουαλέτα.

ΜΠΟΡΕΙ ΤΟ ΦΛΥΝΤΖΑΝΙ ΝΑ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΜΑΣ?

Το διάβασμα του καφέ, του φλιτζανιού αποτελεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια δημοφιλή πρακτική για προβλέψεις, πλάκα ή απλά εκμετάλλευση.

Έχοντας τις ερμηνείες των εικόνων που εμφανίζονται μέσα σε αυτό μπορείτε να τις διαβάσετε και μόνοι σας. Σίγουρα όμως η μαγκιά είναι να βρίσκει τις εικόνες και τα σύμβολα και έπειτα να τις μεταφράσεις

Ο ενδιαφερόμενος πρέπει προτού πιει τον καφέ να τον «μελετήσει» δηλαδή να εκφράσει μέσα του το ερώτημα για το οποίο αναζητά απαντήσεις, και αφού τον πιεί, γυρίζει κυκλικά το φλιτζάνι δύο – τρεις φορές για να διαλυθεί το κατακάθι και μετά το αναποδογυρίζετε στο πιατάκι, όπου θα το αφήσετε για περίπου 5 λεπτά, ώσπου να στεγνώσει ο καφές στα τοιχώματα πρίν να αρχίσει το διάβασμα.

Οι πληροφορίες, ισχύουν για περίπου έναν χρόνο και ανάλογα με τη θέση του συμβόλου μέσα στο φλιτζάνι είναι δυνατόν να καταλάβουμε πόσο κοντινό ή μακρινό είναι το γεγονός. Οσο πιο κοντά στο χείλος βρίσκεται το σύμβολο τόσο πιο γρήγορα θα συμβεί αυτό που βλέπουμε. Μπορεί να συμβεί σήμερα ή το πολύ μέσα σε 2-3 εβδομάδες.

Οσο η ανάγνωση προχωράει προς τον πάτο απομακρύνεται ο χρόνος που θα εμφανιστούν τα γεγονότα, ενώ κάτω κάτω εμφανίζονται γεγονότα που μπορεί να απέχουν 11 – 12 μήνες.

Τα σύμβολα που εμφανίζονται αριστερά από το χερούλι αφορούν το παρελθόν. Η πλευρά του φλιτζανιού στην οποία βρίσκεται το χερούλι αντιστοιχεί στην προσωπική μας ζωή, ενώ η απέναντι πλευρά αντιστοιχεί στην κοινωνική ζωή και στα απρόοπτα.

Τα σύμβολα και η σημασία τους

Γράμματα και αριθμοί

Τα γράμματα αφορούν ένα άτομο του οποίου το όνομα ή το επίθετο ξεκινά από το αντίστοιχο γράμμα, ενώ οι αριθμοί, ανάλογα τη θέση τους, μπορεί να σημαίνουν ημέρες, μήνες ή ημερομηνία.

– Γεωμετρικά σχήματα

Τρίγωνα: Καλή τύχη ή απρόσμενη εύνοια, δώρα ή χρήματα, ενώ ένα ανάποδο τρίγωνο σημαίνει ότι κάποιος φίλος θα ζητήσει τη βοήθειά σας.

Τετράγωνα: Προστασία, περιορισμοί ή το ξεκίνημα μιας ευτυχισμένης σχέσης.

Κύκλοι: Ερμηνεύονται ως απογοήτευση, τέλος μιας υπόθεσης, ειδήσεις, γύρισμα της τύχης, γάμος ή βελτίωση της κοινωνικής θέσης σας.

Ευθείες γραμμές: Προγράμματα και αποφασιστικότητα. οι κυματιστές δυσκολίες και αβεβαιότητα ή ένα θαλασσινό ταξίδι, οι γραμμές με τελίτσες συμβολίζουν ένα ταξίδι ή χρήματα και οι παύλες ένα νέο

ξεκίνημα.

Τρεις τελείες: Θα κάνετε καινούργιους φίλους ή θα ξεκινήσετε μια περιπέτεια. Αν βρίσκονται πολύ κοντά η μια στην άλλη, θα χρειαστεί να κάνετε υπομονή.

Mικρές κάθετες γραμμές: Ενα ταξίδι θα σας φέρει τύχη.

– Σύμβολα

Βέλος: Σύντομα θα πάρετε μια απόφαση! Αν δείχνει προς τα πάνω, το αποτέλεσμα θα είναι θετικό, ενώ αν δείχνει προς τα κάτω, καλύτερα να έχετε κάποιες επιφυλάξεις.

Αετός: Επιτυχία, τα όνειρά σας θα πραγματοποιηθούν, αλλά πρέπει να κάνετε υπομονή μέχρι να συμβεί αυτό.

Καμπάνα: Καλά νέα και χαρές, ίσως και γάμος.

Λάμπα ή γράμματα: Αποκαλύψεις! Τα γράμματα σχετίζονται με αρχικά ατόμων ή τόπων.

Αυτί: Θα ακούσετε κάτι, προσωπικά ή από το τηλέφωνο. Μπορεί να πιστεύετε ό,τι σας λένε χωρίς να το εξετάζετε σε βάθος.

Αλογο: Γρήγορες εξελίξεις! Μια καινούργια συνεργασία ή ένα ταξίδι.

Παιδί: Γρήγορες εξελίξεις ή ειδήσεις, ίσως και η πραγματοποίηση ενός δημιουργικού έργου.

Κουνέλι: Ειδήσεις από ένα φιλικό πρόσωπο οι οποίες μπορεί να συνδέονται με επαγγελματική ή προσωπική δημιουργία.

Φιόγκος: Επιτυχία, τύχη. Ισως παραβρεθείτε σε μια χαρούμενη συνάντηση.

Μέλισσα: Οι προσπάθειές σας θα ευοδωθούν.

Σκύλος: Εχετε πιστούς φίλους.

Ψάρι: Ψυχική ωριμότητα. Μπορείτε να βοηθήσετε τους άλλους με τις γνώσεις σας.

Σπίτι: Καλή τύχη και αρμονία στην οικογένεια.

Φύλλα: Νέα από παλιούς φίλους ή νέες γνωριμίες.

Αμφορέας: Επιτυχία.

Αγγελος: Ισχυρό σύμβολο προστασίας! Η παρουσία του ακυρώνει άλλα τυχόν αρνητικά σύμβολα που έχουν εμφανιστεί.

Αυγό: Αύξηση και επέκταση.

Κλειδί: Κάτι θετικό ανοίγει. Μπορεί να προμηνύει επίσης μετακόμιση ή να σας αποκαλύπτει ότι θα κερδίσετε την καρδιά κάποιου.

Σκάλα: Προαγωγή ή άνοδος.

Βουνό: Πρόοδος έπειτα από προσπάθεια.

Ηλιος που ανατέλλει: Θα εκπληρωθούν αναπάντεχα οι προσδοκίες σας.

Λιοντάρι: Ισχυρή βοήθεια! Διαθέτετε και οι ίδιοι γενναιότητα που θα σας βοηθήσει στις προσπάθειές σας.

Καλάθι: Θα λάβετε κάποιο δώρο.

Μισοφέγγαρο: Προσφορά! Αν βρίσκεται δίπλα σε κάποιο γράμμα, η προσφορά αυτή θα προέρχεται από ένα άτομο του οποίου το όνομα ξεκινά από το συγκεκριμένο γράμμα.

Σταυρός: Δόξα και αναγνώριση.

Ανοιχτή ομπρέλα: Προστασία από κινδύνους κάθε είδους.

Καρδιά: Αγάπη.

Κιθάρα: Νέο ειδύλλιο.

Δαχτυλίδι: Γάμος. Αν όμως είναι σπασμένο, σημαίνει διαζύγιο.

Παγόνι: Εύνοια στα οικονομικά.

Κάστρο: Απροσδόκητα κέρδη.

Κεφαλαίο Π: Μια πύλη ή μεγάλη πόρτα, όπως δικαστήριο, δημόσια υπηρεσία ή πανεπιστήμιο.

Πουλιά: Ταξίδι συνοδευόμενο από καλά νέα.

Αεροπλάνο: Αεροπορικό ταξίδι ή η επιθυμία σας να ταξιδέψετε κάπου μακριά.

Μανιτάρι: Ευχάριστο ταξίδι με αναπάντεχες εξελίξεις.

Αστέρι: Ενα χαρούμενο ταξίδι που θα σας ανοίξει νέες προοπτικές.

Πεταλούδα: Μια ασταθής φιλία ή θα πρέπει να δείξετε αποφασιστικότητα.

Σημαία: Προσέξτε τους φίλους σας, γιατί μεταξύ τους ίσως να υπάρχει κάποιο αναξιόπιστο άτομο.

Κεφαλαίο Υ: Θα συναντήσετε έναν παλιό φίλο που θα σας βοηθήσει.

Χέρι: Θα δώσετε ή θα λάβετε χείρα βοηθείας.

Σύννεφα: Απογοητεύσεις που όμως δεν θα κρατήσουν πολύ.

Φίδια: Συκοφαντίες και εχθροί.

Πίθηκος: Κρυφός εχθρός ή άτομο που προσπαθεί να σας εκμεταλλευτεί.

Γάτα: Απάτες και ψέματα.

Γουρούνι: Ζήλια ή πρέπει να προσέχετε τις επιλογές σας.

Μάτι: Κάποιος σας φθονεί ή σας παρακολουθεί με ενδιαφέρον.

Μπότα: Απότομη αλλαγή στο κοντινό περιβάλλον σας.

Τύμπανο: Σας περιμένουν σκάνδαλα.

Οπλα: Κίνδυνοι και καβγάδες.

Μαχαίρι: Διενέξεις ή πρέπει να προσέχετε τη γλώσσα σας.

Σφυρί: Σκληρή δουλειά, που θα σας βοηθήσει να ξεπεράσετε τις δυσκολίες.