Home ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑΣ

ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑΣ

Η αντίληψη που επικρατούσε στους φιλοσοφικούς κύκλους της κλασικής εποχής ήταν πως ο μόνος αληθινός έρωτας ήταν ο έρωτας προς τα αγόρια. Αυτός ήταν και ένας από τους βασικότερους λόγους της παρακμής και έν συνεχεία της κατάρευσης της ελληνικής αυτοκρατορίας.

Η παιδεραστία βασιζόταν επάνω σε μια αμοιβαία κλίση, που διακρινόταν για την ανθρώπινη ηθική, μετά από μια αρχική παιδεραστική φάση οδηγούσε σε μια ισόβια φιλία. Διότι αν συνεχιζόταν η φάση και μετά το πέρας της ενηλικίωσης του νέου, χωρίς παιδαγωγικό έρωτα, δεν ήταν παρά μια βλαπτική πορνεία ή και παρά φύσιν ασέλγεια.

Κατά την αρχαιότητα η παιδεραστία συγκρινόταν συχνά με τον έρωτα προς τις γυναίκες, και όχι σπάνια ήταν προτιμότερη απ’ αυτήν.

Ο όρος παιδεραστία περιέχει τις δυο έννοιες “παις” (παιδί) και “εράν” (ποθώ, ερωτεύομαι). Ενώ ο όρος “παις” σημαίνει γενικά τόσο το αρσενικό όσο και το θηλυκό παιδί, εντούτοις σε τούτη τη περίπτωση αναφέρεται μόνο στο αγόρι. Βεβαίως η παιδεραστία δεν αναφερόταν σ’ όλα τα αγόρια ανεξαρτήτως ηλικίας, αλλά μόνον στα μεγαλύτερα, δηλαδή εκείνους τους νεαρούς, οι οποίοι βρίσκονταν στην τελευταία φάση της παιδικότητάς τους, την οποίαν άφηναν πίσω τους με το τέλος της εφηβείας. Τότε άρχιζε η ηλικία των εφήβων.

Σχεδόν κάθε εβδομάδα σκάει ένα μεγάλο θέμα σχετικό με την παιδοφιλία. Μιλάμε για την Ελλάδα, όπου τους τελευταίους μήνες: συνελήφθη 52χρονη καθηγήτρια φροντιστηρίου στο κέντρο της Αθήνας που κανόνιζε σεξ με δίχρονα κοριτσάκια – στο σπίτι της βρέθηκε παιδοφιλικό πορνό και τετράδιο για το παιδοφιλικό κίνημα στην Αθήνα, με τα ονόματα όσων συμμετείχαν. Προπονητής από την Κρήτη δικάστηκε για 51 υποθέσεις με ισάριθμους ανήλικους – καταδικάστηκε σε 401 χρόνια φυλακή. Σαρανταεννιάχρονος προπονητής κρίκετ σε ομάδα της Κέρκυρας πιάστηκε για ασέλγεια ανηλίκου. Στο Κιλκίς συνελήφθη άνεργος για αποπλάνηση παιδιού κατ’ εξακολούθηση και προσφοράς κάνναβης, ενώ η Αστυνομία έδωσε στη δημοσιότητα φωτογραφίες και τα στοιχεία του, πράγμα που κάνει πλέον όλο και συχνότερα.

Γιατί δεν μιλούν τα παιδιά συνήθως;

Η ενοχή ανέκαθεν αποτελούσε όπλο των παιδόφιλων και είναι μια ψυχική κατάσταση που τα παιδιά δεν μπορούν ακόμα να επεξεργαστούν συναισθηματικά και γνωστικά. Το αποτέλεσμα είναι ότι συνήθως απωθούν και δεν αναφέρουν πουθενά το περιστατικό που την προκάλεσε.

Πού οφείλεται η έξαρση της δημοσιότητας των παιδοφιλικών πράξεων;

Πάντοτε υπήρχαν απλά δεν τα μαθαίναμε παλιά. Σε εποχές που δεν υπήρχε το Ίντερνετ, ακόμα κι αν έμπαινε η είδηση μονόστηλο στις εφημερίδες, ερχόταν κι έφευγε. Τώρα μοιράζεται, κοινοποιείται, αναπαράγεται: Είναι η «λαϊκή απαίτηση» που τελικά κάνει το θέμα να ακούγεται, με τη βοήθεια της διαδραστικής φύσης του Ίντερνετ.

Ποτέ άλλοτε δεν ήταν ευκολότερο για τους παιδόφιλους να εκδηλωθούν.

Επιπλέον, το Ίντερνετ προσφέρει κάτι πρωτόγνωρο στους παιδόφιλους: τη συνειδητοποίηση πως δεν είναι μόνοι. Μέχρι τώρα ζούσαν στα σκοτάδια και δεν μιλούσαν ποτέ σε κανέναν για τις σκέψεις και τις πράξεις τους. Πίστευαν ότι σαν κι αυτούς ήταν ελάχιστοι. Τα chat rooms, τα κρυφά σάιτ, οι κοινότητες αλληλοϋποστήριξης τους έφεραν σε επαφή με άλλους, τους έκαναν να μοιραστούν ιστορίες. Κι έτσι αποθρασύνθηκαν: η κοινωνικοποίησή τους τους έκανε πιο αποφασισμένους να ζήσουν στην πράξη τις φαντασιώσεις τους και αύξησε τη ζήτηση παιδοφιλικής πορνογραφίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα παιδιά.

Οι Αρχές κάνουν σωστά τη δουλειά τους.

Η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος είναι πάντα ετοιμοπόλεμη. Το Ίντερνετ λειτουργεί ως παγίδα παιδόφιλων. Παλιότερα ήταν δύσκολο να τους εντοπίσεις: δρούσαν πίσω από κλειστές πόρτες, χωρίς ίχνη. Πλέον η τεχνολογία, πέρα από σύμμαχός τους, είναι ταυτόχρονα και χαφιές.

Η παιδοφιλία δεν θεραπεύεται μόνο με τη φυλάκιση.

Οι παιδόφιλοι είναι κι οι ίδιοι θύματα. Στη Βρετανία γίνεται χημικός ευνουχισμός. Στις ΗΠΑ πρέπει να δηλώνουν ακριβή τόπο διαμονής, που δημοσιοποιείται, όλοι γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή αν κοντά τους μένει κάποιος αποφυλακισμένος παιδόφιλος και είναι έξτρα προσεκτικοί, συχνά τον σταματούν πριν δράσει πάλι.

Στην Ελλάδα η πρόταση που διατυπώνεται με ευκολία είναι «εκτέλεση». Πάντως, απέχουμε πολύ απ’ το αμερικανικό μοντέλο: όποιος αποφυλακιστεί χάνεται στο πλήθος, άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Και ανενόχλητος, θέλοντας και μη, συνήθως ξαναχτυπά. Το ζητούμενο, πάντως, δεν θα ήταν μονάχα μια αυστηροποίηση του νόμου αλλά η εφαρμογή του.

Ο μεγαλύτερος εχθρός του παιδόφιλου σήμερα είναι το θύμα που θα μιλήσει, γι αυτό και η κοινωνία πρέπει να είναι πολύ αποδεχτική με αυτά τα θύματα και να τα στηρίζει.