Home ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΥΠΕΡ-ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΣΒΕΥΟΥΝ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΥΠΕΡ-ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΣΒΕΥΟΥΝ

Οι υπερανθρωπιστές πιστεύουν στην ολοκλήρωση την τελείωση δηλαδή του ανθρωπισμού. Οτιδήποτε ο ανθρωπισμός επεδίωκε μέσω της Παιδείας, της πνευματικής και σωματικής άσκησης, ο υπερανθρωπισμός υποστηρίζει ότι θα το πετύχει με τη χρήση της τεχνικής.

Στον υπερανθρωπισμό δεν επιχειρείται η υπέρβαση του ανθρώπου καθαυτού, αλλά η βελτίωση των σωματικών και ψυχικών ικανοτήτων του. Ο έλεγχος της βιολογικής εξέλιξής του μέσω της τεχνικής. 

Η αναζήτηση της αθανασίας στον υπερανθρωπισμό δεν αποτελεί μόνο φυσική συνέπεια της επιδίωξης για αυτοβελτίωση του ανθρώπου, αλλά είναι επιπλέον αναγκαία, καθώς οι αναβαθμίσεις υπό τη σκιά του θανάτου δεν μπορούν να αξιοποιηθούν στον μέγιστο βαθμό.

Μόνο μετά την επίτευξη της αθανασίας ο άνθρωπος θα έχει τον αναγκαίο χρόνο για την επίλυση όλων των προβλημάτων του και την εκπλήρωση των ονείρων του. Οι υπερανθρωπιστές επίσης υποστηρίζουν ότι η ίδια η επιθυμία αυτοβελτίωσης πηγάζει από την επιθυμία υπέρβασης της θνητότητας.

Πιστεύουν επίσης ότι η επιδίωξη της αθανασίας συνιστά προϋπόθεση ώστε η ανθρωπότητα να αντιμετωπίσει επιτυχώς πλανητικά ζητήματα όπως ο λιμός, οι επιδημίες, η οικολογική καταστροφή, οι πόλεμοι και άλλες απειλές για την ύπαρξή της. Οι υπερανθρωπιστές Θεωρούν ότι, όταν θα υπάρχει πλέον επαρκής χρόνος, όλα τα προβλήματα του ανθρώπινου είδους θα επιλυθούν.

Παραβλέπουν όμως τον κίνδυνο εγκαθίδρυσης μιας τυραννικής ολιγαρχίας με άλλοθι τη σωτηρία του ανθρώπινου είδους. Επίσης, υποτιμούν πολλαπλά δύσκολα ζητήματα που γεννά η αθανασία. Αν έχουν απαγορευθεί οι γεννήσεις ή έχουν περιοριστεί προκειμένου να αποφευχθεί ο υπερπληθυσμός του πλανήτη, τότε τι θα συμβαίνει με όσους επιθυμούν να γίνουν γονείς; Επιπλέον, μια τέτοια απαγόρευση θα είχε βαρύνουσες συνέπειες επειδή κάθε γέννηση σημαίνει μια αρχή και μια αλλαγή του κόσμου με έναν μοναδικό τρόπο.

Άν δεν γνωρίζουμε ως είδος πώς να τελειώνουμε, τότε θα ξεχάσουμε πώς να αρχίζουμε. Μια ανθρωπότητα χωρίς γεννήσεις είναι μια ανθρωπότητα χωρίς νιότη, δίχως αυθορμητισμό και με περιορισμένη ικανότητα διαχείρισης του νέου, η οποία δυσκολεύεται να ξεκινά νέα πράγματα.

Η μοναδικότητα του ανθρώπου έγκειται στο ότι διαθέτει, βιογραφία την οποία διαμορφώνει νοηματοδοτώντας τη θνητότητά του. Οντας αθάνατο, αργά η γρήγορα το ανθρώπινο είδος θα ομογενοποιηθεί, καθώς ο βίος καθίσταται ζωή, έτσι ώστε η μεμονωμένη ανθρώπινη ύπαρξη δίχως ατομικότητα να μη διαφέρει περισσότερο από την άλλη όσο δύο άνθη του ιδίου είδους. Ισως τότε η ανθρώπινη ζωή να αντιμετωπίζεται με αντίστοιχο τρόπο, δηλαδή όπως αντιμετωπίζονται τυχαία άνθη. Ο Μαρσέλ Προυστ έλεγε ότι όλες οι επιθυμίες εκπληρώνονται αφού σβήσουν. Ετσι, αν η επιθυμία της αθανασίας ανήκει στη φύση του ανθρώπου, τότε μάλλον θα μείνει ανεκπλήρωτη.