Home ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΠΟΥ ΞΕΡΑΜΕ

ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΠΟΥ ΞΕΡΑΜΕ

Είναι σαν να παρακολουθούμε μια ταινία τρόμου σε αργή κίνηση λέει ο Μέντελ Σον για τα γεγονότα που ζούμε σήμερα.

Η διαφθορά, η χυδαιότητα, η περιφρόνηση της δημοκρατίας, η αποσύνθεση των πολιτικών θεσμών είναι χειρότερα από κάθε φαντασία. Ζούμε έναν νέο μεσοπόλεμο. Όσοι μελετούμε την Ιστορία των εγκλημάτων κατά της δημοκρατίας και της ανθρωπότητας, όσοι αναρωτιόμαστε πώς ήταν δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο, το βλέπουμε να συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας σήμερα. Το βλέπουμε στις εκλεγμένες ηγεσίες, το βλέπουμε στο ίδιο το εκλογικό σώμα, στους θεσμούς.

Το βλέπουμε πλέον ξεκάθαρα εδώ και λίγες εβδομάδες στην κορυφή της κεφαλής την Αμερική όπου το βαθύ κράτος του συστήματος δείχνει ότι η χώρα που διέσχισε τον Ατλαντικό για τηνυπερασπιστεί τη δημοκρατία το 1940 σήμερα την έχει καταλύσει.

Για να είναι επίσημο ένα γεγονός είπε κάποτε ο Μέντελ Σον θα πρέπει να το πει ένας πρόεδρος μιας χώρας.

Όταν ένας υποψήφιος κερδίζει καθαρά τις εκλογές της χώρας του στην κανονική διαδικασία και στη συνέχεια τα πάνω έρχονται κάτω από “γκρίζες” επιστολικές ψήφους όπου τα μαθηματικά και οι στατιστικές δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τότε το μόνο που απομένει να σκεφτεί κάποιος είναι νοθεία του αποτελέσματος.

Από τη στιγμή που άρχισαν οι επιστολικές ψήφοι να φτάνουν στα εκλογικά κέντρα είδαμε πράγματα και θαύματα. Ξαφνικά όλοι οι επιτηρητές των υποψηφίων στερήθηκαν του δικαιώματος να παρακολουθούν τη διαδικασία αν γίνεται σωστά επειδή άρχισαν να διαμαρτύρονται για άκυρες ψήφους, διπλές και τριπλές, ψήφους που ανήκαν σε ψηφοφόρους που απεβίωσαν όπως και ψήφους που δεν είχαν επικυρωθεί ότι ανήκουν σε αυτόν που υπογράφει. Και το πιο τραγικό, ενώ η διορία πέρασε να εξακολουθήσουν να καταφθάνουν επιστολές προς καταμέτρηση, όταν δεκάδες βίντεο δείχνουν δημοκρατικούς να αγοράζουν ψήφους αλλά και μη δικαιούχους να ψηφίζουν τότε η διαφθορά έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

Στην Αμερική δεν υπάρχει κάποιος φορέας να επικυρώσει το αποτέλεσμα των εκλογών όπως ένα υπουργείο εσωτερικών παρά μόνο εκλέγεται ένας όταν ο αντίπαλος του παραδεχτεί την ήττα γι’ αυτό και δεν υπάρχει ποτέ τρίτος τέταρτος υποψήφιος κλπ.

Στο διάστημα της διακυβέρνησης του Τραμπ έχει ενταθεί ο ακραίος ρατσισμός ενώ άλλοι το λένε αφυπνισμό από τις ωμές ομιλίες του ενώ για πρώτη φορά τα media, τα social media που ελέγχονται από το βαθύ κράτος καταδίκασαν ολοφάνερα από τη πρώτη μέρα της εκλογής του, τον θεσμικά εκλεγμένο πρόεδρο τους δίνοντας εκείνοι πρώτοι την αφορμή για κατάργηση των θεσμών και της δημοκρατίας, έξαρση του ρατσισμού όταν ξεκίνησαν μια σταυροφορία καταστροφής του image του με αποτέλεσμα να πετύχουν στις εκλογές του 2020 να πάρει τις περισσότερους ψήφους που πήρε ποτέ υποψήφιος πρόεδρος στην ιστορία των αμερικανικών εκλογών. Μέχρι τη στιγμή που άρχισαν τα παρατράγουδα με τις επιστολικές ψήφους (με αφορμή τον covid-19) μια διαδικασία που μπάζει από παντού στα αμπάρια της διαφάνειας της.

Αυτό που δεν προβλημάτισε τους δημοκρατικούς είναι το γιατί ο Τραμπ που εμφάνιζαν για 4 χρόνια ως τίποτε παραπάνω από ένα ηλίθιο και ανώμαλο ρατσιστή αύξησε τα ποσοστά του στις μάζες των πολιτών που υποτίθεται ότι τους καταδίωκε όπως οι μαύροι και κυρίως ισπανόφωνοι.

Η ουσία τώρα δεν έχει να κάνει με το ποιος τελικά εκλέχθηκε αλλά με το αποτέλεσμα αυτής της εκλογικής διαδικασίας.

Ο αμερικανός πολίτης έχει χάσει την εμπιστοσύνη στη δημοκρατία και τους θεσμούς με το διχασμό να κινδυνεύει να φτάσει στα επίπεδα ακόμη και εμφύλιου πολέμου.

Με την κατάλυση τη Αμερικής ώς υπερδύναμης μετά τις εκλογές του 2020 το δίπολο του πλανήτη δηλαδή η ισορροπία ανάμεσα στην ανατολή και στη δύση καταργείται.

Η Αμερική πλέον δεν πρόκειται να γίνει αποδεχτή ως ο υπερασπιστής της παγκόσμιας δημοκρατίας με αποτέλεσμα να απομονωθεί από τον υπόλοιπο κόσμο σιγά σιγά, ενώ ταυτόχρονα θα δούμε το σενάριο του 1900 όπου οι υπερδυνάμεις του πλανήτη ήταν πολλές. Αυτό θα οδηγήσει σε μια αβεβαιότητα που κανείς δεν μπορεί να κρίνει αν θα είναι προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο, αλλά σίγουρα θα δούμε συγκρούσεις και πολέμους να ξεσπάνε εύκολα και η κάθε χώρα να υπερασπίζεται τα όποια συμφέροντα της.

Και η προσοχή μας τώρα θα πρέπει να επικεντρωθεί στην Ρωσία και την Κίνα.