Home ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΣΟΥ ΜΥΘΟΣ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΣΟΥ ΜΥΘΟΣ

459
0

Τα αρχέτυπα είναι μία μοναδική πηγή αντιστοιχίας η οποία μας βοηθά να μπορέσουμε να καταλάβουμε ποια είναι τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά μας και με ποιον τρόπο μπορούμε μέσα από αυτά να ξεφύγουμε από τα αναπόφευκτα λάθη που κάποια στοιχεία της προσωπικότητας μας δημιουργούν.

Προσωπικός μύθος Κριού: Ριανόν
Η Ριανόν είναι μία θεά του Βορρά η οποία, όπως λέει ο μύθος, την ήθελε ένας νεαρός πολεμιστής που ονομαζόταν Πουίλ. Με το που την είδε ο πολεμιστής την ερωτεύτηκε και καθώς την είδε να τρέχει στο άσπρο άλογο προσπάθησε να την πιάσει τις πρώτες εφτά μέρες με διάφορους τρόπους. Τελικά απέτυχε γιατί η θεά έτρεχε πολύ πιο γρήγορα. Την 8η μέρα τελικά κουράστηκε και στενάχωρος έτσι όπως ήταν τελικά απλώς της ζήτησε να σταματήσει και η Ριανόν σταμάτησε. Αυτό είναι το πρώτο σημαντικό κομμάτι που θα πρέπει να αναλύσουμε: μία γυναίκα με τον προσωπικό μύθο του Κριού έντονο μέσα στο ζώδιό της δεν γίνεται να την κάνουμε εμείς ό,τι θέλουμε ούτε να τη δούμε σαν ένα αντικείμενο το οποίο μας ανήκει. Ο Κριός δεν ανήκει πουθενά και δεν θα πρέπει να δείξουμε έλλειψη σεβασμού ή κάτι τέτοιο. Αν θέλει κάποιος να την «πλανέψει» και να την κατακτήσει, δεν μπορεί να το κάνει με την απότομη και χονδροειδή μορφή της δύναμης η οποία δεν σέβεται το ρόλο της γυναίκας μέσα στη σχέση. Η ιστορία μας όμως δεν τελειώνει εδώ.

Η ιστορία μας τελειώνει με την αποκάλυψη της ενοχής του τέρατος, την αποδέσμευση της Ριανόν από την κατάρα και τον γάμο της με το θαλάσσιο θεό Μαναγουιντάν, αφού ο πρώην αγαπημένος της ο Πουίλ είχε πεθάνει σε μία μάχη. Αποσυμβολίζοντας τον μύθο μπορούμε να πούμε ότι η ευτυχία για μία γυναίκα με αυτό το αρχέτυπο δεν βρίσκεται στους παθιασμένους πολεμιστές ή στους τυχοδιώκτες «αλήτες» της σύγχρονης εποχής αλλά στους σοφούς και ψύχραιμους άνδρες. Το κυριότερο δε μάθημα είναι ότι στον έρωτα δεν χωράνε εγωισμοί και ανταγωνισμοί και πως πρέπει το άτομο να βρει στη σχέση το λιμάνι που θα αράξει και όχι το λιμάνι από όπου θα εκστρατεύσει για πόλεμο.

Προσωπικός μύθος Ταύρου: Χαθόρ
Η Χαθόρ ήταν προστάτρια των γυναικών και των παιδιών και μάλιστα θεωρούταν από τις πιο όμορφες –μιας και στην Αρχαία Αίγυπτο τα μάτια που ήταν σαν μεγάλες ολοστρόγγυλες χάνδρες ήταν τα πιο όμορφα. Έτσι λοιπόν πρόκειται για μία πολύ θελκτική γυναίκα, η οποία είναι προστατευτική για αυτούς που αγαπάει και ιδίως για τα μέλη της οικογενείας της. Έτσι, και επειδή ο Ταύρος είναι ένα ζώδιο σχετικά ήπιων τόνων, ο μοναδικός τρόπος για να μπορέσει κάποιος να επηρεάσει ένα τέτοιο πρόσωπο και να το βγάλει από τη βολή του είναι να του πειράξει την οικογένεια και τα αγαπημένα του πρόσωπα. Εκεί ακριβώς βρίσκεται και η αχίλλειος πτέρνα μιας και για μία οικογένεια μπορεί να κάνει αρκετές θυσίες αλλά και από αυτή την οικογένεια θα βγαίνουν συνεχώς αρκετά προβλήματα.

Το πιο βασικό χαρακτηριστικό αυτών των ανθρώπων είναι ότι συνήθως εμπλέκονται με άτομα που θέλουν βοήθεια, παρ’ όλο που δεν είναι και τόσο εμφανές ότι θέλουν βοήθεια. Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι, σύμφωνα με τον μύθο, η Χαθόρ ήταν η Κυρία του μεγάλου δέντρου στο τέλος του Κόσμου. Ήταν αυτή που όποτε ο Άννουβις περνούσε συνοδεύοντας τις ψυχές τού έδινε ψωμί και γάλα για το καλωσόρισμα στον κάτω κόσμο. Αυτή ακριβώς η τάση, να βοηθάει δηλαδή τους ανήμπορους ανθρώπους που στη ζωή τους βρίσκονταν σε μία κρίση, για να περάσουν σε ένα άλλο επίπεδο, πολλές φορές κάνει κακό στους ίδιους τους Ταύρους, οι οποίοι πολλές φορές λειτουργούν σαν δεκανίκια σε ανθρώπους που πρέπει να στηριχτούν στα πόδια τους.

Προσωπικός μύθος Διδύμων: Eλεγκουά
Η θεότητα αυτή προέρχεται από την Αφρική και η σημασία της είναι πολύ σημαντική για να μπορέσει μία γυναίκα να αποκωδικοποιήσει το εσωτερικό δυναμικό της και τελικά το αρχέτυπό της. Το κύριο χαρακτηριστικό της είναι ότι δεν πρόκειται για θεό αλλά για έναν δαίμονα ουσιαστικά, που ήταν φύλακας στο σταυροδρόμι μεταξύ του υλικού και αστρικού κόσμου, προστάτης των ταξιδευτών και των παιδιών, οποίος έχει πολύ μεγάλη σημασία και επιρροή στην κουλτούρα από την οποία προέρχεται.

Επρόκειτο για θεότητα σημαντικότατη, η οποία έγινε ακόμα ευρύτερα γνωστή μετά την αναγκαστική μετακίνηση πληθυσμών από την Αφρική προς την Αμερική, λόγω του δουλεμπορίου. Εξελίχθηκε δε σε πολύ σημαντικό θεό-δαιμόνιο στην Νότιο Αμερική, στο πλαίσιο της λατρείας του Βουντού κυρίως. Η γυναίκα με αυτό το αρχέτυπο είναι σαν να βρίσκεται ακριβώς μπροστά από μία πόρτα έχοντας δίλημμα για το αν θα πρέπει να περάσει ή να κάνει όπισθεν και τελικά να την κλείσει. Ο Ελεγκουά ως θεότητα αντιπροσώπευε κυρίως το πέρασμα σε μια άλλη κατάσταση. Έτσι και η γυναίκα με αυτά τα χαρακτηριστικά έχει πάντα το δίλημμα μέσα στη σχέση της. Αυτός ακριβώς είναι και ένας από τους λόγους για τους οποίους είναι από τα άτομα που είναι πολύ αναποφάσιστα και δυσκολεύονται να κινηθούν ώριμα σε μία προβληματική κατάσταση μέσα στη σχέση. Συνήθως αυτό που επιλέγουν είναι να βρίσκονται σε αυτό το ενδιάμεσο που είναι τίποτα και όλα μαζί. Ως θεότητα του έντονου πάθους και δύναμης που υπερνικά τα πάντα, έτσι και οι γυναίκες που προσδιορίζονται αρχετυπικά με τον Ελεγκουά έχουν ένα πολύ βαθύ και έντονο ταπεραμέντο, που πάντα σκοπό έχει να ξελογιάσει και να δώσει πολύ έντονες στιγμές στο σύντροφο τους. Για αυτό και συνήθως όταν ένας άνδρας ταιριάξει με αυτό τον συνδυασμό τότε δεν μπορεί να αποστασιοποιηθεί, να φύγει.

Προσωπικός μύθος Καρκίνου: Δήμητρα
Η Δήμητρα είναι μία από τις πιο γνωστές θεότητες και η πρώτη που ανήκει στο ελληνικό πάνθεο μέχρι αυτή τη στιγμή σε αυτή την ενότητα. Οι λόγοι που την διαλέξαμε σαν αντίστοιχο ανάλογο του Καρκίνου θα φανεί στην συνέχεια.

Ο Καρκίνος καταρχήν είναι ένα ζώδιο έντονα μητρικό, το ενδιαφέρει πάνω από όλα να προσφέρει αγάπη στους αγαπημένους του. Είναι εδώ για να υπηρετεί και να βοηθά όλους αυτούς τους ανθρώπους που είναι δίπλα του και θέλουν τη βοήθεια του. Για τα παιδιά του μπορεί να φτάσει στο μεγαλύτερο έγκλημα και πάνω από όλα βάζει τη ζωή αυτών. Η αγάπη λοιπόν εδώ είναι απόλυτη και μοναδική. Μία γυναίκα με το αρχέτυπο της μάνας Γης στο ωροσκόπιό της τελικά δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο από το να ζει για το αγαπημένο της πρόσωπο. Έτσι λοιπόν και μία γυναίκα με αυτό το αρχέτυπο ακόμη και στις συναισθηματικές της σχέσεις προσπαθεί τελικά να βρει αυτό το πρόσωπο που θα του δώσει αυτή την ατέλειωτη αγάπη, χωρίς σύνορα, γεμάτη προστατευτικότητα και πάθος. Ο άνδρας μέσα από αυτήν τη γυναίκα προσπαθεί να βρει την δική του μητέρα και να μπορέσει να ηρεμήσει, να βρει το δικό του λιμάνι.

Προσωπικός μύθος Λέοντα: Ιστάρ
Για τους Λέοντες ο αντιπροσωπευτικός προσωπικός μύθος είναι η μυθολογική θεά Ιστάρ της αρχαίας Μεσοποταμίας. Η Ιστάρ ήταν θεά του έρωτα και στους ναούς υπήρχαν δεκάδες κόρες οι οποίες ήταν αφιερωμένες σε αυτήν. Σκοπός τους δε ήταν να προσφέρουν ερωτικές υπηρεσίες. Μην βιαστείτε όμως να τις κρίνετε σαν της σύγχρονες πόρνες. Για την εποχή που συζητάμε οι γυναίκες αυτές εκτός ότι κατείχαν την τέχνη του έρωτα θεωρούνταν ότι έχουν ισχυρότερη νοητική ενέργεια από τους άνδρες και ως εκ τούτου ένας άνδρας θα μπορούσε να φτάσει σε νοητική και σωματική τελειότητα μέσω της τελετουργικής –μαγικής- ερωτικής πράξης με αυτές. Μάλιστα το να πας μαζί τους ήταν πολύ μεγάλη τιμή. Θα μπορούσαμε να τις συγκρίνουμε με τις Ελληνίδες εταίρες των αρχαίων χρόνων ή με της Γκέισες της Άπω Ανατολής.

Έτσι λοιπόν πρέπει να καταλάβει μία γυναίκα με αυτόν τον προσωπικό μύθο ότι: πάνω από όλα πρέπει όχι να υπηρετεί τον σύντροφό της αλλά να είναι αυτή που σε ένα μεγάλο βαθμό θα μπορέσει να έχει το πάνω χέρι και κυρίως να μην πέσει στο επίπεδο της υπηρεσίας απέναντι στο σύντροφο της. Αυτό το λέμε γιατί μία ιερόδουλη της Ιστάρ ποτέ δεν παρακαλούσε ή ποτέ δεν ήταν η «ουρά» κάποιου άνδρα. Αντιθέτως είχε την δύναμη και την εξουσία να αλλάξει πάρα πολλά πράγματα στη ζωή ενός άνδρα, ακόμη και αν αυτός κατείχε υψηλό κρατικό αξίωμα ή περίοπτη κοινωνική θέση. Πολλές φορές όμως όσες αντιπροσωπεύονται από αυτό το αρχέτυπο κάνουν το λάθος να αντιδρούν σπασμωδικά σε μία σχέση με αποτέλεσμα να νομίζουν ότι έχουν το δικαίωμα να απαιτούν και να καθορίζουν τους άλλους ανθρώπους και ιδιαίτερα τη ζωή του συντρόφου τους. Κάτι βέβαια που δεν είναι αποδεκτό πια στις σύγχρονες κοινωνίες και τελικά μπορεί να οδηγήσει σε πολλές και έντονες συγκρούσεις. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ιστάρ εκτός από θεά του έρωτα ήταν και θεά του πολέμου. Αυτό σημαίνει ότι μία γυναίκα που αντιπροσωπεύεται από τον μύθο της Ιστάρ δεν θα πρέπει να παραδίδεται άνευ όρων προς τον σύντροφό της -έστω και αν είναι σφόδρα ερωτευμένη- και ο λόγος είναι απλός: τη δύναμη του έρωτα την έχει πάντοτε μέσα από την ισχύ, την εξουσία και τον σεβασμό που εμπνέει.

Προσωπικός μύθος Παρθένου: Χόλντα
H Χόλντα είναι μία πανάρχαια νορβηγική θεότητα, παρθένος-θεομητέρα, θεά της μουσικής, του χιονιού και της ομίχλης, των λιμνών και των πηγών, σχετιζόταν δε και με την καθαριότητα, την τάξη και τον κάτω κόσμο. Είναι επίσης γνωστή και ως Frau Holle. Οι άνθρωποι με αυτόν τον προσωπικό μύθο το πρώτο λάθος που κάνουν είναι ότι δεν αφήνουν τα συναισθήματά τους να εξωτερικεύονται με αποτέλεσμα πολλές φορές να ζουν αποκομμένοι από άλλους ανθρώπους -ακόμη και μέσα από τη σχέση τους. Έτσι, ακόμη και άνθρωποι που τους αγαπούν πραγματικά δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν μαζί τους καθώς διαπιστώνουν ότι απέναντί τους υπάρχει κάποιος που δεν πρόκειται ποτέ να τους ανοιχθεί, να τους εκμυστηρευτεί το παραμικρό από όσα αισθάνεται και νιώθει. Αυτό βέβαια δημιουργεί προβληματικές σχέσεις, τα πράγματα αποτελματώνονται, χάνουν την δυναμική τους και παύουν να εξελίσσονται θετικά.

Πολλοί μπορεί να τους κατηγορήσουν ότι δεν έχουν συναισθήματα ή πως τελικά δεν έχουν συναισθηματικούς συνδέσμους με τους άλλους. Αυτό όμως είναι λάθος γιατί ουσιαστικά πρόκειται για πολύ ζεστά και τρυφερά άτομα, τα οποία θέλουν να δείξουν τα συναισθήματά τους όχι όπως οι άλλοι αλλά μέσω της οικιακής οργάνωσης, της τακτοποίησης και της καθαριότητας. Ο βασικότερος σκοπός τους είναι να είναι καλά ο σύντροφος τους, απλώς προτιμούν να ακούνε αυτά που θέλουν να λένε οι άλλοι και δεν είναι ούτε σε θέση ούτε και έχουν την ικανότητα να μαντέψουν σωστά το τι πρέπει να κάνουν από μόνοι τους. Μία πολύ απλή λύση στην ιδιομορφία τους αυτή είναι να τους λένε οι άλλοι επακριβώς τι θέλουν από τη σχέση τους έτσι ώστε να μην υπάρχουν προβλήματα. Όσο πιο συγκεκριμένος είναι ο λόγος του συντρόφου τόσο καλύτερα θα νιώσει και η γυναίκα με αρχέτυπο την Χόλντα, καθώς νιώθει ανασφαλής αν κάποιος της πει τελικά ότι αυτό που σκέφτηκε ήταν λάθος. Τα άτομα του τύπου αυτού προτιμούν να μην κάνουν τίποτα παρά να κάνουν κάτι που μπορεί να είναι και λάθος.

Προσωπικός μύθος Ζυγού: Αφροδίτη
Οι Ζυγοί είναι ίσως το πιο καλλιτεχνικό ζώδιο του ζωδιακού και έχουν την δυνατότητα να εκφράσουνε με πολύ εύκολο τρόπο αυτήν τους την τάση στην καθημερινότητά τους. Είναι άτομα που απλά και πολύ εύκολα μπορούν σε όλες τις εκφράσεις τις ζωής τους να βγάλουν τον καλλιτέχνη από μέσα τους. Η τάση τους όμως για το όμορφο και το καλλιτεχνικό είναι ταυτόχρονα και ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν στη ζωή τους. Είναι ικανοί να ακυρώσουν και να πετάξουν στα σκουπίδια πολλά πρόσωπα απλώς και μόνο επειδή μπορεί έστω και ένα πράγμα να τους χαλάει τη διάθεση ή γιατί μπορεί να βρουν κάτι που να είναι πιο όμορφο. Έτσι λοιπόν μπορεί να ξέρουν πολύ καλά τη μαγεία της ομορφιάς, δεν ξέρουν όμως της μαγεία των ατόμων που δεν είναι και τόσο όμορφα αλλά μέσα τους είναι τα πιο πλούσια άτομα στον κόσμο. Η μαγεία λοιπόν της επιφάνειας τους μαγεύει αλλά και τους καταστρέφει ταυτόχρονα και τους κάνει ανίκανους να κάνουν πραγματικά ζεστές σχέσεις.

Πολλές φορές επίσης μπλέκονται και σε τρίγωνα, μιας και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Αφροδίτη πάντοτε ήταν μία γυναίκα που είχε μία σχέση και με κάποιον άλλο εκτός από τον Ήφαιστο. Στο τέλος βέβαια, στην πιο παθιασμένη της σχέση με τον Άρη, συνελήφθη επʼ αυτοφόρω από τον σύζυγό της και χλευάστηκε από τους υπόλοιπους θεούς. Αυτό λοιπόν που χρειάζονται είναι να έχουν αναποφασιστικότητα στις σχέσεις τους, έτσι ώστε όταν κάτι η σχέση τους δεν τους ικανοποιεί πια να μην καταφεύγουν σε τρίτο πρόσωπο αλλά να διαλέξουν να φύγουν. Ένα ακόμη θέμα που πρέπει να λύσουν τα άτομα που αντιπροσωπεύονται από τον μύθο της Αφροδίτης είναι να μπορέσουν καταρχάς να κατανοήσουν ότι δεν είναι η …ίδια η Αφροδίτη. Θα πρέπει στις επιλογές τους να είναι πιο συντηρητικοί και να μην κάνουν τέτοιες κινήσεις που στο τέλος θα τους εκθέσουν, μιας και συνήθως είναι άτομα που έχουν πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους.

Προσωπικός μύθος Σκορπιού: Ινάννα
Το κεντρικό θέμα της Ινάννας δεν είναι άλλο από την κάθοδό της στον Κάτω Κόσμο για να βοηθήσει το αγαπημένο της πρόσωπο. Φανταστείτε την τραγικότητα ενός ουράνιου θεού να αποτολμά κάθοδο στον Κάτω Κόσμο για χάρη του έρωτα. Αυτό ακριβώς όμως είναι και ο Σκορπιός: είναι η τάση του ανθρώπου να μπορεί να φτάνει στα όρια του και να ολοκληρώνεται συναισθηματικά και ερωτικά. Για αυτό και είναι και πρόσωπα που ελάχιστες φορές στη ζωή τους θα συμβιβαστούν απλώς με κάτι καλό, απεναντίας θα προσπαθήσουν να βρουν το τέλειο και το πιο έντονο. Αυτός ο λόγος εξάλλου δημιουργεί στην αισθηματική τους ζωή δύσκολες σχέσεις που άλλος άνθρωπος δεν θα μπορούσε να αντέξει. Το βασικό χαρακτηριστικό λοιπόν του Σκορπιού είναι η τάση του να προσπαθήσει να φτάσει σε πολύ μεγάλο βάθος. Όμως όσο πιο βαθιά μπαίνουμε στη ζωή τόσο σοβαρότερα ζητήματα έχουμε να διαχειριστούμε καθώς η πίεση που μας ασκείται είναι ευθέως ανάλογη του βάθους.

Αν λοιπόν ο Ζυγός έψαχνε για την ομορφιά και την αρμονία, ο Σκορπιός ψάχνει για τον θάνατο τον ίδιο και την αναγέννηση και μόνο με αυτόν μπορεί να νιώσει καλά. Ένα βασικό χαρακτηριστικό του Σκορπιού είναι ότι δεν μπορεί να εμπιστευτεί εύκολα κόσμο και πως είναι αρκετά κτητικός. Αν αποδειχθεί ότι το άτομο που εμπιστεύτηκε ένας Σκορπιός είπε ψέματα, τότε είναι δεδομένο ότι αυτό το πρόσωπο θα φύγει μία για πάντα από τη ζωή του.

Προσωπικός μύθος Τοξότη: Άρτεμις
Ανεξάρτητη και μαγική, γεμάτη δύναμη για κατακτήσεις και γνώση είναι σίγουρα μία γυναίκα που έχει έντονο το αρχέτυπο της Άρτεμις. Το βασικό χαρακτηριστικό της Άρτεμις είναι ότι κανένας άνδρας δεν μπόρεσε ποτέ να την ελέγξει, ήταν μία θεότητα που μονίμως τριγυρνούσε μέσα στα δάση και σκοπό της είχε την ελευθερία και την προστασία της αγνότητας της φύσης. Ένας άνδρας ή γενικότερα ένα πρόσωπο δεν θα πρέπει να προσπαθήσει να ελέγξει ένα πρόσωπο με αυτά τα χαρακτηριστικά γιατί είτε θα το απομακρύνει είτε δεν θα του προκαλέσει καθόλου το ενδιαφέρον. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι στα άτομα με αρχετυπική εικόνα την Άρτεμη δεν αρέσει και το κυνήγι μεταξύ δύο ανθρώπων. Η Άρτεμις ήταν θεά του κυνηγιού, για αυτό και με ένα τέτοιο πρόσωπο σίγουρα δεν θα έχετε πρόβλημα να γνωρίσετε την περιπέτεια, την αναζήτηση αλλά και το αναίμακτο κυνήγι. (Εδώ θα πρέπει να κάνουμε βέβαια μία σημείωση, γιατί το μακροχρόνιο πέρασμα του Πλούτωνα από τον Τοξότη υποδηλώνει ότι κάποια πρόσωπα του ζωδίου αυτού μπορεί να αντιδρούν λίγο πιο έντονα από ό,τι είναι συνηθισμένο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτή είναι και η αντιπροσωπευτική εικόνα του ζωδίου. Συνιστά ένα μόρφωμα που θα αποβληθεί από τις επόμενες γενιές).

Ο προσωπικός μύθος του Τοξότη όμως πολλές φορές έχει και αρκετή σκληρότητα. Για παράδειγμα, η Άρτεμις ήταν πολύ αυστηρή σε ό,τι είχε να κάνει με την παρθενιά της αλλά και με την παρθενιά των νυμφών που την ακολουθούσαν. Αν οποιαδήποτε από τις νύμφες (έστω και άθελα της) παρέβαινε την υποχρέωση της διατήρησης της παρθενιάς της η τιμωρία ήταν μία: θάνατος. Αντιστοίχως στην σύγχρονη εποχή, αν οποιοδήποτε πρόσωπο με αυτόν τον αρχετυπικό μύθο νιώσει ότι η αξιοπρέπειά του θίγεται ή πως συναισθηματικά το άλλο άτομο δεν το σεβάστηκε, είναι πολύ εύκολο η σχέση να διακοπεί. Για αυτό και οι Τοξότες χωρίζουν αρκετά εύκολα: όχι τόσο λόγω της μεταβλητότητάς τους (που είναι και χαρακτηριστικό των Διδύμων) αλλά γιατί στο μυαλό τους κυριαρχεί ένα περίεργο ηθικοκοινωνικό status το οποίο δεν τους αφήνει πολλές φορές να προχωρήσουν σε μία σχέση. Το βασικό λοιπόν ζήτημα που υπάρχει είναι η επιθυμία για συγχώρεση και για αποδοχή.

Προσωπικός μύθος Αιγόκερω: Οrunmila
Είναι η μοναδική περίπτωση που επιλέξαμε έναν άνδρα για να αντιπροσωπεύσει ένα γυναικείο προσωπικό μύθο. Αυτό όμως δεν είναι καθόλου τυχαίο. Αρκετές γυναίκες με αυτή τη θέση πολλές φορές γίνονται ο άνδρας του εαυτού τους. Αρνούνται να δεχθούν ότι θα είναι υποτελείς σε ένα σύντροφο και τις περισσότερες φορές είναι αρκετά ανεξάρτητες από τη μία, αλλά και ευαίσθητες στις σχέσεις τους από την άλλη.

Το βασικό συστατικό που ζητούν είναι η σταθερότητα με ένα σύντροφο ο οποίος να μπορεί να τους εμπνέει και να τους τονώνει την υπερηφάνεια. Ο Οrunmila (θεότητα της γνώσης και της φρόνησης, αλλά και της μαντείας) εξάλλου είναι ένας θεός ο οποίος μαγεύτηκε από μία θεά, την Odu, αρκετά δυνατή και ισχυρή, που με την εμφάνισή της έκανε μεγάλη εντύπωση στον κόσμο, όχι τόσο λόγω της ομορφιάς της αλλά λόγω του χαρακτήρα και της δυναμικότητας που είχε. Η Odu εκφράζει επακριβώς αυτή την τάση που έχουν οι γυναίκες με προσωπικό μύθο στον Αιγόκερω: θέλουν ένα σύντροφο αρκετά δυνατό και ισχυρό, ο οποίος κάνει τη διαφορά όχι τόσο λόγω της εμφάνισής του αλλά λόγω της ισχύος και της δεινότητας που έχει ως προσωπικότητα. Δυστυχώς όμως, συνήθως για μία τέτοια προοπτική η ζωή απαιτεί και κάποιο τίμημα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το τίμημα είναι σχετικό με το συναίσθημα και την ελευθερία. Όταν η γυναίκα (ή ακόμα και ο οποιοσδήποτε άνθρωπος) αναζητά στον σύντροφο τη δύναμη και την εξουσία είναι πολύ φυσικό να μην μπορεί να αποδεχθεί μία συμπεριφορά αρκετά ανεξάρτητη. Περισσότερο θα θέλει να διοικεί και να επιβάλλεται στον άνθρωπό της. Εκεί ακριβώς είναι που θα ξεκινήσουν οι λεγόμενες υποχωρήσεις –που δεν είναι τίποτα άλλο από την τάση των ανθρώπων με αυτό το στοιχείο έντονο στο χάρτη τους να κάνουν πίσω– για να μπορέσει να νιώσει καλύτερα ο καταπιεστικός με κάποιο τρόπο σύντροφός τους.

Προσωπικός μύθος Υδροχόου: Τύχη
Μία θεότητα που και πολύ λατρεύτηκε στην αρχαιότητα αλλά και σήμερα μνημονεύεται πάρα πολύ, παρ’ όλο που πολλές φορές δεν είναι παραδεκτό, είναι η Τύχη. Η Τύχη παραμένει ίσως το μόνο ειδωλολατρικό σύμβολο το οποίο ακόμη και τόσα χρόνια μετά παραμένει έστω και δειλά να αναφέρεται ως «θεά» παρά τον θρίαμβο των μονοθεϊστικών θρησκειών. Η Τύχη λοιπόν θεωρείται από τις μεγαλύτερες θεές αλλά και από τις πιο παράξενες. Η φύση της είναι πάντα πολλαπλή και απρόβλεπτη, κανείς δεν ξέρει τι κάνει και κανείς δεν ξέρει τις προθέσεις της. Δεν θα πρέπει βέβαια να την ονομάσουμε και τυφλή γιατί ξέρει πολύ καλά πού πάει και τι κάνει.

Θεωρούνταν θεά σχετική με τον Καιρό γιατί έτσι όπως ακριβώς αλλάζει ο καιρός και από τη λιακάδα έχουμε βροχές και χιόνια έτσι και αυτή δίνει τα δώρα της σε κάποιον αλλά μετά του γυρνάει την πλάτη και πάει στον επόμενο άνθρωπο. Έτσι είναι και ο προσωπικός μύθος του Υδροχόου, σαν τον καιρό. Από τη μία περνάνε πολύ καλές στιγμές στη ζωή τους, λένε ότι επιτέλους είναι ευτυχισμένοι και μπορούν να ηρεμήσουν. Από την άλλη όμως έρχονται και οι καταιγίδες -πολλές φορές από το πουθενά- και όλα αλλάζουν. Το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι οι Υδροχόοι από μόνοι τους θα προκαλέσουν αυτές τις αλλαγές. Όταν σε μία σχέση επικρατεί ηρεμία και τάξη αυτοί οι ίδιοι είναι που πολλές φορές θα αλλάξουν τα δεδομένα μόνο και μόνο για να μην υπάρξει η «ύβρις» της σταθερότητας. Η συνεχής καλή πορεία τούς δημιουργεί υποσυνείδητα ενοχικό σύνδρομο, πιστεύουν δηλαδή ότι πρέπει να αυτοτιμωρηθούν και να αλλάξουν τα δεδομένα επειδή ευνοούνται υπερβολικά σε σχέση με τους άλλους. Αυτό όμως εκτός του ότι κουράζει τους ίδιους του Υδροχόους κουράζει βέβαια και τους συντρόφους τους. Για πόσο καιρό θα μπορείς να είσαι σε μία θάλασσα καπετάνιος όπου από τη μία υπάρχει ηρεμία και ξαφνικά την άλλη στιγμή υπάρχει φουρτούνα και καταιγίδα; Το θετικό είναι ότι όταν επικρατεί στην ζωή τους ο απόλυτος πανικός τότε και πάλι με ένα μαγικό τρόπο μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα και να μπουν σε μία κατάσταση ηρεμίας. Το δύσκολο βέβαια παραμένει να είναι στις περιπτώσεις που οι ίδιοι δεν έχουν μάθει να ελέγχουν αυτόν το μηχανισμό αυτοπροστασίας. Τότε η ζωή τους είναι μονίμως ένας δρόμος ο οποίος δεν έχει τέρμα, είναι επιρρεπείς στις διαθέσεις της ίδιας τους της υποσυνείδητης ανασφάλειας.

Προσωπικός μύθος Ιχθύ: Ψυχή
Η Ψυχή ήταν μία πολύ όμορφη κόρη ενός βασιλιά, τόσο όμορφη που οι άνθρωποι λέγανε ότι ήταν πιο ωραία και από την ίδια την Αφροδίτη. Για αυτόν το λόγο η Αφροδίτη απαίτησε από τον πατέρα της Ψυχής να την παντρέψει με ένα τέρας στην κορυφή ενός βουνού. Ο πατέρας της Ψυχής την οδήγησε μαυροντυμένη στην τοποθεσία που έπρεπε και την άφησε, ενώ αυτή είχε αποδεχθεί στωικά την μοίρα της. Εδώ ακριβώς συναντάμε και το πρώτο ζήτημα που αντιμετωπίζουν όσες κατατάσσονται αρχετυπικά στον μύθο της Ψυχής: πολλές φορές οι άνθρωποι πέφτουν θύματα ζήλιας ή μίσους από κάποιους άλλους και αποδέχονται τις συνέπειες του μίσους των άλλων χωρίς προβληματισμό και άγχος ενώ θα έπρεπε να διεκδικήσουν το δίκιο τους και να αντισταθούν. Στη συνέχεια του μύθου η Ψυχή μεταφέρεται με μαγικό τρόπο σε ένα απέραντο παλάτι που το χαρακτήριζαν ο πλούτος και οι ανέσεις. Κύριος του παλατιού ήταν ο Έρωτας, γιος της Αφροδίτης, ο οποίος ήταν πολύ ερωτευμένος με την Ψυχή. Για να διαφυλάξει την αγάπη του αλλά και την ίδια την Ψυχή από την οργή της μητέρας του, την παντρεύτηκε με την προϋπόθεση να μην δει ποτέ την όψη του και να μην προσπαθήσει ποτέ να ανακαλύψει ποιος πραγματικά ήταν, αν δε η Ψυχή αποκάλυπτε ποιος ήταν, τότε θα έχανε για πάντα και αυτόν αλλά και την πολυτελή ζωή.

Όπως είναι λογικό, η Αφροδίτη δεν θα ενέκρινε ποτέ την ένωση σε γάμο του γιου της με μια θνητή, πόσο μάλλον με την Ψυχή, την οποία ζήλευε. Για αυτό λοιπόν το λόγο και ο Έρωτας έβλεπε την Ψυχή μόνο το βράδυ. Η Ψυχή τα δέχθηκε όλα χωρίς ιδιαίτερο πρόβλήμα και ανησυχία, έτσι όπως γίνεται συνήθως και με τα άτομα που έχουν έντονο τον Ιχθύ: δεν μπορούν να σταματήσουν να θυσιάζονται και να δίνονται στα πρόσωπα που αγαπούν. Στην συνέχεια του μύθου, η Ψυχή, παρ’ όλο που περνούσε καλά, νοστάλγησε το σπίτι της και τους δικούς της. Με τις θερμές της παρακλήσεις έπεισε τον Έρωτα να της επιτρέψει μια επίσκεψη στο σπίτι της, αρκεί να μην μιλούσε σε κανέναν και για το παλάτι αλλά και για το ότι δεν γνωρίζει στην όψη τον σύζυγό της.

Η Ψυχή λοιπόν πήγε τη νύχτα με ένα κερί πάνω από τον Έρωτα που κοιμόταν, για να δει πώς είναι. Αμέσως κατάλαβε ότι πρόκειται για έναν πανέμορφο θεό και αισθάνθηκε πολύ τυχερή.Δυστυχώς όμως, κάποιος θόρυβος ακούστηκε, το χέρι της Ψυχής που κρατούσε το κερί τραντάχτηκε, λιωμένο κερί έσταξε επάνω στον Έρωτα και τον ξύπνησε, με αποτέλεσμα να καταλάβει τι είχε κάνει η Ψυχή και να φύγει από το σπίτι πετώντας. Η Ψυχή προσπάθησε να τον βρει αλλά ματαίως. Δεν τον βρήκε πουθενά και απελπισμένη απευθύνθηκε στην μητέρα του την Αφροδίτη η οποία της είπε ότι, αν ήθελε να ξανασμίξει με τον γιο της, θα έπρεπε να περάσει από τέσσερις δοκιμασίες. Ουσιαστικά κάθε δοκιμασία είχε να κάνει με ένα πολύ σημαντικό κομμάτι των ελλείψεων που χαρακτηρίζουν ακραία τους Ιχθείς: η έλλειψη οργανωτικότητας, η έλλειψη αυτοπεποίθησης, η έλλειψη μαχητικότητας και, τέλος, η ομορφιά της ψυχής που την έχουν οι Ιχθείς αλλά δεν την εμπιστεύονται. Μια επιπλέον πρόκληση που θα είχε να αντιμετωπίσει η Ψυχή ήταν ότι κατά τη διάρκεια αυτών των 4 άθλων διάφορες ψυχές θα την παρακαλούσαν να τους βοηθήσει. Αν το έκανε αυτό, θα χανόταν μαζί τους.

 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here