Home ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΜΕ ΕΡΩΤΑ…ΠΕΡΝΑΕΙ;

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΜΕ ΕΡΩΤΑ…ΠΕΡΝΑΕΙ;

Μετά από μία μεγάλη απογοήτευση, έρχεται μία έντονη επιθυμία να επουλώσεις τις πληγές σου, να ξεχάσεις για να πας παρακάτω. Μπορεί να είναι η πίκρα ενός χωρισμού, ενός φινάλε που δεν αποφάσισες εσύ ή μιας απόρριψης από έναν άνθρωπο που δεν ανταποκρίθηκε στα συναισθήματά σου όπως θα ήθελες. Σίγουρα, θα έχεις την ανάγκη να θεραπεύσεις τον εαυτό σου και κλασική, μα όχι απαραίτητα κι αποτελεσματική συνταγή είναι το παλιό «ο έρωτας με έρωτα περνάει».

Περνάς, λοιπόν, άμεσα στην επόμενη σχέση, μόνο που συνήθως δε συμβαίνει λόγω έρωτα, αλλά είναι μάλλον κάτι από στρατηγική και πολύ από εκδίκηση. Για να ικανοποιήσεις τον εγωισμό σου που πληγώθηκε, για να πληγώσεις ιδανικά εκείνον που δε σε εκτίμησε.

Στατιστικά οι σχέσεις αυτές δεν πετυχαίνουν. Γιατί τις δημιουργείς για όλους τους λάθος λόγους, για τη μοναξιά σου, την ανασφάλειά σου, για να ζηλέψει.

Οι σχέσεις αυτές δεν είναι τίποτα άλλο παρά μία τονωτική ένεση αναισθητικού.

Στην ουσία δεν εκδικείσαι κανέναν άλλο παρά μόνο τον εαυτό σου, όταν τρέχεις να κάνεις μια σχέση αμέσως μετά από μία απογοήτευση. Και το κερασάκι στην τούρτα είναι ότι πληγώνεις ταυτόχρονα και τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου.

Για να μπεις σε μία σχέση χρειάζεται να ‘χεις τα σωστά κριτήρια. Να την αποφασίσεις για το αληθινό ενδιαφέρον, για τον έρωτα και την αμοιβαιότητα των συναισθημάτων σας. Μόνο έτσι δουλεύει η συνύπαρξη δύο ανθρώπων.

Δεν είναι τραγικό να ‘σαι κολλημένος μ’ έναν πρώην σύντροφο. Τραγικό είναι να πληγώνεις ανθρώπους με το δικό σου το κόλλημα.

Ο έρωτας περνάει όταν η λογική αναλάβει δράση και αν δεν έχεις αυτή την ικανότητα να το πράξεις που είναι ευλογία, τότε πάρε όσο διάστημα χρειάζεσαι μακριά, ζήσε το συναίσθημα, ζήσε την απώλεια και το πένθος ακόμα αν αυτό θα σε βοηθήσει να αδειάσεις απ’ την απογοήτευση, κι άσε τον εαυτό σου να το ξεπεράσει φυσικά και μόνος του ή με τη βοήθεια κάποιου ειδικού, όχι όμως χρησιμοποιώντας έναν κομπάρσο που λογιάζεται για πρωταγωνιστής. Μπορεί να λένε «ο έρωτας με έρωτα περνάει», αλλά αυτό που ακολουθεί δε θα ‘ναι ποτέ έρωτας αν ο παλιός δεν έχει σβήσει. Οπότε μάλλον ο έρωτας με έρωτα ξεχνιέται, γιατί δεν περνάει αν δε θέλεις εσύ να περάσει.

Οι βιαστικές κινήσεις αποδεικνύονται πολύ πιο ψυχοφθόρες σε βάθος χρόνου, γιατί μετά θα ‘χεις ακόμα περισσότερες πληγές να κλείσεις, ακόμα περισσότερη ζημιά να διορθώσεις.