Home Uncategorized ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΟΡΟΛΟΓΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ

ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΟΡΟΛΟΓΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ

Η σύγχρονη ανθρώπινη συμπεριφορά απέναντι στις σχέσεις έχει χωριστεί σε κατηγορίες που σκοπό έχουν να ξεχωρίσουν το είδος της συμπεριφοράς κάποιου με ζητούμενο να μπορούμε να διαγνώσουμε τα γιατί και το πώς θα πρέπει να «αμυνθούμε».

Οι συμπεριφορές μπορεί να συμβαίνουν με έναν τρόπο είτε συνειδητό είτε ασυνείδητο και δεν είναι λίγες οι φορές που από πίσω μπορεί να κρύβεται ο φόβος για δέσμευση ή ο φόβος του να μην πληγωθούμε διαθέτοντας τον εαυτό μας σε μια επερχόμενη δέσμευση.

Benching

Είναι όταν κρατάμε ένα παρτενέρ μας “ζεστό” σε μια θέση αναμονής και αμφιβολίας, ενώ παράλληλα “ψαχνόμαστε” για κάτι καλύτερο.

Slow fading

Όταν σταδιακά γινόμαστε όλο και λιγότερο διαθέσιμοι. Το ότι “έχω δουλειά, είμαι πηγμένος” είναι η συχνότερη δικαιολογία απομάκρυνσης.

Ghosting

Εκεί που “κόβουμε” απότομα την επικοινωνία με ένα παρτενέρ μας δίχως να δώσουμε εξηγήσεις για την πράξη μας αυτή.

Submarining

Όταν γινόμαστε ξαφνικά “καπνός” (ghosting), αλλά εμφανιζόμαστε ξανά ύστερα από μεγάλο διάστημα απουσίας.

Link-baiters

Όταν κάποιοι προσπαθούν να μας δελεάσουν με ένα μήνυμα ή ένα ενδιαφέρον link, δίχως να υπάρχει τίποτε άλλο ως πλαίσιο επικοινωνίας.

Βitmojiers και Snapchatters

Εκείνοι που αποφεύγουν να επικοινωνούν με λόγια αλλά στέλνουν πολλές φορές καρτουνίστικες εικόνες με τα πρόσωπά τους με την ένδειξη LOL.

Creepers

Εκείνοι που παρακολουθούν τις δραστηριότητές μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γνωρίζουν πως έχουμε αντιληφθεί κάτι τέτοιο αλλά παρά όλα αυτά δεν επιδιώκουν επαφή.

Τext bubblers

Αυτοί που ξεκινούν να πληκτρολογούν ένα μήνυμα, σταματούν, πληκτρολογούν ξανά, ξανασταματούν και έτσι δημιουργούν ένα σαδιστικό πλαίσιο για τον παραλήπτη.

Το Θεικό breadcrumbing ή αλλιώς «Λίγα ψίχουλα αγάπης σου γυρεύω»

Όταν μιλάμε ή φλερτάρουμε με κάποιον (online) δίχως συχνά να έχουμε την πρόθεση να τον συναντήσουμε πρόσωπο με πρόσωπο. Συνήθως το κάνουμε για να επιβεβαιωθούμε ή να τραβήξουμε την προσοχή.

Ο όρος breadcrumbing πρωτοσυναντάται στο παραμύθι των Ηansel και Gretel, όπου ο Hansel τρίβει μια φέτα ψωμί στο δρόμο έτσι ώστε τα ψίχουλα να δείξουν σε αυτόν και την αδερφή του το δρόμο της επιστροφής για το σπίτι. Μπορεί τα πουλιά να έφαγαν τα ψίχουλα του Hansel, εν τούτοις ο ορισμός υιοθετήθηκε από προγραμματιστές υπολογιστών για να περιγράψουν τις μικρές καρτέλες πλοήγησης που μας οδηγούν πίσω στην αρχική μας αφετηρία.

Το breadcrumbing, σε σχέση με το ghosting, είναι πιο σαδιστικό, εφόσον κρατάμε το άλλο πρόσωπο σε μια αναμονή και εγρήγορση πετώντας του “ψίχουλα επικοινωνίας”. Χρησιμοποιεί την τεχνική χειραγώγησης, μία κρύο μία ζέστη, ικανοποιώντας περισσότερο το εγώ και το ναρκισσισμό αυτού που το χρησιμοποιεί.

Οι breadcrumbers στέλνουν μηνύματα που δεν περιέχουν υπονοούμενα δέσμευσης ή σχεσιακά στοιχεία παρά μόνο την αίσθηση του φλερτ ή δίνουν στους παραλήπτες τόση προσοχή, όση χρειάζεται ώστε να κρατούν το ενδιαφέρουν τους “ζεστό“ και να τους κρατούν σε αναμονή, ακόμα κι αν από την πλευρά τους δεν υπάρχει τίποτε το ερωτικό. Κάποιες φορές μάλιστα μπορεί και να μην τους συμπαθούν κιόλας. Πρόκειται, συνήθως, για άτομα που δυσκολεύονται να μείνουν μόνα και προτιμούν να κρατούν τον εαυτό τους απασχολημένο με αυτόν τον τρόπο.

– Τα μηνύματα που λαμβάνουμε είναι σποραδικά

– Τα μηνύματα που λαμβάνουμε είναι διφορούμενα

– Δεν υπάρχει ουσιαστική επικοινωνία

– Δηλώνουν παρουσία μέσα από διαφορετικά μέσα κοινωνική δικτύωσης

Να σημειώσουμε, ωστόσο, ότι οι παραπάνω συμπεριφορές μπορεί να συμβαίνουν με έναν τρόπο είτε συνειδητό είτε ασυνείδητο και δεν είναι λίγες οι φορές που από πίσω μπορεί να κρύβεται ο φόβος για δέσμευση ή ο φόβος του να μην πληγωθούμε (πράγμα που ενδεχομένως συνέβη στο παρελθόν) διαθέτοντας τον εαυτό μας σε μια επερχόμενη δέσμευση.

Πηγη: The Agony of the Digital Tease : Bennett, J (2016).