Home ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΕΣΑΙ ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΕΝΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ

ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΕΣΑΙ ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΕΝΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ

Ο καθένας άνθρωπος είναι διαφορετικός κι όμως είναι τόσο δύσκολο να το αποδεχτούμε και αρκετές φορές νιώθουμε έντονα την ανάγκη να επιβληθούμε στους άλλους μς τη δική μας, θεωρία.

Και δεν το κάνουμε επίτηδες καθότι πολλές περιοχές του εγκεφάλου μας εμπλέκονται σε διαφορετικές διεργασίες, με σκοπό να αντιληφθούμε κάτι, να το κατανοήσουμε, να το συσχετίσουμε, να το αξιολογήσουμε.

Η ανατομία του εγκεφάλου στον καθένα μας ποικίλλει και αυτό οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Λόγω αυτών των παραγόντων, παρατηρούνται διαφοροποιήσεις σε εγκεφαλικές δομές ως προς τη μορφή και τη λειτουργικότητά τους.

Λαμβάνοντας υπόψη τον γενετικό παράγοντα, η επίδραση του οποίου είναι αμετάβλητη και υποχρεωτική, οφείλουμε να λαμβάνουμε υπόψη τη διαφορετικότητα σαν μια αξία που υπάρχει πριν ακόμα γεννηθούμε. Και πώς να πάμε κόντρα σε αυτήν που ευθύνεται για τη συνέχιση της ζωής και τον καταιγισμό ιδεών από διαφορετικούς ανθρώπους που την κάνουν ακόμα πιο ενδιαφέρουσα;

Ας μην ξεχνάμε και τα βιώματα, τα ερεθίσματα που λαμβάνουμε από το περιβάλλον μας και συνεισφέρουν, όταν συμβαίνουν κατ’ επανάληψη, στην εικόνα και τη δραστηριοποίηση του εγκεφάλου μας. Αλλά κι όταν πρόκειται για ερεθίσματα που ο οργανισμός μας τα εκλαμβάνει ως σοκαριστικά, τα λεγόμενα «Γεγονότα Ζωής» που στιγματίζουν είτε ευχάριστα είτε δυσάρεστα τη ζωή μας, πάλι και σε αυτήν την περίπτωση όλα αποτυπώνονται στην εγκεφαλική εικόνα και την τροποποιούν κάθε μέρα, αναλόγως το πώς αξιοποιούμε εμείς αυτές τις πληροφορίες.

Ο καθένας σε αυτόν τον κόσμο είναι μοναδικός κι αν είναι τόσο δύσκολο να το αποδεχόμαστε πάντοτε, καιρός να το κάνουμε.

Αν το καταφέρουμε αυτό, θα καταλάβουμε κι ότι η οπτική γωνία από την οποία κάποιος αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα είναι εκείνη που ταιριάζει σε εκείνον, είναι εκείνη που του επιτρέπει να βλέπει όσα αυτός ο άνθρωπος είναι εκ προοιμίου, όσα έχει ζήσει, όσα έχει την ανάγκη να δει.

Όταν πάψουμε όλοι να κατακρίνουμε την πραγματικότητα αυτή επειδή πάει κόντρα με τη δική μας, θα έχουμε αναπτύξει αυτό που λέμε ενσυναίσθηση.

Έτσι, αντί να είμαστε ο ένας απέναντι στον άλλον σε κατάσταση ετοιμότητας με στόχο να αμυνθούμε για να προστατεύσουμε τις απόψεις μας, θα είμαστε δίπλα στον άλλον και θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε τη ζωή από τα μάτια του για λίγο πριν επιστρέψουμε στο δικό μας τρόπο αντίληψης.

Και ίσως αν το κάνουμε, να παρατηρήσουμε εκ νέου αλλαγές στον τρόπο που είχαμε συνηθίσει για εμάς. Και αυτός θα είναι για εμάς ίσως ο πιο σπουδαίος στόχος των εγκεφαλικών αλλαγών.