Home ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ

Η μουσική έχει τη δυνατότητα να δημιουργεί μνήμες σε βάθος μέσα στον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Η ανάμνηση όμως, και ειδικά η συνυφασμένη με μια μελωδία ή με ένα τραγούδι, είναι κάτι πέρα από την επιστήμη, είναι κάτι πολύ ζεστό και πέρα ως πέρα ανθρώπινο. Όπως το πρώτο κλάμα ενός μωρού, το πρώτο φιλί, μια μεγάλη επιτυχία ή μια μεγάλη πίκρα στη ζωή ενός ανθρώπου.

Θα μπορούσαμε άραγε να φανταστούμε μια ημέρα στην καθημερινότητά μας χωρίς έστω και τον τυχαίο ήχο ενός τραγουδιού, χωρίς έστω και τις φευγαλέες νότες από το ράδιο στο αυτοκίνητο ή από την τηλεόραση; Πώς θα ήταν άραγε οι σχέσεις των ανθρώπων εάν δεν υπήρχε ένα τραγούδι να τις εκφράσει, τον έρωτα για παράδειγμα, ή την απογοήτευση;

Η μουσική λοιπόν είναι μια γλώσσα, ένας σημαντικός τρόπος έκφρασης των ανθρωπίνων σκέψεων και συναισθημάτων. Μια γλώσσα τόσο πλούσια ώστε να καλύπτει όλο το φάσμα αυτών των σκέψεων και συναισθημάτων. Είναι μια γλώσσα για όλους τους ανθρώπους.

Η λαϊκή μουσική, η κλασσική μουσική, η σύγχρονη rock μουσική και η παραδοσιακή μουσική είναι μόνο λίγα από τα είδη που ακόμα και σήμερα, σε πολλές κοινωνικές εκδηλώσεις μας θυμίζουν γεγονότα, κομμάτια από την ζωή μας και μας γεμίζουν με αναμνήσεις που έχουμε ζήσει στο παρελθόν.

Αν σκεφτείτε λίγο πίσω, θα συνειδητοποιήσετε το πόσο η μουσική έχει επηρεάσει τη ζωή σας χωρίς να το έχετε καταλάβει ενδεχομένως. Είναι μήπως τα τραγούδια που σας τραγουδούσε ένας δικός σας άνθρωπος όταν μετρούσατε μόνο μερικά χρόνια στον κόσμο; Είναι η ροκ που στιγμάτισε τις εφηβικές σας στιγμές με την παρέα σας; Είναι, ίσως, ένα άκουσμα από παλιότερη δεκαετία που αρχίσατε να εκτιμάτε όταν μεγαλώσατε λίγο παραπάνω; Ο κάθε ένας από μας βιώνει και χρησιμοποιεί τη μουσική διαφορετικά. 

Στη ρητορική της μουσικής, τη μερίδα του λέοντος έχει ο έρωτας και η αγάπη. Πόσοι άραγε δεν αισθάνθηκαν την καρδιά τους να χτυπά στο άκουσμα της Whitney να τραγουδά το «I will always love you» το 1992, ή πόσο αξέχαστος θα μας είχε μείνει ο έρωτας του Λεονάρντο Ντι Κάπριο με την Κέιτ Γουίνσλετ στον «Τιτανικό» με το «My heart will go on» από τη βελούδινη φωνή της Σελίν Ντιόν; Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου με το «Chariots of Fire» μετέτρεψε μια όμορφη ταινία σε επική παραγωγή επιπέδου όσκαρς. Ο κινηματογράφος έχει τη δύναμη να αποτυπώνει στο μυαλό του κοινού τραγούδια και μελωδίες.

Πέρα όμως και από τα κινηματογραφικά τραγούδια, σε στιγμές προσωπικές τραγούδια όπως τα Love me tender (Έλβις Πρίσλευ), Yesterday (Μπητλς) και Careless Whispers (Γουάμ) είναι τραγούδια-αναμνήσεις στιγμών αγάπης.

Ο Σινάτρα έλεγε προς το τέλος της ζωής του ότι το «My Way» ήταν το τραγούδι εκείνο που τον αντιπροσώπευε πιο πολύ και σίγουρα είναι αυτό με το οποίο τον έχουμε χαραγμένο στις μνήμες μας. Αλλά και όλοι οι άνθρωποι ανά τον κόσμο, όταν τους μιλούν για την Ελλάδα, το πρώτο πράγμα που φέρνουν στην μνήμη τους δεν είναι άλλο από το «συρτάκι» του Ζορμπά (Μίκης Θεοδωράκης).

Η Μουσική είναι συνδεδεμένη με την εικόνα, με τη δυνατότητα να της δίνει ταυτότητα, Η Μουσική είναι αυτή που μια απλή εικόνα μπορεί να την μετατρέψει σε ανάμνηση και εμπειρία. Ένα σύνολο διαστάσεων ήχου και χρωμάτων που συνυπάρχοντας δημιουργούν μνήμη, ιστορία και παρελθόν. Στοιχεία απαραίτητα για να δει κάποιος το μέλλον.

Η μουσική είναι ο εαυτός μας, γι’ αυτό μας αρέσει, γι’ αυτό την αγαπάμε τόσο πολύ. Ο ρυθμός είναι το καρδιοχτύπι μας, οι μελωδίες οι σκέψεις μας και τα σκαμπανεβάσματά τους τα συναισθήματά μας.

Ένας μουσικός είπε κάποτε πως, όταν παίζει μουσική, ζει ταυτόχρονα το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του.