Home ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΑΝΕΛΥΣΕ ΤΟ “ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ”

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΑΝΕΛΥΣΕ ΤΟ “ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ”

Όταν προσπαθεί κανείς να αναλύσει το ολοένα και συχνότερο φαινόμενο των εξωσυζυγικών σχέσεων, συνήθως εστιάζει την προσοχή του είτε στους απατημένους είτε στους άπιστους συντρόφους. Tο «τρίτο πρόσωπο», όμως, εκείνος ή εκείνη που παρεμβάλλεται σε μία μακροχρόνια, σταθερή σχέση, πολύ συχνά μένει στη σκιά.

Κι όμως, το “τρίτο πρόσωπο” δεν είναι ένας εισβολέας ή ένας χωρίς όρια κατακτητής. Ούτε μια πλανεύτρα μάγισσα. Είναι ένας άνθρωπος, όπως όλοι, με βιώματα και συναισθήματα. Ένας άνθρωπος που θέλει να δώσει και να πάρει αγάπη. Που στο όνομα του δυνατού έρωτα μπορεί να βάλει στην άκρη ηθικούς κανόνες. Που τις περισσότερες φορές παραμερίζει τη λογική ή ακόμα και το συμφέρον του. Αφού στην τελική, αυτό που παίρνει αν τελικά πάρει, βαδίζοντας για πολύ καιρό σε έναν βροχερό δρόμο μετ’ εμποδίων είναι τελικά πολύ λίγο και κάθε άλλο παρά ιδανικό. Γιατί ακόμα κι αν κερδίσει τη μάχη της κατάκτησης, αυτό δεν σημαίνει ότι ο βίος του θα είναι ανθόσπαρτος. Το πιθανότερο, εξάλλου, είναι ότι θα έχει κερδίσει έναν σύντροφο που χρειάζεται να γκρεμίσει ένα σπίτι πίσω του, που θα έχει ήδη υποχρεώσεις στην προϋπάρχουσα οικογένεια και μέλη που χρειάζεται να προσαρμοστούν σε μία νέα μικτή κατάσταση. Όχι και τόσο ιδανική.

Κι όμως, παρά τις όποιες δυσκολίες και τον πόνο που βιώνουν εκείνοι και οι άλλοι εξαιτίας τους, τα “τρίτα πρόσωπα” υπάρχουν από καταβολής κόσμου και πάντα θα υπάρχουν. Είναι παντού και είναι πολλά παρόλο που αναγκαστικά κρύβονται και ζουν ανάμεσά μας.

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει ένας και μόνος τύπος ανθρώπου που τείνει να εμπλέκεται σε τρίγωνα. Διαφορετικοί άνθρωποι μπορεί να βρεθούν σε αυτή τη θέση για διαφορετικούς λόγους.

Ποια είναι η διαφορά τους;

Την ίδια ώρα που οι περισσότεροι επιλέγουν να φύγουν, όταν συνειδητοποιούν ότι το άτομο που τους ελκύει δεν είναι διαθέσιμο, παρά την όποια γοητεία του, κάποιοι δυσκολεύονται να αντισταθούν και τελικά μπαίνουν σε σχέση μαζί του. Φαινομενικά πρόκειται για άτομα με χαμηλότερους ηθικούς φραγμούς από τους υπόλοιπους, πιθανόν και με χαμηλότερη ενσυναίσθηση. Τι είναι σημαντικό να ξέρεις; Ότι η εμπλοκή κάποιου με ένα πρόσωπο που είναι δεσμευμένο με κάποιον άλλο δεν είναι κάτι τυχαίο. Πολύ περισσότερο, διαπιστώνεται ότι μπορεί να επαναλάβουν το ίδιο “λάθος” πέφτοντας με τα μούτρα σε τέτοιους είδους σχέσεις ξανά και ξανά και μάλιστα με τεράστιο πάθος, παρόλο που συνεπάγονται ταλαιπωρία, μοναξιά και απογοήτευση. Γιατί όμως;

Τι κρύβεται από πίσω;

Παρόλο που το “τρίτο πρόσωπο” βιώνει τον εαυτό του ως θύμα των περιστάσεων, η αλήθεια είναι ότι από την αρχή το μη διαθέσιμο κομμάτι στο άτομο που ερωτεύεται αποτελεί υποσυνείδητα πόλο έλξης για εκείνο.

Το γεγονός, επομένως, ότι το αγαπημένο πρόσωπο είναι σε άλλη σχέση δεν είναι απλώς μία τυχαία λεπτομέρεια που στέκει εμπόδιο σε μία κατά τα άλλα υπέροχη ιστορία. Kαθρεφτίζει συνήθως στοιχεία από την ιστορία των γονιών, τη μεταξύ τους σχέση ή τη σχέση με το παιδί τους και τις μνήμες, όπως αυτές διαμορφώθηκαν. Κυρίως η σχέση του ατόμου με τον γονέα αντίθετου φύλου παίζει σημαντικό ρόλο, καθώς το άτομο έχει την τάση υποσυνείδητα να θέλει να την αναβιώσει. Κι αυτό, επειδή ελπίζει ότι αυτή τη φορά, στην ενήλικη ζωή, δεν θα ματαιωθεί συναισθηματικά, όπως συνέβη στην παιδική.

Όταν κάποιος άνθρωπος βρίσκει συνέχεια τον εαυτό του σε ερωτικές σχέσεις με μη διαθέσιμα άτομα, μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτό μπορεί να συνδέεται είτε με έναν άπιστο γονιό είτε με μια απουσία ή μη διαθεσιμότητα του γονιού στην παιδική ηλικία, την οποία το άτομο ξαναζεί στη σχέση με κάποιον που μπορεί και βλέπει μόνο στα κλεφτά, τόσο ώστε να διατηρείται η φλόγα, αφήνοντας όμως ανικανοποίητες άλλες ανάγκες. Με αυτόν τον τρόπο το “τρίτο πρόσωπο” ελπίζει ότι αυτή τη φορά θα καταφέρει να κατακτήσει τον άντρα ή γυναίκα που στο παρελθόν δεν το κάλυψε συναισθηματικά όπως για παράδειγμα τον πατέρα ή τη μητέρα του.

Έχει περισσότερο πάθος το “τρίτο πρόσωπο”.

Η αίσθηση του παράνομου και οι πιεστικές συνθήκες που είναι γνωστό ότι ανεβάζουν την αδρεναλίνη, εντείνουν την έξαψη και διεγείρουν την ερωτική διάθεση. Όσες όμως κι αν είναι οι στιγμές έντονου πάθους που θα χαρίσει το “τρίτο πρόσωπο” στο πλαίσιο της σαγηνευτικής του προσέγγισης, το ερώτημα παραμένει. Τι θα γίνει αν τα δεδομένα της εξίσωσης αλλάξουν τελικά και το “τρίγωνο” πάψει να είναι “τρίγωνο”; Το πάθος θα συνεχίσει να υπάρχει; Ή μήπως όχι;

Το κυριότερο, όμως, θέμα με όσους έχουν την τάση να βρίσκονται επανηλειμμένα στη θέση του “τρίτου προσώπου” είναι να συνειδητοποιήσουν τους βαθύτερους λόγους που τους φέρνουν σ’ αυτή τη θέση. Tο πρώτο βήμα είναι η αναγνώριση του προσωπικού τους ρόλου σε αυτές τις καταστάσεις.