Home ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ Η ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΟΥ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥ;

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ Η ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΟΥ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥ;

Και η ιστορία επαναλαμβάνεται. Κάθε φορά που οι πολίτες καλούνται να ψηφίσουν τους βουλευτές τους, αρχίζει ο «πόλεμος» μεταξύ κομμάτων, με σκοπό την επικράτηση του ενός απέναντι στον άλλο με κάθε τρόπο θεμιτό ή αθέμιτο.

Τον καθοριστικό ρόλο στις εκλογές έχουν οι πολίτες ώς ψηφοφόροι. Κι όμως η απορία, πώς γίνεται μετά από ακόμα πέντε χρόνια διαφθοράς, ρουσφετιού, σκανδάλων και διαφόρων ειδών κρίσεων οι πολίτες από τη μία να κατηγορούν τα κόμματα που έχουν κυβερνήσει ότι είναι υπεύθυνα για τον εξευτελισμό της κοινωνίας και από την άλλη με την ψήφο τους να επιλέγουν τα ίδια πολιτικά πρόσωπα;

Το ερώτημα μπορεί να απαντηθεί μόνο άν χωρίσουμε τους ψηφοφόρους σε διαφορετικές κατηγορίες:

Ο ψηφοφόρος οπαδός

Είναι αποδέκτης, πιστός, μαλιστάκιας (κύριε) και ανεπιφύλακτος στην πολιτική του κόμματος που ανήκει. Δεν σκέπτεται, δεν κρίνει, δεν επιφυλάσσεται, απλά αποδέχεται, εντάσσεται και χειροκροτεί. Είναι διαχειρίσιμο είδος και σε αυτόν ελπίζει  το κάθε κόμμα. Συνήθως έχει χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, μεγάλωσε σε συλλόγους ή σωματία με χρώματα και συνθήματα. Ψηφίζει με γνώμωνα θα του «κανονίσουν» τα παιδιά του δεξιά και αριστερά κάπου στο κόμμα ή στο δημόσιο. Ή ακόμη θεωρεί ότι οι άλλοι είνο πολύ χειρότεροι.

Ο ψηφοφόρος μανιχαϊστής

Καταφεύγει πάντα στην απλοποίηση των πραγμάτων και καταστάσεων, δεν μπορεί να εμβαθύνει στη σκέψη και αποφεύγει την κριτική ανάλυση. Αρκείται στην απλή κατηγοριοποίηση, του καλού και του κακού. Δεν υπάρχουν ενδιάμεσες λύσεις.

Ο αδιάφορος ψηφοφόρος

Είναι το άτομο που δηλώνει πάντα, σε κάθε συζήτηση στην παρέα ότι δεν ασχολείται με την πολιτική γιατί είναι όλοι τους λαμόγια. Δεν εκφράζει ποτέ τη δική του γνώμη για τα θέματα με πολιτικό χαρακτήρα και «συμμετέχει» είτε αδιαφορώντας είτε αλλάζοντας αντικείμενο σχολιασμού. Χαρακτηρίζεται από μια γενική απάθεια. Ίσως να μην έχει ψηφίσει και ποτέ.

Ο ψηφοφόρος επαναστάτης

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι η αντίδραση του, η αντίθεσή του για το κάθε κόμμα ή πολιτικό πρόσωπο. Συνήθως δεν αναγνωρίζει τον υπάρχων τρόπο διακυβέρνησης και τα κόμματα, όμως δεν έχει να προτείνει κάτι ουσιώδες. Αρκείται στη συνθηματολογία, στην ηρωολογία και μπορούμε να πούμε ότι είναι και ουτοπιστής. Εντοπίζεται συνήθως στον κεντρο – αριστερό χώρο. Χαρακτηρίζεται από ημιμάθεια την οποία την έχει αναγάγει σε επαναστατικότητα και συνήθως απέχει από τις εκλογές, με το σύνθημα «τους βαρέθηκα όλους».

Ο ψηφοφόρος ανένταχτος

Είναι το άκρως αντίθετο του οπαδού ψηφοφόρου. Είναι ένα σπάνιο είδος που οι πολιτικοί συνήθως το αποφεύγουν.  Είναι σε γενικές γραμμές μορφωμένος και καλλιεργημένος. Ενημερώνεται, διαβάζει και χρησιμοποιεί την κριτική σκέψη. Δεν προσκολλάται σε ιδεολογίες και δόγματα και κάθε φορά ψηφίζει με κριτήριο το σήμερα και δεν εντυπωσιάζεσαι από λαϊκιστές.

Πάντως, για να έχουμε έναν καλύτερο τρόπο διακυβέρνησης, μια κοινωνία πολιτών χωρίς ιδεολογικές αγκυλώσεις, και πολίτες με ανοιχτά μυαλά θα πρέπει να κάνουμε σωστές επιλογές. Η επιλογή των προσώπων είναι καθρέφτης των επιθυμιών μας. Στο χέρι μας είναι, λοιπόν, να επιλέξουμε αν θα παραμείνουμε για τους πολιτικούς μία διαχειρίσιμη μάζα ή ένα κοινό.

Η μάζα είναι όταν οι άνθρωποι παραιτηθούν από την κρίση τους, τη λογική τους και το αίσθημα της ατομικής ευθύνης, όταν αφήνουν τους άλλους να τους οδηγούν και να σκέπτονται για λογαριασμό τους, όταν θυσιάζουν τη διανοητική τους περιέργεια προχωρώντας σε έτοιμες ιδεολογικές κατασκευές τότε μπορούμε να πούμε πως το κοινό έχει μεταβληθεί σε μάζα.