Home Blog Page 3

GEORGE FLOYD O “ΕΥΓΕΝΗΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ”

Η στιγμή της δολοφονίας του είναι τραγική και καταδεικνύει ανυπόφορα πως οι ΗΠΑ, αυτή η υπερδύναμη που διοικεί τον πλανήτη, δεν είναι η χώρα που ξεπέρασε τη σκλαβιά, τον ρατσισμό, τη βαρβαρότητα. Κι ας γεμίζει το διαδίκτυο με χαριτωμένες ατάκες ζάμπλουτων ευνοούμενων του αμέρικαν ντριμ, η αλήθεια είναι άλλη. Ακόμη στην Αμερική το μαστίγωμα των μαύρων καλά κρατεί.

Ο Φλόιντ είχε χάσει την δουλειά του εξαιτίας της πανδημίας που έπληξε και τις Ηνωμένες Πολιτείες και μετακόμισε στην Μινεάπολη το 2014 για να κάνει μια νέα αρχή εκεί. Μεγάλωσε στο Χιούστον, σε μια από τις «μαύρες» γειτονιές της πόλης.

Ο Φλοίντ ήταν μαθητής του λυκείου Jack Yates και θεωρούνταν ένα από τα αστέρια του σχολείου. Ο Ντόνελ Κούπερ, ένας από τους πρώην συμμαθητές του Φλόιντ, είπε ότι ο Φλόιντ ήταν πολύ ψηλός και του έχουν δώσει το παρατσούκλι «ευγενής γίγαντας».  

«Ήσυχη προσωπικότητα αλλά ένα όμορφο πνεύμα», είπε ο Κούπερ. 

Ο 46χρόνος αφροαμερικανός είχε και στο παρελθόν προβλήματα με την δικαιοσύνη. Το 2007 κατηγορήθηκε για ένοπλη ληστεία κατά την διάρκεια εισβολής σε σπίτι στο Χιούστον και το 2009 καταδικάστηκε με ποινή φυλάκισης πέντε ετών, σύμφωνα με έγγραφα του δικαστηρίου.

Ο Φλόιντ δεν ήταν μόνος σε αυτήν την ζωή. Άφησε πίσω του μια 6χρονη κόρη η οποία ζούσε με την μητέρα της, Ρόξι Γουάσιγκτον στο Χιούστον.

Ο 46χρονος ήταν φίλος με τον πρώην αστέρι του NBA, Στέφεν Τζάκσον, από το λύκειο ο οποίος είπε για τον Floyd ότι: “Ήταν πολύ καλός στο ποδόσφαιρο και στο μπέιζμπολ Όμως το πάθος του ήταν η μουσική”.

Για χρόνια ο Φλόιντ δούλευε ως security στο Conga Latin Bistro και κυκλοφορούσε η φήμη πως έδινε ναρκωτικά στους τακτικούς πελάτες. 

Στις 25 Μαρτίου το απόγευμα ήταν η τελευταία μέρα που ήταν ζωντανός. Η αστυνομία έφτασε στο παντοπωλείο λίγο μετά βρήκαν τον Φλόιντ μαζί με άλλα δύο άτομα μέσα σε ένα μαύρο μίνιβαν.

Δύο αστυνομικοί πλησιάζουν το αυτοκίνητο, με τον έναν από τους δύο να ζητά από τον Φλόιντ να βγει έξω. Μετά από μια μικρή διένεξη ο 46χρονος βγαίνει από το μίνιβαν και ο αστυνομικός του περνάει χειροπέδες. Στο μεταξύ ο συνοδηγός και μια γυναίκα που καθόταν στο πίσω κάθισμα βγήκαν από το αυτοκίνητο.

Ο αστυνόμος τον οδήγησε αρχικά σε μια γωνία ενός κτιρίου και σε κάποια βίντεο φαίνεται ο Φλόιντ να μιλάει στους δύο αστυνομικούς, αλλά να μην αντιστέκεται. Στο ενδιάμεσο ένα άλλο περιπολικό φτάνει στο σημείο και οι αστυνομικοί οδηγούν τον 46χρόνο στο αυτοκίνητο.

Σύμφωνα με πλάνα από κάμερες κλειστού κυκλώματος ο Φλοίντ φαίνεται να σκοντάφτει και να πέφτει στο έδαφος. Το τι ακριβώς συνέβη μετά είναι ακόμα ακαθόριστο.

Η επόμενη φορά που βλέπουμε ξανά τον 46χρονο είναι στο βίντεο που τράβηξε η Νταρνέλα Φράζιερ, και έγινε viral και τον δείχνει ακόμα στο έδαφος με τον αστυνομικό, Ντέρεκ Σόβιν, να πιέζει το λαιμό του με το γόνατό του. 

Μέσα στα επόμενα 4 λεπτά ο Φλόιντ ακούγεται να λέει επανειλημμένες φορές στον Σόβιν ότι δεν μπορεί να αναπνεύσει και να του ζητά να βγάλει στο πόδι του. Αυτόπτες μάρτυρες αλλά και η υπάλληλος του παντοπωλείου που κάλεσε την αστυνομία, ζητούν από τον αστυνομικό να τον αφήσει να σηκωθεί στα πόδια του.

«Σε παρακαλώ, δεν μπορώ να αναπνεύσω», ακούγεται να λέει ενώ την ίδια στιγμή ένας άλλος αστυνομικός του λέει να σηκωθεί και να μπει στο περιπολικό.

«Θα σηκωθώ αλλά δεν μπορώ να κουνηθώ» είπε και κάποια δευτερόλεπτα αργότερα σταμάτησε να κινείται εντελώς.

ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ Π.Ο.Υ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΩΝ

Καθώς τα μέτρα σιγά σιγά μειώνονται και τα μαγαζιά και τα εστιατόρια έχουν ανοίξει και πάλι, από εκείνα που περιμένουν πολλοί είναι πότε θα ανοίξουν τα γυμναστήρια.

Η γυμναστική αυξάνει τη συχνότητα και την ένταση της αναπνοής μας, οπότε υπάρχει το ενδεχόμενο για αυξημένα επίπεδα αερολύματος στον αέρα δηλαδή ο αριθμός σωματιδίων που εκπνέουμε και μπορούν να παραμείνουν στον αέρα και να μεταδώσουν τον ιό. Για πιθανόν να προταθεί να φοράμε μάσκες στο γυμναστήριο, παρόλο που μπορεί να μας ενοχλούν.

Επίσης, γνωρίζουμε ότι ο κορονοϊός μεταδίδεται και μέσω των επιφανειών και σίγουρα κατά τη διάρκεια που θα είμαστε στο γυμναστήριο θα ακουμπήσουμε επιφάνειες, όπως τον εξοπλισμό και τα μηχανήματα, που έχουν ακουμπήσει άλλοι πριν από εμάς.

Ο ιός μπορεί να επιβιώσει πολύ περισσότερο σε υγρές επιφάνειες, οπότε ο ιδρώτας που μένει πάνω στον εξοπλισμό του γυμναστηρίου τον ευνοεί.

Όμως, το ερώτημα είναι τι θα αλλάξει στα γυμναστήρια με την επαναλειτουργία τους και πώς θα γυμναζόμαστε από εδώ και πέρα; Η καθαριότητα και η απολύμανση του γυμναστηρίου είναι απολύτως αναγκαία προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ασφαλές και υγιές περιβάλλον.

Πιθανόν τα γυμναστήρια να παρέχουν αντισηπτικά μαντηλάκια για να καθαρίζουμε τις επιφάνειες που θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε πριν τις ακουμπήσουμε ή σε μορφή σπρεύ που για τα καλά γυμναστήρια αυτό ήδη προ υπήρχε. Θα πρέπει, λοιπόν, όλα τα γυμναστήρια να έχουν επάρκεια υγειονομικού υλικού.

Οι υπεύθυνοι των γυμναστηρίων θα πρέπει να γνωστοποιήσουν πόσο συχνά και σε ποιες αίθουσες γίνεται καθαρισμός. Επίσης, θα πρέπει να αναρτήσουν στην είσοδο και σε εμφανή σημεία εσωτερικά του γυμναστηρίου οδηγίες που αφορούν στους κανόνες αναπνευστικής υγιεινής και την εφαρμογή της υγιεινής των χεριών.

Επαρκής εξαερισμός και προκειμένου να μειωθεί όσο γίνεται η επαφή μας με άλλους αθλούμενους, τα γυμναστήρια πιθανόν να υιοθετήσουν ψηφιακά συστήματα ελέγχου αν δεν το έχουν ήδη κάνει. Εντούτοις, η είσοδος θα επιτρέπεται μόνο με προ συνεννόηση και με πλήρη καταγραφή των προσωπικών μας στοιχείων καθώς και του είδους και της διάρκειας της προπόνησης μας.

Μια ακόμα αλλαγή αφορά τις παροχές που προσφέρουν τα γυμναστήρια. Πιθανόν το γυμναστήριο θα αναστείλει για λίγο καιρό τη χρήση των αποδυτηρίων, των ντους, των μηχανημάτων αυτόματων πωλήσεων, της σάουνας και του χώρου υποδοχής και αναμονής. Η χρήση της τουαλέτας θα γίνεται με προδιαγραφές.

Το προσωπικό του γυμναστηρίου, από τη μεριά του, θα πρέπει να είναι εκπαιδευμένο και εξοικειωμένο με την εφαρμογή της υγιεινής των χεριών και της αναπνευστικής υγιεινής.

Παραμένουν και εδώ τα δύο μέτρα απόσταση με τους διπλανούς μας ώστε να αποφύγουμε τη πιθανή μετάδοση του ιού από τα σταγονίδια και τον ιδρώτα.

Η απόσταση μπορεί να εφαρμοσθεί με πολλούς τρόπους. Πολλά γυμναστήρια είναι πιθανό να τοποθετήσουν σημάδια στο πάτωμα όλων των χώρων ή φυσικά εμπόδια ή να αραιώσουν τα μηχανήματα τους. Με αυτό τον τρόπο όλοι μας θα κρατάμε τις αποστάσεις ακόμα και όταν ξεχνιόμαστε.

Τα γυμναστήρια δεν είναι σε θέση να επιβάλλουν μέτρα για να διατηρηθούν οι αποστάσεις, θα πρέπει να μειώσουν τον αριθμό των αθλούμενων και κυρίως στα ομαδικά προγράμματα.

Για τον καλύτερο αερισμό των αιθουσών μπορεί να δρομολογηθεί ένα εικοσάλεπτο διάλειμμα μεταξύ του ενός προγράμματος και του επόμενου. Το κάθε γυμναστήριο θα χρειαστεί να εγκαταστήσει κλιματισμό σύμφωνα με την εγκύκλιο του Υπουργείου και να οργανώσει τα προγράμματα του αναλόγως.

Χρήση μάσκας από το προσωπικό του γυμναστηρίου

Το προσωπικό των γυμναστηρίων θα πρέπει να φορούν μάσκα. Αυτό ισχύει και για τους πελάτες. Οι μάσκες αποτελούν μια επιπλέον προστασία. Ακόμα, συνιστάται να φοράμε και γάντια γυμναστηρίου όσοι δεν το συνήθιζαν, κατά τη προπόνηση μας και είναι σημαντικό να πλένουμε τα χέρια μας πριν και μετά την άθληση μας.

Πιθανοί έλεγχοι θερμοκρασίας προσωπικού και αθλούμενων

Τα γυμναστήρια, θα πρέπει να ελέγχουν τη θερμοκρασία τόσο του προσωπικού όσο και των αθλούμενων πριν την είσοδο τους στο χώρο. Αν βρεθεί κάποιος άρρωστος με συμπτώματα του ιού θα πρέπει να του απαγορευτεί η είσοδος μέχρι να γίνει καλά.

Εκτός από τα μέτρα που θα λάβουν τα γυμναστήρια είναι σημαντικό να προστατέψουμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας και την υγεία μας. Όταν αισθανόμαστε μια αδιαθεσία ή είμαστε άρρωστοι ή ακόμα γνωρίζουμε ότι έχουμε εκτεθεί στον κορονοϊό θα πρέπει να παραμείνουμε στο σπίτι μας.

Όσοι έχουμε χαμηλό ανοσοποιητικό σύστημα ή ανήκουμε σε ομάδα υψηλού κινδύνου δεν θα πρέπει να επισκεφτούμε το γυμναστήριο ακόμα. Μπορούμε να συνεχίσουμε τη γυμναστική στο σπίτι ή σε κάποιον εξωτερικό χώρο.

Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να πηγαίνουμε στο κοντινότερο γυμναστήριο της περιοχή μας με τα πόδια ή με δικό μας μεταφορικό μέσο. Ακόμα, θα πρέπει να παίρνουμε μαζί μας στο γυμναστήριο δικό μας αντισηπτικό χεριών, να φοράμε μάσκα, να πλένουμε συχνά τα χέρια μας, να μην ακουμπάμε το πρόσωπό μας και να μην πηγαίνουμε ώρες που έχει πολύ κόσμο, ότι δηλαδή κάναμε μέχρι τώρα. Μετά τη προπόνηση μας θα πρέπει να πλύνουμε τα ρούχα που φορούσαμε και τις πετσέτες που χρησιμοποιήσαμε στο πλυντήριο με κοινό απορρυπαντικό και σε υψηλή θερμοκρασία (60 °C).

Ωστόσο, επειδή ακόμα δεν έχει βγει επίσημη ανακοίνωση για την επαναλειτουργία των γυμναστηρίων στη χώρα μας, οι οδηγίες αυτές ενδέχεται να τροποποιηθούν.

ΑΠΟ ΤΟ “ΤΟΚΚΑ”, ΤΗΝ ΧΕΙΡΑΨΙΑ, ΣΤΟΝ ΑΓΚΩΝΑ ΚΑΙ ΤΑ “HIGH 5s”

Ο πρώτος άνθρωπος που σήκωσε το χέρι του αποκαλύπτοντας το εσωτερικό της παλάμης στον απέναντί του, αποκάλυπτε ταυτόχρονα και την έλλειψη επιθετικής διάθεσης, ή την πρόθεση της φιλικότητας, ή και διάθεση κατευνασμού. Με την ραγδαία εξάπλωση του κορονοϊού από χώρα σε χώρα και τις οδηγίες προς αποφυγή μετάδοσης της ασθένειας, πολλές από τις καθημερινές μας συνήθειες αλλά κυρίως η σωματική επαφή, άλλαξαν.

Οι χειραψίες είναι μόνο μια από τις μορφές επαφής που έχει εξαφανιστεί κατά την διάρκεια της πανδημίας. Όπως επίσης και οι αγκαλιές, ο χαιρετισμός με γροθιά, το χτύπημα στην πλάτη, τα high-fives, η επαφή των ώμων και όλοι αυτοί οι τρόποι έκφρασης συναισθημάτων που κάνουμε όταν στεκόμαστε πιο κοντά από δυο μέτρα απόστασης.

Καθώς έχουμε επιστρέψει σε μια νέα κανονικότητα, οι ειδικοί ισχυρίζονται ότι κατά έναν βαθμό, αυτού του είδους οι χειραψίες θα αφανιστούν, ακόμα και όταν τελειώσει η πανδημία.

Τι θα τις αντικαταστήσει;

Υπάρχει αμηχανία, καθώς οι άνθρωποι θα προσπαθούν να βρουν τρόπους για να χαιρετίσουν κάποιον, να καλωσορίσουν έναν νέο συνάδερφο στην δουλειά, να γνωρίσουν τον/την σύντροφο της κόρης/του γιου τους για πρώτη φορά. Αυτή η αβεβαιότητα μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις και θα δούμε περισσότερες διαπροσωπικές συγκρούσεις.

Ξαφνικά, αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε όλες αυτές τις σωματικές επαφές που μας λείπουν και υπάρχει η αίσθηση ενός περίεργου κενού μεταξύ των ανθρώπων.

Η επαφή με γνωστούς και αγνώστους εξυπηρετεί έναν εξελικτικό σκοπό. Η γλώσσα είναι ο πιο προφανής τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι ενισχύουν τους κοινωνικούς δεσμούς μεταξύ τους, όμως και η αφή κάνει κάτι παρόμοιο. Επιπλέον, η αφή βοηθάει στην μείωση της επιθετικότητας μεταξύ των ανθρώπων.

Θα πρέπει να επικοινωνήσουμε λεκτικά πολλά περισσότερα, ακόμα και αυτά που θα εκφράζαμε μέσω του αγγίγματος. Όταν αγκαλιάζουμε κάποιον που χρειάζεται παρηγοριά ή όταν ακουμπάμε το χέρι μας στον ώμο τους, συχνά είναι πιο εύκολο και φυσικό από το να βρούμε τις κατάλληλες λέξεις.

Η ανάγκη για έκφραση των συναισθημάτων με λόγια, ίσως μας κάνει καλύτερους στην επικοινωνία. Η άλλη επιλογή θα είναι οι άνθρωποι να σταματήσουν να επικοινωνούν για τα συναισθήματα.

‘Οπως η κοινωνική επαφή αποτελεί υποκατάστατο της γλώσσας, ίσως χρειαστεί να καταβάλλουμε υπερβολική προσπάθεια να επικοινωνήσουμε με λέξεις τα συναισθήματα που θα εκφράζαμε μέσω της φυσικής επαφής.

Ιστορικά η χειραψία θεωρείται αντρική πράξη αφού κατά κανόνα ήταν ο άντρας που έπρεπε να δείξει πως δεν έχει επιθετικές διαθέσεις και δεν κρατάει όπλο. Και αυτό φτάνει στα χρόνια μας, με την σωματική επαφή που απαιτεί η χειραψία με τις γυναίκες να είναι σχετικά παρεξηγήσιμη, αν και στις δυτικές κοινωνίες αυτό έχει μάλλον εκλείψει, ή τουλάχιστον έχει προσαρμοστεί σε πιο διστακτικές και χαλαρές χειραψίες από την πλευρά των γυναικών.

Η χειραψία φυσικά μεταφέρει στάσεις, προθέσεις και άλλα μηνύματα με βάση τον τρόπο της, τη διάρκειά της και άλλα τα οποία θα μας λείψουν. Υπάρχουν αρκετές έρευνες για τη χειραψία η οποία θεωρείται ότι αντανακλά την προσωπικότητα του ατόμου και επηρεάζει τις πρώτες εντυπώσεις τόσο σε διαπροσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο.

Να μην ξεχνάμε πως η χειραψία αποτελεί την πρώτη σωματική επαφή που κατά κανόνα έχουμε με κάποιον στην αφετηρία μιας οποιαδήποτε σχέσης και δημιουργεί ένα πρώτο πλαίσιο δέσμευσης. Γενικώς οι εξωστρεφείς κάνουν πιο σφιχτές χειραψίες, και οι συνεσταλμένοι πιο χαλαρές, με τους πρώτους να κερδίζουν συνήθως τις εντυπώσεις.

Και να θυμηθούμε τα είδη χειραψίας και να δούμε πως θα μπορούσαμε αλλιώς να περάσουμε τόσα διαφορετικά μηνύματα με άλλους τρόπους.

– Το «ψόφιο ψάρι» που είναι η εντελώς αδιάφορη και ακραία παθητική χειραψία που φαίνεται σαν το χέρι να μην έχει κόκαλα, δείγμα πλήρους αδιαφορίας.

– Η χαλαρή που δείχνει αβεβαιότητα, είναι συνήθως γένους θηλυκού και είναι μάλλον σύντομη.

– Η δυναμική, με μεγαλύτερη ένταση από την κανονική, που δείχνει ενθουσιασμό και εγκαρδιότητα. Είναι περίπου η ένταση με την οποία κρατάμε μια ρακέτα, όταν χτυπάμε το μπαλάκι.

– Η τανάλια, που είναι ακραίας έντασης, σχεδόν «οστεοθραυστική», κατά κανόνα ενοχλητική για τον αποδέκτη της, αποκαλύπτει διάθεση επιβολής ή εκφοβισμού.

Πιθανόν να μας λείψει λοιπόν η κυριολεξία της έκφρασης, «δώσαμε τα χέρια», για τις περιπτώσεις συμφωνίας, να μην βλέπουμε συμβολικά ποιος «πήρε το πάνω χέρι» και να μην περιμένουμε τη χειραψία με «κρύα χέρια» για να την αντιδιαστείλουμε με την «ζεστή καρδιά»… Αυτή όμως η «ζεστή καρδιά» πρέπει να παραμείνει, ακόμα κι αν αφαιρέσουμε τη χειραψία από την καθημερινότητά μας, προσθέτοντας περισσότερη ζέστη στο χαμόγελο, στις ματιές μας και τη φωνή μας κι ας είμαστε μπροστά στην οθόνη.

Η 1η ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΓΥΡΙΣΤΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΘΑ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΙ Ο ΤΟΜ ΚΡΟΥΙΖ

Ο Τομ Κρουζ, σύμφωνα με το, θα γυρίσει ταινία στο Διάστημα σε συνεργασία με την Space X, την εταιρεία του νοτιοαφρικανού Elon Mask και την Nasa. 

Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι ήδη εργάζονται στο πρότζεκτ, το οποίο εάν και εφόσον υλοποιηθεί, θα είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία που θα γυριστεί στο Διάστημα.

Η είδηση δεν αφορά «Mission: Impossible» και προς το παρόν και καθώς η ιστορία βρίσκεται σε στάδιο πρώιμων συζητήσεων, δεν εμπλέκεται στην παραγωγή στούντιο του Χόλιγουντ.  

Ως γνωστόν, ο Τομ Κρουζ γυρίζει ο ίδιος τις απαιτητικές σκηνές δράσης, χωρίς κασκαντέρ (όπως και ο Τσάκι Τσαν), με κόστος ενίοτε σοβαρούς τραυματισμούς: «Στο Mission: Impossible Fallout» έσπασε τον αστράγαλο του επιχειρώντας άλμα από μία στέγη στην άλλη, ενώ δεν δίστασε να κρεμαστεί από αεροπλάνο την ώρα της απογείωσης -πέρα από τα όσα τολμηρά έκανε από τον 123ο όροφο ουρανοξύστη στο Ντουμπάι. Επίσης, όπως έχει γίνει γνωστό είναι εξαιρετικά σχολιαστικός κατά την προετοιμασία των σκηνών δράσης. 

Ο Elon Mask είναι επιχειρηματίας με καταγωγή από τη Νότια Αφρική και με νοτιοαφρικανική, καναδική και αμερικανική υπηκοότητα, καθώς μηχανικός και εφευρέτης. Είναι ο γενικός διευθυντής και επικεφαλής τεχνολογίας για τη διαστημική εταιρεία SpaceX, της οποίας είναι επίσης ο ιδρυτής, καθώς και ο γενικός διευθυντής και επικεφαλής τεχνολογικού σχεδιασμού της εταιρείας Tesla, Inc. πρώην Tesla Motors, και ο πρόεδρος της SolarCity. Είναι επίσης συνιδρυτής των Tesla, Inc. και Zip2 και PayPal. Ανάμεσα στις διάφορες δραστηριότητες του, έχει επίσης οραματιστεί ένα σύστημα μεταφοράς υψηλής ταχύτητας με την ονομασία Hyperloop, έχει προτείνει ένα υπερηχητικό αεροσκάφος με ηλεκτρική προώθηση, καθώς επίσης είναι και ένας από τους πιο θερμούς υποστηρικτές της ανθρώπινης εξερεύνησης του πλανήτη Άρη.

ΓΝΩΡΙΖΕ Ο DEREK SOVIN ΤΟΝ GEORGE FLOYD ΠΡΟΤΟΥ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΕΙ “ΚΑΤΑ ΛΑΘΟΣ”

Ο αστυνομικός στη Μινεάπολη που πάτησε με το γόνατό του μέχρι θανάτου τον άτυχο Τζορτζ Φλόιντ, επειδή θεωρήθηκε ύποπτος για ένα πλαστό χαρτονόμισμα των 20 δολαριών, έχει στο ενεργητικό του πυροβολισμούς σε βάρος 2 ατόμων, σχεδόν 20 καταγγελίες εναντίον του και δύο επιστολές επίπληξης σε 19 χρόνια καριέρας.

Ο Ντέρεκ Σόβιν, 44 ετών, άκουγε τον 46χρονο αφροαμερικανό να τον εκλιπαρεί, λέγοντάς του ότι δεν μπορεί να αναπνεύσει, αλλά αυτός συνέχισε να τον ποδοπατά με αποτέλεσμα να του προκαλέσει ασφυξία και να τον σκοτώσει.

Ο ένοχος που έχει γίνει αιτίαγια τις αναταραχές στν Αμερική, δεν έχει μιλήσει δημόσια μετά το θάνατο του Φλόιντ και ο δικηγόρος του δεν έχει ανταποκριθεί στις κλήσεις ΜΜΕ που του ζητούν κάποιο σχόλιο. Τόσο ο εν λόγω αστυνομικός όσο και οι άλλοι τρεις συνάδελφοί του, που συμμετείχαν στη σύλληψη του Φλόιντ, απολύθηκαν την Τρίτη.

Τα αρχεία του Δημοτικού Συμβουλίου της Μινεάπολις δείχνουν ότι ο δολοφόνος αστυνομικός έκανε και δεύτερη δουλειά ως πορτιέρης σε ένα νυχτερινό κλαμπ διασκέδασης στο κέντρο της πόλης.

Ενας πρώην ιδιοκτήτης του κλαμπ είπε στο KSTP-TV την Πέμπτη ότι και το θύμα εργαζόταν ως υπάλληλος ασφαλείας στο ίδιο κλαμπ μέχρι το τέλος του περασμένου έτους. Αλλά η Μάγια Σανταμαριά, στην οποία άνηκε το El Nuevo Rodeo Club για σχεδόν δύο δεκαετίες πριν το πουλήσει φέτος, είπε ότι δεν ήξερε αν οι άνδρες γνωρίζονταν μεταξύ τους, επειδή το κλαμπ απασχολούσε  συχνά δεκάδες φύλακες ασφαλείας κατά καιρούς.

Το 2006, ο Σόβιν ήταν σε μια ομάδα έξι αστυνομικών που πυροβόλησαν έναν ύποπτο για επίθεση με μαχαίρι, μετά από ένα ανθρωποκυνηγητό κατά το οποίο ο φερόμενος δράστης έβγαλε όπλο.

Ο ύποπτος, Γουέιν Ρέγιες, δέχθηκε καταιγισμό αστυνομικών πυρών και πέθανε. Το σώμα των ενόρκων έκρινε ότι η χρήση βίας από τους αστυνομικούς ήταν δικαιολογημένη.

Δύο χρόνια αργότερα, ο Σόβιν πυροβόλησε τον Ιρα Λατρέλ Τόουλς, σε περιστατικό ενδοοικογενειακής διαμάχης. Σύμφωνα τα όσα έγιναν γνωστά τότε, η Αμεση Δράση (911) έλαβε μια κλήση από ένα διαμέρισμα, με μια γυναίκα να ακούγεται να φωνάζει σε κάποιον να σταματήσει να την χτυπά.

Ο Σόβιν και ένας άλλος αξιωματικός έφτασαν την ώρα που ο Τολς κλειδώθηκε στο μπάνιο. Ο Σόβιν πήγε στο μπάνιο ενώ ο δράστης φέρεται να προσπάθησε να του αποσπάσει το όπλο, με αποτέλεσμα να τον πυροβολήσει δύο φορές στο στομάχι. 

Ο Τόουλς επέζησε και υποστήριξε ότι ο Σόβιν έσπασε την πόρτα του μπάνιου και άρχισε να τον χτυπά χωρίς προειδοποίηση. Είπε, ακόμη, ότι αντέδρασε ως αυτοάμυνα και ότι σε καμία περίπτωση δεν προσπάθησε να πάρει το όπλο του αστυνομικού.  «Προσπάθησε να με σκοτώσει σε αυτό το μπάνιο», υποστήριξε για τον Σόβιν.

Τα διαδικτυακά αρχεία της πόλης δείχνουν ακόμη ότι έχουν γίνει 17 καταγγελίες εναντίον του Σόβιν. Δεκαέξι από αυτές έκλεισαν χωρίς πειθαρχικές ποινές. Η 17η καταγγελία, όμως, προκάλεσε δύο επιστολές επίπληξης, με τη από αυτές να να σχετίζεται με τη χρήση κάμερας στο ταμπλό αυτοκινήτου. Τα αρχεία, ωστόσο, δεν περιλαμβάνουν λεπτομέρειες σχετικά με την ουσία των καταγγελιών.

Ο Σόβιν ήταν επίσης σε μια ομάδα πέντε αξιωματικών που το 2011 κυνηγούσε έναν άνδρα, με το όνομα Λιρόι Μαρτίνεζ, σε ένα συγκρότημα κατοικιών αφού τον εντόπισαν να τρέχει με πιστόλι.

Τα διαδικτυακά αρχεία του δικαστηρίου δείχνουν ότι ο ένας αξιωματικός που βρισκόταν στο περιστατικό, ο Του Τάο, είχε δεθχεί μήνυση στο ομοσπονδιακό δικαστήριο το 2017 για υπερβολική βία.

Σύμφωνα με την αγωγή, ο Λάμαρ Φέργκιουσον ισχυρίστηκε ότι ο Τάο και ενας συνάδελφός του του τον σταμάτησαν καθώς περπατούσε προς το σπίτι της φίλης του το 2014 χωρίς λόγο και τον χτύπησαν. Τελικά, του επιδικάστηκε αποζημίωση 25.000 δολαρίων.

Τα αρχεία της πόλης δείχνουν ότι έξι καταγγελίες έχουν κατατεθεί εναντίον του Τάο. Πέντε έκλεισαν χωρίς πειθαρχικές ποινές ενώ ένας φάκελος παραμένει ανοιχτός. 

Για τους άλλους δύο, τον Τόμας Λέιν και τον Αλεξάντερ Κουένγκ, δεν υπάρχουν γνωστές καταγγελίες ή άλλα στοιχεία.

ΓΙΑΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΚΑΘΕ ΝΕΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

Ανησυχείτε γιατί τα παιδιά σας έχουν εθιστεί στο κινητό, ή για την αλλαγή στη συμπεριφορά τους…

Αυτή η ανησυχία πάει πολύ πίσω ίσως και δεκαετίες, ακόμη και για το ραδιόφωνο και είναι φράση του 1936, σε επιστημονικό περιοδικό Ψυχιατρικής Ιατρικής.

«Μια από τις πιο σοβαρές ασθένειες στην Αμερική σήμερα, που δεν δηλώνεται συχνά και προκαλεί αντικοινωνικές συμπεριφορές». Αυτή η αναφορά μιλά για τον εθισμό στο τηλέφωνο. Αλλά το σταθερό. Γράφτηκε το 1984 στην Sarasota Herald-Tribune.

Όταν ακούμε τον όρο φοβία τα πρώτα πράγματα που μας έρχονται στο μυαλό είναι ο φόβος για τις αράχνες ή για τα ύψη. Η αλήθεια είναι  όμως πως οι φοβίες προκαλούνται σχεδόν από τα πάντα, ακόμη και από υπολογιστές ή κινητά.

Ο φόβος για τον εθισμό στο σταθερό είναι πιο παλιός από τη δεκαετία του ’80 φυσικά. Αναφορές για εθισμό στο τηλέφωνο υπήρχαν σε δημοσιεύματα από τη δεκαετία του ’50.

Σήμερα ανησυχούμε για τα social media, πριν ήταν γενικά το ίντερνετ, πριν το βίντεο, η τηλεόραση, το ραδιόφωνο, το σινεμά. Αν το δούμε ιστορικά, βλέπουμε το ίδιο μορίβο αντιδράσεων, συχνά χρησιμοποιώντας την ίδια γλώσσα και μεταφορές: εθισμός και σύγκριση με τα ναρκωτικά.

Το 2019 όλοι μιλούσαν για τον εθισμό στα social media, συγκρίνοντάς τα με ναρκωτικό. Ξεχνάμε όμως ότι με τον ίδιο τρόπο χαρακτηριζόταν και το Pac-Man και η τηλεόραση παλαιότερα. Το 1948 χαρακτήριζαν «μαριχουάνα των παιδιών» τα… κόμικς.    

Άλλοτε τα μυθιστορήματα ήταν σαν την κοκαΐνη, λέει το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, εξηγώντας ότι κάποτε θεωρείτο επικίνδυνο οι άνθρωποι να διαβάζουν μυθιστορήματα. Έλεγαν ότι είναι πολύ κακό να δίνουν παιδικά βιβλία στα παιδιά.

Γιατί επαναλαμβάνουμε το ίδιο μοτίβο πανικού στο νέο;

Μια εξήγηση που δίνουν οι ειδικοί είναι η αυξημένη ανησυχία των μεγάλων για τα παιδιά και τους εφήβους, ξεχνώντας ότι και εκείνοι ήταν παιδιά και οι μεγάλη είχαν τις ίδιες ανησυχίες για εκείνους όταν ήταν μικροί.

Μια άλλη πιθανή εξήγηση είναι «το φαινόμενο του τρίτου προσώπου»: Όταν πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι επηρεάζονται λιγότερο απλό τους άλλους από τα μηνύματα που λαμβάνουν από τα μέσα.   

Τέλος είναι η θεωρεία του «πολιτισμικού κεφαλαίου» το οποίο αναφέρεται σε μη οικονομικά αγαθά και υπηρεσίες που βοηθούν κάποιον να βελτιώσει το κοινωνικό του status. Δηλώνουν ότι γνωρίζουν τον πολιτισμό και όταν νέα στοιχεία βγαίνουν στην επιφάνεια, έρχονται σε αμηχανία.  

Παρότι οι φοβίες που σχετίζονται με την τεχνολογία δεν έχουν αναγνωριστεί επισήμως, αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν. 

– Technophobia: ο φόβος για την τεχνολογία

Η Technophobia είναι η πρώτη φοβία που εμφανίστηκε σχετικά με την τεχνολογία. Δημιουργήθηκε με τη βιομηχανική επανάσταση και συνεχίζει να εξελίσσεται μέχρι και σήμερα.

Ο όρος διευκρινίζεται ως «ο φόβος ή το άγχος σχετικά με τις επιδράσεις που έχει η τεχνολογία». Άτομα που νιώθουν άβολα όταν βρίσκονται κοντά σε προηγμένη τεχνολογία θεωρούνται επίσης «τεχνοφοβικοί»

– Nomophobia: ο φόβος του να βρεθείς χωρίς κινητό τηλέφωνο

Αν έχεις εθιστεί στο κινητό σου ίσως αυτή να είναι η φοβία σου. Η Nomophobia («nomo» προκύπτει από τα αρχικά «no-mobile») εμφανίστηκε το 2008 σε μια έρευνα του Εθνικού Ταχυδρομείου της Μεγάλης Βρετανίας και έγινε ευρέως γνωστή μέσω των media.

– Cyberphobia: ο φόβος των ηλεκτρονικών υπολογιστών

Κάποιοι άνθρωποι έχουν τον παράλογο φόβο των υπολογιστών ή φοβούνται να δουλέψουν σε computer. Τα συμπτώματα της cyberphobia αποτελούνται από αίσθηση άγχους ή παράνοιας κυρίως από ανθρώπους που πιστεύουν πως οι υπολογιστές παρεμβαίνουν στις ζωές όσων είναι κατά της τεχνολογίας.

– Telephonophobia: ο φόβος για τα τηλέφωνα

Αυτή η φοβία δεν είναι για το τηλέφωνο αυτό καθ’ αυτό, αλλά ο φόβος του να δέχεσαι και να απαντάς κλήσεις. Μοιάζει πολύ με τη γλωσσο-φοβία, το φόβο δηλαδή του να μιλάς δημοσίως. Όταν το τηλέφωνα χτυπά, ο τηλεφωνο-φοβικός νιώθει τρόμο και σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να πάθει ακόμη και κρίση πανικού.

– Selfiephobia: ο φόβος του να βγάλεις φωτογραφία τον εαυτό σου

Με τη δημοτικότητα των selfies να ανεβαίνει κάθε μέρα που περνάει δεν είναι περίεργο που κρούσματα «selfiephobias» εμφανίζονται ολοένα και συχνότερα. Παρόλο που δεν έχει επισήμως αναγνωριστεί από τους ειδικούς, ο όρος εμφανίζεται πολύ συχνά μεταξύ των χρηστών του διαδικτύου και την αντιμετωπίζουν ως μια ανέλπιδη προσπάθεια για να τραβήξει κανείς την προσοχή ή ως μια πολύ επιφανειακή συνήθεια.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΑΝ Η ΕΘΝΟΦΡΟΥΡΑ ΣΤΙΣ Η.Π.Α. ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Οι επεμβάσεις της στα δύσκολα χρόνια της προώθησης των δικαιώματα των μαύρων και των διαρκών ρατσιστικών επιθέσεων, πολλοί Κυβερνήτες αναζήτησαν τη βοήθεια της με πιο μοιραία εκείνη την επέμβαση του 1979.

Η Εθνοφρουρά έχει κληθεί αρκετές φορές στην σύγχρονη ιστορία των ΗΠΑ να παρέμβει κατά την εκδήλωση οργισμένων και βίαιων διαδηλώσεων που σχετίζονται με αντιδράσεις σε δολοφονίες, ξυλοδαρμούς, παράνομες συλλήψεις  μαύρων πολιτών ενώ επίσης Κυβερνήτες είχαν καταφύγει σε αυτή προκειμένου να εμποδίσουν μαύρους πολίτες να ασκήσουν στα δικαιώματά τους μετά την κατοχύρωση μέρους αυτών. Γι′ αυτό και σε πολλούς Αμερικανούς η ανάπτυξη δυνάμεων της Εθνοφρουράς προκαλεί αρνητικούς συνειρμούς παρά το ότι συνδράμει πιο συχνά σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών.

Στην περίπτωση της Μινεάπολης ο κυβερνήτης της κάλεσε την Εθνοφρουρά για να συνδράμει την αστυνομία για να καταστείλουν τις εξεγέρσεις μετά τη δολοφονία του Αφρομερικανού Τζορτζ Φλόιντ από αστυνομικό.

Τι είναι όμως ακριβώς η Εθνοφρουρά των ΗΠΑ, ποιοι την απαρτίζουν, ποια αρχή είναι υπεύθυνη και από ποιον ελέγχεται και ποιες ήταν οι σημαντικότερες μέχρι σήμερα αποστολές της.

Κάθε Πολιτεία και όλα τα εδάφη των ΗΠΑ διαθέτουν Εθνοφρουρά η οποία υπηρετεί τις Πολιτείες αλλά αναλαμβάνει και αποστολές και σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Υπάγεται στις Πολιτείες, δηλαδή στον εκάστοτε Κυβερνήτη, αλλά οι μονάδες της μπορούν να κινητοποιηθούν και με εντολή του Προέδρου των ΗΠΑ για την παροχή συνδρομής στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας. Επίσης συχνά λαμβάνουν ομοσπονδιακή χρηματοδότηση και εκπαίδευση.

Όλες οι Πολιτείες έχουν Εθνοφρουρές Αέρος και Ξηράς ενώ οργανώνονται σε μονάδες στρατού, μηχανικού, αεροπορικές, ιατρικές κ.α.

Ο κυβερνήτης της κάθε Πολιτείας είναι ο αρχηγός της Εθνοφρουράς.

Τα μέλη της δεν είναι πλήρους θητείας ή απασχόλησης. Συνήθως απασχολούνται σε δουλειές όπως όλοι οι άλλοι πολίτες και ζουν στο σπίτι τους και όχι στη βάση της Εθνοφρουράς. Υποχρεούνται όμως να συμμετέχουν σε ασκήσεις ένα σαββατοκύριακο ανά μήνα και απαιτείται να παρακολουθούν μια εκπαίδευση δύο εβδομάδων κάθε χρόνο. Εκπαιδεύονται μεταξύ άλλων και σε τεχνικές ελέγχου πλήθους ενώ φέρουν κράνη, ασπίδες, γκλοπ. Σε ειδικές περιπτώσεις μπορεί να φέρουν όπλο.

Σημειώνεται πως με νόμο “Posse Comitatus” που κυρώθηκε μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο στις ΗΠΑ όσοι είναι ενεργοί σε υπηρεσία στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας απογεύεται να εκτελούν καθήκοντα που αφορούν την επιβολή του νόμου και της τάξης με μόνη εξαίρεση εάν ο πρόεδρος της χώρας κηρύξει εθνική έκτακτη ανάγκη.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία η Εθνοφρουρά καλείται σε υπηρεσία από τον Κυβερνήτη της Πολιτείας για να συνδράμει σε έκτακτες καταστάσεις που μπορεί να αφορούν από φυσικές καταστροφές έως την εκδήλωση εκτεταμένων ταραχών και ο κυβερνήτης δεν υποχρεούται να ενημερώσει σχετικά τον πρόεδρο των ΗΠΑ.

Μέλη της Εθνοφρουράς μπορεί επίσης να κληθούν σε υπηρεσία από τον Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση και εκτός αμερικανικού εδάφους. Για παράδειγμα μηχανικοί της Εθνοφρουράς υπηρέτησαν στο Αφγανιστάν.

Οι βασικές διαφορές όταν η Εθνοφρουρά καλείται να αναλάβει δράση από την Πολιτεία ή από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση είναι πως το κόστος για την ανάπτυξη των επιχειρήσεών της σε μια περιοχή αναλαμβάνει η αρχή που την καλεί και αυτή έχει και τον έλεγχο.

Όταν οι μονάδες καλούνται να συνδράμουν π.χ. εκτός αμερικανικού εδάφους η χρηματοδότηση αφορά τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό και οι μονάδες που κινητοποιούνται τίθενται υπό ομοσπονδιακή διοίκηση και έλεγχο.

Δυνάμεις της Εθνοφρουράς έχουν αναλάβει δράση σε πολύ κρίσιμες στιγμές στην ιστορία των ΗΠΑ σε ό,τι αφορά γεγονότα που σχετίζονται με τις εκδηλώσεις ακραίων καταστάσεων που σχετίζονται με τον ρατσισμός στις ΗΠΑ.

Ιστορικά

Το 1957 και το 1958, ο κυβερνήτης του Αρκάνσας κάλεσε την Εθνοφρουρά για να αποτρέψει την εγγραφή μαύρων πολιτών σε δημόσια σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Το 1965, ο Πρόεδρος Λίντον Τζόνσον ομοσπονδιοποίηση την Εθνοφρουρά της Αλαμπάμα μετά τις εικόνες ένστολων που χτυπούσαν διαδηλωτές σε ειρηνικές διαδηλώσεις για τα δικαιώματα των μαύρων κατά τη διάρκεια πορείας από το Σέλμα στο Μοντγκόμερι.

Το 1968, δυνάμεις της Εθνοφρουράς κλήθηκαν να αναπτυχθούν κατά τη διάρκεια ταραχών που ξέσπασαν σε όλη τη χώρα μετά την δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.

Το 1992, η Εθνοφρουρά της Καλιφόρνια κλήθηκε να ανακτήσει τον έλεγχο στο Λος Άντζελες μετά από ταραχές που ξέσπασαν όταν τέσσερις λευκοί αστυνομικοί αθωώθηκαν για τον ξυλοδαρμό του μαύρου, Ροντνί Κινγκ. Ο Πρόεδρος Τζορτζ Μπους Μπους ο πρεσβύτερος κάλεσε την Εθνοφρουρά σε υπηρεσία για λογαριασμό του Ομοσπονδιακού Κράτους. Περισσότεροι από 50 άνθρωποι πέθαναν και σχεδόν 2.000 τραυματίστηκαν πριν τελικά τεθεί η κατάσταση υπό έλεγχο.

Το 1970, μέλη της Εθνοφρουράς άνοιξαν πυρ κατά τη διάρκεια διαδήλωσης σκοτώνοντας τέσσερις φοιτητές και τραυματίζοντας άλλα εννέα στο Πανεπιστημίου του Κεντ στο Οχάιο.

Η υπόθεση ανέδειξε τις επιχειρησιακές τεχνικές που χρησιμοποιούσαν οι διοικητές αυτών των μονάδων γενικότερα για να ελέγξουν το πλήθος και να καταστείλουν ενώ η κατακραυγή που συνόδευσε τους θανάτους οδήγησε σε αλλαγές στην εκπαίδευσή τους ώστε να μην επιλέγουν τόσο επικίνδυνες μεθόδους για τη ζωή και την ασφάλεια των πολιτών.

Αυτή ”γραμμή” στην εκπαίδευση τους συνεχίζεται επίσης έχει παρατηρηθεί η χρήση παραστρατιωτικού εξοπλισμού ενώ συχνά έχει αναφερθεί πως έχουν υιοθετήσει τακτικές των ειδικών δυνάμεων SWAT.

ΠΩΣ Ο COVID-19 ΕΠΗΡΕΑΣΕ ΘΕΤΙΚΑ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΜΑΣ

Οδηγούμε λιγότερο, συνδεόμαστε και επικοινωνούμε διαδικτυακά, δημοσιεύουμε τις συνταγές που φτιάχνουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εξαιτίας των παραπάνω, αλλάζει επίσης και το περιβαλλοντικό μας αποτύπωμα.

Οι πρώτες εκθέσεις από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ δείχνουν ότι μειώθηκαν οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου σε παγκόσμιο επίπεδο και η ποιότητα του αέρα βελτιώθηκε χάρη στο κλείσιμο των εργοστασίων και τον μικρό αριθμό των αεροπλάνων που πετούν στον ουρανό.

Πολλοί από εμάς σπαταλάμε λιγότερο φαγητό, καθώς σχεδιάζουμε προσεκτικά τα γεύματα για να ελαττώσουμε τις εξόδους για σούπερ μάρκετ. Ψάχνουμε συνταγές για να χρησιμοποιήσουμε ο,τι έχει περισσέψει από τα ψώνια και να προσέχουμε καλύτερα τι αγοράζουμε.

Τα παγκόσμια υπολείμματα τροφίμων παράγουν περίπου το 8% των συνολικών ανθρωπογενών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κάθε χρόνο. Εάν μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε αυτό το κομμάτι, όπως θα έπρεπε, θα ήταν πολύ σημαντικό.

Με εκατομμύρια ανθρώπους ανά τον κόσμο να εργάζονται από το σπίτι, μειώνουμε επίσης την περιβαλλοντική ζημία που προκαλείται από τις μετακινήσεις. Αν προσθέσουμε και τον περιορισμό των μετακινήσεων τα Σαββατοκύριακα, τα αρχικά δεδομένα δείχνουν ότι οι εκπομπές από τα αυτοκίνητα έχουν μειωθεί δραματικά.

Τα αυτοκίνητα είναι μια σημαντική πηγή ρύπανσης και εκπομπών. Με την αύξηση του περπατήματος για ψώνια σε τοπικό σουπερμάρκετ και σωματική άσκηση αποκτούμε την εμπειρία και αντιλαμβανόμαστε πόσο απολαυστικό και δυνατό είναι αυτό.

Η εξ ολοκλήρου εργασία από το σπίτι είναι απίθανο να ταιριάζει σε όλους, αλλά ότι είναι δυνατόν να επωφεληθούμε στο μέλλον και από τους δύο τρόπους εργασίας, μειώνοντας τις ημέρες που μετακινούμαστε και έχοντας περισσότερες επιλογές ως εργαζόμενοι.

Πολλοί από εμάς χρησιμοποιούμε την τεχνολογία για πρώτη φορά και αυτό δείχνει ότι μπορούμε να ζήσουμε και να εργαστούμε με διαφορετικούς τρόπους. Ας ελπίσουμε ότι θα συνεχιστούν οι συσκέψεις μέσω διαδικτύου, ώστε να μειώσουμε τις μετακινήσεις. Αυτός ο τρόπος θα μπορούσε να εξοικονομήσει χρήματα και ταυτόχρονα να μειώσει την ρύπανση.

Σε ατομικό επίπεδο, μπορεί να υπάρχουν και άλλοι τρόποι για να έχουμε μια πιο «πράσινη» ζωή. Ίσως αγοράζουμε λιγότερα ρούχα, δεν πίνουμε πλέον τον καφέ μας σε φλιτζάνι μιας χρήσης και δεν τρώμε το μεσημεριανό γεύμα εν κινήσει και σε πλαστική συσκευασία.

Επιπλέον, έχουμε ακούσει και διαβάσει πολλά για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των streaming υπηρεσιών, καθώς περνούμε τις μέρες της καραντίνας σε τηλεσυσκέψεις για την δουλειά και σε μαραθώνιους στο Netflix για την ψυχαγωγία μας.

Η υπομονή μιας παγκόσμιας πανδημίας δεν είναι ο τρόπος που θα θέλαμε για να πάρουμε περιβαλλοντικά μαθήματα, αλλά υπάρχει μια μικρή λάμψη ελπίδας ότι μπορούμε να βγούμε από αυτή με μια αναζωογονημένη παρόρμηση να προστατεύουμε αυτό που ήδη έχουμε.

Είναι μια υπενθύμιση ότι βρισκόμαστε όλοι μαζί σε αυτό και είμαστε μέρος μιας κοινότητας, και ίσως μάθαμε ότι η καλή συμπεριφορά, η υπομονή και η προσαρμογή είναι οι ιδιότητες που θα μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε την πανδημία και αυτές είναι που πρέπει να έχουμε για να αντιμετωπίσουμε άλλες παγκόσμιες κρίσεις ζώντας σε ένα καλύτερο πλανήτη.

ΠΟΤΕ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΖΗΣΑΜΕ

Οι επιστήμονες του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης, καταγράφουν σε έρευνά τους, τρεις ημερομηνίες κλειδιά για την πορεία και εξέλιξη της πανδημίας του κορωνοϊού από το σημείο καμπής των κρουσμάτων, μέχρι την καταγραφή του 97%, του 99% και του 100% αντίστοιχα των νέων κρουσμάτων του ιού ανά χώρα.

Η μεθοδολογία που χρησιμοποιούν περιλαμβάνει τα μέτρα που έχουν λάβει οι κυβερνήσεις, την αποδοχή των πολιτών στα μέτρα απομόνωσης, καθώς και τις γεωγραφικές ιδιαιτερότητες, σκιαγραφώντας με αυτόν τον τρόπο το μοτίβο που θα ακολουθήσει η πανδημία σε κάθε χώρα.

Η εξέλιξη του COVID-19 δεν είναι εντελώς τυχαία. Όπως και άλλες πανδημίες, ακολουθεί ένα συγκεκριμένο μοτίβο, από τα πρώτα κρούσματα και την έξαρση της πανδημίας μέχρι το σημείο καμπής, τη μείωση των κρουσμάτων και το τέλος της πανδημίας» αναφέρουν χαρακτηριστικά οι επιστήμονες από τη Σιγκαπούρη.

Ωστόσο, οι πανδημικοί κύκλοι ζωής ποικίλλουν ανάλογα με τις χώρες και ενδέχεται να υπάρχουν διαφορετικά μοτίβα σε ένα συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο.

Λόγω της εξελισσόμενης φύσης της πανδημίας και πιθανών διαφορετικών πολιτικών προσεγγίσεων από ορισμένες κυβερνήσεις, η καμπύλη της πανδημίας, το σημείο καμπής και οι ημερομηνίες λήξης θα επανεκτιμώνται συνέχεια.

Το σημείο καμπής για την πανδημία σε ολόκληρο τον πλανήτη συνολικά, ήταν η 11η Απριλίου, ενώ την 30η Μαρτίου καταγράφηκε το 97% των κρουσμάτων και συνεπώς, βάσει των μοντέλων τους, το 99% θα καταγραφεί την 17η Ιουνίου και το τέλος της πανδημίας αναμένεται στις 9 Δεκεμβρίου του 2020.

Στην Ευρώπη, οι ερευνητές εκτιμούν ότι το τέλος της πανδημίας αναμένεται στις 25 Αυγούστου για την Ιταλία, την 1η Αυγούστου για τη Γερμανία, στις 5 Αυγούστου για τη Γαλλία, στις 7 Αυγούστου για την Ισπανία, στις 27 Ιουλίου για το Βέλγιο και στις 8 Σεπτεμβρίου για την Ολλανδία.

Το τέλος της πανδημίας στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής εκτιμάται στις 27 Αυγούστου, για τη Ρωσία στις 20 Ιουλίου, ενώ εκτιμούν ότι η πανδημία έχει ήδη τελειώσει για την Κίνα.

Για την Κύπρο εκτιμάται ότι στις 27 Μαίου θα σταθεροποιηθούν τα κρούσματα από μηδενικό σε 2 με 3 θετικά.

Όλα όμως μπορεί να αλλάξουν άν η συμπεριφορά του κόσμου αλλάξει απέναντι στα μέτρα αυτόπροστασίας.

ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΣΤΗΚΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΟΥΝ ΣΕ ΝΟΜΙΜΑ

Οι λύσεις που προκύπτουν στην αντιμετώπιση της επιδημίας του κορωνοϊού αποτελούν συνέχεια πολιτικών που ήδη βρίσκονται σε εφαρμογή

Και ενώ, οι αποφάσεις συνεχίζουν να λαμβάνονται, με τους φοβισμένους πολίτες να μένουν προσηλωμένοι στο τώρα και να μη μπορούν να ασχοληθούν με το πώς θα είναι το μέλλον. Οι κανόνες τώρα, εν μέσω της επιδημίας του κορωνοϊού στο κόσμο μας αλλάζουν.

Νέοι νόμοι διευρύνουν τις δυνατότητες κρατικής παρακολούθησης και τις εξουσίες των κυβερνήσεων περιορίζοντας την ελευθερία κίνησης των ανθρώπων επ’ αόριστον και καταστρατηγόντας βασικές ελευθερίες.

Συστήματα παρακολούθησης όπως αυτά που εφαρμόζονται στη Νότιο Κορέα και στη Σιγκαπούρη θα είχαν προκαλέσει έκρηξη αντιδράσεων πριν μόλις μερικές βδομάδες, όμως τώρα εξυμνούνται ως καλές πρακτικές που κατάφεραν να θέσουν υπό έλεγχο την πανδημία.

Κυβερνήσεις που αρχικά ασκούσαν έντονη κριτική στην Κίνα τώρα ακολουθούν το παράδειγμά της.

Ο πρωθυπουργός της Ταϊλάνδης πέραν του δικαιώματος να περιορίζει την κίνηση των πολιτών τώρα έχει το δικαίωμα της απευθείας λογοκρισίας στα μέσα ενημέρωσης. Δημοσιογράφοι έχουν δεχθεί μηνύσεις και έχουν απειληθεί επειδή ασκούν κριτική στην κυβέρνηση για τη διαχείριση της κρίσης.

Οι διαμαρτυρίες στη Χιλή σταμάτησαν μετά την κήρυξη της χώρας σε κατάσταση καταστροφής ενώ η παρουσία του στρατού στο δρόμο έχει διασφαλίσει ότι οι αντιδράσεις έχουν παυθεί οριστικά.

Η Εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών σε ζητήματα αντιτρομοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκφράζει τον φόβο της ότι:

“…μπορεί να δούμε μία παράλληλη επιδημία απολυταρχικών και καταπιεστικών πολιτικών που θα εμφανίζονται σε αντιστοιχία με την επιδημία υγείας

Μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου, ψηφίστηκαν μία σειρά νόμοι εις το όνομα της πάταξης της τρομοκρατίας που έδωσαν υπερεξουσίες παρακολούθησης και επιτήρησης στο κράτος των ΗΠΑ. Σήμερα, 19 χρόνια μετά, κανένας νόμος δεν έχει καταργηθεί.

Ο κίνδυνος της επανεμφάνισης της τρομοκρατίας είναι πάντα υπαρκτός κι ως εκ τούτου οι νόμοι όχι απλά δεν καταργούνται αλλά επεκτείνονται. Η όποια αντιστροφή αυτής της πραγματικότητας επιτυγχάνεται με τεράστιους αγώνες.

Ήδη στη συζήτηση που διεξάγεται αναγνωρίζεται η ανάγκη για διατήρηση των μέτρων σε βάθος χρόνου αφού παρά τις αισιόδοξες εκτιμήσεις που προβάλλονται ανά καιρούς, το εμβόλιο παραμένει άγνωστο πότε ακριβώς θα ανακαλυφθεί ενώ πάντα υπάρχει ο κίνδυνος εμφάνισης μίας νέας επιδημίας τη στιγμή όπου τα προτερήματα της χρήσης τεχνολογιών παρακολούθησης και επιτήρησης γίνονται εμφανή στις κυβερνήσεις που επιθυμούν να εκμεταλλευθούν τις δυνατότητες που δίνουν.

Το πιο ανησυχητικό είναι πως ήδη συλλογικά έχουμε αρχίζει να αποδεχόμαστε αυτή τη νέα πραγματικότητα. Έχουμε αρχίζει να συνηθίζουμε στην ιδέα της παρακολούθησής μας.

Αποδεχόμαστε τη λογική της επιτήρησης και της παρακολούθησης όχι ως αναγκαίο κακό αλλά ως καλό και αναγκαίο. Ίσως, ως τη μόνη διέξοδο για μία κάποια επιστροφή στην ”κανονικότητα”..

Η διαχείριση της έκτακτης κατάστασης ορίζει την επιστροφή στην κανονικότητα, τα μέτρα που εφαρμόζονται δεν αναγνωρίζονται ως απολυταρχικά, αλλά ως το μέσο για τη διασφάλιση της διατήρησης της δημόσιας υγείας. Η νέα κανονικότητα που κάποια στιγμή θα προκύψει, η νέα σταθερότητα θα εμπεριέχει τις συνθήκες που έχει γεννήσει η έκτακτη κατάσταση.

Οι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης έχουν ενταχθεί σε ευρεία κλίματα στις προσπάθειες επιτήρησης της ζωής υπό την επιδημία.

Ο Έντουαρντ Σνόουντεν ήταν από τους πρώτους που εξέφρασαν τον φόβο τους για τη χρήση τέτοιων μορφών τεχνολογίας για την διαχείριση της επιδημίας:

Στα πλαίσια της λογικής που παράγει η έκτακτη ανάγκη κάθε άτομο είναι επικίνδυνο και οφείλει να βρίσκεται διαρκώς υπό έλεγχο. Είναι για το καλό της υγείας του, για το καλό της δημόσιας υγείας, για το καλό της κοινωνίας. Δεν αρκεί να υπακούει, οφείλει να αναγνωρίσει ότι είναι για το συμφέρον το δικό του και της κοινωνίας. Οφείλει να δράσει υπεύθυνα.

O ιός της επιτήρησης και της παρακολούθησης δεν είναι πλέον υπόθεση μόνο του κράτους, ενυπόκειται στην ατομική ευθύνη του καθενός να είναι τα μάτια της κρατικής μηχανής ώστε να διασφαλιστεί η δημόσια υγεία.

Η επιδημία του κορωνοϊού εξελίσσεται μέσα στον ασφαλή από τον ιό κόσμο των social media. Εκεί, όπου το να είσαι διάσημος είναι ότι πιο σημαντικό.

Η νέα μόδα θα είναι οι πολίτες να είναι περήφανοι όταν καταδίδουν κάποιον συνάνθρωπό τους για να εισπράττουν την αποδοχή της κρατικής μηχανής και των συμπολιτών τους.

Δεν καλούνται απλά να αποδεχτούν την αναγκαιότητα επιτήρησης και παρακολούθησής τους, καλούνται να ταυτιστούν, να γίνουν οι φορείς της επιτήρησης και του ελέγχου: Η αποδοχή της δράσης τους είναι η ευρύτερη αποδοχή της ίδιας της ιδέας της παρακολούθησης και της επιτήρησης.

Η ιδιωτικότητα δεν είναι κάποιο απόλυτο δικαίωμα και πρέπει πάντα να βρίσκεται σε ισορροπία με άλλα δικαιώματα. Η ισορροπία πάντα βασίζεται στις συνθήκες. Και μία παγκόσμια επιδημία είναι ένα ακραίο γεγονός.

Ο Joseph Cannacati, εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών για το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα εκφράζει τον φόβο του ότι τα μέτρα παρακολούθησης θα μπορούσαν να παραμείνουν και μετά την παρούσα κρίση γιατί πολλές φορές δικτατοριές και απολυταρχικά καθεστώτα ξεκινάνε εξαιτίας κάποιας απειλής.

Και πολλές φορές τα θύματα της παρακολούθησης δεν είναι μόνο απείθαρχοι, κοινωνικά ανεύθυνοι, θρησκόληπτοι ή οπαδοί θεωριών συνωμοσίας αλλά αυτοί που δε μπορούν να κάνουν αλλιώς παρά να μην υπακούσουν.

Δε χρειάζεται καν να βρισκόμαστε υπό παρακολούθηση μέσω της τεχνολογίας ή από άλλους πολίτες, αρκεί η γνώση ότι συστήματα παρακολούθησης υπάρχουν και ότι μπορεί να βρίσκόμαστε υπό παρακολούθηση.

Η επιβίωση γίνεται αυτοσκοπός, όπως, κατά παράδοξο τρόπο, ο μοναδικός σκοπός ενός ιού είναι η επιβίωση μέσω του διαρκούς πολλαπλασιασμού του.

Ουδείς μπορεί να είναι ελεύθερος σε μία τέτοια κατάσταση. Όλοι τελούν υπό παρακολούθηση. Εμείς διαρκώς παρακολουθούμε τον εαυτό μας αναζητώντας πιθανά συμπτώματα που θα μας συνδέσουν με την αρρώστια. Ποιος θα μπορεί να πει όχι στην διαρκή παρακολούθηση του όταν πάντα θα ελλοχεύει ο κίνδυνος όχι πια ενός τρομοκρατικού κτυπήματος, αλλά ο κίνδυνος για τη δημόσια υγεία;

Πώς θα μπορούσαμε να περιγράψουμε ένα πολίτευμα όπου ο πολίτες δεν έχει πραγματικά επιλογή αφού πάντα η ανάγκη διασφάλισης της υγείας θα υπερέχει του οποιουδήποτε δικαιώματος αν όχι ως ολοκληρωτικό;

Ποιος μπορεί να αποτρέψει τη μετατροπή της «εξαίρεσης» που επιβάλλει η έκτακτη ανάγκη, σε κανόνα;

Πόσο προφητική ή προειδοποιητική είναι η ανάμεσα σε 10δες άλλες η ταινία “Enemy of the State”

ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ ΤΗΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΣΑΣ

Οι ημέρες καραντίνας είναι δύσκολες για τα ζευγάρια που συζούν στο σπίτι χωρίς παιδιά. Υπάρχουν όμως πολλοί τρόποι για να διασκεδάσουν όσο γίνεται το γεγονός όπως:

Κοινή σωματική άσκηση

Η από κοινού γυμναστική όχι μόνο θα μας κάνει σωματικά υγιείς, αλλά μπορεί να βοηθήσει στην διατήρηση καλής ψυχικής υγείας, καθώς έχει αποδειχθεί ότι η άθληση μπορεί να μειώσει το άγχος. Κάθε είδους ασφαλούς άσκηση με τον σύντροφο έχει σημαντικά οφέλη, ωστόσο η γιόγκα είναι ιδιαίτερα βοηθητική καθώς ηρεμεί το πνεύμα και το σώμα.

Ηλεκτρονικά παιχνίδια

Ακόμα κι αν δεν εντάσσεται στα άμεσα ενδιαφέροντά μας, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια βοηθούν να «δραπετεύσουμε» για λίγο από την πραγματικότητα, οπότε αποτελούν μια ευχάριστη πρόταση για διασκέδαση με το άλλο μας μισό. Επιπλέον, για ένα σύντομο μεν, σημαντικό δε, χρονικό διάστημα θα διώξουμε το άγχος.

Προγραμματίστε ένα διαδικτυακό ραντεβού

Κι ενώ μπορεί να βρισκόμαστε σε καραντίνα μαζί με τον σύντροφο κατά τη διάρκεια αυτής της πανδημίας, αν μας λείπουν οι φίλοι μας, μπορούμε να δοκιμάσουμε ένα διαδικτυακό διπλό ραντεβού. Το FaceTime, το Skype και το Zoom είναι οι καλύτεροί μας φίλοι σε αυτές τις περιπτώσεις.

Περάστε λίγο χρόνο μακριά ο ένας από τον άλλον

Είναι σημαντικό να βρισκόμαστε στην καραντίνα με παρέα και πόσο μάλλον τον σύντροφό μας, είναι υγιές να περνούμε και λίγο χρόνο μακριά ο ένας από τον άλλον. Αυτό ίσως αποδειχθεί λίγο δύσκολο στην απομόνωση, αλλά όχι ακατόρθωτο. Ας προσπαθήσουμε να προγραμματίσουμε μια ημέρα στην οποία ο καθένας να ασχοληθεί με τον εαυτό του. Μετά, η συζήτηση στο φαγητό θα είναι πιο ενδιαφέρουσα, καθώς θα μιλάμε για τον τρόπο αξιοποίησης του χρόνου που περάσαμε χώρια.

Φτιάξτε μαζί σταυρόλεξα και παζλ

Τα σταυρόλεξα και τα παζλ είναι ενδιαφέρουσες δραστηριότητες, καθώς εστιάζουμε αποκλειστικά στο παιχνίδι, συζητούμε με τον σύντροφο για την απόδοση και μπορούμε να παίξουμε παράλληλα με άλλες δραστηριότητες όπως το μαγείρεμα. Επιπλέον, υπάρχουν πολλές διαδικτυακές εφαρμογές και παιχνίδια μνήμης με τις οποίες μας δίνεται η δυνατότητα να ασχοληθούμε από όπου κι αν βρισκόμαστε.

Θεματικά ραντεβού με βάση τη μαγειρική

Ενας τρόπος για να κάνουμε τα ραντεβού μας ιδιαίτερα είναι να τα προσαρμόσουμε στα φαγητά που μας αρέσει να τρώμε. Αν για παράδειγμα αγαπάμε τα μακαρόνια, μια ωραία ιδέα θα ήταν να διαμορφώσουμε – όσο μπορούμε – το χώρο σε ένα ιταλικό μπιστρό. Αν θέλουμε να φάμε τάκο, η κατάλληλη μουσική και οι σπιτικές μαργαρίτες για ποτό, θα ταίριαζαν με το γεύμα.

Ενας τρόπος για να κάνουμε τα ραντεβού μας ιδιαίτερα είναι να τα προσαρμόσουμε στα φαγητά που μας αρέσει να τρώμε.

Ανταλλάξτε ερωτικά γράμματα

Πιθανόν ο σύντροφός μας να έχει αρχίσει να μας ενοχλεί αν βρισκόμαστε μαζί του 24 ώρες την ημέρα και είναι φυσιολογικό. Ας σταματήσουμε τη μονοτονία και ας εκφράσουμε την αγάπη μας με ερωτικά γράμματα από τον έναν στον άλλο. Με αυτό τον τρόπο θα θυμόμαστε αργότερα τι σήμαινε η αγάπη και συμβίωσή μας κατά τη διάρκεια της δύσκολης εποχής του κορονοϊού.

Κάντε ένα πάρτι

Τα μπαρ, τα κλαμπ, τα εστιατόρια είναι κλειστά στις περισσότερες χώρες του πλανήτη, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να διασκεδάσουμε μέσα στο σπίτι. Η ιδανική πρόταση λοιπόν θα ήταν να μετατρέψουμε το σαλόνι σε ντίσκο, να βάλουμε δυνατά την αγαπημένη μας μουσική και να χορέψουμε μαζί με τον άνθρωπό μας.

ΟΛΟΙ ΛΕΜΕ ΟΤΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΑΛΛΑΖΕΙ. ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΜΕ?

Είναι πλέον φανερό πως η ζωή μας αλλάζει, μαζί και η καθημερινότητα μας. Ότι θεωρούσαμε πλέον κανονικό μπορεί να μην ισχύει όταν βγούμε από αυτή την πρωτόγνωρη κρίση.

Αντιλαμβανόμαστε πως το κανονικό είναι πλέον μια αμφιλεγόμενη έννοια, όπως και ότι θεωρούσαμε δεδομένα ή αυτονόητα. Γιατί ακόμα και πριν την πανδημία, υπήρχαν πολλοί που είχαν εμμονή με αντισηπτικά και τους ονομάζαμε ψυχαναγκαστικούς με την καθαριότητα. Τώρα αυτό έχει γίνει επιτακτική ανάγκη, όχι μόνο συνήθεια.

Ο φόβος μην τυχόν και έχουμε κολλήσει τον κορoνοϊό σε αυτή την βίαιη και ανεξέλεγκτη εξάπλωση του συναντά την αγωνία πότε θα αποκτήσουν οι πόλεις και οι αγορές πάλι το σφυγμό τους μετά από εβδομάδες ίσως και μήνες. Αυτό που μας τρομάζει πιο πολύ είναι το πόσο απρόβλεπτο είναι όλο αυτό.

Βιώνουμε αχαρτογράφητες στιγμές που θα μείνουν χαραγμένες όχι μόνο στο μυαλό μας αλλά και στην παγκόσμια ιστορία.

Βεβαίως και φταίμε και εμείς για αυτό, που αντί να επενδύουμε σε έρευνα και σε προγράμματα υγείας, δίνουμε περισσότερη σημασία και αξία σε άτομα και πράγματα που όταν χρειαστεί όταν έρθει μια κρίση δε θα έχουν καμία σημασία ή χρησιμότητα.

Κυκλοφορούν πολλές θεωρίες σχετικά με τον Κορoνοïό. Για το πόσο συνωμοτούν οι ισχυροί για να καταπατήσουν περισσότερο τους αδύναμους, για τη διαμάχη Δύσης και Ανατολής, για τα οικονομικά συμφέροντα κτλ.

Όπως και να έχει, η σημερινή πανδημία αποτελεί τόσο πρόκληση όσο και ευκαιρία.

Πρόκληση για τα συστήματα υγείας που έχουν λυγίσει από την έλλειψη δυναμικού, υλικού και δομών, για την κρατική ενίσχυση σε όλους όσους πλήττονται ιδιώτες και επιχειρήσεις, για την κοινωνική αλληλεγγύη που τώρα περισσότερο από ποτέ έχουμε ανάγκη, για την ατομική ευθύνη που μερικοί εξακολουθούν να μην κατανοούν την έννοια της, για την ψυχική μας υγεία πρωτίστως, και για όλων των ειδών σχέσεις μας.

Η απουσία της κανονικότητας μας, αυτή η απότομη διαταραχή της καθημερινότητας μας, της δεδομένης μας ρουτίνας, μας έχει συνταράξει. Και έρχεται να προστεθεί ο φόβος του οικονομικού αντίκτυπου ή μιας επικείμενης οικονομικής κρίσης, μαζί με την έλλειψη σύνδεσης με άλλους ανθρώπους. Ξαφνικά έχουμε χρόνο αλλά όχι άτομα γύρω μας. Όλα αυτά μας εντείνουν το αίσθημα πως έχουμε χάσει την ασφάλεια μας. Κι αυτό με τη σειρά του μας κάνει δυστυχισμένους, μας προκαλεί μια απροσδιόριστη θλίψη.

Μόνο αν καταφέρουμε να δούμε τα θετικά σε μια αρνητική κατάσταση θα μπορέσουμε να το παλέψουμε, για να σωθούμε τόσο σωματικά όσο και ψυχικά.

Η αλήθεια είναι πως θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες για το πόσο προνομιούχοι είμαστε που εν μέσω μιας παγκόσμιας πανδημίας μας έχουν επιτάξει να μείνουμε σπίτι στο καταφύγιο μας στην ασφάλεια του δικού μας χώρου, διαβάζοντας, βλέποντας τηλεόραση, δουλεύοντας, δημιουργώντας, με ένα γεμάτο ψυγείο και με λιγοστές έννοιες, περιμένοντας να τελειώσει όλο αυτό.

Παραπονιόμαστε γιατί μας έχει δοθεί η ευκαιρία να ηρεμήσουμε λίγο από μια ρουτίνα που κατηγορούσαμε πως μας κουράζει και μας απομυζεί χρόνο από το να κάνουμε πράγματα που θέλαμε. Τώρα είναι η ευκαιρία να ξαναθυμηθούμε τα χόμπι μας, να μάθουμε κάτι καινούργιο, να διαβάσουμε βιβλία, να περάσουμε χρόνο με τους δικούς μας, να εξοικειωθούμε με την τεχνολογία, να βάλουμε το μυαλό μας σε τάξη, να αναθεωρήσουμε τις προτεραιότητές μας, να επενδύσουμε χρόνο στον εαυτό μας και τους γύρω μας, να αναδυθούμε δυνατότεροι, βελτιωμένοι.

Παρόλα αυτά, παραπονιόμαστε ακόμα και τώρα. Όταν σε άλλες χώρες που βρίσκονται σε χειρότερη μοίρα αναγκάζονται να διαλέγουν ποιους να σώσουν γιατί τα υγειονομικά τους συστήματα δεν αντέχουν άλλο το βάρος των απανωτών κρουσμάτων. Παραπονιόμαστε γιατί μένουμε σπίτι όταν υπάρχουν άτομα που δεν έχουν ούτε αυτό. Είμαστε κολλημένοι σε μια οθόνη μια ζωή, αλλά τώρα ξαφνικά θέλουμε να βγούμε όλοι να αθληθούμε. Το απαγορευμένο πάντα είναι πιο ωραίο. Ακόμα και τώρα υπό αυτές τις συνθήκες.

Κι όταν όλα αυτά περάσουν γιατί θα περάσει κι αυτό, τι θα αποκομίσουμε από όλα αυτά;

– Θα πλένουμε καλύτερα τα χέρια μας και τους κοινόχρηστους μας χώρους;

– Θα κρατάμε κοινωνικές αποστάσεις ασφαλείας;

– Θα αναλογιζόμαστε πως οι πράξεις μας έχουν αντίκτυπο σε άλλους;

– Θα εκτιμάμε παραπάνω τον χρόνο που έχουμε, τους ανθρώπους γύρω μας και όλα όσα θεωρούμε δεδομένα;

– Θα βλέπουμε τη ζωή αλλιώς;

Ο Κορoνοïός μας απέδειξε πόσο απροετοίμαστοι είμαστε γιατί θεωρούμε τόσα, ακόμα και την υγεία μας ως δεδομένα. Είναι ένα σοκ στο παγκόσμιο σύστημα υγείας, διακυβέρνησης, ασφάλειας, αλλά κυρίως των αξιών μας. Γιατί στην τελική από εμάς εξαρτάται αν οι θυσίες όλων αυτών των ανθρώπων που χάνονται καθημερινά θα είναι μάταιες ή όχι. Δική μας ευθύνη είναι να αλλάξουμε τους εαυτούς μας για να αλλάξει ο κόσμος.

ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΟΥ LOCKDOWN ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΚΑΙ ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ Ε.Ε.

Σχεδόν 60 εκατομμύρια θέσεις εργασίας σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο κινδυνεύουν από την πανδημία του κορωνοϊού, σύμφωνα με τους αναλυτές της McKinsey.

Η εταιρεία συμβούλων προειδοποιεί σε έκθεση που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα, ότι το ποσοστό ανεργίας στην ΕΕ μπορεί να ανέλθει από περίπου 6% σε περισσότερο από 11% και να παραμείνει αυξημένο για χρόνια εάν η πανδημία δεν περιοριστεί γρήγορα.

Eκτιμoούν ότι το 25% των θέσεων εργασίας σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση κινδυνεύουν να συνεχιστούν με μειωμένο ωράριο και αμοιβές ή μόνιμες απολύσεις.

Η έρευνα εγείρει ανησυχίες ότι η πανδημία θα μπορούσε να διευρύνει το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών σε ολόκληρη την ΕΕ.

Άν ο κορωνοϊός δεν περιοριστεί σε τρεις μήνες και συνεχιστεί το lockdown και τα μέτρα μέχρι το καλοκαίρι, το ποσοστό ανεργίας της ΕΕ θα κορυφωθεί στο 11,2% το 2021 ενώ δεν αναμένεται να ανακάμψει πριν το 2024.

Η έκθεση της McKinsey αναφέρει ότι οι επιχειρήσεις και οι κυβερνήσεις πρέπει να μειώσουν το κόστος, να χωρίσουν τις βάρδιες εργασίας και να επιτρέψουν την τηλε-εργασία όπου είναι δυνατόν. Οι κυβερνήσεις πρέπει να παρέχουν εγγυήσεις δανείων, φορολογικές ελαφρύνσεις και εγγυητικές αμοιβές για τους εργαζόμενους, ορισμένες από τις οποίες ήδη εφαρμόζονται σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Οι νέοι ηλικίας μεταξύ 15 και 24 ετών έχουν επίσης διπλάσιες πιθανότητες να αντιμετωπίσουν την αστάθεια κατά τη διάρκεια της πανδημίας στην εργασία σε σύγκριση με τους παλαιότερους ομολόγους τους. Ωστόσο, ο αντίκτυπος στους νέους εργαζόμενους θα εξαρτηθεί από το πόσο γρήγορα οι κυβερνήσεις θα αρχίσουν να «χαλαρώνουν» τα μέτρα αποκλεισμού.

πηγή: Reuters/ CNN/ Guardian

ΜΠΟΡΕΙ Η ΝΙΚΟΤΙΝΗ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΟΙΟ?

Γάλλοι ερευνητές ετοιμάζονται να ξεκινήσουν μια μελέτη σε ανθρώπους για να διαπιστώσουν αν η νικοτίνη μπορεί όντως να βοηθήσει στην καταπολέμηση του κορωνοϊού.

Η δοκιμή θα περιλαμβάνει ομάδες εργαζομένων σε νοσοκομεία και ασθενών που θα φέρουν επιθέματα νικοτίνης. Θα υπάρχουν επίσης άλλες ομάδες που θα φέρουν επιθέματα με ψευδοφάρμακο, και στη συνέχεια οι ειδικοί θα εξετάσουν αν υπάρχει κάποια διαφορά στον τρόπο που οι οργανισμοί τους αντιδρούν στον SARS-CoV-2.

Αυτόν τον μήνα δημοσιεύτηκε μια γαλλική μελέτη που φαίνεται να δείχνει πως όποιοι καπνίζουν έχουν 80% μικρότερες πιθανότητες να προσβληθούν από την Covid-19, σε σύγκριση με μη καπνιστές του ίδιου φύλου και ηλικίας. Οι επιστήμονες έκαναν την υπόθεση ότι η νικοτίνη, που περιέχεται στα τσιγάρα, μπορεί να επηρεάζει τον νέο κορωνοϊό και να μην του επιτρέπει να προσκολληθεί σε υποδοχείς στο σώμα.

Ουσιαστικά όταν ο ιός φτάνει στον υποδοχέα η νικοτίνη τον μπλοκάρει και αυτοί οι δύο χωρίζονται, είπε ο Ζαν-Πιερ Σανζέ, επίτιμος καθηγητής νευροεπιστημών στο ινστιτούτο Παστέρ της Γαλλίας, εξηγώντας αυτήν την υποθετική διαδικασία. Ο Σανζέ ήταν εκ των συγγραφέων της μελέτης, μαζί με τον Ζαΐρ Αμουρά, καθηγητή στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πιτιέ-Σαλπετριέρ του Παρισιού. Οι δύο τους θα αναλάβουν τώρα αυτήν τη μελέτη.

Το σημαντικότερο μέρος της μελέτης θα είναι η δοκιμή που θα κάνουν σε μια ομάδα 1.500 γιατρών και νοσηλευτών. Θέλουν να δουν αν κάποιοι από αυτούς θα προσβληθούν από τον νέο κορονοϊό και αν εκείνοι που θα φέρουν τα επιθέματα νικοτίνης θα είναι πιο «ανθεκτικοί» από τους συναδέλφους τους με τα εικονικά επιθέματα. Αυτό θα μπορούσε να δώσει ένα μέσο για να περιοριστεί η διάδοση του ιού.

Παρόμοιες δοκιμές θα γίνουν και σε μια ομάδα 400 ανθρώπων που νοσηλεύονται με συμπτώματα κορωνοϊού. Ο στόχος είναι να καταλάβουν οι επιστήμονες αν η νικοτίνη διαφοροποιεί την πορεία της ασθένειας.

Οι ερευνητές θα προσέξουν πολύ ώστε να διασφαλίσουν ότι η μελέτη τους δεν θα ενθαρρύνει κάποιους ανθρώπους να ξεκινήσουν το κάπνισμα, δεδομένων των επιβλαβών συνεπειών του για την υγεία. Κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφικό λαμβάνοντας υπόψη πόσα εκατομύρια σκοτώνει το κάπνισμα κάθε χρόνο.

ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ “SMARTWORKERS”

Μπορεί με την παγκόσμια εξάπλωση του κορωνοϊού όλο και περισσότερος κόσμος να χρειάζεται πλέον να δουλεύει απ’ το σπίτι, ωστόσο υπάρχουν και κάποιοι για τους οποίους αυτό ήταν πάντα η καθημερινότητά τους.

Με χώρες της Ευρώπης όπως η Ιταλία να βρίσκονται σε ολική καραντίνα και κολοσσούς όπως η Google και η Amazon να έχουν ήδη αρκετούς εργαζόμενους να δουλεύουν από το σπίτι λόγω του Covid-19, η τηλεργασία αποτελεί μία νέα πραγματικότητα, για όσους, φυσικά, έχουν αυτό το προνόμιο. Συχνά στο άκουσμα της «δουλειάς απ’ το σπίτι» το μυαλό μας μπορεί να πηγαίνει στην ξεκούραση και την ευκολία, όμως αυτό δεν αντικατοπτρίζει απαραίτητα την αλήθεια σε όλες τις περιπτώσεις.

Το προνόμιο του να δουλεύεις απ’ το σπίτι είναι το ότι μπορείς να επιλέγεις ποιες ώρες της μέρας θα δουλέψεις και με ποιο κομμάτι της δουλειάς σου θα ασχοληθείς.

– O καθένας γίνεται το αφεντικό του εαυτού του.

Αξιολογούμε μόνοι μας τη δουλειά μας και θέτουμε ως πήχη εκείνη ανθρώπων που θαυμάζουμε, μια και δεν έχουμε συναδέλφους δίπλα μας για να μας δίνουν τέτοιου είδους κινητήρια δύναμη. Ο DaVinci είχε περισσότερο χρόνο από εμάς; Όχι, όταν δουλεύουμε από το σπίτι.

Απολαμβάνεις το να πειθαρχείς τον εαυτό σου.

Για να είναι κανείς αποδοτικός όταν εργάζεται από το σπίτι, πρέπει να έχει πειθαρχημένη ρουτίνα που να ακολουθεί καθημερινά και να οριοθετεί τον χρόνο του. Είναι πολύ σημαντικό να μη δουλεύεις με υπερβολικά άνετα ρούχα (νυχτικό, πιτζάμες, φόρμα) γιατί δεν μπαίνεις ποτέ στην ψυχολογία της δουλειάς και απλά τελικά κουτσο-δουλεύεις όλη μέρα. Για να είναι κανείς αποδοτικός όταν εργάζεται από το σπίτι, πρέπει να έχει πειθαρχημένη ρουτίνα που να ακολουθεί καθημερινά και να οριοθετεί τον χρόνο του.

Οργάνωσε τον χώρο που θα δουλεύεις (γραφείο με μεγάλη επιφάνεια εργασίας, ακόμα καλύτερα αν έχει παράθυρο μπροστά), καλή καρέκλα (ιδανικά ανατομική γραφείου), τις ώρες που θα δουλεύεις κάθε μέρα και να το εφαρμόζεις καθημερινά θρησκευτικά σαν να ήταν μία κανονική δουλειά γραφείου.

Το να δουλεύεις απ’ το σπίτι σημαίνει πως βρίσκεσαι στο περιβάλλον που σου αρέσει. Αυτός που εργάζεται πλέον απ’ το σπίτι, να καθορίσει σε ποιον χώρο θα δουλεύει. Να ζητήσει από τον σύντροφό του και από τα παιδιά του (αν έχει) να δείξουν κατανόηση και να τον αφήνουν να δουλέψει με ηρεμία.

Το πρόγραμμα βοηθάει στη συγκέντρωση.

Να πω ότι έχω να κάνω ένα, δύο, τρία πράγματα. Είναι αυτά. Τα ξέρω. Πάμε. Διαφορετικά χάνομαι. Η χρήση του κινητού ακριβώς η ίδια όπως και πρίν. Είναι πολύ εύκολο να πεις «α, κάτσε λίγο να δω το Instagram» και να περάσει άσκοπα μισή ώρα.

Το καλό είναι πως το να δουλεύεις απ’ το σπίτι σημαίνει πως όταν έρθει η ώρα να σχολάσεις, είσαι ήδη σπίτι χωρίς να πήζεις στη κίνηση, ενώ δεν χαλάς και χρήματα και έχεις περισσότερο χρόνο που κερδίζεις από το γεγονός πως δεν χρειάζεται να μετακινηθείς.

Μία τυπική μέρα πάει κάπως έτσι:

– Ξυπνάω, κοιτάω τα emails μου τρώγοντας πρωινό

– Φτιάχνω καφέ, μετά στήνω σιγά-σιγά το πρόγραμμα της δουλειάς για τη μέρα

– Διάλειμμα για φαγητό ή γυμναστήριο

– Εξωτερικές δουλειές και επιστροφή για να συμπληρώσω τα υπόλοιπα tasks από τον υπολογιστή.

Χρειάζεται να θέσεις συγκεκριμένο πρόγραμμα, όπως και να κανονίσεις συχνές κλήσεις με την υπόλοιπη ομάδα σου ή τους πελάτες, για να βρίσκεστε πάντα στην ίδια σελίδα.

Σίγουρα υπάρχουν και μέρες που είναι πιο δύσκολο να παραμείνεις για μεγάλο χρονικό διάστημα συγκεντρωμένος και εκεί πρέπει να πιέσεις τον εαυτό σου.

Προσπαθήστε να εργαστήτε τουλάχιστον 8 ώρες κάθε μέρα.

Βάζετε καθημερινά χρονόμετρο για να ξέρετε ακριβώς πόσες ώρες εργάζεστε μέσα στη μέρα.

Για κάποιον ο οποίος δεν είναι συνηθισμένος να εργάζεται από το σπίτι του, ίσως η αρχή να είναι λίγο δύσκολη. Να το αντιμετωπίσει όμως, όπως αντιμετωπίζει την καθημερινότητα του στον εκάστοτε χώρο εργασίας του. Να κρατήσει τη ρουτίνα και το πρόγραμμα του ακέραιο. Στην ουσία δεν αλλάζει η φύση της εργασίας του αλλά ο χώρος από τον οποίο την ασκεί.

ΤΙ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΗΡΕ Η ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ

Ο κορυφαίος designer Ρομπέρτο Παλόμπα ζει στο Μιλάνο που επλήγη σοβαρά από την πανδημία μιλάει για τον covid-19 και τα «μαθήματα» αυτής της νέας κατάστασης και τη συνδρομή της αρχιτεκτονικής στην επόμενη μέρα.

Η σύνδεση της υγείας με την αρχιτεκτονική είναι ισχυρή. Η αρχιτεκτονική βοηθά στη διαμόρφωση της ποιότητας του περιβάλλοντός μας και μπορεί να συνεισφέρει στην υγεία και την ευεξία.

Οι Αρχαίοι Έλληνες έλεγαν «ουδέν κακόν αμιγές καλού». Ποια είναι η θετική πλευρά μέσα σε αυτήν την κατάσταση;

Υπάρχουν πολλά θετικά πράγματα.

Πρώτον ανακαλύπτουμε την αίσθηση του χρόνου. Το να είμαστε «φυλακισμένοι» στα σπίτια μας, βοηθά στο να ανακαλύψουμε τον ποιοτικό χρόνο. Πριν τρέχαμε ασταμάτητα. Ακόμα και αν δουλεύουμε από τα σπίτια μας ο χρόνος αποκτά άλλη έννοια. Μέσα σε αυτό τον χώρο και τον χρόνο έρχεται η στιγμή να ανακαλύψουμε τους εαυτούς μας. Και αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον ταξίδι της ζωής. Αυτός ο ιός δημιουργεί ερωτήσεις. Που σημαίνει ότι θα έρθουν και οι απαντήσεις.

Συνηθίζουμε να κάνουμε ένα γερό καθαρισμό στο σπίτι για να υποδεχτούμε την Άνοιξη. Τώρα το κάνουμε με αφορμή τον ιό που συμπίπτει με την ίδια εποχή. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να ανοίξουμε τα σπίτια αλλά και το μυαλό μας, τους θεσμούς και τις πολιτικές μας για να δούμε τι μας είναι πραγματικά σημαντικό. Και οτιδήποτε άλλο, να το πετάξουμε, γιατί ότι γίνεται σκόνη καλό είναι να απαλλάσσεσαι από αυτό.

Η ευθύνη ανήκει σε όλους μας. Αυτό που συμβαίνει τώρα ανοίγει τις πόρτες σε αυτό που έχει επικρατήσει να λέγεται ως “smart working”. Σήμερα δεν υπάρχει μόλυνση στους δρόμους γιατί δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα. Αυτό πρέπει να μας κάνει να αναρωτηθούμε πάνω στο πως πρέπει να επανασχεδιάσουμε τους χώρους εργασίας και την ίδια την εργασία, προκειμένου να έχουμε λιγότερη μόλυνση; Πρέπει να κρατήσουμε τη σημερινή εμπειρία για αργότερα όταν θα έχει ξεπεραστεί το πρόβλημα και να αναθεωρήσουμε το σχεδιασμό της εργασίας και των πόλεων μας. Μπορούμε λοιπόν να ξεκινήσουμε επινοώντας ξανά τη σχέση δουλειάς και πόλης, άρα και των σπιτιών.

Αυτή η κατάσταση της πανδημίας έχει να μας διδάξει πολλά. Αν εξαιρέσουμε την οικονομία, η Τέχνη έχει η πλέον προσφιλής δίοδος της ανθρώπινης δημιουργικότητας. Και η Τέχνη, όπως και η αρχιτεκτονική, είναι η πρώτη έκφραση της σημασίας αυτού που συμβαίνει σήμερα. Οι αρχιτέκτονες πρέπει να αλλάξουμε την κατασκευή των σπιτιών. Να τους δώσουμε περισσότερο χώρο και ζωή. Πρέπει να επινοηθούν όλα από την αρχή.

Πρέπει να επινοήσουμε ξανά τη σχέση εργασίας και καθημερινής ζωής. Πρέπει να κοιτάξουμε το ρεύμα της καθημερινής ζωής και τη μόλυνση που συνδέεται με αυτό και να αλλάξουμε την τοποθεσία ή τον ρυθμό της εργασίας. Είμαστε τυχεροί όμως, που δοκιμάζουμε διαφορετικούς τύπους κοινωνικής ζωή μέσα από το facebook, το instagram κλπ. Αν ήμασταν κλεισμένοι στα σπίτια μας χωρίς αυτά, η ζωή θα ήταν δυσκολότερη.

Πρέπει να αλλάξουμε τη ρίζα του τρόπου ζωής μας. Αυτό δείχνει ότι το πιο βασικό από όλα είναι να αρχίσουμε να σεβόμαστε τη φύση με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Άρα, αντί για καινούργιες πόλεις, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από νέους κανόνες. Και εμείς οι αρχιτέκτονες πρέπει να αλλάξουμε την κατασκευή των σπιτιών. Να τους δώσουμε περισσότερο χώρο, ζωή και να περιορίσουμε τη μόλυνση. Πρέπει να επινοηθούν όλα από την αρχή. Ειδάλλως, ένας άλλος ιός θα εμφανιστεί. Φαντάσου να εμφανιζόταν κάποιος άλλος με μεγαλύτερη θνησιμότητα. Πρέπει να ευχαριστούμε τον Θεό που δεν μας συνέβησαν τα χειρότερα!

ΤΟ Lifestyle ΤΗΣ ΜΟΔΑΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ.

Η Άννα Γουίντουρ, ιστορική διευθύντρια της Vogue και νυν Global Content Advisor της Condé Nast, μίλησε για την ζωή της στην απομόνωση, για το μέλλον της μόδας και για τη μορφή που θα πάρει η βιομηχανία της μόδας όταν αναδυθούμε από αυτήν την πανδημία, στην εκπομπή της Ναόμι Κάμπελ στο youtube.

H Γουίντουρ συμμερίζεται απόλυτα την άποψη που έχει εκφραστεί στον χώρο της μόδας μετά την εξάπλωση της πανδημίας, ότι οι ξέφρενοι ρυθμοί που χαρακτήριζαν την βιομηχανία της μόδας ήταν εκτός ελέγχου και κάποια στιγμή έπρεπε να μπει ένα φρένο.

– Πρέπει να κάνουμε πολύ λιγότερες επιδείξεις, είπε.

– Πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη έμφαση στην βιωσιμότητα, στην ποιότητα, στην πολυτέλεια και στην δημιουργία.

– Πρέπει να αναδείξουμε την τέχνη της μόδας και το design της μόδας.

– Πρέπει να κόψουμε ταχύτητα και να απολαύσουμε την διαδρομή και να μην αναζητούμε διαρκώς το νέο και το επόμενο.

Όσον αφορά στην τρόπο που βιώνει την καθημερινότητα της καραντίνας, η Γουίντουρ δήλωσε ότι δεν έχει πρόβλημα να δουλεύει από το σπίτι και μάλιστα υπό αυτές τις συνθήκες κάνει περισσότερη σωματική άσκηση από πριν: «Δεν γυμναζόμουν αρκετά, αλλλα τώρα τρέχω κάθε μέρα».

Παραμένει αισιόδοξη πάντως για το μέλλον της μόδας μετά την πανδημία, δηλώνοντας πεπεισμένη ότι θα μπορέσουν να επιβιώσουν και οι μικρότερες επιχειρήσεις μόδας που επλήγησαν άσχημα από τον ιό.

Η μόδα αποτελεί σε μεγάλο βαθμό μια κοινότητα που χαρακτηρίζεται από γνήσια φιλανθρωπία. Είμαι σίγουρη ότι όταν βγούμε από αυτή την ιστορία, οι αξίες πολλών ανθρώπων θα έχουν αλλάξει ριζικά. Είναι μια ευκαιρία για όλους μας να κοιτάξουμε από την απομόνωση την βιομηχανία της μόδας και τον ρόλο μας σ΄ αυτή, να επαναπροσδιορίσουμε τις αξίες μας και να αναλογιστούμε όλη αυτή την σπατάλη και το μέγεθος του καταναλωτισμού και της πρόσβασης μας έχουν κακομάθει όλους, και φυσικά βάζω και τον εαυτό μου, τόσα χρόνια. Πρέπει να σκεφτούμε από την αρχή τι ιδανικά αντιπροσωπεύει αυτή η βιομηχανία και να γίνουν τα προιόντα μόδας πιο προσιτά. Δεν θα πωλείται ένα φόρεμα που κοστίζει 200 ευρώ να γίνει να πωλείται 5000, ή ένα ζευγάρι γυαλιά να που κοστίζει 20 ευρώ να πωλείται 200.

Το παράλογο ξεκινά κάπου εκεί, καθώς οι υφασμάτινες μάσκες στα online shops εταιρειών είναι πλέον sold-out και μεταπωλούνται σε τρελές τιμές, κάνωντας αισχρά κέρδη πουλώντας προστασία από την πανδημία. Αυτήν τη στιγμή η υφασμάτινη μάσκα της Off-White σε πορτοκαλί από την καλοκαιρινή σεζόν εκτιμάται στα 446 δολάρια, ενώ οι υφασμάτινες Bape Camo μάσκες γύρω στα 180 ευρώ. Η Gwyneth Paltrow εμφανίστηκε στο Instagram account της φορώντας την καθόλα μοντέρνα και υψηλής τεχνολογίας σουηδική μάσκα Αirinum, που ξεκινά από τα 99 δολάρια. Και έχουν και το θράσος και οι αγοραστές να λένε ότι “Δεν αγοράζουμε τις χειρουργικές επ’ ουδενί, καθώς είναι για το υγειονομικό προσωπικό και για τους συνανθρώπους μας που πρέπει να δουλέψουν. Η υφασμάτινη μπορεί να κάνει τη δουλίτσα της στις απλές, ελάχιστες μετακινήσεις μας, στις οποίες δεν χρειαζόμαστε την προστασία της χειρουργικής.”

Να μην ξεχνάμε όμως και την ευγενική κίνηση του σχεδιαστή Christian Siriano, που από τις 20 Μαρτίου και μετά διέθεσε όλες του τις μοδίστρες στη Νέα Υόρκη για να βοηθήσει στη συναρμολόγηση και κατασκευή μασκών για το ιατρικό προσωπικό της πόλης. Αυτή η κίνηση συντονίζεται με άλλες, μεγαλύτερες, όπως αυτές της Prada και του Zara, που διέθεσαν εγκαταστάσεις και προσωπικό για τον ίδιο σκοπό. Στην Ελλάδα, το brand Karavan ετοίμασε 8.000 βαμβακερές μάσκες από τα εμπριμέ που σχεδιάζουν, δωρεά σε όποιους επαγγελματίες και οργανισμούς τα έχουν ανάγκη.

Αυτή η κατεύθυνση ορίζει ξεκάθαρα τα δύο άκρα μεταξύ των οποίων ακροβατεί η μόδα σήμερα, καθώς κατασκευάζει, για άλλη μια φορά, το έμβλημα της εποχής μας. Από τη μια, τίθεται στην υπηρεσία του κοινού, φτιάχνοντας ένα αντικείμενο για την προστασία του. Από την άλλη, δημιουργεί άλλη μία προσωποποιημένη εμμονή, άλλη μία ανάγκη να διαφοροποιηθείς, να βρεις το όμορφο μέσα σε μια πανδημία και το πωλεί πανάκριβα.

Και όλα αυτά για ένα ύφασμα που χρησιμοποιούμε για να καλύψουμε το πρόσωπό μας, για να μας προστατέψει από έναν κίνδυνο που πιθανότατα θα μας αλλάξει για πάντα.

ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ “EMIRATES” ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΤΑΞΙΔΙΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ.

Κενές θέσεις μεταξύ μεμονωμένων επιβατών ή οικογενειών και απαγόρευση αποσκευών στην καμπίνα είναι μερικά από τα μέτρα που θα λάβει η αεροπορική εταιρεία προκειμένου να περιορίσει την διάδοση του κορωνοϊού.

Η Emirates παίρνει μέτρα εκ των προτέρων με κενές θέσεις μεταξύ των μεμονωμένων επιβατών ή οικογενειακών γκρουπ για την τήρηση των πρωτοκόλλων φυσικής απόστασης.

Η Emirates που έχει καθηλώσει τα αεροσκάφη της, ξεκινά σταδιακά τις εργασίες που είχαν κλείσει μετά το ξέσπασμα του κορωνοϊού. Παράλληλα, ξεκίνησε να κάνει τεστ στους επιβάτες, προτού ταξιδέψουν εκτός Ντουμπάι.

Μεταξύ των άλλων μέτρων περιλαμβάνονται:

– Όλο το πλήρωμα του αεροσκάφους, οι εργαζόμενοι στις αναχωρήσεις αλλά και το προσωπικό εδάφους που βρίσκονται σε άμεση επαφή με τους επιβάτες θα φορούν πλέον ατομικό προστατευτικό εξοπλισμό.

– Αυτό περιλαμβάνει προστατευτικές στολές μιας χρήσης πάνω από τις στολές τους και προστατευτικό κάλυμμα ασφαλείας, εκτός από μάσκες και γάντια.

– Περιοδικά και άλλο έντυπο υλικό ανάγνωσης, δεν θα είναι προσωρινά διαθέσιμα

– Τα είδη μεταφοράς που επιτρέπονται στην καμπίνα περιορίζονται σε φορητό υπολογιστή, τσάντα, χαρτοφύλακα ή παιδικά είδη.

– Όλα τα αντικείμενα θα πρέπει να τσεκάρονται.

– Οι επιβάτες πρέπει να φορούν μάσκες και γάντια καθ’ όλη την διάρκεια του ταξιδιού τους από το check-in μέχρι την αποβίβαση.

Η ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ HISTORY CHANNEL ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΗΡΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ

Η πρεμιέρα ντοκιμαντέρ αφιερωμένου στη ζωή, το έργο και τις ιδέες της Τζέιν Γκούντολ είναι η «σημαία» του τιμητικού αφιερώματος του National Geographic για την 50ή επέτειο της Παγκόσμιας Ημέρας της Γης (22-Απριλίου).

Με αφορμή τη φετινή επέτειο και την εν λόγω παραγωγή του National Geographic «Jane Goodall: Τhe Hope», βλέπουμε τις ευθύνες στη διαρκή ανθρώπινη επεκτατικότητα και στην ασέβειά μας απέναντι στα άλλα είδη ζωής, στη βιομηχανική κτηνοτροφία και την άκριτη βρώση άγριων ζώων επίσης. Η δυστοπία που ζούμε μπορεί να έχει και θετικές πλευρές, να μας φέρει πιο κοντά, να μας πείσει να αλλάξουμε φιλοσοφία, προτεραιότητες και τρόπο ζωής, να δώσουμε περισσότερη αξία στην ελπίδα, τη δύναμη της θέλησης, στην ικανότητα κάθε πολίτη να κάνει τη μικρή ή τη μεγάλη διαφορά, στην ευθύνη που έχουμε να παραδώσουμε στις νεότερες γενιές έναν βιώσιμο πλανήτη. Δυνατό παράδειγμα οι παρεμβάσεις και τα επιτυχημένα πρότζεκτ του Ιδρύματός “Jane Goodall ” στην Αφρική χάρη στα οποία ανέκαμψαν οι απειλούμενοι βιότοποι των χιμπατζήδων, προσκομίζοντας ταυτόχρονα οφέλη στις τοπικές κοινότητες που ανέλαβαν πλέον οι ίδιες την προστασία τους δίνοντας το μύνημα «Μαζί θα τα καταφέρουμε γιατί μαζί, μπορούμε». 

Η τρέχουσα πανδημία ας γίνει αφορμή να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε αναπόσπαστο μέρος του φυσικού κόσμου και ότι καταστρέφοντάς τον αλόγιστα, ληστεύουμε το μέλλον το δικό μας, των παιδιών και των εγγονιών μας. Μην ξεχνάμε ότι τα νέα παιδιά είναι οι αυριανοί κυβερνήτες του κόσμου. Ας αναλογιστούμε σε τι κατάσταση θα τους τον παραδώσουμε. Το ντοκιμαντέρ του National Geographic περιλαμβάνει στον τίτλο τη λέξη «ελπίδα». Σε καιρούς που μια πανδημία θέτει σε δοκιμασία τις αντοχές όλης της ανθρωπότητας, η ελπίδα είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτη.

Η ελπίδα είναι πολύ σημαντική είτε μιλάμε για την επιστήμη, είτε για τη διατήρηση του περιβάλλοντος και της άγριας ζωής, είτε για κοινωνικά οράματα, είτε για την ίδια την καθημερινή μας ζωή. Αν βαθιά μέσα σου δεν πιστεύεις ότι αυτό που κάνεις θα συγκινήσει, θα παρακινήσει, θα φέρει αποτέλεσμα, θα κάνει εντέλει τη διαφορά, τότε ποιο το νόημα να ταλαιπωρείσαι;

Για πολλούς επιστήμονες, από τους γιατρούς μέχρι όσους αγωνίζονται για τη διατήρηση της άγριας ζωής η δυσοίωνη κατάσταση της οποίας διεθνώς φαίνεται να σχετίζεται με την τρέχουσα πανδημία, η ελπίδα έχει ζωτική σημασία. Χρειάζεσαι, ας πούμε, μεγάλα αποθέματα αισιοδοξίας για να πιστέψεις ότι ένας ασθενής που μοιάζει «ξεγραμμένος» μπορεί τελικά να τα καταφέρει ή ότι ένα ζωικό είδος στα πρόθυρα της εξαφάνισης θα ανακάμψει χάρη στη δεύτερη ευκαιρία που εσύ του δίνεις. Για το δεύτερο, ειδικά, χρειάζεται πολλή υπομονή κι επιμονή γιατί ίσως χρειαστούν ολόκληρες δεκαετίες ώσπου να το διαπιστώσεις!  

Αλλά και ο αγώνας που δίνεται στα επιστημονικά εργαστήρια αυτήν τη στιγμή για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού είναι συγκλονιστικός, οι ελπίδες για μια σημαντική ανακάλυψη στο άμεσο μέλλον που θα βοηθήσει πολλούς ανθρώπους είναι αυξημένες. Και όσο περισσότερα καλά νέα μαθαίνει κανείς, τόσο πιθανότερο γίνεται να κινητοποιηθεί ώστε να κάνει κι αυτός με τη σειρά του τη διαφορά.  

Κάθε κρίση, όσο δυσβάσταχτη, εμπεριέχει και μια ευκαιρία. Στην περίπτωση της τρέχουσας πανδημίας, πού θα μπορούσε κανείς να τη δει; Η ευκαιρία έγκειται στην ελπίδα ότι μετά κι από αυτή την εμπειρία, θα αρχίσουμε να σκεφτόμαστε διαφορετικά για τον κόσμο που ζούμε. Για παράδειγμα, αρκετοί άνθρωποι μεγαλωμένοι σε πόλεις πιστεύουν ότι η ρύπανση είναι μια φυσιολογική συνθήκη. Τώρα όμως, που εξαιτίας του lockdown ο αέρας και η ατμόσφαιρα καθάρισαν εντυπωσιακά ακόμα και σε ιδιαίτερα επιβαρυμένες μεγαλουπόλεις, αντιλήφθηκαν σε τι μολυσμένο περιβάλλον ζούσαν πριν και ίσως να πιέσουν τις κυβερνήσεις τους να κάνουν κάτι γι΄αυτό. 

Είναι η καταστροφή του περιβάλλοντος συνυπαίτια για τον κορωνοϊό;

Καιρός λοιπόν να καταλάβουν περισσότεροι άνθρωποι ότι η πανδημία αυτή οφείλεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην ασέβειά μας απέναντι στα άλλα είδη ζωής με τα οποία μοιραζόμαστε αυτό τον πλανήτη. Καθώς καταστρέφουμε αρχέγονα δάση, όσα άγρια ζώα επιβιώνουν εξαναγκάζονται σε μεγαλύτερη εγγύτητα με τους ανθρώπους και τα οικόσιτά τους.  

Μια ασθένεια μεταδίδεται ευκολότερα από το ένα είδος στο άλλο, αυξάνοντας τις πιθανότητες ώστε ένας παθογόνος ιός να μολύνει κι εμάς. Τα άγρια ζώα που θηρεύονται για τροφή, για το δέρμα τους, για σουβενίρ, ή σαν «γιατρικό» και πωλούνται στις αγορές της Αφρικής ή στην Ασία αφενός, η βιομηχανική κτηνοτροφία αφετέρου, που εξαναγκάζει δισεκατομμύρια ζώα διεθνώς να ζουν σε ασφυκτικές συνθήκες, συμβάλλουν επίσης ώστε διάφοροι επικίνδυνοι ιοί να υπερπηδούν το φράγμα των ειδών.  

Υπάρχουν βέβαια και πληθυσμοί για τους οποίους το κυνήγι συνδέεται άμεσα με την επιβίωση και που χρειάζονται διαφορετική προσέγγιση. Η τρέχουσα πανδημία ας γίνει αφορμή να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε αναπόσπαστο μέρος του φυσικού κόσμου και ότι καταστρέφοντάς τον αλόγιστα, ληστεύουμε το μέλλον το δικό μας, των παιδιών και των εγγονιών μας. Μην ξεχνάμε ότι τα νέα παιδιά είναι οι αυριανοί κυβερνήτες του κόσμου.

Πόσο έχει υποβαθμιστεί η άγρια ζωή στον πλανήτη;

Είναι αναμφίβολα σε πολύ χειρότερη κατάσταση από ό,τι μισόν αιώνα πριν αλλά πρέπει να καταλάβουν περισσότεροι άνθρωποι ότι η πανδημία αυτή οφείλεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην ασέβειά μας απέναντι στα άλλα είδη ζωής με τα οποία μοιραζόμαστε αυτόν τον πλανήτη.

Η 50ή επέτειος της Ημέρας της Γης θα βρήκε εκατομμύρια ανθρώπους σε καραντίνα. Πώς θα μπορούσαν λοιπόν οι ενεργοί πολίτες να ανταποκριθούν στο φετινό «κάλεσμα»;

– Θα μπορούσαν όσοι διαθέτουν κάποιον κήπο, ας σκεφτούν πώς θα τον κάνουν ελκυστικότερο για τις μέλισσες και άλλα ωφέλιμα είδη άγριας χλωρίδας και πανίδας.

– Άλλοι πάλι μπορούν να διαβάσουν άρθρα, έρευνες, βιβλία, να δουν ταινίες και ντοκιμαντέρ που θα τους εξοικειώσουν περισσότερο με τον πλανήτη, τα ζώα και τη φύση του, κάνοντάς τους πιο ενεργούς όταν αρθεί το lockdown. Το οποίο, σημειωτέον, έχει και τις αισιόδοξες πλευρές του. Είδαμε, ας πούμε, ανθρώπους και κοινότητες να έρχονται κοντύτερα αυτό το διάστημα.   

Όλος ο πλανήτης έγινε μία γροθιά για να νικήσει αυτή τη πανδημία. Αν η ανακωχή διατηρηθεί και μετά την καραντίνα, με πολίτες και ηγέτες να αλλάζουν μυαλά, θα είναι οπωσδήποτε μια έξοχη εξέλιξη! 

Οι προσφορές, οι δωρεές, οι εθελοντικές πρωτοβουλίες που αναπτύχθηκαν για τις πιο ευπαθείς πληθυσμιακές ομάδες, η στήριξη των γιατρών, των νοσηλευτών και όσων άλλων επαγγελματιών βρίσκονται στην πρώτη γραμμή είναι επίσης θετικά μηνύματα. Εύχομαι να διατηρηθεί αυτό το πνεύμα. 

To ντοκιμαντέρ «Jane Goodall: The Hope» έκανε πρεμιέρα την Τετάρτη 22 Απριλίου στις 21.00 στο National Geographic

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΟΙΟ

Το πόσο σημαντικές θα είναι οι συνέπειες κανένας δεν ξέρει, γιατί δεν γνωρίζουμε αν βρισκόμαστε στην αρχή, στη μέση ή στο τέλος της κρίσης.

Δεν ξέρουμε αν θα λειτουργήσει φέτος ο τουρισμός ή απλώς θα χαθούν οι πρώτοι μήνες. Δεν γνωρίζουμε αν θα συνέλθουν και πότε οι επιχειρήσεις που έχουν κλείσει και πότε θα ξαναπάρει μπροστά η οικονομική δραστηριότητα. Είναι πρόωρο να αποτιμηθεί το μέγεθος και το βάθος της ζημιάς στην οικονομία.

Επειδή ακριβώς δεν ξέρουμε πόσο σοβαρή είναι η βλάβη που έχει συντελεστεί, δεν μπορούμε και να κρίνουμε αν τα μέτρα που ανακοινώνονται από την κυβέρνηση βοηθούν ή αποτελούν ασπιρίνες σε μια βαριά νόσο.

Για να το πούμε διαφορετικά, η σημαντική βοήθεια που δώθηκε απο τη κυβέρνηση, αν μετά το Πάσχα επιστρέψουν όλοι στην εργασία τους τότε θα είναι σωτήρια. Αν δηλαδή οι επόμενοι τουριστικοί μήνες δεν χαθούν για τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους σε αυτές.

Αν οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης συνέλθουν και ξαναπάρουν μπροστά οι οικονομίες της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Αγγλίας, οι εργαζόμενοι των οποίων αποτελούν τους βασικούς πελάτες του τουρισμού μας.

Αν αυτό όμως δεν συμβεί και η καραντίνα συνεχιστεί Μάιο – Ιούνιο, και Ιούλιο – Αύγουστο όλη η Ευρώπη θα μαζεύει συντρίμια και κατεστραμμένες επιχειρήσεις.

Η αβεβαιότητα είναι αυτή που καθορίζει τις εξελίξεις σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο.

Δεν χρειάζεται να είναι κανένας ιδιαίτερα υποψιασμένος για να αντιληφθεί ότι η οικονομική κρίση θα φέρει νέες αναταράξεις στο πολιτικό σύστημα. Η Ευρωπαϊκή Ενωση δύσκολα θα αντέξει μια νέα οικονομική-πολιτική κρίση η οποία θα φέρει στην επιφάνεια όλα τα προβλήματα και τις αδυναμίες του οικοδομήματος. Η οικονομική κρίση θα δώσει δύναμη και νέα ώθηση σε όλες τις ακραίες φωνές που έχουν ήδη κάνει αισθητή την παρουσία τους σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. και ζητούν τη διάλυσή της. Το τι θα βγάλει αυτό δύσκολα μπορεί να προβλεφθεί. Θα μπούμε σε μια νέα περίοδο αστάθειας, η οποία το σίγουρο είναι ότι θα αποβεί σε βάρος αδύναμων χωρών και ασθενικών οικονομιών.

Το παρήγορο για τη χώρα μας είναι ότι η κρίση αυτή δεν αφορά μόνο τη δική μας οικονομία.

Η οικονομία μας επηρεάζεται αλλά ταυτόχρονα αναμένεται να ωφεληθεί από τη δημοσιονομική χαλάρωση που προωθείται σε επίπεδο Ε.Ε. Υπάρχουν δηλαδή βάσιμες ελπίδες ότι θα χαλαρώσει η θηλιά των υψηλών δημοσιονομικών πλεονασμάτων. Το πρώτο δείγμα με την αγορά ομολόγων από την ΕΚΤ δείχνει ότι μπορεί να ανοίξει παράθυρο ευκαιρίας που να επιταχύνει την οικονομική ανάπτυξη. Το σημαντικότερο είναι ότι η συγκεκριμένη κρίση θα αναγκάσει το σύνολο των κυβερνήσεων στον κόσμο να δει το παγκόσμιο χρέος. Το πώς θα γίνει αυτό, τι εργαλεία θα χρησιμοποιηθούν, δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο, αλλά είναι βέβαιο ότι το θέμα μπαίνει πλέον από μόνο του στο τραπέζι.

Τα πάντα όμως θα κριθούν από το πόσο γρήγορα θα τελειώσει η παγκόσμια περιπέτεια με τον κορονοϊό. Αν ξεμπλέξουμε γρήγορα κι εμείς και οι υπόλοιπες χώρες μπορεί να επιταχυνθεί η οικονομική ανάπτυξη και να οδηγηθούμε σε μέτρα στήριξης του εισοδήματος των εργαζομένων. Αν υπάρξει στήριξη της πραγματικής οικονομίας μπορεί να κερδηθεί η μάχη και σε πολιτικό επίπεδο. Ειδικότερα σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, στην πρώτη φάση έχουν απομονωθεί οι λαϊκιστές σε όλα τα επίπεδα. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών δείχνει εμπιστοσύνη στους ειδικούς επιστήμονες και στους υπεύθυνους πολιτικούς, κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, το πρώτο που χρειάζεται να διασφαλίσουμε είναι ότι θα βγούμε ζωντανοί από τη μάχη με τον κορονοϊό, προσέχοντας και μένοντας σπίτι μας.

ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΗΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ ΘΕΤΕΙ ΣΕ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΤΗΝ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΞΙΕΣ

Το παρακάτω είναι από μία ανάρτηση που έκανε σε κοινωνικό του δίκτυο έλληνας που καλούσε τις αρχές απί μέρες να τον περιθάλψουν χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

«Να είμαι λοιπόν πάλι έξω. Όχι από το νοσοκομείο. Από το σπίτι μου. Δεν είμαι καν ένα καταγεγραμμένο επίσημα περιστατικό για το Σουηδικό κράτος. Είμαι ένας από τους ανώνυμους πάσχοντες που είτε επιβιώνουν είτε πεθαίνουν αβοήθητοι στο σπίτι τους. Δύο εβδομάδες μάχη με τον κορωνοιό. Υψηλός πυρετός, βήχας, πόνοι στο σώμα, σπασμοί. 14 μέρες συνεχούς αγωνιάς. Δίπλα η Karin σε κάθε δύσκολη στιγμή μου. Κρατούσε το χέρι μου και αποκοιμόταν δίπλα μου. Δύο εβδομάδες που έφτασαν ώστε οποία αγάπη και θαυμασμό είχα για το Σουηδικό κράτος να την εκμηδενίσουν.

Μία χώρα που είναι τυλιγμένη με τον μύθο του κράτους που μάχεται ανά το κόσμο για τις ανθρώπινες αξίες καταδικάζει σε θάνατο οτιδήποτε μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην οικονομική του ανάπτυξη.

Αυτό που μου έκαναν οι υπάλληλοι αυτού του κράτος, το ιατρονοσηλευτικο προσωπικό τους, όταν ζήτησα την βοήθεια τους την 11η μέρα εύχομαι να μην το πάθει άλλος άνθρωπος αλλά εύχομαι οι ίδιοι να ζήσουν τα χειρότερα και να ψοφήσουν σαν αδέσποτα σκυλιά στον δρόμο όπως κόντεψα εγώ όταν με ξεφόρτωσαν στον δρόμο έξω από την κλειδωμένη πόρτα των επειγόντων περιστατικών με 39.5 πυρετό και μια υπόσχεση ότι έρχονται να με πάρουν μέσα. Ποτέ δεν ήρθαν και παρέμεινα 45 λεπτά στο έλεος του κρύου ανέμου. Είχα για αυτούς την Πανώλη του Μεσαίωνα. Είχα όμως λάδι ακόμα στο καντήλι μου. Καθίκια..

Δεν θέλω να κάνω τον γενναίο όμως η αλήθεια είναι ότι μετά από αρκετές εμπύρετες ήμερες δεν φοβόμουν για την ζωή μου. Τακτοποίησα τις οικονομικές μου υποχρεώσεις, μετέφερα τα χρήματα σε μέλη της οικογενείας μου ώστε αν δεν υπάρξει καλή έκβαση να μην έχουν άλλα στο κεφάλι τους. Έδινα τον αγώνα μου και ότι προκύψει.. Μια φορά μόνο έβαλα τα κλάματα. Όταν η σύντροφος μου μου είπε για έναν 35χρονο πάτερα τριών παιδιών όπου πήγε το ασθενοφόρο στο σπίτι το οποίο μάλιστα κάλεσε η σύζυγός του για δεύτερη φορά και τους είπαν ότι δεν θα τον πάνε στο νοσοκομείο γιατί δεν είναι γέρος και είναι δυνατός και θα τα καταφέρει. Την άλλη μέρα πέθανε. Για αυτόν τον άνθρωπο έκλαψα. Οχι για μένα. Για έμενα δάκρυ δεν έχυσα. Η σύντροφος μου ναι. Εγω όχι. Οργή ένιωθα και νιώθω ολο αυτόν τον καιρό. Οχι φόβο. Οργή διότι το ανεπτυγμένο κατά τα άλλα αυτό κράτος με την προσδοκία της ολοένα και μεγαλύτερης ανάπτυξης έχει χάσει αυτό που ονομάζεται ανθρωπισμός και υπερισχύει η βαρβαρότητα που συντροφεύουν τα οικονομικά διαγράμματα.

Το Σουηδικό μοντέλο λοιπόν. Η σύντροφος μου δουλεύει σαν νοσοκόμα σε νοσοκομείο. Δεν την είχαν καν ενημερώσει ότι οι ασθενείς της ήταν ύποπτοι για κορωνοϊό. Όταν εγώ κόλλησα με αντιμετώπισαν σαν λεπρό. Όπως σας λέω. Σαν λεπρό. Το Σουηδικό μοντέλο είναι το εξής. Μας συμφέρει μακροπρόθεσμα οικονομικά να πάρουμε μέτρα; Όχι. Θα μας κοστίσει πολύ περισσότερο αν προσπαθήσουμε να περιορίσουμε την εξάπλωση. Όλα τα παιδιά σχολείο λοιπόν. Τώρα το αν κολλήσουν μετά τους γονείς και τους παππούδες ααααα εκεί είναι θέμα ατομικής ευθύνης. Και βεβαία θα πάνε σχολείο. Πως αλλιώς ο μπαμπάς και η μαμά θα πάνε στην δουλειά τους. Η αξία της ανθρωπινής ζωής δεν είναι δυνατόν να κοστολογηθεί. Το ποσό που δίνουν για συντάξεις και την υποστήριξη των ασθενών έχει γνωστό κόστος. Όπως και το αβάσταχτο κόστος του να πάρουν μετρά. (Αβάσταχτο. Που όμως η Ελλάδα των μνημονίων το δέχτηκε για να σώσει τους πολίτες της). Αν βάλεις λοιπόν τα έξοδα που θα προκύψουν από περιοριστικά μετρά δεν τους βγαίνει με τίποτα. Άσε τους να πεθάνουν λοιπόν. Λέει ο πίνακας λοιπόν ότι στην Σουηδία έχουμε σήμερα περίπου 9000 περιστατικά και πεθάναν 800. Αμ δε, έμενα δεν με έχουν μεσα. Όπως και αυτούς που πεθαίνουν στα σπίτια τους. Test? Τι λες τώρα. Δεν έχει νόημα. Ασε που χαλάει και την στατιστική εικόνα τους προς τα έξω. Το ίδιο είναι 9000 και το ιδιο είναι 60000?. Οχι δα μην τρελαθούμε. Το ίδιο 800 θάνατοι αντί 5000? Φυσικά όχι. Ας μην χαλάσουμε λοιπόν το image του κράτους, Κάνουν καλά την δουλειά τους οι εδώ αρχές.

Να αγαπάμε την Ελλάδα. Να μην μιλάμε υποτιμητικά για αυτήν. Δεν έχουμε τα χρήματα των πλουσίων ευρωπαιων αλλα έχουμε φιλότιμο και ανθρωπιά. Εν έτη 2020 ακόμα διδάσκουμε πολιτισμό».

ΕΤΣΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Η ΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ

Μερικοί πιστεύουν ότι η θετική σκέψη δεν είναι τίτποτε παραπάνω από υπεραισιοδοξία, αυτοπεποίθηση, δύναμη και κάποιοι άλλοι ουτοπία.

Οι περισσότεροι όμως συμφωνούν ότι έχει εκπληκτικά αποτελέσματα στην ζωή μας.

Η θετική μας σκέψη, ως αντίδραση σε ένα συγκεκριμένο γεγονός, μπορεί να είναι διαφορετική για τον καθένα μας, ανάλογα με τον τρόπο σκέψης που έχουμε υιοθετήσει.

Όταν ψάχνουμε τα θετικά μιας αρνητικής κατάστασης, καθένας μας μπορεί να αναφέρει διαφορετικά πράγματα. Βρίσκοντας τα στοιχεία που εμείς θεωρούμε θετικά σε μια αρνητική κατάσταση, μπορούμε στην συνέχεια να εστιαστούμε σε αυτά και να δράσουμε αναλόγως. Αν καταφέρουμε να το κάνουμε αυτό, βοηθάμε τον εαυτό μας να ξεπεράσει ευκολότερα την αρνητική κατάσταση, να ξεκολλήσει από το παρελθόν, να αισθανθεί καλύτερα και να δράσει πιο αποτελεσματικά για ένα καλύτερο μέλλον.

Στην ουσία έχοντας θετική σκέψη, ανοίγουμε την πόρτα στα θετικά συναισθήματα, τα οποία μας βοηθούν να διευρύνουμε τον ορίζοντα της σκέψης μας και τις επιλογές μας, με αποτέλεσμα να νιώθουμε δυνατότεροι και να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις με αποτελεσματικό και θετικό τρόπο, ώστε να έχουμε και θετική έκβαση. Για τον λόγο αυτό ισχύει η ευρέως χρησιμοποιούμενη ρήση: «δεν έχει σημασία τι σου συμβαίνει αλλά πως το αντιμετωπίζεις»!

Για παράδειγμα, η απώλεια της εργασίας μας, μπορεί να αποβεί καταστροφική για μερικούς από μας, οι οποίοι θα βυθιστούμε στην θλίψη και την απογοήτευση και για κάποιους άλλους από εμάς να αποδειχτεί ότι καλύτερο θα μπορούσε να μας συμβεί, καθώς εστιαστήκαμε στα θετικά της κατάστασης και εξερευνήσαμε τις επιλογές μας: να αναδείξουμε τα ταλέντα μας, να πιάσουμε μια καλύτερη δουλειά, να ανοίξουμε μια δική μας δουλειά, ή να κάνουμε οτιδήποτε άλλο θέλαμε, τώρα που είχαμε χρόνο, όπως να έρθουμε πιο κοντά με τα παιδιά μας κτλ. Το γεγονός ήταν το ίδιο για όλους μας : χάσαμε την δουλειά μας. Ο τρόπος όμως που αντιμετωπίσαμε το γεγονός, έκανε την διαφορά. Αυτό που μερικοί μπορεί να ονομάζουμε τύχη, τις περισσότερες φορές οφείλεται στην θετική αντιμετώπιση των καταστάσεων.

Η θετική αντιμετώπιση των καταστάσεων προϋποθέτει την θετική σκέψη. Για να είναι αποτελεσματική η θετική σκέψη πρέπει να συνοδεύεται από θετικά συναισθήματα. Αν η θετική σκέψη, μας προκαλεί δυσάρεστα συναισθήματα, ή αισθανόμαστε ότι μας στρεσάρει το γεγονός ότι πρέπει να βρούμε απαραιτήτως τα θετικά μια άσχημης κατάστασης, τότε η θετική σκέψη δεν λειτουργεί, γιατί πολύ απλά δεν είναι η δική μας σκέψη, αλλά μια επιβαλλόμενη σκέψη.

Η θετική σκέψη για να λειτουργήσει πρέπει να είναι δική μας, ή να την ασπαζόμαστε πλήρως, ώστε να μας δημιουργεί θετικά συναισθήματα. Αν προσπαθούμε να επιβάλλουμε στον εαυτό μας έναν θετικό τρόπο σκέψης, που όμως δεν μας ταιριάζει και δεν μας δημιουργεί θετικά συναισθήματα, τότε η «υποτιθέμενη θετική μας σκέψη», δεν λειτουργεί και το καταλαβαίνουμε, γιατί δεν νιώθουμε θετικά. Έχει παρατηρηθεί ότι η πίεση να σκεφτούμε θετικά μπορεί να φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα, αν μας στρεσάρει, γιατί η αποτελεσματικότητα της θετικής σκέψης κρύβεται στην γνησιότητα της! Μόνο η γνήσια, η δική μας θετική σκέψη μπορεί να μας προκαλέσει θετικά συναισθήματα. Η επιβαλλόμενη ή η ψεύτικη θετική σκέψη μπορεί να μας κάνει ακόμη και να αγανακτήσουμε, επειδή δεν καταφέρνουμε τίποτα, όσο «θετικά» και αν σκεφτούμε.

Δεν μπορούμε με τίποτα να κοροϊδέψουμε τον εαυτό μας, με επιφανειακά θετικές σκέψεις, όταν βαθιά μέσα μας έχει ριζώσει η αμφιβολία και το άγχος. Κριτήριο για το αν η θετική σκέψη μας είναι γνήσια και ειλικρινής είναι τα συναισθήματα μας. Όταν νιώθουμε καλά και θετικά, τότε η θετική μας σκέψη είναι γνήσια και θα μας βοηθήσει. Όταν δεν νιώθουμε καλά, τότε η θετική μας σκέψη δεν είναι γνήσια και δεν θα καταφέρει να μας βοηθήσει.

Για το λόγο αυτό, πρέπει πρώτα να εστιαστούμε στον γενικότερο τρόπο σκέψης που έχουμε και να προσπαθήσουμε να τον αλλάξουμε, εάν βλέπουμε ότι δεν φέρνει αποτελέσματα ή είναι σε γενικές γραμμές αρνητικός και στην συνέχεια να προσπαθήσουμε να εστιαστούμε στα θετικά στοιχεία των γεγονότων και να προχωρήσουμε με γνήσια πλέον θετική σκέψη.

Για παράδειγμα, αν πιστεύουμε ότι τα όλα τα σκυλιά είναι επικίνδυνα και θα μας επιτεθούν, τότε δεν είναι δυνατόν συναντώντας ένα σκυλί στον δρόμο μας να σκεφτούμε πραγματικά θετικά για την κατάσταση αυτή! Βαθιά μέσα μας ο φόβος θα καθορίσει την αντίδρασή μας και η θετική σκέψη θα «πάει περίπατο»! Η θετική σκέψη δεν λειτούργησε, γιατί δεν ήταν γνήσια, δεν μας προκάλεσε θετικά συναισθήματα, αλλά φοβόμασταν!

Συμπερασματικά, η θετική σκέψη για να λειτουργήσει θετικά, θα πρέπει να είναι γνήσια. Κριτήριο της γνησιότητας της, είναι τα συναισθήματα μας. Αν λοιπόν δυσκολευόμαστε να σκεφτούμε θετικά για κάτι, ας μην πιέζουμε τον εαυτό μας να το κάνει. Είναι προτιμότερο να ασχοληθούμε με τον γενικότερο τρόπο σκέψη μας για το θέμα και να συλλέξουμε όσο περισσότερα στοιχεία γίνεται για το θέμα αυτό και να δουλέψουμε με τον εαυτό μας, να τον αγαπήσουμε, πριν του επιβάλλουμε την επιφανειακά θετική σκέψη, η οποία δεν συνοδεύεται από θετικά συναισθήματα και αψηφά τα προσωπικά μας όρια.

Η γνήσια θετική σκέψη προκαλεί θετικά συναισθήματα, τα οποία μας βοηθούν να έχουμε θετική γλώσσα σώματος και να δρούμε θετικά, εκπέμποντας θετική ενέργεια, η οποία διαχέεται στο περιβάλλον μας και το επηρεάζει θετικά, με αποτέλεσμα να μας συμβαίνουν θετικά γεγονότα! Τα θετικά γεγονότα καταγράφονται στο υποσυνείδητο μας ως θετικές εμπειρίες με αποτέλεσμα να επηρεάζουν θετικά τον τρόπο σκέψης μας, για παρόμοιες καταστάσεις. Με τον τρόπο αυτό αυξάνεται η αρχική θετική μας σκέψη για τις καταστάσεις αυτές, τα θετικά μας συναισθήματα γίνονται πιο έντονα και βαθιά, με αποτέλεσμα η γλώσσα του σώματος μας να είναι ακόμη πιο θετική και η θετική μας ενέργεια πιο ισχυρή επηρεάζοντας το περιβάλλον όλο και πιο θετικά, επιτυγχάνοντας ακόμη περισσότερα θετικά γεγονότα!

Όσο πιο πολλές φορές καταφέρνουμε κάτι θετικό, τόσο περισσότερο η θετική μας σκέψη δυναμώνει και τα έντονα θετικά συναισθήματα μετατρέπονται σιγά- σιγά σε πίστη στον εαυτό μας, σε αγάπη για τον εαυτό μας και σε δύναμη! Τότε, η θετική ενέργεια μας πλημμυρίζει και νιώθουμε ικανοί να καταφέρουμε τα πάντα! Η γνήσια θετική σκέψη, λοιπόν μας δίνει δύναμη να δράσουμε και ιδέες για να πετύχουμε!

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ

Τον Απρίλιο του 2018, οι ευρωβουλευτές στο Στρασβούργο ενέκριναν ψήφισμα που εξέφραζε ανησυχίες σχετικά με τα ανεπαρκή ποσοστά εμβολιαστικής κάλυψης της Ευρώπης και τις επιπτώσεις στη δημόσια υγεία.

Το ψήφισμα ήρθε μετά τον τριπλασιασμό των κρουσμάτων ιλαράς στην ΕΕ μέσα σε 12 μήνες.

Στο ψήφισμα, οι ευρωβουλευτές χαιρέτισαν το κοινό σχέδιο δράσης για τον εμβολιασμό για την καταπολέμηση της απροθυμίας των ανθρώπων να εμβολιαστούν. Επίσης πρότειναν διάφορα μέτρα για να καταστήσουν την αξιολόγηση της ασφάλειας των εμβολίων πιο διαφανή και ζητούν περισσότερες εκστρατείες επικοινωνίας και ευαισθητοποίησης για την καταπολέμηση των ψευδών πληροφοριών σχετικά με τον εμβολιασμό, ιδίως στο διαδίκτυο.

Σύμφωνα με το ψήφισμα, ο εμβολιασμός αποτρέπει περίπου 2,5 εκατομμύρια θανάτους ετησίως παγκοσμίως και μειώνει το κόστος θεραπείας που σχετίζεται με την ασθένεια, συμπεριλαμβανομένης της αντιμικροβιακής θεραπείας. Οι ευρωβουλευτές σημειώνουν ότι υπήρχαν 215.000 περιπτώσεις ασθενειών που προλαμβάνονται με εμβολιασμό (VPD).

Την ώρα που το αντιεμβολιαστικό κίνημα γίνεται δυνατότερο σε όλο τον “δυτικό κόσμο”, επαγγελματίες ιατροί απευθύνουν έκκληση να περιοριστεί η παραπληροφόρηση γύρω από τους εμβολιασμούς και να ενημερωθεί ο κόσμος καλύτερα.

Με αφορμή την Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Εμβολιασμού ξαναμπήκε στο τραπέζιτο πως ξεκίνησε η μόδα του αντιεμβολιασμού.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο Andrew Wakefield ένας Άγγλος χειρουργός, δημοσίευσε το 1998 μία μελέτη με 12, μάλιστα όπως το ακούσατε, μόνο 12, περιστατικά στην οποία ισχυρίστηκε πως το τριπλό εμβόλιο Ιλαράς-Ερυθράς-Παρωτίτιδας ή M-M-R προκαλεί αυτισμό. Μάλιστα ισχυρίστηκε πως αυτό δεν συμβαίνει αν αυτά τα εμβόλια γίνουν ξεχωριστά.

Η μελέτη αυτή ξεκίνησε ένα τεράστιο αντιεμβολιαστικό κίνημα σε όλη τη Δύση με πολλούς υποστηρικτές όπως συγκροτήματα τύπου ακόμα και σταρ του Hollywood .

H έρευνα όμως απέδειξε πως ο Wakefield είχε χρηματοδοτηθεί παράνομα από δικηγόρους που ειδικεύονταν σε μηνύσεις εναντίον φαρμακευτικών εταιρειών, πως είχε αλλοιώσει τα δεδομένα των ανεξάρτητων συνεργατών του όπως αυτοί κατήγγειλαν και επιπροσθέτως είχε προλάβει να καταθέσει μια πατέντα που αφορούσε τo μονό εμβόλιο Ιλαράς με σκοπό βέβαια να βγάλει χρήματα από αυτό.

Ταυτόχρονα έγιναν δεκάδες μελέτες με τεράστια δείγματα πληθυσμού για το MMR και φυσικά δεν απέδειξαν καμία συσχέτιση του εμβολίου με τον αυτισμό.

Μετά από τα στοιχεία αυτά ο Wakefield απολύθηκε από το νοσοκομείο που δούλευε και έχασε την ιατρική του άδεια. Η ζημιά στην κοινή γνώμη όμως είχε ήδη συμβεί. Η κακή φήμη στα εμβόλια είχε ήδη κολλήσει.

Μύθοι ή αλήθειες για τα εμβόλια.

Είναι η φυσική νόσηση προτιμότερη; Είναι καλύτερο για το παιδί να κολλήσει τη νόσο;

Μύθος.

Η νόσηση από το ίδιο το μικρόβιο συνεπάγεται σημαντικές επιπλοκές οι οποίες δεν συμβαίνουν καθόλου με το εμβόλιο. Όπως ήπιες νόσοι μπορούν σε σημαντικό ποσοστό να οδηγήσουν σε μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα ή πνευμονία και να έχουν αθροιστικά μεγάλη θνητότητα. Πρόσφατη μελέτη απέδειξε πως η φυσική λοίμωξη με τον ιό της ιλαράς προκαλεί στο ανοσοποιητικό τεράστιο σοκ, σβήνοντας την ανοσολογική μνήμη που έχει αποκτήσει φυσιολογικά και για άλλα μικρόβια. Παιδιά που έχουν περάσει νόσο είναι πιο ευαίσθητα στο να νοσήσουν σοβαρά και να καταλήξουν από άλλη λοίμωξη για αρκετά χρόνια μετά.

Τα εμβόλια φορτώνουν τον οργανισμό με πολλά άχρηστα αντιγόνα και έτσι πιέζεται το ανοσοποιητικό. (Αντιγόνο είναι μια ουσία του μικροβίου ικανή να προκαλέσει αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος )

Μύθος.

 Τα περισσότερα εμβόλια έχουν ελάχιστα αντιγόνα, αυτά μόνο που απαιτούνται για επαρκή ανοσολογική αντίδραση, αντίθετα αν κολλήσει κάποιος το ίδιο το μικρόβιο φορτώνεται με τουλάχιστον εκατοντάδες αντιγόνα ανά μικρόβιο και τα οποία πολλές φορές επάγουν και αυτοάνοσες αντιδράσεις.

Τα εμβόλια προκαλούν αυτισμό και άλλες μακροπρόθεσμες συνέπειες;

Μύθος.

Μετά από σχεδόν 50 χρόνια εμβολιαστικών προγραμμάτων και εκατοντάδες ανεξάρτητες μελέτες με εκατομμύρια δείγματα πληθυσμού δεν έχει αποδειχθεί καμία μακροπρόθεσμη συνέπεια του εμβολιασμού.

Τα εμβόλια έχουν σοβαρές παρενέργειες.

Μύθος.

Τα εμβόλια έχουν πολύ ήπιες παρενέργειες. Οι σοβαρές είναι σπανιότατες και αντιμετωπίσιμες από το κατάλληλα εκπαιδευμένο ιατρικό προσωπικό. Είναι πολύ πιο ασφαλές να κάνεις ένα εμβόλιο παρά να κυκλοφορείς στο δρόμο ή να μυρίσεις ένα λουλούδι στον αγρό. Σε κάθε περίπτωση τα οφέλη είναι πολύ πιο σημαντικά.

Ο εμβολιασμός μπορεί να γίνει σε μεγαλύτερη ηλικία;

Μπορεί αλλά είναι τεράστιο λάθος. Τα βρέφη και τα μικρά παιδιά έχουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να νοσήσουν και να πεθάνουν από τα μικρόβια που καταπολεμούνται με τον εμβολιασμό και μάλιστα παρουσιάζουν πολύ συχνότερες και πολύ σημαντικότερες επιπλοκές.

Δεν εμβολίασα το παιδί μου και αυτό δεν έχει πάθει τίποτα.

Όταν είναι εμβολιασμένο ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού τότε υπάρχει η λεγόμενη ανοσία αγέλης, δηλαδή προστατεύεται και ο μη εμβολιασμένος πληθυσμός, λόγω της φραγής της διασποράς της νόσου στο περιβάλλον. Όταν όμως οι μη εμβολιασμένοι γίνουν πολλοί τότε θα αρχίσει να διασπείρεται πάλι το μικρόβιο με αποτέλεσμα να αρχίσουμε να έχουμε πάλι επιδημίες με πρώτα θύματα βέβαια τον μη εμβολιασμένο πληθυσμό. Αυτό συμβαίνει ήδη σε μη εμβολιασμένους κατά κανόνα πληθυσμούς στην Ελλάδα όπως οι τσιγγάνοι στους οποίους βλέπουμε αρκετά συχνά θανάτους από νοσήματα όπως ιλαρά ή κοκκύτη.

Τα εμβόλια έχουν βλαβερές ουσίες όπως υδράργυρο και αλουμίνιο.

Τα παλαιότερα εμβόλια περιείχαν μία ένωση του υδραργύρου γνωστή ως θειομερσάλη ως συντηρητικό η οποία πια δεν περιέχεται μετά από συστάσεις της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής παρότι ποτέ δεν αποδείχθηκε ότι είναι βλαβερή. Να τονισθεί εδώ κάτι που δεν είναι ευρέως γνωστό. Η θειομερσάλη περιέχεται σε 100πλάσια ποσότητα σε φυσικές τροφές. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με το αλουμίνιο. Η ποσότητα του αλουμινίου που παίρνει κάποιος ακόμα και από το μητρικό γάλα είναι 10πλασια από τα εμβόλια ή και από το βρεφικό γάλα σκόνη 40 φορές επάνω.

Τα forum και στα sites των αντιεμβολιαστών πως παρουσιάζουν επιστημονικά δεδομένα.

Υπάρχει μια ουσία στο οργανισμό μας που τον έχει κατακλύσει και περιέχει φορμαλδεύδη, κετόνες, αιθανόλη, τρυπτοφάνη, ουρία, μονοξείδιο του διυδρογόνου,  σε τεράστιες ποσότητες οξείδιο του σιδήρου, 20 ακόμα διαφορετικά οξέα και πάνω από 4000 χημικές ουσίες. Μπορεί να προκαλέσει αναιμία, λευχαιμίες και μέσω αυτής κάνει μετάσταση οι καρκίνος. Οι φαρμακευτικές εταιρίες και οι κυβερνήσεις ξοδεύουν εκατομμύρια ευρω για να το επεξεργαστούν και να το συντηρήσουν.

Αυτό είναι ένα κλασσικό τρομοκρατικό ποστ με ύφος συνηθισμένο στα αντιεμβολιαστικά sites. Χωρίς να αναφέρει ούτε μια επιστημονική έρευνα ή προέλευση. Ακριβώς αυτό συμβαίνει λοιπόν με τα αντιεμβολιαστικα sites. Μπερδεμένες ψευδοεπιστημονικές ορολογίες τρομοκρατούν και οδηγούν κόσμο που δεν μπορεί να καταλάβει, σε λάθος συμπεράσματα.

Οι φαρμακευτικές εταιρείες έχουν σχέδιο μείωσης του πληθυσμού. Αυτό το κάνουν μέσω των εμβολιων.

Τα εμβόλια γίνονται συστηματικά και διεθνώς τα τελευταία 40 με 50 χρόνια. Ο πληθυσμός της γης μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα έχει υπερδιπλασιαστεί από 3 δις στα 7 δις και συνεχίζει να αυξάνει ραγδαία παρά την αύξηση των θανάτων εξαιτίας της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης και των καρδιοπαθειών λόγω της αλλαγής του τρόπου ζωής. Μόνο αυτό φτάνει για να δείξει το λάθος του ισχυρισμού αυτού.

Οι φαρμακευτικές εταιρείες βγάζουν πολλά χρήματα από τα εμβόλια.

Ο τζίρος των εμβολίων διεθνώς δεν είναι ούτε το 3% του συνολικού φαρμακευτικού τζίρου. Τα εμβόλια είναι προϊόντα που απαιτούν υψηλή τεχνολογία και η κυκλοφορία τους είναι δύσκολη και χρονοβόρα. Από την άλλη, μια νοσοκομειακή νοσηλεία είναι χιλιάδες φορές πιο ακριβή και πιο κερδοφόρα για τις εταιρείες. Μια νοσηλεία σε μονάδα εντατικής μπορεί να κοστίζει χιλιάδες ευρώ την ημέρα ποσό με το οποίο μπορούν να γίνουν εκατοντάδες εμβόλια.

Όλες οι οικονομοτεχνικές μελέτες συμφωνούν ότι τα εμβόλια γλυτώνουν χρήματα τα κράτη και δεν τα επιβαρύνουν, αυτός μάλιστα είναι και ο λόγος που ουσιαστικά είναι τα μόνα φαρμακευτικά προϊόντα που χορηγούνται παντού στον κόσμο, δωρεάν.

Τα νοσήματα εξαφανίζονταν ούτως ή άλλως λόγω της βελτίωσης των συνθηκών ζωής. Δεν το έκαναν τα εμβόλια.

Μύθος. Όλες οι στατιστικές μετρήσεις δείχνουν τεράστια και άμεση πτώση στα συγκεκριμένα νοσήματα μετά την εισαγωγή των εμβολίων. Ένα παράδειγμα η αχανής Ινδια. Εξαφανίσθηκε η πολυομυελίτιδα χωρίς να βελτιωθεί καθόλου η καθαριότητα.

Το ίδιο με τον αιμοφιλο που το εμβόλιο στις ΗΠΑ μπήκε το 1993 χωρίς να αλλάξει καθόλου η καθαριότητα και από 20 χιλιάδες περιπτώσεις ανά έτος έπεσε στις 1000 μέσα σε λίγα χρόνια.

Τα τελευταία 15 χρόνια χωρίς να έχει αλλάξει σχεδόν καθόλου ο τρόπος ζωής έχουμε εντυπωσιακά μειώσει τα κρούσματα του πνευμονιοκοκου και του μηνιγγιτιδοκοκου με την πρόσφατη εισαγωγή των δύο αυτών εμβολιων.

Συμπερασματικά λοιπόν τα εμβόλια είναι η πιο ασφαλής, η πιο σημαντική και η πλέον οικονομική υγειονομική παρέμβαση της ανθρώπινης ιστορίας και επιστήμης. Είναι μια από τις σημαντικότερες εφευρέσεις του ανθρώπινου πνεύματος. Να γίνονται όμως σωστά και να δίνεται όσος χρόνος χρειάζεται μέχρι την ασφαλή ολοκλήρωση τους. Το να ρίχνεις στην αγορά ένα φρέσκο εμβόλιο χωρίς να πειραματιστείς και να το σιγουρέψεις ότι δεν θα ε΄χει παρενέργειες στην υγεία. Αλλιώς είναι σαν να οπλίζεις ένα ανήλικο στρατιώτη χωρίς αρκετή εκπαίδευση και τον στέλνεις στον πόλεμο.

Η ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΚΡΙΝΟΥΝ ΜΟΝΟ, ΓΙΑΤΙ Η ΣΚΕΨΗ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΗ.

Ο άνθρωπος που τα έχει καλά με τον εαυτό του ξεχωρίζει. Τον καταλαβαίνεις από χιλιόμετρα. Δεν έχει κανενός είδους κόμπλεξ, τα έχει βρει με το «εγώ» του. Χαμογελάει αβίαστα και ξέρει να λέει όχι.

Είναι ευγενικός, χωρίς να θέλει να είναι αρεστός σε όλους. Μπορεί να μείνει μόνος του, δεν φοβάται την μοναχικότητα. Διαφέρει επίσης από την ανωτερότητα στον λόγο. Όχι τόσο στον τρόπο χειρισμού, όσο στην ποιότητα αυτού. Δεν θα τον ακούσεις ποτέ να κακολογεί κάποιον, να τον κρίνει, να μιλάει πίσω από την πλάτη του. Το πιο πιθανό είναι πως αν νιώσει την ανάγκη να πει κάτι για κάποιον, θα το πει στον ίδιο. Αν και τις περισσότερες φορές είναι τόσο απασχολημένος με άλλα πράγματα, για να ασχοληθεί τις αδυναμίες των άλλων. Ως επί το πλείστον δεν τον απασχολούν.

Οι άνθρωποι αυτοί έχουν προσωπικότητες που λαμποκοπάνε. Γι’αυτό δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητοι. Ίσως να διαβάζουν πολλά βιβλία ή ίσως να ταξιδεύουν πολύ. Το μόνο σίγουρο είναι πως κανείς δεν μπορεί να τους χαλάσει την ημέρα, επειδή οι ίδιοι δεν το επιτρέπουν. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν μάθει να σκέφτονται. Να λειτουργούν το μυαλό και όχι απλά να το διαθέτουν.

Η σκέψη είναι δύσκολη, για αυτό οι περισσότεροι άνθρωποι κρίνουν.

Υπάρχουν και οι κριτές. Εκείνοι που πάντα έχουν έναν κακό λόγο για κάποιον, εκείνοι που κρίνουν τις ζωές των άλλων, τις περισσότερες φορές, χωρίς να ξέρουν. Δεν υπάρχει κάποια δικαιολογία στην συμπεριφορά τους και όμως, είναι μια από τις πιο αποδεκτές συμπεριφορές της κοινωνίας. Το να κρίνεις τους άλλους έχει γίνει μάλιστα μόδα. Είναι το πρώτο πράγμα που κάνουν οι κυρίες στις γειτονιές, οι φίλοι όταν βγουν για καφέ, τα περιοδικά, οι τηλεοράσεις και όχι μόνο. Ο μιμητισμός στα χειρότερά του. Ο άνθρωπος μαθαίνει από την κούνια του, πως είναι ευκολότερο να κρίνει παρά να σκεφτεί. Οπότε αυτό κάνει.

Το εύκολο δεν είναι πάντα και το ενάρετο. Κάποια στιγμή όλοι υποπίπτουμε σε λάθη. Το θέμα είναι πόσο επιτρέπουμε σε αυτά να μας ελέγχουν και πόσο τελικά ελέγχουμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας. Δεν είναι ωραία η ιδέα να είμαστε υποχείρια του κακού μας εαυτού. Αν είναι να είμαστε υποχείρια κάποιου, ας είμαστε του καλού μας εαυτού.

Όσο οι άνθρωποι καταφέρνουν να αντιστέκονται στο επιβαλλόμενο τόσο η σκέψη θα νικά.
Όσο οι άνθρωποι καταφέρνουν να αποφεύγουν να κρίνουν τους άλλους, τόσο θα φτάνουν πιο κοντά στους ολοκληρωμένους εαυτούς.

ΟΙ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΟΙΟ

Η εξάπλωση του Covid-19 έχει προκαλέσει ανησυχία σε παγκόσμια κλίμακα, με εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους να έχουν νοσήσει.

η λέξη «κορονοϊός» αποτελεί πλέον μέρος της καθημερινότητας των ανθρώπων, με ειδήσεις σχετικά με την εξάπλωσή του, τα θύματα αλλά και τους τρόπους αντιμετώπισής του, να μεταδίδονται από τη μία άκρη του πλανήτη έως την άλλη. Καθημερινά, προκύπτουν νέες πληροφορίες σχετικά με τον Covid-19, ενώ παράλληλα προκύπτουν και δεκάδες ερωτήματα στους πολίτες του κόσμου, οι οποίοι σπεύδουν να… γκουγκλάρουν τις απορίες τους, αναζητώντας μία απάντηση.

Η Google, συγκeντρώνει τις ερωτήσεις οι οποίες έχουν χρησιμοποιηθεί περισσότερο από τους χρήστες του διαδικτύου παγκοσμίως. Η ερώτηση που… μονοπωλεί είναι:

– «Μπορώ να κολλήσω κορονοϊό;», εντελώς αόριστα

Ενώ δισεκατομμύρια αναζητήσεις έχουν γίνει και υπό την ερώτηση:

– «Ποια είναι τα συμπτώματα του κορονοϊού και της απλής γρίπης».

Έπειτα, ακολουθούν χρηστικές ερωτήσεις όπως:

– «Ποια τρόφιμα μπορώ να αποθηκεύσω σε περίπτωση πανδημίας;»

– «Οι μάσκες είναι όντως χρηστικές;»

– «Ο κορονοϊός είναι πιο επικίνδυνος από τη γρίπη;»

– «Μπορεί το εμβόλιο της γρίπης να με προστατεύσει από τον κορονοϊό;».

– «Ποιοι νοσούν από τον κορονοϊό και γιατί;»,

– «Μπορεί να μεταδοθεί ο ιός από τα κατοικίδια;»

– «Μπορεί να κολλήσω μέσω του φαγητού;»

– «Υπάρχει πιθανότητα να νοσήσω δύο φορές από τον κορονοϊό;»

– «Ο κορονοϊός μεταδίδεται μέσω της σεξουαλικής επαφής»…

Τέλος, οι χρήστες του διαδικτύου αναζητούν διάφορους τρόπους προστασίας και… ρωτούν τη Google για το εάν μπορούν να τους εφαρμόσουν. Μεταξύ των πιο δημοφιλών ερωτήσεων υπάρχουν οι εξής:

– «Εάν πλύνω τα χέρια μου, μπορώ να κάνω χειραψία;»

– «Μπορεί να βοηθήσει το άπλωμα αλκόολ ή χλωρίνης στο σώμα μου;»

– «Τα αντισηπτικά μαντηλάκια σκοτώνουν τον ιό;»

– «Πρέπει να τρίψω σκόρδο στη μύτη μου;»

– «Είναι ιός που κατασκευάστηκε στα εργαστήρια;»

– «Υπάρχει σύνδεση του κορονοιόυ με το 5G;»

– «Είναι ιός που κατασκευάστηκε στα εργαστήρια;»

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ. ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ ΟΛΟΥΣ.

Με την πανδημία του κορωνοϊού σε εξέλιξη, καμιά ζώνη, ατομική, κοινωνική, οικονομική, δεν έχει μείνει απρόσβλητη. Η εξάπλωση του ιού δεν απειλεί μόνο την υγεία και την ζωή. Έβαλε φρένο και μεγεθυντικό φακό στον μικρόκοσμο μας. Όλα άλλαξαν γρήγορα και ξαφνικά.

Είναι η στιγμή που κρίνονται έθνη, εξουσίες, ηγέτες, σχέσεις, νοοτροπίες, προτεραιότητες.

Δεν υπάρχει ασφαλές μέρος στον πλανήτη αλλά ούτε τρόπος και ελευθερία να μετακινηθείς.

Μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων ανησυχεί και διαμαρτύρεται επειδή δεν μπορεί να κάνει ψώνια ούτε να βγεί έξω για καφέ. Η δυσφορία περιορίζεται στο προσωπικό ξεβόλεμα των ανέσεων και των προσωπικών απολαύσεων. Η κατάθλιψη του εγκλεισμού πλήττει περισσότερο ανθρώπους που πάσχουν απο άγχος και φοβίες, δεν έχουν καλές σχέσεις με τον εαυτό τους και διατηρούν σχέσεις που συνήθως αποφεύγουν.

Αλλοι πάλι, ακόμα και αν δεν ξέρουν αν θα ζουν αύριο, συνεχίζουν απτόητοι τις κακοποιήσεις ζώων. Σπρώχνουν με αγένεια τον συνάνθρωπο στο σουπερ μάρκετ και αψηφούν τα μέτρα προστασίας και τον κίνδυνο της μετάδοσης στους γύρω τους, δείχνοντας μηδενινή ατομική ευθύνη. Υπάρχουν και εκείνοι που το μόνο που είδαν σε αυτή την κρίση ήταν η ευκαιρία να εκφράζουν νυχθημερόν ιδεοληψίες και μικροκομματικές εμμονές.

Για να έχει νόημα αυτό που βιώνουμε και να γίνουμε σοφότεροι και δυνατότεροι στο μέλλον θα πρέπει να ακούσουμε κάποιες άβολες αλήθειες και να κάνουμε διαφορετικές επιλογές.

Η φύση ηρέμησε, καθάρισε, σταμάτησε να τρέμει από την ανθρώπινη δραστηριότητα. Ο πλανήτης θα συνεχίσει να επιβιώνει και χωρίς εμάς. Ο άνθρωπος όμως θα αυτοκαταστραφεί μαζί με την καταστροφική του μανία.

Καιρός να επενδύσουμε στην παιδεία και να ξαναφέρουμε αξίες στον τρόπο ζωής μας. Να γίνουμε υπεύθυνοι και συμπονετικοί απέναντι σε όλα τα πλάσματα που μοιράζονται τον πλανήτη μαζί μας. Έχουμε ανάγκη από νέα, υγιή πρότυπα που μπορούν να εμπνεύσουν και διαθέτουν ψυχική καλλιέργεια και όραμα για την κοινωνία. Ας σταματήσουμε να δίνουμε βήμα και χρήμα σε κενούς νάρκισσους και ανούσια πρότυπα.

Ας συναντηθούμε με τους εαυτούς μας και ας συστηθούμε ξανά στους δικούς μας ανθρώπους με ειλικρίνεια και περισσότερη αυτογνωσία.

Η ζωή συνεχίζεται απλά δεν κυλά πια με τους δικούς μας οικείους όρους.

Καλούμαστε να κάνουμε έναν αναγκαστικό απολογισμό για την ζωή μας, μια διαφορετική προετοιμασία.

Τι άξιζε μέχρι τώρα τι θα αξίζει από δω και πέρα.

Ο κόσμος θα αλλάξει μόνο αν αλλάξουν οι δικές μας συνήθειες και νοοτροπίες. Οι δυσκολίες κρύβουν πάντα ευλογίες για όσους μπορούν να τις διακρίνουν.

Τίποτα δεν θα είναι το ίδιο από εδώ και πέρα. Πιθανότατα καλούμαστε να μάθουμε να ζούμε στο ενδιάμεσο παρόμοιων κρίσεων. Η πίστη, η ψυχραιμία, η πνευματική αφύπνιση και η θετική δράση είναι απαραίτητα όπλα για την μελλοντική επιβίωση μας.

Χριστίνα Βλαχοπούλου – Ψυχοθεραπεύτρια Bsc, Msc

ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΤΕ ΜΙΑ ΨΕΥΤΙΚΗ ΕΙΔΗΣΗ

Γινόμαστε αποδέχτες πολλών πληροφοριών που σε κάποιες στιγμής ο επεξεργαστής του μυαλού μας δεν μπορεί να καταλάβει άν είναι μια είδηση αληθινή ή ψεύτικη. Τα βήματα που πρέπει να κάνουμε για να το επιβεβαιώσουμε αυτό είναι τα πιο κάτω:

Να βλέπετε με κριτικό μάτι τους τίτλους. Οι ψευδείς ειδήσεις συχνά έχουν πιασάρικους τίτλουςπου περιέχουν μόνο κεφαλαία γράμματα και πολλά θαυμαστικά.. Αν ένας τίτλος περιέχει σοκαριστικούς ισχυρισμούς που δεν είναι πιστευτοί, το πιθανότερο είναι ότι όντως δεν ισχύουν.

Να εξετάζετε προσεκτικά τη διεύθυνση URL. Η χρήση ψεύτικης ή παραπλήσιας διεύθυνσης URL συχνά είναι σημάδι ότι η είδηση που διαβάζετε είναι ψευδής. Πολλοί ιστότοποι ψεύτικων ειδήσεων παριστάνουν πραγματικούς ειδησεογραφικούς ιστότοπους κάνοντας μικροαλλαγές στη διεύθυνση URL. Μπορείτε να επισκεφτείτε τον ιστότοπο για να συγκρίνετε τη διεύθυνση URL με καταξιωμένες πηγές.

Να ερευνάτε την πηγή. Βεβαιωθείτε ότι η είδηση έχει γραφτεί από κάποια αξιόπιστη πηγή την οποία εμπιστεύεστε και η οποία είναι γνωστή για την εγκυρότητα των ειδήσεών της. Αν η είδηση προέρχεται από κάποια άγνωστη πηγή, ελέγξτε την ενότητα “Πληροφορίες” στο σχετικό προφίλ για να μάθετε περισσότερα.

Να έχετε το νου σας για τυχόν ασυνήθιστη μορφοποίηση. Πολλοί ιστότοποι ψευδών ειδήσεων περιέχουν ορθογραφικά λάθη ή είναι στημένοι περίεργα. Να διαβάζετε προσεκτικά όταν βλέπετε αυτά τα σημάδια.

Να λαμβάνετε υπόψη τις φωτογραφίες. Οι ψευδείς ειδήσεις συχνά περιέχουν παραποιημένες εικόνες ή βίντεο. Μερικές φορές μια φωτογραφία μπορεί να είναι αυθεντική, αλλά να παρουσιάζεται εκτός του συγκεκριμένου πλαισίου στο οποίο τραβήχτηκε. Μπορείτε να αναζητήσετε τη φωτογραφία ή την εικόνα για να επαληθεύσετε την προέλευσή της.

Να ελέγχετε τις ημερομηνίες. Οι ψευδείς ειδήσεις συχνά περιέχουν χρονολογίες και ημερομηνίες που δεν βγάζουν νόημα ή οι ημερομηνίες μπορεί να έχουν αλλαχτεί.

Να ελέγχετε τα αποδεικτικά στοιχεία. Ελέγξτε τις πηγές που παραθέτει ο συντάκτης για να επιβεβαιώσετε ότι είναι έγκυρες. Η έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων ή η στήριξη σε ανώνυμους εμπειρογνώμονες μπορεί να φανερώνει ότι η είδηση είναι ψευδής.

Να ελέγχετε αν η είδηση αναφέρεται και από άλλους. Αν η είδηση δεν αναφέρεται από καμία άλλη ειδησεογραφική πηγή, αυτό μπορεί να δηλώνει ότι είναι ψευδής. Αν η είδηση αναφέρεται από πολλές αξιόπιστες πηγές, τότε το πιθανότερο είναι ότι ισχύει.

Μήπως πρόκειται για κάποιο αστείο; Μερικές φορές είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς μια ψευδή είδηση από το χιούμορ ή τη σάτιρα. Ελέγξτε αν η πηγή είναι γνωστή για τη σάτιρα που κάνει, καθώς και αν οι λεπτομέρειες και ο τόνος της είδησης δείχνουν ότι έχει γραφτεί απλώς για πλάκα.

Ορισμένες ειδήσεις είναι ψευδείς εσκεμμένα. Σκεφτείτε κριτικά για τις ειδήσεις που διαβάζετε και κοινοποιήστε μόνο όσες γνωρίζετε ότι είναι αξιόπιστες.

ΟΙ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΟΙΟ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ

Τα συμπεράσματα που βγάλαμε από την κρίση που μας προκάλεσε η πανδημία

– Η Αμερική δεν είναι πλέον το ισχυρότερο κράτος του πλανήτη.

– Η Κίνα κέρδισε τον “3ο Παγκόσμιο Πόλεμο” δίχως να πυροβολήσει ούτε μια σφαίρα.

– Το “προλαμβάνειν” σώζει περισσότερες ζωές από το να παίρνεις μέτρα καθυστερημένα.

– Οι Ευρωπαίοι δεν έχουν όση παιδεία θέλουν να περηφανεύονται πως έχουν.

– Το να ζητάς καλύτερο σύστημα δημόσιας υγείας δεν είναι παράλογο και αναχρονιστικό.

– Το πετρέλαιο είναι άχρηστο σε μια κοινωνία που δεν κινείται.

– Ο θάνατος δεν ξεχωρίζει φυλές, θρησκείες, εθνικότητες ή πολιτικά πιστεύω.

– Οι άνθρωποι που δεν έχουν γνώση μιλάνε περισσότερο από εκείνους που ξέρουν. Ως γνωστόν ένας άδειος τενεκες κάνει περισσότερο θόρυβο από ένα γεμάτο…

– Τα κοινωνικά δίκτυα μας φέρνουν πιο κοντά, αξιοποιώντας τα πιο ουσιαστικά αλλά ταυτόχρονα μεταδίδουν και τον πανικό ευκολότερα.

– Τα περισσότερα από τα σημερινά παιδιά δεν γνωρίζουν πως να διασκεδάζουν δίχως ίντερνετ ή τηλεόραση.

– Τώρα κατανοούμε πως η χειραψία είναι μια κίνηση που συμβολίζει εμπιστοσύνη.

– Δεν είναι όλοι οι πλουσιοι επιχειρηματίες ψυχροί και άσπλαχνοι ούτε όλοι οι “αγωνιστες της φιλάνθρωπιας” αγνοί και καλόκαρδοι . Κάποιοι επιχειρηματίες προσφέρουν εθελοντικά πολλά στον τόπο εδώ και χρόνια και κάποιοι δήθεν φιλάνθρωποι δεν στηρίζουν την κοινωνία ακόμα και όταν πεθαίνει.

– Καμία θρησκεία παγκοσμίως δεν έσωσε ούτε έναν ασθενή από τον κορονοϊό.

– Ο πλανήτης συνεχίζει να ευδοκιμεί ακόμα και χωρίς τους ανθρώπους.

– Οι πολιτικοί θα διχάζουν πάντα το λαό για το δικό τους προσωπικό συμφέρον.

– Η κάθε χώρα πρέπει να μάθει να στέκεται στα πόδια της

– Υπάρχουν κλάδοι της κοινωνίας που κατά καιρούς τους έχουν προσβάλει, ταπεινώσει και ευτελισει αλλά εκείνοι σήμερα συνεχίζουν να προσφέρουν και δεν τα παρατούν.

– Τώρα καταλαβαίνουμε πως αισθάνονται τα ζώα στα κλουβιά των ζωολογικών κήπων.

Οπως και ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο σ’ αυτή τη ζωή .

ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΟΝΟΙΟΥ

Καθημερινά αισθανόμαστε το επίπεδο αγχώδους ανησυχίας και μέσω των ειδήσεων και των προειδοποιήσεων των κοινωνικών μέσων το τροφοδοτεί ακόμη περισσότερο.

Η παρακολούθηση της τηλεόρασης προσφέρει διαφυγή, αλλά αυτό που έχει πραγματικά δείχνει το κοινωνικό του πρόσωπο στην κρίση του κοροναϊού είναι το ραδιόφωνο. Ακριβώς όταν η άνοδος των podcasts και των playlists απειλούσε να πάρει τη λάμψη της ψυχής και του αυθορμητισμού του τώρα βιώνει και στηρίζει τη χώρα αλλάζοντας πλεύση μέσα από τις μακριές εβδομάδες της απομόνωσης με προγράμματα που ενημερώνουν, ψυχαγωγούν και στηρίζουν τη ψυχολογία.

Το εμπορικό ραδιόφωνο δεν είναι ξένο προς το πνεύμα “είμαστε όλοι μαζί”. Αυτή την περίοδο έχουν πάρει μια υπεύθυνη σοβαρότητα νέα τρυφερότητα και βρίσκουν ακριβώς το σωστό νόημα της συμπάθειας, όχι μόνο φέρνοντας ειδικούς να απαντούν σε ερωτήσεις των ακροατών αλλά και ενημερώνοντας τους για όλες τις εξελίξεις. Η γυαλιστερή, αισιόδοξη εμφάνισή τους έχει μεταμορφωθεί και το νέα τους συμπεριφορά είναι μια ένεση για τους ακροατές τους.

Οι προδιαγεγραμμένες λίστες αναπαραγωγής μπήκαν στο ψυγείο και ο ρομαντικός αυθορμητισμός έχει αναδυθεί. Το αυστηρότερο σε προγραμματισμό και playlist ραδιόφωνο του BBC εντάχθηκε με ραδιοφωνικούς σταθμούς σε όλη την Ευρώπη για να παίξει ταυτόχρονα τον Gerry n the Peacemakers για στήριξη των επαγγελματιών υγείας.

Μεγάλες προσωπικότητες αποδεικνύουν την αξία τους περισσότερο από ποτέ. Το Radio 2 Drivetime της Sara Cox είναι πάντα ένα ανόητο, αναζωογονητικό απογευματινό κέφι, αλλά το πήρε σε άλλο επίπεδο με μηνύματα ευχαριστώντας το προσωπικό του NHS και ακούγοντας τους ακροατές με τραγούδια από τα 90’s, από το Westlife μέχρι τον Tom Jones. Κάποια άλλα προσφέρουν κατ ‘οίκον εκπαίδευση των παιδιών της. Κάποια άλλα συνεχώς προβάλλουν ανθρώπους και θέματα που δίνουν πληροφορίες συνεχώς στους ακροατές τους.

Ο Chris Evans της Virgin Radio, έφερε ιστορίες για ελέφαντες που είχαν σπάσει σε ένα αγρόκτημα και μεθυσμένος με ουίσκι καλαμποκιού, αλλά επίσης έκαναν σοβαρές ενδείξεις για το πώς το έθνος θα μπορούσε να γυρίσει μια γωνιά κάνοντας σπίτι.

Το ραδιόφωνο είναι επίσης ένα χρήσιμο εργαλείο που αφορά τη διαχείριση των συναισθημάτων και την αναγνώριση ότι δεν είστε μόνοι όλη την ώρα και οι ραδιοφωνικοί παρουσιαστές έχουν δείξει ότι ανησυχούν αλλά συνεχίζουν και δεν φοβούνται αισιοδοξούν.

Η Κοροναική κρίση έδειξε πόσο πολύτιμο είναι το μέσο, ​​και τις προσεχείς εβδομάδες οι ακροατές θα χρειαστούν αυτή τη σύνδεση όλο και περισσότερο. Οι ημέρες που περιορίζομαστε στα σπίτια μας θα ήταν ακόμη μεγαλύτερες χωρίς αυτό.

Η ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Ο Γιουβάλ Νώε Χαράρι είναι ο Ισραηλινός καθηγητής Ιστορίας, στον οποίο αναφέρονται συχνά ο Μπιλ Γκέιτς, ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ και ο Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος δίνει μια προειδοποίηση να είμαστε πολύ προσεχτικοί, γιατί η «Η καταιγίδα θα περάσει, αλλά οι επιλογές που κάνουμε τώρα θα αλλάξουν τις ζωές μας για τα επόμενα χρόνια», εστιάζοντας στο ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ιδιωτικότητας και των προσωπικών δεδομένων, καθώς οι κυβερνήσεις εντείνουν τις προσπάθειες ανάσχεσης του φονικού ιού.

Ο συγγραφέας των βιβλίων «Sapiens: Μια σύντομη ιστορία του ανθρώπου» και «Homo Deus: Μια σύντομη ιστορία του μέλλοντος», διερωτάται σε άρθρο του στους Financial Times κατά πόσον θα πρέπει να θυσιαστεί η ιδιωτικότητα στον βωμό της Υγείας και να μπορέσει η διεθνής κοινότητα να συνεργαστεί.

«Η ανθρωπότητα βρίσκεται τώρα αντιμέτωπη με μια παγκόσμια κρίση, ίσως τη μεγαλύτερη της γενιάς μας. Οι αποφάσεις που πήραν οι κυβερνήσεις πιθανώς θα διαμορφώσουν τον κόσμο για τα επόμενα χρόνια, όχι μόνον τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης, αλλά και την οικονομία μας, την πολιτική και τον πολιτισμό.

Πρέπει να λάβουμε επίσης υπόψη τις μακροπρόθεσμες συνέπειες των ενεργειών μας. Όταν επιλέγουμε μεταξύ διάφορων εναλλακτικών, πρέπει να σκεφτόμαστε όχι μόνο πώς θα αντιμετωπίσουμε την άμεση απειλή, αλλά και πώς θα είναι ο κόσμος που θα ζήσουμε όταν περάσει η καταιγίδα. Ναι, η καταιγίδα θα περάσει, η ανθρωπότητα θα επιβιώσει, οι περισσότεροι από εμάς θα είμαστε ακόμα ζωντανοί αλλά θα ζούμε σε έναν αλλιώτικο κόσμο.

Πολλά από τα βραχυπρόθεσμα έκτακτα μέτρα θα γίνουν στο μέλλον αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Αυτή είναι η φύση των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, επισπεύδουν τις ιστορικές συγκυρίες και διαδικασίες. Αποφάσεις που υπό κανονικές συνθήκες μπορεί να χρειάζονταν χρόνια διαβουλεύσεων για να ληφθούν, παίρνονται πλέον μέσα σε λίγες ώρες.

Ωθείται η χρήση νέων, παράκαιρων, ακόμη και επικίνδυνων τεχνολογιών, επειδή είναι μεγαλύτερος ο κίνδυνος της απραξίας. Χώρες ολόκληρες μετατρέπονται σε πειραματόζωα σε μεγάλης κλίμακας κοινωνικά πειράματα.

– Τι συμβαίνει όταν όλοι εργάζονται από το σπίτι και επικοινωνούν μόνο εξ αποστάσεως;

– Τι συμβαίνει όταν ολόκληρα σχολεία και πανεπιστήμια κάνουν τα μαθήματα διαδικτυακά;

Υπό κανονικές συνθήκες οι κυβερνήσεις, οι επιχειρήσεις και τα εκπαιδευτικά συμβούλια ουδέποτε θα συναινούσαν στη διεξαγωγή τέτοιων πειραμάτων. Αλλά αυτές δεν είναι κανονικές συνθήκες.

Για να σταματήσει η πανδημία, ολόκληροι πληθυσμοί καλούνται να συμμορφωθούν με ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές και δύο βασικοί τρόποι υπάρχουν για να επιτευχθεί αυτό:

Να παρακολουθεί η κυβέρνηση τους πολίτες και να τιμωρεί όσους παραβιάζουν τους κανόνες. Σήμερα, για πρώτα φορά στην ανθρώπινη ιστορία, η τεχνολογία καθιστά εφικτή τη διαρκή παρακολούθηση όλων. Πριν από πενήντα χρόνια, η KGB αδυνατούσε να παρακολουθεί τα 240 εκατ. πολιτών της ΕΣΣΔ επί 24 ώρες το 24ωρο, αλλά ούτε θα μπορούσε να επεξεργαστεί αποτελεσματικά όλες τις συλλεγείσες πληροφορίες. Η KGB στηριζόταν σε πράκτορες και αναλυτές και δεν μπορούσε να διαθέσει από έναν πράκτορα για κάθε πολίτη. Τώρα όμως, οι κυβερνήσεις μπορούν να βασίζονται σε πανταχού παρόντες αισθητήρες και ισχυρούς αλγορίθμους.

Στη μάχη τους ενάντια στην πανδημία του κορονοϊού, αρκετές κυβερνήσεις έχουν ήδη αναπτύξει τα νέα εργαλεία παρακολούθησης, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την Κίνα. Παρακολουθώντας προσεκτικά τα «έξυπνα κινητά» των πολιτών, χρησιμοποιώντας εκατοντάδες εκατομμύρια κάμερες με προγράμματα αναγνώρισης προσώπου και υποχρεώνοντας τους κατοίκους να ελέγχουν και να αναφέρουν τη θερμοκρασία του σώματος και την ιατρική τους κατάσταση, οι κινεζικές Αρχές όχι μόνο είναι σε θέση να  εντοπίσουν άμεσα τους ύποπτους φορείς κορονοϊών, αλλά και τις κινήσεις τους και όποιον ήλθε σε επαφή μαζί τους. Εφαρμογές κινητών προειδοποιούν τους πολίτες για το πόσο κοντά βρίσκονται σε μολυσμένους ασθενείς, σημειώνει ο Ισραηλινός ιστορικός. Αναφέρεται ακόμη στο παράδειγμα της χώρας του, όπου ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου άναψε πρόσφατα το πράσινο φως στη Σιν Μπετ (υπηρεσία Εσωτερικής Ασφάλειας του Ισραήλ) να αναπτύξει τεχνολογικά εργαλεία, που συνήθως χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση τρομοκρατών, για να εντοπίζει φορείς του κορωνοϊού. Και προειδοποιεί:

Ίσως όλα αυτά δεν είναι κάτι νέο, αφού τα τελευταία χρόνια κυβερνήσεις και εταιρείες χρησιμοποιούν τις πιο εξελιγμένες τεχνολογίες για την παρακολούθηση και τη χειραγώγηση ανθρώπων. Ωστόσο, εάν δεν προσέξουμε, η επιδημία μπορεί να σηματοδοτήσει μια σημαντική καμπή στην ιστορία της παρακολούθησης. Όχι μόνο επειδή θα μπορούσε να λειάνει το δρόμο για την ανάπτυξη εργαλείων μαζικής επιτήρησης σε χώρες που τις έχουν απορρίψει μέχρι τώρα, αλλά ακόμη περισσότερο επειδή σηματοδοτεί μια δραματική μετάβαση από την επιδερμική στην λεπτομερή παρακολούθηση.

Μέχρι τώρα, όταν το δάχτυλό σας άγγιζε την οθόνη του έξυπνου κινητού σας  που είχατε κι έκανε κλικ πάνω σε ένα σύνδεσμο, η κυβέρνηση ήθελε να μάθει που ακριβώς «κλικάρατε». Αλλά με την πανδημία του κορωνοϊού μετατοπίζεται η εστίαση του ενδιαφέροντος. Τώρα η κυβέρνηση θέλει να γνωρίζει τη θερμοκρασία του δακτύλου σας και την αρτηριακή πίεση κάτω από την επιδερμίδα του.

Η τεχνολογία παρακολούθησης αναπτύσσεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και αυτό που φάνταζε ως επιστημονική φαντασία πριν από 10 χρόνια είναι σήμερα κάτι το συνηθισμένο. Ας σκεφτούμε υποθετικά ότι μια κυβέρνηση απαιτεί να φορά κάθε πολίτης βιομετρικό βραχιόλι που παρακολουθεί τη θερμοκρασία του σώματος και τους καρδιακούς παλμούς 24 ώρες το 24ωρο. Τα δεδομένα που θα προκύπτουν θα αποθηκεύονται και θα αναλύονται από κυβερνητικούς αλγορίθμους. Οι αλγόριθμοι θα γνωρίζουν ότι είστε άρρωστοι, πριν ακόμα το αντιληφθείτε εσείς οι ίδιοι και θα ξέρουν επίσης πού πήγατε και ποιον συναντήσατε. Οι αλυσίδες της μόλυνσης θα μπορούσαν να μειωθούν δραστικά, ακόμα και να κοπούν. Ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε ενδεχομένως να σταματήσει την επιδημία στην αρχή της σε λίγες μέρες.

Ακούγεται υπέροχο, αλλά το μειονέκτημα είναι, αν μπορείτε να παρακολουθήσετε τι συμβαίνει με τη θερμοκρασία του σώματος μου, την αρτηριακή μου πίεση και τους καρδιακούς μου παλμούς καθώς παρακολουθώ ένα συγκεκριμένο βίντεο, μπορείτε να μάθετε τι με κάνει να γελώ, να κλαίω, και αυτό που με κάνει πραγματικά να εξοργίζομαι.

Ο θυμός, η χαρά, η ανία και η αγάπη είναι βιολογικά φαινόμενα, όπως ο πυρετός και ο βήχας. Η ίδια τεχνολογία που αναγνωρίζει τον βήχα θα μπορούσε επίσης να εντοπίσει το γέλιο. Εάν οι εταιρίες και οι κυβερνήσεις αρχίσουν να συλλέγουν κατά μαζικό τρόπο βιομετρικά δεδομένα, μπορούν να φθάσουν στο σημείο να μας γνωρίζουν πολύ καλύτερα από ότι γνωρίζουμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας και τότε όχι μόνον θα μπορούν να  προβλέψουν τα  αισθήματά μας, αλλά και να τα χειραγωγήσουν και να μας πουλήσουν από προϊόντα μέχρι πολιτικούς.

Φανταστείτε στη Βόρεια Κορέα το 2030 να είναι υποχρεωμένοι όλοι οι πολίτες να φορούν βιομετρικό βραχιόλι 24 ώρες το 24ωρο. Όταν ακούν μια ομιλία του «Μεγάλου Ηγέτη» και το βραχιόλι συλλαμβάνει ενδείξεις θυμού, τότε θα είναι τελειωμένοι…

Θα μπορούσε, φυσικά, να υποστηρίξει κανείς την ανάγκη βιομετρικής παρακολούθησης ως προσωρινού μέτρου στη διάρκεια μιας έκτακτης κατάστασης, που θα σταματούσε με τη λήξη της.

Αλλά τα προσωρινά μέτρα μέτρα έχουν την κακή συνήθεια να διαρκούν περισσότερο από τις καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, καθώς υπάρχει πάντα μια νέα κατάσταση έκτακτης ανάγκης που παραμονεύει στον ορίζοντα.

Ακόμη και αν μηδενιστούν οι μολύνσεις από τον κορωνοϊό, ορισμένες διψασμένες για προσωπικά δεδομένα κυβερνήσεις θα μπορούν να ισχυριστούν ότι πρέπει να διατηρήσουν την επιτήρηση των βιομετρικών δεδομένων επειδή φοβούνται ένα δεύτερο κύμα κορωνοϊού, ή επειδή υπάρχει ένα νέο στέλεχος του Έμπολα εν εξελίξει στην κεντρική Αφρική ή επειδή.

Τα τελευταία χρόνια μαίνεται μια μεγάλη μάχη για την ιδιωτικότητά μας. Η κρίση του κορωνοϊού μπορεί να είναι το σημείο βρασμού αυτής της μάχης, γιατί όταν οι άνθρωποι καλούνται να επιλέξουν μεταξύ της ιδιωτικότητας και της υγείας, συνήθως επιλέγουν την υγεία.

Δεδομένης της παγκόσμιας φύσης της οικονομίας και των αλυσίδων εφοδιασμού, εάν κάθε κυβέρνηση κάνει το δικό της αδιαφορώντας πλήρως για τις άλλες χώρες, το αποτέλεσμα θα είναι να προκύψει χάος και μια βαθύτερη κρίση. Χρειαζόμαστε ένα παγκόσμιο σχέδιο δράσης και το χρειαζόμαστε γρήγορα αλλά με ημερονηνία λήξης.

Η ανθρωπότητα πρέπει να κάνει μια επιλογή. Θα βαδίσουμε στο δρόμο της ασυμφωνίας ή θα υιοθετήσουν την πορεία της παγκόσμιας αλληλεγγύης; Αν επιλέξουμε την ασυμφωνία, αυτό όχι μόνο θα παρατείνει την κρίση, αλλά πιθανόν να οδηγήσει σε ακόμη χειρότερες καταστροφές στο μέλλον. Αν επιλέξουμε την παγκόσμια αλληλεγγύη, αυτό θα συνιστά μια νίκη όχι μόνο ενάντια στον κορωνοϊό, αλλά και ενάντια σ’ όλες τις μελλοντικές επιδημίες και κρίσεις, που θα μπορούσαν να απειλήσουν την ανθρωπότητα τον 21ο αιώνα.

Καλώς ορίσατε στην αναγνώριση της ανάγκης για μια Παγκόσμια Διακυβέρνηση.

Όσο για τους αναλυτές εκτός συστημικών think tank και ενημέρωσης, αυτοί έχουν να πουν:

Ο κορωνοϊός είναι η νέα 11η Σεπτέμβρη που θα αλλάξει ΞΑΝΑ τον κόσμο

Αν έχεις να περάσεις μια ιδέα, σκέψου τον μύθο του Αισώπου: όχι με τον άνεμο (με το ζόρι) αλλά με τον ήλιο (με το μαλακό και οικειοθελώς), για να μοιάζει στους πολίτες ως δική τους επιλογή

Και είναι μάνες οι Ισραηλινοί με κάτι στοχαστές τύπου Τσόμσκι και Κλάιν να περνάνε τις ιδέες τους με το μαλακό και με περίβλημα επαναστατικής σκέψης!

Σημαντικό Tip

Όταν κάποιος προβάλλεται τόσο πολύ από συστημικά μίντια και προσωπικότητες της παγκόσμιας ελίτ, πρέπει ΠΑΝΤΑ να κρατάτε μικρό καλάθι και να διαβάζετε ανάμεσα στις γραμμές