Home Blog Page 2

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ “ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ” ΤΟΥ PAULO COEHLO

Οι πολεμιστές του φωτός αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλο από το βλέμμα. Βρίσκονται στον κόσμο, αποτελούν μέρος του κόσμου και στον κόσμο έχουν σταλεί χωρίς δισάκι και χωρίς σανδάλια.

Πολλές φορές είναι λιπόψυχοι. Δεν δρουν πάντα με το σωστό τρόπο. Οι πολεμιστές του φωτός υποφέρουν για ανοησίες, ανησυχούν για ασήμαντα πράγματα, θεωρούν τον εαυτό τους ανίκανο να ωριμάσει. Καμιά φορά πιστεύουν ότι είναι ανάξιοι οποιασδήποτε ευλογίας ή θαύματος.

Οι πολεμιστές του φωτός συχνά αναρωτιούνται τι δουλειά έχουν εδώ. Πολλές φορές σκέφτονται πως η ζωή τους δεν έχει κανένα νόημα. Γι΄αυτό είναι πολεμιστές του φωτός.

Επειδή κάνουν λάθη.
Επειδή αναρωτιούνται.
Επειδή επιμένουν να αναζητούν ένα νόημα.
Και στο τέλος θα το βρουν.

Ένας πολεμιστής του Φωτός κάνει πάντα κάτι έξω από τα συνηθισμένα. 

Δε φοβάται να κλάψει για παλιούς πόνους ούτε να χαρεί για καινούριες ανακαλύψεις. Όταν νιώσει πως έφτασε η στιγμή, αφήνει τα πάντα κατά μέρος για την περιπέτεια που ονειρεύτηκε τόσο. Ένας πολεμιστής του φωτός δεν περνά τις ημέρες του προσπαθώντας να παίξει το ρόλο που επέλεξαν οι άλλοι γι΄αυτόν. 

Ένας πολεμιστής του φωτός γνωρίζει πως οι καλύτεροι δάσκαλοι του είναι οι άντρες με τους οποίους μοιράζεται το πεδίο της μάχης. 

Είναι επικίνδυνο να ζητήσεις μια συμβουλή. Αλλά είναι πολύ πιο ριψοκίνδυνο να τη δώσεις. Όταν ο πολεμιστής έχει ανάγκη από βοήθεια προσπαθεί να καταλάβει πως λύνουν ή δε λύνουν οι φίλοι του τα προβλήματα τους. Αν αναζητά έμπνευση, διαβάζει στα χείλη του διπλανού του τα λόγια που ο φύλακας-άγγελος του θέλει να του ψιθυρίσει. ‘Όταν ο πολεμιστής είναι κουρασμένος ή απομονωμένος δεν ονειρεύεται γυναίκες και άντρες που βρίσκονται μακριά, ψάχνει αυτόν που βρίσκεται κοντά του και μοιράζεται τον πόνο του ή την ανάγκη του για τρυφερότητα με ευχαρίστηση και χωρίς ενοχές. Ένας πολεμιστής γνωρίζει ότι το πιο μακρινό αστέρι του Σύμπαντος εκδηλώνεται στα πράγματα που βρίσκονται γύρω του. 

– Από εδώ και στο εξής, και για μερικές εκατοντάδες χρόνια, το Σύμπαν θα βοηθάει τους πολεμιστές του Φωτός και θα εμποδίζει όποιον έχει προκαταλήψεις. Η ενέργεια της Γης χρειάζεται ανανέωση. Οι νέες ιδέες απαιτούν χώρο. Το σώμα και η ψυχή έχουν ανάγκη από νέες προκλήσεις. Το μέλλον έχει μετατραπεί σε παρόν κι όλα τα όνειρα, εκτός απ΄όσα εμπεριέχουν προκαταλήψεις θα έχουν τη δυνατότητα να εκδηλωθούν. Το ουσιώδες θα επιμείνει, το άχρηστο θα εξαφανιστεί. Ο πολεμιστής, όμως γνωρίζει πως δεν είναι δικό του καθήκον να κρίνει τα όνειρα του πλησίον του και δε χάνει το χρόνο του επικρίνοντας τις αποφάσεις άλλων. Για να πιστέψει στο δρόμο του, δεν έχει ανάγκη ν΄αποδείξει πως ο δρόμος του άλλου είναι λανθασμένος.

– Ένας πολεμιστής του φωτός μοιράζεται τον κόσμο του με εκείνους που αγαπά. Προσπαθεί να τους προτρέψει να κάνουν αυτό που επιθυμούν αλλά που αποφεύγουν από έλλειψη θάρρους. Εκείνες τις στιγμές εμφανίζεται ο Αντίπαλος με δύο πλάκες στο χέρι. Στη μια γράφει: “Σκέψου περισσότερο τον εαυτό σου. Κράτησε για σένα τις ευλογίες, αλλιώς θα χάσεις τα πάντα”. Στην άλλη διαβάζει: “Ποιος είσαι εσύ για να βοηθήσεις του άλλους; Έχεις καταφέρει να δεις τα ελαττώματα σου;” Ένας πολεμιστής γνωρίζει ότι έχει ελαττώματα. Μα γνωρίζει επίσης ότι δεν μπορεί να απομακρυνθεί από τους συντρόφους του. Τότε εκσφενδονίζει τις δύο πλάκες στη γη, αν και σκέφτεται ότι περιέχουν κάποια βάση αλήθειας. Οι πλάκες γίνονται σκόνη και ο πολεμιστής συνεχίζει να παροτρύνει τον πλησίον του. 

 Ο πολεμιστής του Φωτός διαλογίζεται. Κάθεται σε μια ήσυχη γωνιά της σκηνής του και αφήνεται στο θεϊκό φως. Κάνοντας το, προσπαθεί να μη σκέφτεται τίποτα. Αποστασιοποιείται από την αναζήτηση της απόλαυσης, από τις προκλήσεις και τις αποκαλύψεις και αφήνει να εκδηλωθούν τα δώρα και η δύναμη. Παρ΄όλο που δεν τα αντιλαμβάνεται αμέσως, αυτά τα δώρα και αυτή η δύναμη καταλαμβάνουν την ύπαρξη του και θα επηρεάσουν την καθημερινή ζωή του. Ενώ διαλογίζεται, ο πολεμιστής δεν είναι ο εαυτός του αλλά ένα μόριο της Ψυχής του Κόσμου. Αυτές οι στιγμές του επιτρέπουν να κατανοήσει τις ευθύνες του και να δράσει με βάση αυτές. Ένας πολεμιστής του Φωτός γνωρίζει πως μέσα στη σιωπή της καρδιάς του υπάρχει μια τάξη που τον οδηγεί. 

– Ένας πολεμιστής του Φωτός έχει ανάγκη από αγάπη. Η στοργή και η τρυφερότητα αποτελούν μέρος της φύσης του όσο και το φαγητό, το ποτό και η απόλαυση του Καλού Αγώνα. Όταν ο πολεμιστής δε νιώθει ευτυχής μπροστά στο ηλιοβασίλεμα, κάποιο λάθος υπάρχει. Εκείνη τη στιγμή, διακόπτει τη μάχη και αναζητά συντροφιά, για να δουν μαζί το δειλινό. Αν έχει δυσκολίες να τη βρει, αναρωτιέται: “Μήπως. φοβήθηκα να πάω δίπλα σε κάποιον;” “Μήπως δέχτηκα αγάπη και δεν το κατάλαβα;” Ένας πολεμιστής του φωτός χρησιμοποιεί τη μοναξιά, αλλά δεν αφήνει τη μοναξιά να τον χρησιμοποιήσει. 

Ένας πολεμιστής του φωτός δέχεται απόλυτα τον Προσωπικό Μύθο του. Οι σύντροφοι του σχολιάζουν: “Η πίστη του είναι εκπληκτική!” Ο πολεμιστής νιώθει περήφανος για μερικές στιγμές και αμέσως μετά ντρέπεται γι΄αυτό που ένιωσε, επειδή δεν κατέχει την πίστη που επιδεικνύει. Εκείνη τη στιγμή ο άγγελος του, του ψιθυρίζει. “Είσαι απλώς ένα όργανο του Φωτός. Δεν έχεις λόγο ούτε να καυχιέσαι ούτε να νιώθεις ένοχος. Υπάρχει μόνο λόγος να χαίρεσαι” Και ο πολεμιστής του Φωτός, γνωρίζοντας ότι είναι ένα όργανο, νιώθει πιο ήρεμος και ασφαλής. 

– Ένας πολεμιστής του Φωτός είναι αξιόπιστος. Κάνει κάποια λάθη, μερικές φορές θεωρεί τον εαυτό του πιο σημαντικό απ΄όσο πραγματικά είναι. Αλλά δε λέει ψέματα. Όταν ενώνεται με τους άλλους γύρω από τη φωτιά, συζητά με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες. Ξέρει ότι τα λόγια του θα μείνουν φυλαγμένα στη μνήμη του Σύμπαντος σαν τεκμήριο της σκέψης του. Και ο πολεμιστής συλλογίζεται: “Γιατί να μιλάω τόσο αφού σε πολλές περιπτώσεις δεν είμαι ικανός να κάνω όλα όσα λέω;” Η καρδιά απαντάει: “Αφού υπερασπίζεσαι δημόσια τις ιδέες σου, πρέπει να καταβάλεις προσπάθειες να τις σέβεσαι στη ζωή σου”. Ακριβώς επειδή πιστεύει πως είναι αυτό που λέει, ο πολεμιστής του καταλήγει να γίνει αυτό που λέει πως είναι. 

 Ο πολεμιστής του Φωτός συμπεριφέρεται σαν παιδί. Οι άλλοι εντυπωσιάζονται. Έχουν ξεχάσει πως ένα παιδί έχει ανάγκη να διασκεδάσει, να παίξει, να δείχνει σ΄ένα βαθμό ασέβεια, να κάνει ανάρμοστες και ανώριμες ερωτήσεις, να λέει ανοησίες στις οποίες ούτε και το ίδιο πιστεύει. Και ρωτούν σκανδαλισμένοι: Αυτός ακολουθεί τον πνευματικό δρόμο; Αυτός δεν είναι καθόλου ώριμος!” Σ΄αυτό το σχόλιο, ο πολεμιστής νιώθει περήφανος. Και διατηρεί την επαφή του με το Θεό μέσω της αθωότητας και της ευθυμίας του, χωρίς να παρεκκλίνει από την αποστολή του. 

 Ο πολεμιστής του Φωτός πιστεύει. Επειδή πιστεύει στα θαύματα, τα θαύματα αρχίζουν να συμβαίνουν. Επειδή έχει τη βεβαιότητα πως η σκέψη του μπορεί ν’ αλλάξει τη ζωή, η ζωή του αρχίζει ν΄αλλάζει. Επειδή είναι βέβαιος ότι θα συναντήσει την αγάπη, η αγάπη εμφανίζεται. Από καιρό σε καιρό νιώθει απογοήτευση. Μερικές φορές πονάει. Και τότε ακούει τα σχόλια: ” Πόσο αφελής είναι”! Ο πολεμιστής όμως γνωρίζει πως αξίζει το τίμημα. Για κάθε ήττα, έχει δύο κατακτήσεις προς όφελος του. Όλοι όσοι το πιστεύουν το γνωρίζουν.

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΟΥ “LOVE CHANGES EVERYTHING”

Το “Love Changes Everything” έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, καθώς το συγκρότημα ντούο “Climie’s Fisher” έγραψε αρχικά το τραγούδι για τον Βρετανό τραγουδιστή Rod Stewart. Ωστόσο, ο Stewart απέρριψε το κομμάτι, θεωρώντας το λίγο ανάλατο.

Η πραγματικότητα όπως ήταν κάπως αλλιώς.

Στα τέλη του 1987 ο Rod Stewart γνώρισε το πανέμορφο μοντέλο Rachel Hunter την οποία το 1990 παντρεύτηκε. Η μέχρι τότε σύζηγος του Kelly Emberg έμαθε για αυτή την κρυφή σχέση του με την Rachel και έτσι ο Rod δεν ήθελε να δίνει καμία αφορμή στη γυναίκα του γι αυτό. Οι Climie’s Fisher σε μια φιλική συνάντηση που είχαν μαζί του, τους εκμυστηρεύτηκε ότι η Rachel με την αγάπη της τα άλλαξε όλα στη ζωή του.

Από αυτή τη φράση εμπνεύστηκαν και έγραψαν το συγκεκριμένο κομμάτι το οποίο ο Stewart λάτρεψε αλλά είπε πως “άν το πώ είναι σαν να λέω στη γυναίκα μου ναι έχεις δίκιο η Rachel είναι στη ζωή μου και είμαι ερωτευμένος”.

Οπότε το ντουέτο αποφάσισε να κυκλοφορήσει το τραγούδι ούτως ή άλλως. Όπως υποδηλώνει ο τίτλος, το κομμάτι αυτό μιλάει για το πόσο μας αλλάζει ο έρωτας.

Δεν υπάρχει διαθέσιμο επίσημο μουσικό βίντεο στο διαδίκτυο, ωστόσο ένας χρήστης του YouTube με το όνομα “Bruce Hill” ανέβασε το βίντεο στην πλατφόρμα στις 29 Οκτωβρίου 2013, που είναι γυρισμένο μέσα σε ένα σε ένα τρένο που χορεύει με δύο γυναίκες χορευτές.

Το “Love Changes Everything” είναι ένα single από το ντεμπούτο άλμπουμ του βρετανικού ποπ ντουέτου Climie’s Fisher “Everything”, το οποίο κυκλοφόρησε το 1987. To ντούο “Climie’s Fisher” αποτελείται από τον τραγουδιστή Simon Climie και Rob Fisher.

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 1987

ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΕ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ “HOTEL CALIFORNIA”

Πρόκειται για τον ηδονιστικό τρόπο ζωής που χαρακτηρίζει τη νότια Καλιφόρνια.

Ο Don Henley είπε «Είναι ένα τραγούδι για ένα ταξίδι από την αθωότητα στην εμπειρία.» Πρόκειται για τον νεκρό, βλαστικό, ηδονιστικό τρόπο ζωής που χαρακτηρίζει την Καλιφόρνια. Και όντως όταν ακούτε το τραγούδι υπάρχουν στίχοι που μοιάζουν με την επιτομή αυτού του τύπου τρόπου ζωής, καθρέφτες στην οροφή, ροζ σαμπάνια στον πάγο, ακριβά αυτοκίνητα κλπ. Το Hotel California έχει εμπνεύσει ατελείωτες συζητήσεις για το τι πραγματικά σημαίνουν οι στίχοι, καθώς είναι πολύ αινιγματικοί και κρυπτικοί.

Ωστόσο, υπάρχουν και άλλες ερμηνείες για τους στίχους που είναι πιο διεισδυτικοί και καθησυχαστικοί και ακόμη πιο σκοτεινοί. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα είναι ότι ολόκληρο το τραγούδι είναι μια μεταφορά για ένα ταξίδι σε ναρκωτικά και το «The Hotel California» περιγράφει τα βασικά στοιχεία στο γρασίδι που είναι περιττό να πούμε ότι ήταν εξαιρετικά δημοφιλές στη νότια Καλιφόρνια εκείνη την εποχή. Έτσι, αν ακούσετε στην αρχή του τραγουδιού «σε έναν σκοτεινό αυτοκινητόδρομο ερήμου δροσερός άνεμος στα μαλλιά μου ζεστή μυρωδιά του γρασιδιού (colitas) που ανεβαίνει στον αέρα» Ο κολίτης στην Αμερική είναι ένας κωδικός για το γρασίδι. Στη συνέχεια, μια γυναίκα εμφανίζεται από το πουθενά «Στάθηκε στο διάδρομο, άκουσα το κουδούνι και σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να είναι παράδεισος αυτό ή κόλαση». Αυτό θα μπορούσε να είναι μια ολόκληρη μύηση στα ναρκωτικά.

Η τρίτη και πιο ζοφερή ερμηνεία είναι ότι οι αετοί στο ύψος της επιτυχίας τους έχουν δελεαστεί στην εκκλησία του Σατανά υπό την αιγίδα του μεγάλου σατανικού ιερέα Anton Lavey και ότι δεν τόλμησαν να μιλήσουν δημόσια για τον Σατανά, αλλά έγραψαν αυτό το τραγούδι και κάλυψε τους στίχους μέσα στο τραγούδι.

Όταν ανοίγετε το αρχικό άλμπουμ, θα δείτε το εσωτερικό του λόμπι του ξενοδοχείου και στο πίσω παράθυρο θα δείτε έναν άντρα ντυμένο με μαύρες ρόμπες και ξυρισμένο κεφάλι. Εάν το μεγεθύνετε αυτό το σχήμα είναι ο Anton Lavey. Η εκκλησία του Σατανά ιδρύθηκε το 1969 στην Καλιφόρνια και βασικά τα δόγματα της ήταν ο ηδονισμός, ζούσαν μέχρι το λαιμό, αγνοώντας την παραδοσιακή ηθική και επιδοθούν πλήρως στις αισθήσεις και ιδιαίτερα στις αισθησιακές αισθήσεις.

Στο τέλος του τραγουδιού λέει «Μπορείτε να κάνετε check-out όποτε θέλετε, αλλά δεν μπορείτε ποτέ να φύγετε», όπως είναι γνωστό ότι αν πουλήσετε την ψυχή σας στον Σατανά, του ανήκει για πάντα, ακόμη και αν προσπαθήσετε να εξαργυρώσετε τον εαυτό σας μετά.

Αλλά οι στίχοι που είναι αδιαμφισβήτητοι για κάτι που σχετίζεται με τον σατανισμό είναι «Είπα στον καπετάνιο παρακαλώ να μου φέρει το κρασί μου, και είπε ότι αυτό μας τέλειωσε από το 1969», το πνεύμα του Ιησού έφυγε από αυτήν την εκκλησία από τότε που ιδρύθηκε η εκκλησία του Σατανά.

Ουσιαστικά το τραγούδι αναφέρεται στη δημιουργία της εκκλησίας του σατανά και στα επακόλουθα της.

Ο Don Felder είχε νοικιάσει ένα παραθαλάσσιο σπίτι στην παραλία του Μαλιμπού. Καθόταν στον καναπέ και μόλις άρχισε να παίζει κιθάρα και βγήκε η πρώτη μελωδία. Στη συνέχεια, έτρεξε πίσω στην κρεβατοκάμαρα όπου είχε δημιουργήσει ένα μικρό στούντιο για να τοηχογραφήσει, ώστε να μην το ξεχάσει. Η 2χρονη κόρη του κοιμόταν στο ίδιο δωμάτιο.

Αργότερα ο Ντον έστειλε το τραγούδι στους Don Henley και Glenn Frey που πρόσθεσαν τους στίχους.

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΝΑ ΤΟΥ PAULO COELHO

Ο Πάουλο Κοέλιο είναι Βραζιλιάνος συγγραφέας με σπουδές στην νομική και πολυταξιδεμένος. Άρχισε τα γραπτά του μέσα από στίχους τραγουδιών.

Παρότι Χριστιανός Καθολικός, τα κείμενά του συνδυάζουν με ένα ιδιαίτερο τρόπο τη θρησκευτικότητα και τον μυστικισμό, διαλογισμό και πνευματικές ασκήσεις και εμπειρίες από το μυστικιστικό παρελθόν του, που συχνά ίσως να αντιτίθεται στη γραμμή του επίσημου Καθολικισμού. Τα θέματά του από την άλλη δεν θα εξέφραζαν συγκεκριμένη θρησκευτική ιδεολογία, αν δεν υπήρχαν τα Καθολικά στοιχεία, αλλά αυτή η διάσταση δεν λαμβάνεται έντονα υπόψη από το κοινό του, καθότι υφίσταται απλά ως υπόβαθρο για την κυρίως ιστορία.

Πολλά από τα έργα του έχουν μία ιδιαίτερη και μυστικιστική ατμόσφαιρα ενώ πολύ σύνηθες θέμα τους είναι η αφοσίωση σε ένα στόχο και η επίτευξη των ονείρων. Έχει πουλήσει πάνω από 20 εκατομμύρια βιβλία σε ολόκληρο τον κόσμο και τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε 38 γλώσσες. Του έχουν απονεμηθεί πολλά λογοτεχνικά βραβεία από διάφορες χώρες. Το έργο του Ο Αλχημιστής (μυθιστόρημα) βρίσκεται στη λίστα βιβλίων με περισσότερα από 100 εκατομ. αντίτυπα.

Πιο κάτω θα δούμε μερικά από τα πιο δημοφιλή λόγια ή αποσπάσματα του Paulo Coelho, που τον έκαναν έναν από τους πιο διάσημους και πετυχημένους συγγραφείς της εποχής μας.

– Όταν θελήσεις κάτι πάρα πολύ, το σύμπαν όλο θα συνωμοτήσει για να γίνει η επιθυμία σου πραγματικότητα.

– Η ζωή είναι πάντα σε αναμονή της κατάλληλης στιγμής για τη δράση.

– Τα πάντα στον κόσμο δεν είναι τίποτα άλλο παρά διαφορετικές εκδηλώσεις του ίδιου πράγματος.

– Μερικές φορές χρειάζεται να γυρίσετε όλο τον κόσμο για να καταλάβετε ότι ο θησαυρός είναι θαμμένος στο δικό σας σπίτι.

– Ορισμένες φορές η ζωή χωρίζει δύο άτομα μόνο και μόνο για να δείξει πόσο σημαντικοί είναι ο ένας για τον άλλον.

– Το να περιμένεις είναι το πιο δύσκολο.

– Αν είσαι σε θέση να δεις την ομορφιά , αυτό συμβαίνει μόνο και μόνο επειδή φέρεις την ομορφιά μέσα σου. Ο κόσμος είναι ένας καθρέφτης στον οποίο ο καθένας βλέπει το είδωλό του.

– Οι άνθρωποι λένε πίσω από την πλάτη σου ό,τι να ΄ναι και μπροστά στα μάτια σου ό,τι βολεύει.

– Ό,τι συνέβη μια φορά μπορεί και να μη συμβεί ποτέ ξανά . Αλλά αυτό που έχει γίνει δύο φορές, σίγουρα θα γίνει και τρίτη.

– Αν η αγάπη μεταμορφώνει ένα άτομο με γοργό ρυθμό, η απελπισία το κάνει ακόμα πιο γρήγορα .

– Εκεί που μας περιμένουν, πάντα ερχόμαστε πάνω στην ώρα.

– Αν κάνω ακριβώς εκείνα τα πράγματα, τα οποία οι άνθρωποι περιμένουν από μένα, θα εγκλωβιστώ σε κατάσταση σκλαβιάς .Τις πιο σημαντικές λέξεις στη ζωή μας τις προφέρουμε με τη σιωπή.

– Το να χαθείς αποτελεί τον καλύτερο τρόπο για να βρεις κάτι ενδιαφέρον.

– Το πιο σκοτεινό χρονικό όριο είναι ακριβώς πριν την αυγή.

– Αν είναι ο άνθρωπός σου, τότε είναι δικός σου, αν όμως τον τραβάει και κάπου αλλού, τότε τίποτα δεν θα τον κρατήσει και δεν αξίζει ούτε τα νεύρα ούτε την προσοχή.

– Φτάνοντας στο τέλος, οι άνθρωποι γελούν με τους φόβους που τους βασάνιζαν στην αρχή.

– Η ζωή είναι μερικές φορές απίστευτα φειδωλή – για ημέρες ολόκληρες, εβδομάδες, μήνες, χρόνια, ο άνθρωπος μπορεί να μη λαμβάνει ούτε ένα νέο ερέθισμα. Και μετά όταν μισοανοίξει την πόρτα, πέφτει επάνω του ολόκληρη χιονοστιβάδα.

– Οι άγγελοί μας είναι πάντα μαζί μας και συχνά χρησιμοποιούν τα χείλη κάποιου άλλου για να μας πουν κάτι.

– Το να αισθάνεται κανείς δυστυχισμένος συνεχώς είναι μια ανεπίτρεπτη πολυτέλεια.

– Υπάρχουν άνθρωποι που γεννήθηκαν για να περάσουν τη ζωή τους μόνοι, αυτό δεν είναι ούτε κακό ούτε καλό, είναι απλώς ζωή.

– Μερικές φορές πρέπει να τρέξεις για να δεις ποιος θα σε ακολουθήσει. Άλλες φορές πρέπει να ρίξεις λίγο τους τόνους, για να δεις ποιος θα σε ακούσει πραγματικά. Κάποιες φορές πάλι ίσως χρειαστεί να κάνεις ένα βήμα πίσω για να δεις ποιος είναι ακόμα στο πλευρό σου. Ορισμένες φορές οφείλεις να παίρνεις λάθος αποφάσεις, για να δεις ποιος είναι μαζί σου, όταν τα πάντα καταρρέουν.

– Ποτέ δεν κάνει να εγκαταλείπουμε το όνειρο μας! Τα όνειρα τρέφουν την ψυχή μας όπως ακριβώς η τροφή τρέφει το σώμα μας. Όσες φορές κι αν χρειαστεί να γευτούμε πίκρες στη ζωή μας και να βλέπουμε τις ελπίδες μας να ναυαγούν, εμείς πρέπει να συνεχίσουμε παρ’ όλα αυτά να ονειρευόμαστε.

– Αυτό που ψάχνεις εσύ, σε ψάχνει επίσης.

– Μόλις βρήκα όλες τις απαντήσεις αμέσως άλλαξαν όλες οι ερωτήσεις.

– Ο άνθρωπος κάνει πάντα το αντίθετο. Βιάζεται να μεγαλώσει και στη συνέχεια ανατρέχει στο παρελθόν της παιδικής του ηλικίας. Θυσιάζει την υγεία του χάριν των χρημάτων και στη συνέχεια σπαταλάει τα χρήματα για να βελτιώσει την υγεία του. Προβληματίζεται σχετικά με το μέλλον με τέτοια ανυπομονησία ώστε να αγνοεί το παρόν κι εξαιτίας αυτού δεν έχει ούτε παρόν ούτε μέλλον. Ζει με τέτοιο τρόπο λες και δε θα πεθάνει ποτέ και πεθαίνει σαν να μην έχει ζήσει ποτέ.

– Μερικές φορές πρέπει να πεθάνεις προκειμένου να αρχίσεις να ζεις.

– Οι άνθρωποι θέλουν να αλλάξουν τα πάντα και την ίδια στιγμή θέλουν τα πράγματα να παραμείνουν ως έχουν.

– Πάντα να λες αυτό που νιώθεις και να κάνεις ό, τι σκέφτεσαι! Η σιωπή καταστρέφει ζωές.

– Στο τέλος όλα πάνε καλά. Αν δεν πάνε καλά, σημαίνει ότι δεν είναι το τέλος!

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ

Τα άτομα που ασκούν συναισθηματική χειραγώγηση παρόλο που πολλές φορές δεν γνωρίζουν το βαθύτερο αίτιο της συμπεριφοράς τους, βρίσκονται σε ένα επίπεδο που μπορούν και διακρίνουν ποια φράση, ποια λέξη, νύξη, συμπεριφορά θα επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Τι ακριβώς εννοούμε όταν αναφερόμαστε στη χειριστικότητα;

Η ανάγκη για συναισθηματική χειραγώγηση προέρχεται από τις βαθύτερες ανασφάλειες και τις φοβίες του ατόμου που τις ασκεί; Από την εγωκεντρική του συμπεριφορά για την ικανοποίηση των δικών του αναγκών και μόνο προκειμένου να διεκδικήσει την προσοχή που πιστεύει ότι του αξίζει; Από την ανάγκη ανωτερότητας; Εξουσίας; Από όλα τα παραπάνω.

Η χειριστικότητα έχει να κάνει με τη δομή της προσωπικότητάς του ατόμου και εκδηλώνεται μέσα σε ένα πλαίσιο και με ένα θύμα το οποίο συμπλέει και υποσυνείδητα ενθαρρύνει αυτή τη χειριστικότητα.

Άτομα που λειτουργούν χειριστικά έχουν μια έντονη ανάγκη να έχουν τον έλεγχο. Αυτό μπορεί να προέρχεται από συναισθήματα ανασφάλειας από την πλευρά τους, ακόμη κι αν συχνά φαίνεται ότι έχουν ισχυρή αυτοπεποίθηση. Έχουν μια έντονη ανάγκη να νιώθουν ανώτεροι και ισχυροί στις σχέσεις τους και βρίσκουν άτομα που θα επιβεβαιώσουν αυτά τα συναισθήματα ενδίδοντας στις απόπειρές τους για χειρισμό.

Εάν ο άλλος επιχειρήσει να εξασκήσει δύναμη επάνω τους θα αντεπιτεθούν έτσι ώστε να ανακτήσουν τον έλεγχο που θεωρούν ότι χάνουν. Όταν δεν αισθάνονται ότι έχουν τον έλεγχο του εαυτού τους και των άλλων αισθάνονται απειλημένοι. Έχουν επίσης δυσκολία να δείξουν ευάλωτα συναισθήματα γιατί κάτι τέτοιο μπορεί να σημαίνει ότι δεν έχουν τον έλεγχο και χάνουν τη νίκη.

Δεν είναι τυχαίο που το χειριστικό άτομο εκδηλώνεται προοδευτικά στις περισσότερες περιπτώσεις. Όπως και δεν είναι τυχαίο που επιλέγει ένα άτομο εύκολο και με αρκετές αδυναμίες. Αυτή η συμπεριφορά αν εκδηλωνόταν στην αρχή της σχέσης μπορεί πιο εύκολα να οδηγούσε και στον τερματισμό της. Ένα χειριστικό άτομο μαθαίνει με τον καιρό, παρατηρώντας τα ευάλωτα σημεία του άλλου, πως μπορεί να τα εκμεταλλευτεί προς όφελός του.

Υπόσχεται να «παρέχει» κάτι εάν ο άλλος ενδώσει σε αυτό που ο πρώτος θέλει, π.χ σου υπόσχομαι ότι θα σ’ αγαπάω και θα εκδηλώνομαι περισσότερο εφόσον και εσύ ασχολείσαι μόνο μαζί μου» ή «Να ξέρεις ότι εγώ θα είμαι κάθε βράδυ έξω αν γυρίζω και βρίσκω το σπίτι ατακτοποίητο». Οι πιο κρυφοί μέθοδοι είναι η επίκληση στο συναίσθημα, η απειλή αποχώρησης, απομάκρυνσης και συναισθηματικής αποστασιοποίησης.

Η χειριστικότητα είναι μια συμπεριφορά που λίγο πολύ όλοι έχουμε υποστεί στις σχέσεις μας με τους άλλους.

Είτε αυτοί οι άλλοι είναι πολύ κοντινά μας πρόσωπα όπως γονείς, αδέρφια, σύντροφοι, είτε συνάδελφοι, γείτονες κτλ. Ακόμα και εμείς μπορεί να έχουμε υπάρξει χειριστικοί με τους άλλους. Είτε εν γνώση μας είτε όχι. Είναι πολύ σημαντικό να διευκρινίσω ότι η χειριστική συμπεριφορά δεν είναι συνειδητά σχεδιασμένη αλλά εκδηλώνεται μέσα σε ένα πλαίσιο και με ένα θύμα το οποίο συμπλέει και υποσυνείδητα ενθαρρύνει αυτή τη χειριστικότητα.

Το άτομο που δέχεται αυτήν την συμπεριφορά συνήθως νιώθει αποκαρδιωμένο με χαμηλή αυτοεκτίμηση. Νιώθει ότι αποδομείται η προσωπικότητα του, δεν μπορεί να ξεχωρίζει τις δικές του επιθυμίες από τις επιθυμίες του θύτη. Περισσότερες ανασφάλειες του έρχονται στην επιφάνεια και ανάλογα με την ένταση της σχέσης που έχουν μεταξύ τους αρχίζει και δημιουργείται μια σχέση εξάρτησης και ένα συγκεχυμένο σύστημα αξιών.

Τι θα μπορούσατε να κάνετε προκειμένου να προστατέψετετον εαυτό σας και να αλλάξετε την φύση της σχέσης;

– Ξεκινήστε να αλλάζετε τον εαυτό σας και όχι το χειριστικό άτομο. Γιατί αν εστιάσετε στο να αλλάξετε αυτό το άτομο, η αντίδραση του θα είναι, ακόμα μεγαλύτερη χειριστικότητα προς το μέρος σας. Προσπαθήστε να μην συνεργάζεστε με τις χειριστικές του τακτικές και διεκδικήστε τις αρχικές απόψεις σας.

– Με την οριοθέτηση, θα έχετε περιφράξει τον χώρο σας, κρατώντας μια δυναμική και ξεκάθαρη θέση την οποία τον χειριστικό άτομο μόλις καταλάβει ότι δεν μπορεί να τον διαπεράσει, θα αρχίσει να αποδυναμώνετε.

Είναι πολύ σημαντικό να μιλάτε στο πρώτο πρόσωπο. Κατηγορώντας κάποιον για τις συμπεριφορές και τις τακτικές του το μόνο που θα επιτύχετε θα είναι μια αμυντική στάση που θα σας επιστραφεί με περισσότερη επίθεση και επιβλητικότητα.

Μάθετε να λέτε όχι και να μην συμμορφώνεστε με την κριτική ή τις απαιτήσεις του. Δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται γιατί οι χειριστικοί άνθρωποι μπορούν να επιχειρηματολογούν, να εκλογικεύουν και να εμμένουν σε αυτό που πιστεύουν και θέλουν να πετύχουν. Οπότε χρειάζεται υπομονή και ψυχική δύναμη και εσείς με τη σειρά σας να επιμένετε. Είναι σημαντικό να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να χειριστούν την κρίση σας ή την στοχαστική σας ικανότητα.

– Είναι πολύ σημαντικό να είστε σε θέση να γνωρίζετε αν αξίζει να προσπαθείτε και αν τελικά θα καταφέρεται να ισορροπήσετε την ποιότητα της σχέσης.

Είναι πιθανό να χρειάζεται να αντιμετωπίσετε το φόβο, το άγχος ή την ενοχή που στο παρελθόν σας έχει οδηγήσει να συμμορφωθείτε με τις απαιτήσεις του χειριστικού ατόμου. Αυτό προϋποθέτει μια καλή ματιά μέσα σας που μπορεί να χρειάζεται τη βοήθεια ενός επαγγελματία θεραπευτή.

Εξερευνώντας τα δικά σας συναισθήματα, γιατί αντιδράτε όπως αντιδράτε, και εναλλακτικούς τρόπους διαχείρισης μπορεί να είναι μια πρόκληση αλλά τα οφέλη είναι σημαντικά αφού μπορεί να σώσουν τη σχέση σας ή τουλάχιστον να σας προετοιμάσουν για πιο υγιείς σχέσεις στο μέλλον.

Η ΡΟΜΠΟΤΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΒΑΖΕΙ ΤΕΛΟΣ ΣΕ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ ΚΑΙ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΧΟΝΔΡΩΝ.

Η ρομποτική ορθοπαιδική χειρουργική είναι πλέον καθημερινότητα σε πολλά νοσοκομεία ανά τον κόσμο για ασθενείς που πάσχουν από αρθρίτιδα στο γόνατο.

Πρόκειται για το μοναδικό ρομποτικό σύστημα όπου ο γιατρός μπορεί να κρατάει στο χέρι του και να ελέγχει απόλυτα με τις δικές του κινήσεις. Είναι σχεδιασμένο για να βοηθά τον χειρουργό να τοποθετήσει με απόλυτη ακρίβεια μια αρθροπλαστική γόνατος και να “ρυθμίσει” όλους τους συνδέσμους της άρθρωσης να δουλεύουν αρμονικά με το καινούριο γόνατο του ασθενούς.

Το σύστημα μέσω της κάμερας και των αισθητήρων του καθοδηγεί τον ιατρό να προσαρμόσει την τεχνητή πρόθεση στην μοναδική ανατομία του κάθε ασθενούς. Αυτή η πρόσθετη ακρίβεια βοηθά στην καλύτερη λειτουργία της άρθρωσης, στη καλύτερη αίσθηση του νέου γόνατος για τον ασθενή και την μακρύτερη επιβίωση των προθέσεων.

Κατά την επέμβαση ο χειρουργός συλλέγει με ειδικό εργαλείο όλες τις επιφάνειες του γόνατος και το σύστημα δημιουργεί ένα εικονικό (virtual) τρισδιάστατο μοντέλο της άρθρωσης. Σε αυτό το μοντέλο ο ιατρός σχεδιάζει το νέο γόνατο και καθορίζει τα μεγέθη των προθέσεων που ταιριάζουν στο κάθε ασθενή.

Ακολούθως ο υπολογιστής δημιουργεί τα όρια μέσα στα οποία ο χειρουργός, χρησιμοποιώντας φορητό ρομποτικό εργαλείο, αφαιρεί το φθαρμένο χόνδρο και οστό για να τοποθετήσει τελικά το νέο γόνατο υπό το συνεχή έλεγχο του συστήματος. Στο τέλος της επέμβασης γίνεται ο έλεγχος του πλήρους εύρους κίνησης της άρθρωσης και το σύστημα συλλέγοντας στοιχεία μας δείχνει το τελικό αποτέλεσμα και την ισορροπία των συνδέσμων.

Η νέα αυτή μέθοδος φέρνει επανάσταση στην χειρουργική του γόνατος αφού οι τελευταίες μελέτες δείχνουν μεγάλα οφέλη για τους ασθενείς όπως λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο, μικρότερη διατάραξη των ιστών της άρθρωσης και γρηγορότερη ανάρρωση.

Είναι πλέον σύνηθες οι ασθενείς να παίρνουν εξιτήριο από το νοσοκομείο μέσα στις πρώτες 2 μέρες μετά την αρθροπλαστική γόνατος ή ακόμη και την πρώτη μέρα σε επιλεγμένες περιπτώσεις εφαρμόζοντας ειδικά Fast Track πρωτόκολλα.

Είναι πλέον διαθέσιμη και στους Κύπριους αφού το πρώτο ρομποτικό σύστημα αρθροπλαστικής γόνατος βρίσκεται ήδη σε λειτουργία στη Κύπρο.

Ο Δρ Κωνσταντίνος Παναγή είναι Ορθοπαιδικός Χειρουργός εξειδικευμένος στη Ρομποτική χειρουργική γόνατος

www.orthopanayi.com

ΣΕ ΠΟΣΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΤΑΞΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ Ο ΚΑΡΛ ΓΙΟΥΓΚ

Όλοι μοιραζόμαστε ένα μαζικό ασυνείδητο νου, διαμορφωμένο από τις μνήμες και τα πρότυπα συμπεριφοράς σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας. Από εδώ πηγάζουν πράγματα όπως οι αρχέγονοι φόβοι και ο μυστικισμός.

Εκτός από τη νευρολογία και την ψυχανάλυση, οι θεωρίες του Γιουνγκ επηρεάστηκαν από τη μυθολογία, τη θρησκεία ακόμη και την παραψυχολογία. Ένα από τα μεγάλα του πάθη ήταν η αρχαιολογία, και πιθανότατα από εκεί προέρχεται και η θεωρία του για τα αρχέτυπα. Μια θεωρία για τα παγκόσμια σύμβολα που υπάρχουν στο ασυνείδητο ανθρώπινο νου.

Για τον Καρλ Γιουνγκ, υπάρχουν τέσσερις βασικές ψυχολογικές λειτουργίες: η σκέψη, το συναίσθημα, η αίσθηση και η αντίληψη. Για κάθε άνθρωπο, μία ή περισσότερες από αυτές τις λειτουργίες έχουν ιδιαίτερη σημασία. Για παράδειγμα, όταν κάποιος είναι παρορμητικός, σύμφωνα με τον Γιουνγκ, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι λειτουργίες αίσθησης και αντίληψης υπερισχύουν των λειτουργιών συναισθήματος και σκέψης.

Με βάση αυτές τις τέσσερις βασικές λειτουργίες, ο Γιουνγκ υποστήριξε ότι υπάρχουν δύο βασικοί τύποι χαρακτήρων: ο εσωστρεφής και ο εξωστρεφής, καθένας με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

Οι εξωστρεφείς χαρακτήρες παρουσιάζουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

– Τα ενδιαφέροντά τους επικεντρώνονται στην εξωτερική πραγματικότητα, αντί στον εσωτερικό τους κόσμο.

– Παίρνουν αποφάσεις, σκεπτόμενοι την επίδρασή τους στην εξωτερική πραγματικότητα παρά στην εσωτερική τους ύπαρξη.

– Οι ενέργειές τους βασίζονται στο τι μπορεί να σκεφτούν οι άλλοι γι’ αυτούς.

– Η ηθική και οι αρχές τους καθορίζονται με βάση τις αξίες που επικρατούν στον κόσμο.

– Είναι άνθρωποι που μπορούν να ταιριάξουν σε οποιοδήποτε περιβάλλον, ωστόσο παρουσιάζουν δυσκολία στο να προσαρμοστούν αληθινά.

– Είναι ευαίσθητοι, επηρεάζονται εύκολα και τείνουν να μιμούνται άλλους.

– Έχουν ανάγκη την αναγνώριση από τους άλλους.

Από την άλλη πλευρά, οι εσωστρεφείς χαρακτήρες έχουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

– Ενδιαφέρονται για τον εαυτό τους, τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους.

– Προσανατολίζουν τη συμπεριφορά τους σύμφωνα με αυτό που αισθάνονται και σκέφτονται, παρόλο που αυτό μπορεί να έρχεται σε σύγκρουση με την εξωτερική πραγματικότητα.

– Δεν ανησυχούν ιδιαίτερα για την επίδραση των ενεργειών τους στο περιβάλλον τους.

– Προσπαθούν πολύ να ταιριάξουν και να προσαρμοστούν στο περιβάλλον που βρίσκονται. Ωστόσο, εάν καταφέρουν να προσαρμοστούν, θα το κάνουν με έναν δημιουργικό και ολοκληρωμένο τρόπο.

Τύποι Προσωπικότητας

Με βάση τις τέσσερις βασικές ψυχολογικές λειτουργίες και τους δύο τύπους βασικών χαρακτήρων, ο Γιουνγκ επιβεβαιώνει ότι μπορούμε να περιγράψουμε οκτώ διαφορετικούς τύπους προσωπικότητας, οι οποίοι είναι οι ακόλουθοι:

Ο «αντανακλαστικός» εξωστρεφής

Η προσωπικότητα αυτή αντιστοιχεί στα εγκεφαλικά άτομα, των οποίων οι ενέργειες βασίζονται σχεδόν αποκλειστικά στη λογική. Αποδέχονται μόνο ως αληθινά τα πράγματα που μπορούν να επιβεβαιώσουν με επαρκείς αποδείξεις. Δεν είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα άτομα και μπορεί ακόμη και να συμπεριφέρονται τυρρανικά χειραγωγώντας τους άλλους.

Ο «αντανακλαστικός» εσωστρεφής

Ο «αντανακλαστικός» εσωστρεφής είναι ένα άτομο με σημαντική πνευματική δραστηριότητα, το οποίο όμως έχει δυσκολίες στην αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους. Τείνουν να είναι επίμονοι και πεισματάρηδες όταν πρόκειται για την επίτευξη των στόχων τους. Μερικές φορές θεωρούνται απροσάρμοστοι και ακίνδυνοι, αλλά ενδιαφέροντα ως άτομα.

Ο συναισθηματικός εξωστρεφής

Οι άνθρωποι που εμπίπτουν σε αυτήν την κατηγορία έχουν μεγάλη ικανότητα να κατανοούν τους άλλους και να δημιουργούν κοινωνικούς δεσμούς. Ωστόσο, δυσκολεύονται να διαχωριστούν από το πλήθος και υποφέρουν όταν αγνοούνται από τους γύρω τους. Είναι πολύ επιδέξιοι στην επικοινωνία.

Ο συναισθηματικός εσωστρεφής

Αυτός ο τύπος προσωπικότητας αντιστοιχεί σε μοναχικούς ανθρώπους που έχουν μεγάλη δυσκολία να δημιουργήσουν κοινωνικές σχέσεις με τους άλλους. Μπορεί να φαίνονται αντικοινωνικοί και μελαγχολικοί. Κάνουν ό,τι μπορούν για να περνούν απαρατήρητοι και τους αρέσει να παραμένουν σιωπηλοί. Ωστόσο, είναι πολύ ευαίσθητοι απέναντι στις ανάγκες των άλλων.

Ο «αντιληπτικός» εξωστρεφής

Τα συγκεκριμένα άτομα έχουν μια ιδιαίτερη αδυναμία στα αντικείμενα, στα οποία μπορούν να αποδώσουν ακόμη και μαγικές ιδιότητες, αν και κάποιες φορές το κάνουν ασυνείδητα. Δεν είναι παθιασμένα με τις ιδέες, αλλά με τον τρόπο με τον οποίο οι ιδέες αυτές παίρνουν τη μορφή συγκεκριμένων πραγμάτων. Πάνω από όλα αναζητούν την ευχαρίστηση.

Ο «αντιληπτικός» εσωστρεφής

Πρόκειται για έναν τύπο προσωπικότητας που συνήθως συναντάται στους καλλιτέχνες και τους μουσικούς. Οι συγκεκριμένοι εσωστρεφείς άνθρωποι δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στις αισθητηριακές εμπειρίες, όπως και στο χρώμα, τη μορφή και την υφή.

Ο διαισθητικός εξωστρεφής

Είναι ο τυπικός εξερευνητής. Οι διαισθητικοί εξωστρεφείς είναι πολύ δραστήριοι και ανήσυχοι. Χρειάζονται να έχουν διαρκώς πολλά ερεθίσματα. Είναι επιθετικοί όταν πρόκειται για την επίτευξη των στόχων τους, και μόλις τους επιτύχουν, κατευθύνονται στο επόμενο στόχο έχοντας γρήγορα ξεχάσει τον προηγούμενο. Δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για την ευημερία των γύρω τους.

Ο διαισθητικός εσωστρεφής

Αυτοί οι άνθρωποι είναι εξαιρετικά ευαίσθητοι ακόμη και στα πιο ανεπαίσθητα ερεθίσματα. Οι διαισθητικοί εσωστρεφείς μπορούν σχεδόν να μαντέψουν τι σκέφτονται, αισθάνονται ή είναι πρόθυμοι να κάνουν οι γύρω τους. Είναι ευφάνταστοι, ονειροπόλοι και ιδεαλιστές. Δυσκολεύονται να παραμείνουν «προσγειωμένοι» στην πραγματικότητα.

ΔΙΑΡΡΟΗ ΑΠΟΡΡΗΤΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΠΛΑΝΑ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η Τουρκία φέρεται να είχε σχέδιο να εισβάλει στην Ελλάδα χρησιμοποιώντας ως κωδικό όνομα το όνομα τούρκου στρατιωτικού διοικητή του 11ου αιώνα που κυβέρνησε ένα ανεξάρτητο κράτος κατά τη βυζαντινή εποχή.

Η έκθεση παρουσιάζει μια παρουσίαση Power Point που εκπονήθηκε από το Γενικό Επιτελείο της Τουρκίας για μια εσωτερική ανασκόπηση του σχεδιασμού. Το σχέδιο είναι μια μυστική στρατιωτική επιχείρηση που ονομάζεται “TSK Cakabey Harekat Planlama Direktifi” (Οδηγία προγραμματισμού επιχειρήσεων Caka Bey για τις ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας), με ημερομηνία 13 Ιουνίου 2014.

Τα έγγραφα ανακαλύφθηκαν σε φάκελο δικαστηρίου στην Άγκυρα, όπου ο εισαγγελέας Serdar Coskun, υποστηρικτής του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, φαίνεται να ξέχασε να αφαιρέσει τα διαβαθμισμένα έγγραφα πριν τα υποβάλει στο 17ο Ανώτατο Ποινικό Δικαστήριο της Άγκυρας.

Τα έγγραφα συλλέχθηκαν από την έδρα του Γενικού Επιτελείου κατά τη διάρκεια έρευνας σχετικά με την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου 2016. Ανάμεσά τους ήταν το σχέδιο εισβολής για την Ελλάδα, το οποίο είχε μοιραστεί μεταξύ των διοικητών του Γενικού Επιτελείου από τη στιγμή που χρησιμοποιούν ένα ασφαλές εσωτερικό σύστημα επικοινωνιών μέσω email.

Ο εισαγγελέας διέταξε τον στρατό να προωθήσει αντίγραφα όλων των μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, συμπεριλαμβανομένων των κρυπτογραφημένων, την 1η Αυγούστου 2016, δύο εβδομάδες μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα. Δεν βρέθηκε καμία επικοινωνία στα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που να δείχνουν ότι είχε προγραμματιστεί πραξικόπημα.

Το έγγραφο σχετικά με το σχέδιο εισβολής στην Ελλάδα φέρει το όνομα ενός δημοφιλούς ήρωα πολέμου στην Τουρκία, Caka Bey, ο άνθρωπος που ηγήθηκε της πρώτης τουρκικής στρατιωτικής αποστολής στο Αιγαίο.

Οι δυνάμεις του Μπέη πήραν τον έλεγχο στα νησιά, όπως η Λέσβος, η Σάμος, η Χίος και η Ρόδος, καθώς και κάποια εδάφη κατά μήκος των ακτών του Αιγαίου, από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία μεταξύ του 1088 και του 1091.

Κάποιοι αποκαλούν τον Μπέη «Ιδρυτικό Πατέρα του Τουρκικού Ναυτικού».

Η κυβέρνηση του Ερντογάν προωθεί την κληρονομιά του Caka Bey εδώ και χρόνια. Ο Πρόεδρος της Βουλής Binali Yıldırım, ένας άλλος πιστός του Ερντογάν που έχει υπηρετήσει ως πρωθυπουργός, ξεκίνησε μια εκστρατεία το 2010 για να τιμήσει τα μνημεία του Bey.

Το έγγραφο που ανακαλύφθηκε πρόσφατα δεν έχει άλλες λεπτομέρειες εκτός από το όνομα και την ενημερωμένη ημερομηνία του σχεδίου. Οι λεπτομέρειες της εισβολής πρέπει να φέρουν την ένδειξη “Top Secret” – και ως εκ τούτου, δεν θα μπορούσαν να κοινοποιηθούν μέσω του συστήματος intranet που λειτουργεί στους διακομιστές ανταλλαγής email του τουρκικού στρατού.

Τέτοια έγγραφα μπορούν να διαβιβαστούν μόνο μέσω ειδικού συστήματος επικοινωνιών, σύμφωνα με την έκθεση.

Το έγγραφo φαίνεται να έχει προετοιμαστεί για παρουσίαση στα κεντρικά γραφεία ως σχέδιο έκτακτης ανάγκης όσον αφορά τις στρατιωτικές εξελίξεις στη Συρία.

Ο τουρκικός στρατός αξιολογούσε τις ικανότητές του και τις δεσμεύσεις των στρατευμάτων σύμφωνα με διάφορες οδηγίες σχεδιασμού που ισχύουν. Ήθελαν να διατηρήσουν τις επιθετικές και αποτρεπτικές δυνατότητές τους στο δυτικό μέτωπο, ενώ μετέφεραν μερικά στρατεύματα και εξοπλισμό στα σύνορα της Συρίας.

Η επανεξέταση των εγγράφων δείχνει επίσης ότι το Γενικό Επιτελείο πανικοβλήθηκε οκτώ μήνες αργότερα για πιθανή επίπτωση από την αποκάλυψη των ευαίσθητων εγγράφων και άρχισε να εκπέμπει συναγερμό. Ο υπολοχαγός Ugur Tarcın, προϊστάμενος του Συστήματος Επικοινωνίας, Ηλεκτρονικών και Πληροφοριακών Συστημάτων Γενικού Επιτελείου (MEBS), φέρεται να προειδοποίησε τη νομική υπηρεσία του Γενικού Επιτελείου της Τουρκίας ότι τα έγγραφα περιείχαν μυστικά έγγραφα σχετικά με την εθνική ασφάλεια της χώρας, συμπεριλαμβανομένων διαβαθμισμένων αναφορών πληροφοριών και επιχειρήσεων στη Συρία και την ανατολική Μεσόγειο. Είπε ότι τα έγγραφα πρέπει να διατηρούνται μυστικά και να μην κοινοποιούνται σε μη εξουσιοδοτημένα άτομα.

Ο αναπληρωτής νομικός σύμβουλος του Γενικού Επιτελείου, συνταγματάρχης Aydın Sevis, έγραψε στο 17ο Ανώτατο Ποινικό Δικαστήριο της Άγκυρας στις 24 Αυγούστου 2017, επαναλαμβάνοντας τις ίδιες ανησυχίες σχετικά με τα μυστικά έγγραφα και παρότρυνε τη σύσταση επιτροπής για ελέγξτε τα έγγραφα.

Ωστόσο, οι Τούρκοι εισαγγελείς φάνηκε να μην έχουν δώσει προσοχή σε αυτό και συμπεριέλαβαν όλα τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, μαζί με τα συνημμένα μυστικά έγγραφα, στο φάκελο της υπόθεσης, αποκαλύπτοντας τις πολύ διαβαθμισμένες πληροφορίες συμπεριλαμβανομένου του ονόματος του σχεδίου εισβολής για την Ελλάδα.

Η επιθετική στάση της κυβέρνησης του Ερντογάν προς την Ελλάδα και την Κύπρο είναι εμφανής από το 2013. Φαίνεται ότι είναι μια οθόνη καπνού για μεγάλες έρευνες διαφθοράς που ενοχοποιούν τον Τούρκο πρόεδρο, καθώς και τα μέλη της οικογένειάς του, τους επιχειρηματικούς και πολιτικούς συνεργάτες του.

Επιπλέον, για να φανεί ότι αγωνίζεται για τα συμφέροντα της χώρας του, ο Τούρκος Πρόεδρος ζωγραφίζει την Ελλάδα και την Κύπρο ως κακοποιούς που προσπαθούν να μονοπωλήσουν τους φυσικούς πόρους του Αιγαίου.

Η τελευταία πρόκληση του Ερντογάν είναι το σχέδιό του να μετατρέψει την Αγία Σοφία, σήμερα μουσείο και μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, σε τζαμί, προκαλώντας έντονες αρνητικές αντιδράσεις.

πηγή: Nordic Group

ΤΙ ΕΚΡΥΨΕ Ο BARRY MANILOW ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ “COPACABANA”?

Για πολλούς το ξενέρωτο Top 10 του Billboard “Copacabana” του Barry Manilow είχε μια αρκετά ισχυρή ιστορία που τελικά η μισή έγινε τραγούδι.

Άν ρωτούσατε 10 άτομα στο δρόμο αν γνωρίζουν το συγκεκριμένο τραγούσδι πιθανότατα θα μπορούσαν να τραγουδήσουν την πρώτη γραμμή “Her name was Lola she was a show girl…”.

Κάπου ενδιάμεσα, η Λόλα και ο μπάρμαν φίλος της Τόνι εργάζονταν στο νυχτερινό κέντρο διασκέδασης της Κοπακαμπάνα μέχρι που ένας πλούσιος με τα λεφτά του κλέβει την Λόλα από τον Τόνι.

Ουσιαστικά δεν είναι και ποιητικός ο στίχος άλλά σίγουρα η μουσική του είναι που το έκανε γνωστό την εποχή της ντίσκο.

Αυτά λέγονται και μέσα στο τραγούδι. Εκείνα όμως που δεν λέχθηκαν είναι το πως ο Τόνι την κέρδισε πίσω ξανά. Ο Τόνι έφυγε για να δουλέψει σε ένα μεγάλο καζίνο της Βραζιλίας και έγινε προσωπικός σύμβουλος στα μπάρ του καζίνο ενός μεγαλομεγιστάνα ιδιοκτήτη που δεν είχε απογόνους.

Αποτέλεσμα όταν πέθανε ο εργοδότης του, η τιμιότητα του Τόνι του έδωσε την κληρονομιά του καζίνο 10 χρόνια αργότερα με αποτέλεσμα τυχαία η Λόλα να πιάσει δουλειά εκεί. Όταν την είδε στο σόου να χορεύει ο Τόνι την πλησίασε στο μπάρ ενώ έπινε και την ρώτησε πως βρέθηκε εκεί. Η ίδια αλκοολική πια του είπε ότι δεν ήταν όπως τα περίμενε τα πράγματα, με τον πλούσιο και ότι την εξέδιδε σε φίλους του. Έφυγε, ένα χρόνο μετά αλλά δεν βρήκε τον Τόνι μέχρι εκείνη τη στιγμή που τον συνάντησε κατά λάθος. Η ιστορία τους θέλει να έμειναν μαζί μέχρι το 1992 όπου η Λόλα πέθανε από την εξάρτηση της στα ναρκωτικά.

Ο ΚΑΡΛ ΓΙΟΥΓΚ ΜΑΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΕ ΣΕ 4 ΣΤΑΔΙΑ. ΕΣΥ ΣΕ ΠΟΙΟ ΕΙΣΑΙ?

Ο ελβετός ψυχίατρος, στις αρχές με μέσα του 20ου αιώνα που πιστώθηκε την δημιουργία της αναλυτικής ψυχολογίας, άνοιξε τον δρόμο στις μοντέρνες ψυχιατρικές πρακτικές.

Ήταν ένας δημιουργικός φιλόσοφος που επηρέασε άμεσα μεγάλα μυαλά όπως οι Joseph Campbell, Herman Hesse, Alan Watts, Erich Neumann και πολλούς άλλους. Ένωσε μαζί την έμφυτη ανθρώπινη έμφυτη πνευματικότητα και την συσχέτισε με άλλες επιστήμες. Η έρευνα «A Review of General Psychology» έκανε τον Γιουνγκ ένα από τους κορυφαίους ψυχολόγους του 20ου αιώνα. Μία από τις θεωρίες του στα ανθρώπινα στάδια ανάπτυξης ανέλυσε στα στάδια σε τέσσερα γενικά αρχέτυπα. Είναι συναρπαστικό το πώς επέλεξε να θέσει σε προτεραιότητα την ζωή και τις διαδικασίες της

Το στάδιο του αθλητή

Αυτό το στάδιο είναι σημαδεμένο με την ενασχόληση με το σωματικό παρουσιαστικό. Χειριζόμαστε το πώς φαίνονται τα σώματά μας. Εδώ αναγνωρίζουμε τις δυνάμεις μας και ξεκινάμε να αναπτύσσουμε ανασφάλειες. Χρησιμοποιούμε τον σωματικό κόσμο για να αρχίσουμε να βασίζουμε τον εαυτό μας σε μια εκδοχή της πραγματικότητας. Μετά την κατανόηση του πώς οι άνθρωποι αντιδρούν με εμάς και πώς αυτό μας κάνει να νιώθουμε, τα αισθήματά μας ξεκινάνε να έχουν προτεραιότητα. Αυτό οδηγεί στο επόμενο στάδιο.

Το στάδιο του πολεμιστή

Έχουμε καταλήξει στο να αναγνωρίζουμε διάφορα συναισθήματα με συγκεκριμένες δράσεις και σχέδια. Ξεκινάμε συγκριτικές σκέψεις για να εκμεταλλευτούμε προς όφελός μας το πώς μπορούμε να βγούμε από διάφορες καταστάσεις. Αυτό μας οδηγεί στο να θέλουμε να κυριαρχήσουμε και να επιβληθούμε στη θέλησή μας για το καλό μας. Παλεύουμε να γίνουμε αυτό που θεωρούμε ότι είναι το «καλύτερο» όχι για κάποιον άλλο λόγο από το να είμαστε καλύτεροι από τους άλλους. Δε θέλουμε τίποτε περισσότερο από πλούτο, επιρροή και έλεγχο.

Το στάδιο της δήλωσης

Μετά το κυνήγι των στόχων ώστε να εξυπηρετηθεί το Εγώ σας, αρχίζετε να ψάχνετε για περισσότερο ικανοποιητικές δράσεις και τρόπους ζωής. Η έμφυτη υποτίμηση που συμβαίνει σε συγκριτικές σκέψεις έχει γίνει εμφανής. Ξεκινάτε να συνειδητοποιείτε ότι οι υλικές διαστάσεις της πραγματικότητας δεν είναι ο δρόμος για την αληθινή ευτυχία

Συνειδητοποιείτε ότι υπάρχει προοπτική στον υλικό κόσμο αλλά δεν δίνετε την ίδια σημασία όπως πριν. Μέχρι αυτό το σημείο έχετε δυναμώσει των ανήσυχο νου σας και το Εγώ. Αρχίζετε να συνειδητοποιείτε ότι το μυαλό σας και οι επιθυμίες σας είναι η ρίζα αυτού που σας σταματάει από την πνευματική ισορροπία και την ευχαρίστηση. Αυτό το στάδιο είναι καλά σημαδεμένο από μια επιθυμία να εξυπηρετείτε τους άλλους. Ψάχνετε για λεωφόρους σοφίας που μπορούν να τιθασεύσουν το Εγώ που έχετε χτίσει.

Το στάδιο του πνεύματος

Αυτό το στάδιο είναι το τελευταίο στάδιο της ζωής, και ο Γιουνγκ επισήμανε ότι δε θα φτάσουν όλοι σε αυτό το σημείο της προσωπικής ανάπτυξης. Σε αυτό το στάδιο αναγνωρίζετε ότι όλα μέχρι αυτό το σημείο ήταν μέρος του ταξιδιού και ότι δεν ήσασταν «εσείς» όλο αυτό το διάστημα. Δοκιμάζατε τα όρια του ανθρώπινου βιώματος.

Στο πνευματικό αυτό στάδιο αρχίζετε να αναπτύσσεστε εσωτερικά ως άνθρωπος. Σταματάτε να είστε αρχέτυπα και ξεκινάτε να είστε ο εαυτός σας, γνωρίζοντας ότι είστε μια μόνιμα εξελίξιμη έννοια. Η παροδικότητα είναι κάτι που τώρα αναγνωρίζετε στη ζωή σας σε καθημερινή βάση.

Αφού βιώσετε τα όρια των ανθρωπίνων δυνατοτήτων και της ζωής, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτήν εμπειρία προς όφελός σας. Μπορείτε να κάνετε πίσω στον εαυτό σας, και να αναγνωρίσετε τα στοιχεία που αποτελούν το σύνολο του τι και ποιοι είστε.

ΤΟ ΘΡΥΛΙΚΟ “PAPA WAS A ROLLING STONE”

Μετά την απομάκρυνση του τραγουδιστή των Temptations, David Ruffin, το 1968, ο τραγουδοποιός και παραγωγός της Motown Norman Whitfield επανασύστησε ξανά το συγκρότημα με τη δική του εικόνα.

Με μία μίξη στον κλασικό ήχο του Motown και μία προς τη νέα, φιλική προς τους χίπης funk του Sly And The Family Stone, η Whitfield συνεργάστηκε με τους Tempts για να πρωτοπορήσει.

Ήταν μια ριζική απομάκρυνση από τα τραγούδια που έκαναν το συγκρότημα διάσημο και δημιούργησε το μεγάλο μερίδιο των επιτυχιών του. Μέχρι το 1972, η ομάδα είχε κλείσει ακόμη ένα κύκλο και άρχισε να δυσαρεστεί την αυτιστική προσέγγιση του Whitfield.

Το “Papa Was A Rollin ‘Stone”, είναι ένα μεγάλο τραγούδι 12 λεπτών στο οποίο οι τραγουδιστές παίρνουν διαδοχικά ρωτώντας για τον πατέρα που δεν γνώριζαν ποτέ, μόνο για να λάβουν την ίδια απάντηση,

“Papa Was A Rollin ‘Stone”. Ακόμα και ως ενήλικες, δεν το καταλαβαίνουν πλήρως το τραγούδι τους ή τι ακριβώς ήθελε να πεί ο ποιητής.

WHAT IF…ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΟΥΣΑΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΜΕ ΑΠΛΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ?

Αν νομίζετε ότι η δημοκρατία είναι προβληματική, τότε σκεφτήτε να αντικαθιστούσαμε τους πολιτικούς με ανθρώπους που θα διαλέξουμε στην τύχη. Σκεφτείτε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα περίπτωση δημοκρατίας με κλήρωση, ή τυχαία επιλογή κυβερνητικών εκπροσώπων, ένα σύστημα με προέλευση από την αρχαία Αθήνα που βασίζεται στη σοφία του πλήθους και εμπιστεύεται συνηθισμένους ανθρώπους να πάρουν δίκαιες αποφάσεις για το ευρύτερο καλό του συνόλου. Ακούγεται τρελό, αλλά σκεφτείτε λίγο να μπορούσαμε να δημιουργήσουμε έναν κόσμο απαλλαγμένο από ενταγμένους σε κόμματα πολιτικούς, που θα μπορούσαν να ενεργούν άμεσα στο πρόβλημα χωρίς πρώτα να περάσουν από την γκρίζα κομματική αντζέντα.

Αναρωτηθείτε πώς θα έπρεπε να ζούμε μαζί, σε μια πόλη ή σε μια ήπειρο ή ακόμη σε όλη την γή και να μοιραζόμαστε και να διαχειριζόμαστε κοινούς πόρους;

Πώς θα έπρεπε να ορίζουμε τους νόμους που μας κυβερνούν; Αυτό ήταν πάντοτε ένα σημαντικό ερώτημα. Και σήμερα, είναι πιο σημαντικό από ποτέ, αν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε την αυξανόμενη ανισότητα, την προσφυγική κρίση, που είναι λίγα μόνο από τα πιο σημαντικά ζητήματα.

Είναι επίσης ένα πολύ αρχαίο ερώτημα που οι άνθρωποι έθεταν συχνά στον εαυτό τους από τότε που ξεκινήσαμε να ζούμε σε οργανωμένες κοινωνίες.

Ο Πλάτωνας πίστευε ότι χρειαζόμασταν καλοπροαίρετους φύλακες που θα έπαιρναν αποφάσεις για το ευρύτερο καλό όλων.

Βασιλείς και βασίλισσες πίστεψαν ότι θα μπορούσαν να είναι οι φύλακες, αλλά κατά τη διάρκεια επαναστάσεων τύχαινε να χάνουν τα κεφάλια τους.

Η απάντηση στην ερώτηση πώς ζούμε και συνυπάρχουμε είναι βάναυση, σκληρή και απάνθρωπη και λέγεται δημοκρατία.

Αν ρίξουμε μια γρήγορη ματιά στη σύγχρονη ιστορία της δημοκρατίας, θα δούμε ότι εξελίσσεται κάπως έτσι.

Τα τελευταία 200 χρόνια είχαμε μεγάλη αύξηση της δημοκρατίας παγκοσμίως και ειδικά μέσα στον 20ο αιώνα και αυτός είναι ο λόγος που ο 20ός αιώνας ονομάστηκε αιώνας του θριάμβου της δημοκρατίας,

Το 1989 Φράνσις Φουκουγιάμα, είπε ότι ορισμένοι πιστεύουν ότι φτάσαμε στο τέλος της ιστορίας, και ότι το ερώτημα «πως ζούμε μαζί» έχει απαντηθεί, και αυτή η απάντηση είναι η φιλελεύθερη δημοκρατία.

Όχι μόνο δεν έχουμε φτάσει αλλά γεννήθηκαν νέα βασικά ερωτήματα?

– Είναι καλό να ζει κανείς σε μια δημοκρατία;

– Σε ποιον αρέσει η δημοκρατία;

Το πρώτο ερώτημα αφορά το ιδανικό της δημοκρατίας και όλα αυτά τα πλεονεκτήματα είναι πολύ δελεαστικά. Αλλά στην πράξη, δεν λειτουργεί.

Η πολιτική μας είναι προβληματική, δεν εμπιστευόμαστε τους πολιτικούς μας και το πολιτικό σύστημα έχει στρεβλωθεί από ισχυρά προσωπικά συμφέροντα.

Υπάρχουν δύο τρόποι να επιλυθεί αυτό το παράδοξο.

Ένας είναι να παρατήσουμε τη δημοκρατία γιατί δεν λειτουργεί.

Αν εκλέξουμε έναν λαϊκιστή δημαγωγό που θα αγνοεί κάθε δημοκρατικό κανόνα, θα ποδοπατά κάθε ελευθερία και απλώς θα διεκπεραιώνει τα πάντα.

Η άλλη επιλογή, να φτιάξουμε αυτό το προβληματικό σύστημα, να φέρουμε την πράξη πιο κοντά στο ιδανικό και να βάλουμε τις διαφορετικές φωνές της κοινωνίας (ακόμα και μετά από κλήρωση) μέσα στα κοινοβούλιά μας και να τους κάνουμε να φτιάξουν μελετημένους και στέρεους νόμους για το μακροπρόθεσμο καλό όλων.

Η βασική ιδέα είναι πολύ απλή, επιλέγουμε ανθρώπους στην τύχη και τους βάζουμε στη βουλή. Και πριν γελάσετε φανταστείτε ότι εσείς που γελάσατε πρώτοι είστε εκείνοι που διαλέξαμε πρώτους, μαζί με πολλούς άλλους τυχαίους ανθρώπους της πλαινής πόρτας, και σας βάλαμε στη βουλή για τα επόμενα δύο χρόνια.

Φυσικά, μιλάμε για μία οργανομένη επιλογή ώστε να διασφαλίσουμε ότι αντιστοιχεί στο κοινωνικοοικονομικό και δημογραφικό προφίλ της χώρας και ότι είναι ένα αληθινά αντιπροσωπευτικό δείγμα ανθρώπων.

Πενήντα τοις εκατό θα ήταν γυναίκες. Πολλοί θα ήταν νέοι, αρκετοί θα ήταν γέροι και λίγοι θα ήταν πλούσιοι, αλλά οι περισσότεροι θα ήταν συνηθισμένοι άνθρωποι σαν εσάς κι εμένα.

Ουσιαστικά θα ήταν ένας μικρόκοσμος της κοινωνίας. Και αυτός ο μικρόκοσμος θα προσομοίωνε πώς θα σκεφτόμασταν όλοι αν είχαμε τον χρόνο, τις πληροφορίες και μια σωστή διαδικασία για να φτάσουμε στην ηθική ουσία των πολιτικών αποφάσεων. Οι αποφάσεις που θα ληφθούν από αυτούς θα στηρίζονται στη σοφία του πλήθους. Θα αποτελέσουν κάτι μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών.

Θα εξασκήσουν την κριτική τους σκέψη έχοντας πρόσβαση σε εμπειρογνώμονες, που θα ήταν διαθέσιμοι αλλά χωρίς να έχουν εξουσία και θα μπορούσαν να αποδείξουν ότι η διαφορετικότητα οδηγεί σε ικανότητα όταν αντιμετωπίζουμε το ευρύ φάσμα κοινωνικών ζητημάτων και προβλημάτων.

Δεν θα ήταν κυβέρνηση με δημοσκοπήσεις και ούτε κυβέρνηση με δημοψήφισμα.

Αυτοί οι πληροφορημένοι, ενσυνείδητοι άνθρωποι θα ήταν πέρα από την κοινή γνώμη κατά τη λήψη δημόσιων αποφάσεων.

Ωστόσο, θα υπήρχε μια σοβαρή παρενέργεια αν αντικαθιστούσαμε τις εκλογές με κλήρωση και κάναμε τη βουλή μας αληθινά αντιπροσωπευτική της κοινωνίας, αυτό θα σήμαινε το τέλος για τους πολιτικούς.

Είναι πολύ ενδιαφέρον ότι η τυχαία επιλογή ήταν βασικό στοιχείο κατά την εφαρμογή της δημοκρατίας στην αρχαία Αθήνα. Αυτός ο μηχανισμός ονομάζεται κληρωτίδα.

Είναι ένας αρχαίος αθηναϊκός μηχανισμός τυχαίας επιλογής. Οι αρχαίοι Αθηναίοι επέλεγαν πολίτες στην τύχη για να καλύψουν την πλειονότητα των πολιτικών τους θέσεων.

Γνώριζαν ότι οι εκλογές ήταν αριστοκρατικοί μηχανισμοί. Γνώριζαν ότι οι επαγγελματίες πολιτικοί ήταν κάτι προς αποφυγή.

Αλλά ακόμη πιο ενδιαφέρουσα από την αρχαία χρήση της τυχαίας επιλογής είναι η σύγχρονη αναβίωσή της. Η εκ νέου ανακάλυψη της ορθότητας της τυχαίας επιλογής στην πολιτική έχει γίνει τόσο συνήθης τελευταία, ώστε υπάρχουν πολλά παραδείγματα για να μιλήσει κανείς γι’ αυτά.

Φυσικά, έχουμε επίγνωση ότι θα είναι δύσκολο να το θεσπίσουμε αυτό στα κοινοβούλιά μας.

Δοκιμάστε αυτό, πείτε σ’ έναν φίλο σας: «Νομίζω ότι θα έπρεπε να γεμίσουμε τη βουλή με τυχαίους ανθρώπους».

«Αστειεύεσαι;

Αλλά αυτό που προκαλεί έκπληξη και αποτελεί δεινή και δελεαστική απόδειξη από όλα αυτά τα σύγχρονα παραδείγματα είναι ότι πράγματι λειτουργεί.

Αν δώσεις στους ανθρώπους ευθύνες, λειτουργούν υπεύθυνα. Άν τους αφήσεις απ΄έξω τότε μένουν απαθής και απλά γκρινιάζουν.

Οι άνθρωποι κάνουν αναπόφευκτα λάθη και οι στρεβλές επιρροές θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν.

Το ερώτημα που παραμένει είναι άν θα ήταν καλύτερο;

Και η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα, είναι προφανώς ναι. Πράγμα που μας επιστρέφει στο αρχικό μας ερώτημα:

Πώς θα έπρεπε να ζούμε μαζί;

Και τώρα έχουμε μια απάντηση: με μια βουλή που σχηματίζεται με κλήρωση.

Πώς όμως θα φτάσουμε από εδώ εκεί να διορθώσουμε το προβληματικό μας σύστημα και να ξαναφτιάξουμε τη δημοκρατία του 21ου αιώνα;

Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε, που, στην πραγματικότητα, συμβαίνουν αυτή τη στιγμή. Μπορούμε να πειραματιστούμε με την κλήρωση.

Μπορούμε να την εισάγουμε στα σχολεία, σε χώρους εργασίας και άλλους οργανισμούς, όπως η Δημοκρατία στην Πράξη που κάνει η Βολιβία.

Μπορούμε να κάνουμε επιτροπές πολιτικής και συνελεύσεις πολιτών, που ήδη κάνουν στην Αυστραλία, και στην Ιρλανδία.

Και στην συνέχεια να θεσπιστεί. Σαν πρώτο βήμα θα ήταν μια δεύτερη αίθουσα συνεδριάσεων στη βουλή, γεμάτη από τυχαία επιλεγμένους ανθρώπους, μια σύγκλητος πολιτών, αν θέλετε. Τώρα γίνεται μια εκστρατεία για μια σύγκλητο πολιτών στη Γαλλία και μια στη Σκοτία.

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΤΗΡΙΖΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Η κλιμακούμενη ένταση στην ανατολική Μεσόγειο, από την Τουρκία έχει σαν στόχο να μην μας επιτρέψει να εξορύξουμε πετρέλαιο και φυσικό αέριο μπροστά στα μάτια τους. Δεδομένου τούτου η Τουρκία, αποστέλλει συνεχώς ερευνητικά πλοία μπροστά στις κυπριακές ακτές. Πρόκειται για συστηματική κλιμάκωση. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η συμφωνία της Τουρκίας με τη Λιβύη.

Ποιος όμως φέρει την ευθύνη για την κλιμάκωση αυτή;

Αφενός οι Τουρκοκύπριοι αισθάνονται παραμερισμένοι και ισχυρίζονται ότι είναι νόμιμοι συνδικαιούχοι των όσων βρίσκονται μπροστά στις κυπριακές ακτές. Οι Ελληνοκύπριοι το αναγνωρίζουμε μεν, απαντούμε δε ότι θα λάβουν το μερίδιό τους μόνον σε συνάρτηση με την επίλυση του Κυπριακού. Οι Τουρκοκύπριοι θέλουν όμως να συναποφασίζουν και έτσι η Τουρκία ανέλαβε θεματοφύλακας των συμφερόντων τους.

Ο δεύτερος τρόπος επιχειρηματολογίας στηρίζεται στις θαλάσσιες Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ). Η Τουρκία αμφισβητεί την υφαλοκρηπίδα της Κύπρου και συνεπώς την ΑΟΖ της παρότι η ίδια προχωρά σε μια ιδιαίτερα επεκτατική ερμηνεία της δικής της ΑΟΖ.

Πιθανή στρατιωτική σύρραξη δεν είναι κάτι που επιθυμούν είτε η μία είτε η άλλη πλευρά.  Σε αντίθεση με μας τους Ελληνοκυπρίους, η Ελλάδα έχει τα στρατιωτικά μέσα για να αμυνθεί και το τι κάνει η Τουρκία βασικά δοκιμάζει τα όρια. Αλλά από τη στιγμή που θα ξεκινούσε μια πραγματική εξόρυξη από την Τουρκία σε αποκλειστικές ζώνες της Ελλάδας, τα πράγματα θα γίνονταν επικίνδυνα, δεδομένου ότι πρόκειται και για δυο χώρες που ιστορικά θεωρούνται άσπονδοι εχθροί.

Όσον αφορά το ερώτημα εάν η Ελλάδα θα είχε σε περίπτωση σύρραξης τη βοήθεια των συμμάχων της, ο κανόνας στις ελληνοτουρκικές συγκρούσεις ήταν πάντα ότι οι δυο πλευρές μπορούν να προκαλούν η μία την άλλη μέχρις εσχάτων, διότι οι Αμερικανοί παρεμβαίνουν την τελευταία στιγμή και δεν αφήνουν να γίνει πόλεμος μεταξύ νατοϊκών εταίρων. Υπό τον Ντόναλντ Τραμπ δεν γνωρίζουμε όμως εάν οι ΗΠΑ συνεχίζουν να αναλαμβάνουν το ρόλο του αστυνόμου και ποιας πλευράς να αναλάβουν τη στήριξη.

Ωστόσο η ΕΕ όσο και το ΝΑΤΟ αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τους κινδύνους που απορρέουν και αρχίζουν να συνειδητοποιούν την κατάσταση διότι οι ειδήσεις γίνονται όλο και πιο απειλητικές. Η Τουρκία παρενέβη στη βόρεια Συρία, δραστηριοποιείται πλέον στη Λιβύη και καθιερώνεται ως ένας σχετικά επιθετικός πρωταγωνιστής στην ανατολική Μεσόγειο.

Για να αποκλιμακωθεί η κατάσταση θα πρέπει να υπάρξει άμεσα συμφωνία όσον αφορά τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, αλλά δυστυχώς η κατάσταση είναι πολιτικά τόσο σύνθετη που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την επίλυσή της. Ωστόσο, το ενδεχόμενο να γίνει εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου χωρίς να πάρουν κάτι η Τουρκία ή οι Τουρκοκύπριοι θεωρείται κομβικό και εκεί είναι που θα φανεί μέχρι που θα το τραβήξει η Τουρκία. Η πιθανότητα να προχωρήσει σε εξόρυξη η Τουρκία σε ΑΟΖ που δεν είναι δική της είναι πολύ απομακρυσμένο σενάριο γιατί αυτόματα θα είχε όλη την ΕΕ ακόμη και το ΝΑΤΟ απέναντι της.

Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ

Το συγκρότημα της κάντρι από το αλλάζει το όνομα του από “Lady Antebellum” από εδώ σε «Lady A». Τα μέλη του συγκροτήματος είπαν ότι η λέξη «antebellum» σημαίνει “προπολεμικός” σύμφωνα με το λεξικό Μέριαμ Γουέμπστερ δεν θα περιλαμβάνεται πια, ως αντίδραση στις τρέχουσες συζητήσεις που γίνονται σε όλο τον κόσμο με θέμα την φυλετική ανισότητα, μετά την δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ στην Μινεάπολη.

«Ως συγκρότημα, έχουμε προσπαθήσει η μουσική μας να είναι ”καταφύγιο”. Εχουμε παρακολουθήσει και ακούσει τα όσα συμβαίνουν περισσότερο από ποτέ αυτές τις εβδομάδες και οι καρδιές μας ”αναταράχτηκαν”, τα μάτια μας ήταν ορθάνοιχτα στις αδικίες, τις ανισότητες, τις προκαταλήψεις που οι αφροαμερικανοί γυναίκες και άνδρες αντιμετώπιζαν και συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν καθημερινά. Τώρα αποκαλύφθηκαν ”τυφλά” σημεία που δεν γνωρίζαμε ότι υπήρχαν. Μετά από πολύ προσωπικό συλλογισμό, συζήτηση με το συγκρότημα και πολλές ειλικρινείς συνομιλίες με μερικούς από τους κοντινούς αφροαμερικανούς συναδέρφους και φίλους μας, αποφασίσαμε να αφαιρέσουμε την λέξη antebellum από το όνομά μας και να προχωρήσουμε ως “Lady A”, το ψευδώνυμο που οι θαυμαστές μας, μας έδωσαν από την αρχή». 

Η ανακοίνωση στο Τουίτερ εξήγησε ότι η λέξη «antebellum» επιλέχθηκε επειδή θύμιζε την μουσική η οποία γεννήθηκε στον Νότο η…ροκ του Νότου, μπλουζ, R&B, γκόσπελ και φυσικά κάντρι. Νιώθουν πολύ λυπημένοι και ντροπιασμένοι που δεν λάβανε υπόψη τον συσχετισμό που επιβαρύνει αυτή την λέξη η οποία αναφέρεται στην περίοδο της ιστορίας πριν τον Εμφύλιο Πόλεμο και περιλαμβάνει την δουλεία. Σε καμιά περίπτωση δεν ήταν στόχος τους να προκαλέσουν ότιδήποτε σχετίζεται με φυλετικές διακρίσεις.

“Δεν είχαμε ποτέ πρόθεση να προκαλέσουμε πόνο, όμως αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι κάναμε πράγματι αυτό ακριβώς. Οπότε σήμερα, μιλάμε και κάνουμε μια αλλαγή. Και ελπίζουμε να πεισμώσετε και να μας ακολουθήσετε». 

ΠΩΣ ΜΑΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ Ο CARL YUNG

Η αστρολογία αντιπροσωπεύει το άθροισμα όλης των ψυχολογικής γνώσης της αρχαιότητας. Καρλ Γιουνγκ

Αυτά τα αρχέτυπα αντικατοπτρίζονται τόσο στις μυθολογίες των λαών όσο και στις ζωδιακές προσωπικότητες.

Η αστρολογία αντιπροσωπεύει το άθροισμα όλης των ψυχολογικής γνώσης της αρχαιότητας.- Καρλ Γιουνγκ

Ο ΑΘΩΟΣ Ταύρος

Να είναι απλά ο εαυτός του, να πάει στον Παράδεισο, να είναι ευτυχισμένος και ήσυχος

Ενδόμυχος φόβος: Να τιμωρηθεί επειδή έκανε κάτι κακό ή λανθασμένο

Στρατηγική: Να κάνει τα πάντα με το σωστό τρόπο

Αδυναμία: Είναι βαρετός λόγω της αθωότητας και της αφέλειάς του

Χάρισμα: Πίστη, Ηρεμία, Κομφορμισμός Γνωστός και ως Ουτοπιστής, Παραδοσιακός, Αφελής, Μυστικιστής, Άγιος, Ρομαντικός, Ονειροπόλος

Ο ΦΙΛΗΣΥΧΟΣ Αιγόκερως

Όλοι οι άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι ίδιοι, γουστάρει να συνδεθεί με άλλους ανθρώπους και θέλει να ανήκει σε κάποιον.  Φοβάται να είναι διαφορετικός από την μάζα ή να είναι εκτός

Στρατηγική του: Να αναπτύσσει τις αρετές που εκτιμά το σύστημα

Αδυναμία: Χάνει την προσωπική του ταυτότητα προκειμένου να είναι όπως τον θέλουν

Χάρισμα: Ρεαλισμός, απουσία προσποίησης Γνωστός και ως το Καλό παιδί, Παιδί της διπλανής πόρτας, Καλός γείτονας, Άνθρωπος για όλες τις δουλειές, Εργατικό, Γρανάζι του συστήματος

Ο ΑΛΤΡΟΥΪΣΤΗΣ Καρκίνος

Αγαπά τον πλησίον σου όπως τον εαυτό του, θέλει να προστατεύει και να φροντίζει τους άλλους, ενώ φοβάται πολύ τον εγωισμός, την αχαριστία

Στρατηγική του: Να κάνει πράγματα για τους άλλους

Αδυναμία: Γίνεται μάρτυρας, τον εκμεταλλεύονται

Χάρισματα: Συμπόνοια, Γενναιοδωρία Γνωστός και ως προστάτης, Φιλάνθρωπος, Γονιός, Βοηθός, Υποστηρικτής

Ο ΗΡΩΑΣ Κριός

Πιστεύει ότι «Όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει και τρόπος», θέλει να αποδεικνύει την αξία του μέσα από θαρραλέες πράξεις, και ονειρεύεται να κάνει τον κόσμο καλύτερο μέσα απ’ τους χειρισμούς του, ενώ φοβάται πολύ να είναι αδύναμος, τρωτός ή δειλός

Στρατηγική του: Να είναι όσο πιο δυνατός και ανταγωνιστικός μπορεί

Αδυναμία του: Αλαζονεία, Αναζήτηση πεδίων μάχης παντού

Χάρισματα: Αγωνιστικότητα και κουράγιο Γνωστός και ως Πολεμιστής, Κουρσάρος, Διασώστης

Ο ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗΣ Τοξότης

Μην τον εγκλωβίσεις ποτέ, θέλει να είναι  περιπλανώμενος στον κόσμο, να ζεί μία πιο αυθεντική, γεμάτη ζωή, ενώ φοβάται να παγιδευτεί, να προσαρμοστεί, να μείνει εσωτερικά κενός

Στρατηγική του: Να ταξιδεύει, να αναζητεί νέες εμπειρίες, να ξεφεύγει απ’ την ρουτίνα

Αδυναμία του:  Περιπλανιέται άσκοπα, γίνεται απροσάρμοστος

Χαρίσματα του: Αυτονομία, Φιλοδοξία, Αυθεντικότητα, Ειλικρίνεια Γνωστός και ως        Περιπλανώμενος, Ατομιστής, Προσκυνητής, Εικονοκλάστης

Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ Υδροχόος

«Οι κανόνες υπάρχουν για να σπάνε» λέει πάντα και επαναστατεί για αυτό. Όπως φοβάται πολύ να είναι αδύναμος και ανποτελεσματικός

Στρατηγική του: Να σοκάρει, να διαταράσσει, να καταστρέφει

Αδυναμία του: Γίνεται απάνθρωπος, έχει εγκληματικές τάσεις

Χαρίσματα του: Προκλητικότητα, Φιλελευθερισμός, Αντάρτης, Επαναστάτης, Αγρίμι, Απροσάρμοστος

Ο ΕΡΑΣΤΗΣ Ζυγός

Θέλει να βρίσκεται ανάμεσα σε άλλους και μάλιστα πολύ κοντά.  Θέλει να είναι συνεχώς σε μια σχέση, να περιβάλλεται από ανθρώπους που τον αγαπούν, ενώ φοβάται πολύ την μοναξιά, την απόρριψη, την έλλειψη αγάπης

Στρατηγική του:  Να γίνεται όλο και πιο ελκυστικός σωματικά και συναισθηματικά Αδυναμία του:  Θέλει να ευχαριστεί τους άλλους, εξαρτάται από την γνώμη των άλλων Χαρίσματα του: Πάθος, Γοητεία, Αυτοεκτίμηση, Αφοσίωση Γνωστός και ώς Σύντροφος, Φίλος, Σύζυγος, Συνδετικός κρίκος της ομάδας

Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ Ιχθύς

Πιστεύει πολύ ότι «Άν το φαντάζεσαι, μπορείς και να το υλοποιήσεις», θέλει γενικά να δημιουργήσει πράγματα με διάρκεια, ενώ ταυτόχρονα φοβάται πολύ να είναι μέτριος, να αποτύχει στην εκτέλεση της ιδέας του

Στρατηγική του: Να αναπτύσσει καλλιτεχνικές δεξιότητες

Αδυναμία του: Η τελειομανία, η έλλειψη έμπνευσης

Χαρίσματα του: Δημιουργικότητα, φαντασία,  εφευρετικότητα, Μουσικός, Συγγραφέας, Ονειροπόλος

Ο ΓΕΛΩΤΟΠΟΙΟΣ Δίδυμος

Ζει μονάχα μια φορά, ζει τη στιγμή με έντονη απόλαυση με στόχο να περάσει καλά και να δώσει φως στον κόσμο, ενώ φοβάται να βαρεθεί, να γίνει βαρετός

Στρατηγική του: Παίζει, κάνει αστεία, γίνεται διασκεδαστικός

Αδυναμία του: Ελαφρότητα, χάσιμο χρόνου άσκοπα

Χαρίσματα του: Χαρά, ζωηρότητα, κωμικός, απατεώνας, φαρσέρ

Ο ΣΟΦΟΣ Παρθένος

Λάτρης της αλήθειας και προσπαθεί να κατανοήσει τον κόσμο με την ευφυΐα και την ανάλυση, ενώ φοβάται πολύ να παραπλανηθεί.

Στρατηγική του: Αναζητά πληροφορίες και γνώσεις

Αδυναμία του: Μελετά τις λεπτομέρειες χωρίς να αναλαμβάνει δράση

Χαρίσματα του:  Σοφία, Ευφυΐα Γνωστός και ως Ειδήμων, Λόγιος, Σύμβουλος, Στοχαστής, Φιλόσοφος, Δάσκαλος, Ακαδημαϊκός

Ο ΜΑΓΟΣ Σκορπιός

Μπορώ να πετύχω τα πάντα αφότου πρώτα κατανοήσει τους θεμελιώδεις νόμους του σύμπαντος για να κάνει τα όνειρα πραγματικότητα, ενώ φοβάται πολύ τις αρνητικές συνέπειες των πράξεών του.

Στρατηγική του: Καλλιεργεί ένα όραμα και ζει από αυτό

Αδυναμία του: Χειραγώγηση

Χαρίσματα του: Βρίσκει μαγικές λύσεις, οραματιστής, χαρισματικός ηγέτης,

Ο ΗΓΕΤΗΣ Λέοντας

Πιστεύει ότι δεν κερδίζονται όλα με τη δύναμη, αλλά με τον απόλυτο έλεγχο, ενώ φοβάται  το χάος, και την ανατροπή της εξουσίας του

Στρατηγική του: Άσκηση εξουσίας

Αδυναμία του: Αυταρχικότητα, sυγκεντρωτισμός

Χαρίσματα του: Υπευθυνότητα, Ηγετικότητα, Αφεντικό, Αρχηγός, Αριστοκράτης, Βασιλιάς, Πολιτικός, Μάνατζερ

ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΓΡΑΦΤΗΚΑΝ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΡΩΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

To 1964, το πιο διάσημο συγκρότημα στον κόσμο, γύρισε μία ταινία με γενικότερο θέμα την πραγματικότητα που βίωνε σε ένα σύμπαν όπου δεν υπήρχε ούτε ένας άνθρωπος που δεν τους αναγνώριζε.

Οι Μπητλς, στο απόγειο της Μπιτλμάνια, δυσκολευόντουσαν να βγουν από τα ξενοδοχεία όπου ζούσαν, έτρεχαν στον δρόμο για να γλιτώσουν από τις υστερικές φαν που τους κυνηγούσαν για ολόκληρα τετράγωνα, κρυβόντουσαν για να μην τους βλέπει διαρκώς ο κόσμος. Κι όταν γύρισαν το “Α Ηard Day’s Night” είχαν ορδές θαυμαστριών που περίμεναν, ελπίζοντας για λίγη προσοχή από τα τέσσερα διάσημα Σκαθάρια. Μερικές από αυτές είχαν την τύχη να συμμετάσχουν και σε κάποια πλάνα του φιλμ, ερχόμενες έτσι ένα βήμα πιο κοντά στο όνειρο τους.

Η μόνη όμως που στάθηκε πραγματικά τυχερή μέσα σε όλο αυτό ήταν το νεαρό, ξανθό κορίτσι με το όνομα Pattie Boyd, μία νεαρή Βρετανίδα που είχε ήδη ξεκινήσει την καριέρα της στο χώρο του μόντελινγκ και εμφανίζεται στην ταινία ως επιβάτης στο τρένο με το οποίο υποτίθεται πως ταξιδεύει το διάσημο συγκρότημα.

Ο Χάρισον την ερωτεύτηκε από την πρώτη στιγμή που την είδε και το ίδιο κι όλας βράδυ της ζήτησε να βγουν μαζί, αλλά εκείνη αρνήθηκε καθώς είχε σοβαρή σχέση με τον φωτογράφο Eric Sawne. H ίδια έχει εξομολογηθεί πως το πρώτο πράγμα που της είπε ο μουσικός όταν την αντίκρυσε ήταν «Θα με παντρευτείς; Ή αν δεν θέλεις να με παντρευτείς, θα βγεις τουλάχιστον μαζί μου απόψε;». Λίγες ημέρες μετά η Boyd χώρισε τον Sawne και όταν ο Xάρισον της ζήτησε ξανά να βγουν μαζί εκείνη είπε ναι, με τη σχέση τους να ξεκινάει άμεσα και παθιασμένα με συνοπτικές διαδικασίες. Παντρεύτηκαν έναν χρόνο αργότερα και έζησαν μαζί μέχρι το 1974, σε έναν γάμο που όπως λέγεται στράβωσε νωρίς με το ζευγάρι να έχει σοβαρά προβλήματα επικοινωνίας και την Pattie να αισθάνεται μονίμως παραμελημένη από τον σύζυγό της ο οποίος είχε έναν πολύ δύστροπο και παράξενο χαρακτήρα.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα ο Χάρισον αδιαφορούσε για τη γυναίκα του, την άφηνε πολύ συχνά μόνη της, της μιλούσε πολύ απότομα, ενώ γνωστό είναι το περιστατικό κατά το οποίο την είχε βάλει να μαγειρέψει για εκείνον ένα πλούσιο δείπνο και όταν όλα ήταν έτοιμα εκείνος της είπε να φάει χωρίς αυτόν και αποχώρησε από το σπίτι τους.

Ωστόσο, και παρά τον δύσκολο χαρακτήρα του, ο Χάρισον είχε υποστηρίξει πως αγαπούσε αληθινά την Pattie και μάλιστα έγραψε γι’αυτή το “Something” ένα από τα ωραιότερα και πιο γνωστά κομμάτια των Μπητλς και το πιο όμορφο ίσως τραγούδι που έγραψε ποτέ ο Τζορτζ στην μεγάλη καριέρα του.

Η μοναξιά και η μελαγχολία της Boyd, η οποία συνέχιζε την πορεία της στο μόντελινγκ κάνοντας μάλιστα και εξώφυλλο στη Vogue το 1969, δεν γινόταν να περάσει απαρατήρητη απ’ όποιον ήξερε έστω και λίγο το ζευγάρι. Αλλά εκείνος που έδειξε να συγκινείται ιδιαίτερα από την πανέμορφη, μοναχική και λυπημένη Pattie ήταν ο Έρικ Κλάπτον, κολλητός φίλος του Χάρισον εκείνη την εποχή, ο οποίος επισκεπτόταν πολύ τακτικά την έπαυλη του ζεύγους.

Το τι ακριβώς συνέβη στις αρχές του ’70 και ενώ ο γάμος των Χάρισον έτσι κι αλλιώς κατέρρεε παραμένει μυστηριώδες και αδιευκρίνιστο με τις ροκ ιστορίες να γεμίζουν ανά τα χρόνια χιλιάδες σελίδες σε μεγάλα μουσικά περιοδικά και αφιερώματα. Η επικρατέστερη θεωρία υποστηρίζει πως ο Κλάπτον ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα την Boyd ακριβώς όπως ο Χάρισον περίπου 10 χρόνια νωρίτερα και προσπάθησε από την πρώτη στιγμή να την πάρει από τον φίλο του.

O γάμος του Χάρισον και της Βoyd.

Σε μία εποχή που οι ροκ σταρ αντάλασσαν κορίτσια με την ίδια ευκολία που εμείς ανταλάσσουμε αυτοκίνητα ή ρούχα, κάτι τέτοιο δεν ήταν όσο απαγορευμένο ή σοκαριστικό ίσως ακούγεται σήμερα. Παρόλα αυτά, η Boyd αρνήθηκε πεισματικά τον έρωτα του Κλάπτον αν και εκείνος την γέμιζε με ερωτικά σημειώματα, ικετεύοντας την να του δώσει μία ευκαιρία.

«Αγαπημένη μου, μου φαίνεται ότι έχει περάσει μια αιωνιότητα απ’ την τελευταία φορά που σε είδα. Αγαπάς ακόμα τον άντρα σου ή έχεις άλλο εραστή; Αισθάνεσαι τίποτα για εμένα; Με όλη μου την αγάπη, Ε.», έγραφε χαρακτηριστικά σε ένα από τα πρώτα σημειώματα που της άφησε με το μοντέλο να μην μπορεί να καταλάβει ποιος ήταν ο κρυφός αποστολέας.

Ο Κλάπτον αργότερα θα διηγηθεί πως ο μεγάλος έρωτας του για εκείνη και οι συνεχείς απορρίψεις που δέχθηκε τον έσπρωξαν στην απόγνωση και την ηρωίνη, άφου όπως είχε δηλώσει δεν μπορούσε να ζήσει μακριά της. Το 1970 ηχογράφησε για εκείνη ένα από τα πιο διάσημα ερωτικά τραγούδια που γράφτηκαν ποτέ, το “Layla”, αφιερώνοντας ολόκληρο τον ομόνυμο δίσκο των Derek And Τhe Dominos σε εκείνη. Λέγεται πως αυτή ήταν η στιγμή που η Pattie ένιωσε την καρδιά της να λυγίζει απεναντι στην πολιορκία του Έρικ.

Η ιστορία λέει πως ακόμα και ο Χάρισον δεν μπόρεσε να μείνει ασυγκίνητος μπροστά στον τεράστιο έρωτα του καλύτερου του φίλου για τη γυναίκα του και ένα βράδυ του έδωσε την ευχή του, παροτρύνοντας τον να κάνει ό,τι μπορεί για την κερδίσει. Όταν τελικά ο γάμος του Τζόρτζ και της Pattie έληξε οριστικά το1974, με εκείνη να μην αντέχει άλλο τις απιστίες του συζύγου της ο Κλάπτον ήταν ακόμα εκεί να την περιμένει.

Το ζευγάρι έζησε μαζί για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα πολύ ευτυχισμένο με τον Κλάπτον να μένει μακριά από την ηρωίνη και να διανύει την πιο παραγωγή φάση της ζωής του. Ένα βράδυ κι ενώ ετοιμαζόντουσαν για να βγουν η Boyd ρώτησε τον σύντροφό της «Do I look all right?» και εκείνος της απάντησε «Oh Darling, you look wonderful tonight». O συγκεκριμένος διάλογος είναι μέχρι και σήμερα ένας από τους πιο διάσημους ερωτικούς στίχους της μουσικής ιστορίας.

Μετά από πέντε χρόνια σχέσης το ζευγάρι παντρεύτηκε ξαφνικά, χωρίς ο Κλάπτον και ο μάνατζερ του να μπουν καν στον κόπο να ενημερώσουν εγκαίρως τη νύφη. Πολλοί πιστεύουν πως ο γάμος έγινε αποκλειστικά για να προωθηθεί η καριέρα του Έρικ,ο οποίος ειχε αρχίσει να αποστασιοποιείται από την αγαπημένη του, αντικατέστησε τα ναρκωτικά με το αλκοόλ και μετά από λίγο καιρό, άρχισε να απατά την Boyd ακόμη και με τις φίλες της. Μάλιστα, απέκτησε ένα γιο με το μοντέλο, Λόρι ντε Σάντο, με την οποία διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση. To ζευγάρι ήταν παντρεμένο μέχρι το 1988, αλλά ζούσαν χωριστά τα τέσσερα τελευταία χρόνια του γάμου τους.

Ο Χάρισον δεν τσακώθηκε ποτέ με τον Έρικ και οι δυο τους παρέμειναν καλοί φίλοι μέχρι το τέλος.

WHAT IF?? TA LOCKDOWNS ΕΣΩΣΑΝ ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Τα lockdowns έχουν σώσει πάνω από τρία εκατομμύρια ζωές από τον κορωνοϊό στην Ευρώπη.  Η ομάδα στο Imperial College London είπε ότι ο απολογισμός των θανάτων θα ήταν τεράστιος χωρίς το μέτρο.

Το μέτρο του lockdown έσωσε περισσότερες ζωές, σε μικρότερο χρονικό διάστημα, από ποτέ.

Η μελέτη του Imperial αξιολόγησε τον αντίκτυπο των περιορισμών σε 11 ευρωπαϊκές χώρες την Αυστρία, Βέλγιο, Δανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Νορβηγία, Ισπανία, Σουηδία, Ελβετία και Ηνωμένο Βασίλειο έως τις αρχές Μαΐου. Μέχρι τότε, περίπου 130.000 άνθρωποι είχαν πεθάνει από κορωνοϊό σε αυτές τις χώρες.  

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μοντέλα ασθενειών για να προβλέψουν πόσους θανάτους θα είχαμε εάν δεν είχε γίνει lockdown. Υπολόγισαν ότι 3,2 εκατομμύρια άνθρωποι θα είχαν πεθάνει έως τις 4 Μαΐου εάν δεν είχαμε λάβει μέτρα όπως το κλείσιμο επιχειρήσεων και η απομόνωση στο σπίτι.  

Αυτό σημαίνει ότι το lockdown έσωσε περίπου 3,1 εκατομμύρια ζωές,

– 470.000 στο Ηνωμένο Βασίλειο

– 690.000 στη Γαλλία

– 630.000 στην Ιταλία,

Οι εξισώσεις των ερευνητών έκαναν διάφορες υποθέσεις, οι οποίες επηρεάζουν τα αριθμητικά στοιχεία. Η μελέτη επίσης δεν λαμβάνει υπόψη τις επιπτώσεις στην υγεία λόγω lockdown, που μπορεί να χρειαστούν χρόνια για να αποκαλυφθούν πλήρως. Το μοντέλο προέβλεψε επίσης ότι το ξέσπασμα θα είχε σχεδόν τελειώσει μέχρι τώρα χωρίς το μέτρο, καθώς τόσοι πολλοί άνθρωποι θα είχαν μολυνθεί και πεθάνει.

Περισσότεροι από επτά στους δέκα ανθρώπους στο Ηνωμένο Βασίλειο θα είχαν Covid-19, με αποτέλεσμα την ανοσία της αγέλης και ο ιός δεν θα εξαπλώνονταν πλέον. Επίσης εκτίμησαν ότι μέχρι τις αρχές Μαΐου θα είχαν μολυνθεί έως και 15 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλη την Ευρώπη.

Οι ερευνητές λένε πως το πολύ, το 4% του πληθυσμού σε αυτές τις χώρες είχε μολυνθεί.   Οι ισχυρισμοί πως είμαστε μόνο στην αρχή αυτής της πανδημίας θέλει να πεί ότι καθώς τα μέτρα αίρονται, υπάρχει ο κίνδυνος ο ιός να αρχίσει να εξαπλώνεται ξανά και θα μπορούσε να υπάρξει ένα δεύτερο κύμα που θα έρθει αρκετά σύντομα, τον επόμενο ή δύο μήνες.  

Μια άλλη ξεχωριστή μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ, ανέλυσε τον αντίκτυπο των lockdowns στην Κίνα, τη Νότια Κορέα, το Ιράν, τη Γαλλία και τις ΗΠΑ. Η έκθεσή τους αναφέρει ότι το μέτρο απέτρεψε 530 εκατομμύρια μολύνσεις σε αυτές τις χώρες. 

Αν δεν είχαν γίνει τα lockdowns και κατέρρεαν τα συστήματα υγείας τότε θα είχαμεμια πραγματική ανθρώπινη τραγωδία.

Ο COVID-19 ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΥΚΟΛΑ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΟΛΥΝΕΙ ΑΛΛΟΥΣ 400

Με αφορμή τόσο το περιστατικό με τον συνωστισμό στο beach bar της Μυκόνου, όσο και άλλες περιπτώσεις που δεν έχουν δει ακόμα το φως της δημοσιότητας ο καθηγητής Μικροβιολογίας της Σχολής Δημόσιας Υγείας, Αλκιβιάδης Βατόπουλος εξηγεί πώς ένας ασυμπτωματικός φορέας του κορωνοϊού μπορεί να κολλήσει ακόμα και 400 άτομα σε ένα κλαμπ.


Είναι πολύ σημαντικό να αντιληφθεί ο καθένας μας το πρόβλημα στις σωστές διαστάσεις του, να το ενστερνιστεί και να το εφαρμόσει με τη θέλησή του. Επίσης είναι θεμελιώδες να καταλάβουμε όλοι μας πως ο κορωνοϊός είναι εδώ, η επιδημία είναι σε πλήρη έξαρση, τα σύνορα θα ανοίγουν σιγά-σιγά, άρα ο καθένας μας πρέπει να κάνει αυτό που πρέπει.

Η συνταρακτική του δήλωση ήρθε όταν είπε ότι σε έναν χώρο με 400 άτομα, σε ένα κλαμπ, ένας φορέας του υιού μπορεί να κολλήσει και τους 400, ακόμα κι αν είναι ασυμπτωματικός, ακόμα και αν το ιικό φορτίο του είναι πολύ μικρό. Αν μιλάει, βήχει, γελάει, με άλλους γύρω του, μπορεί να κολλήσει πολύ κόσμο. Και σε ένα μπαρ δεν πάμε για να απομονωθούμε, στη γωνία. Εκεί πας για να μιλήσεις, να κοινωνικοποιηθείς.

Επομένως καλό θα ήταν όταν πάμε σε κάποιο μπάρ ή κλαμπ και δούμε συνωστιμό να προχωρήσουμε στο επόμενο ή σε κάποιο που έχει τον ιδανικό αριθμό κόσμου για την ασφάλεια μας,

Ο ΕΡΤΟΓΑΝ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Η πολιτική Ερντογάν καθοδηγείται από το φθόνο, το μίσος και την εκδίκηση

Η τουρκική κυβέρνηση καθοδηγείται από την παράνοια στις αποφάσεις της. Ο Ερντογάν εγκλωβίζεται στις αντιφάσεις του. Ναρκισσιστές τύραννοι, όπως ο Χίτλερ ή ο Στάλιν δεν είχαν καλό τέλος. Η παντοδυναμία τους τελείωσε στην οργή. Αυτή θα είναι και η μοίρα του Ερντογάν.

Αυτή τη στιγμή ο Ερντογάν βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί, με αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου να δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα στη χώρα του, ακόμα και να την καταστρέψει. Η Τουρκία μπορεί να βρεθεί σε ένα σημείο, στο οποίο να έχει αντιπάλους και την Αμερική και τη Ρωσία. Όλο το θέμα είναι πότε θα αποφασίσει το βαθύ κράτος των ΗΠΑ να σταματήσει να βλέπει με τον τρόπο, που βλέπει τη Ρωσία και να υπάρξει κάποια συνεννόηση μεταξύ τους.

Σύντομα θα συμβεί αυτό για κάποιον που παρακολουθεί τις παγκόσμιες εξελίξεις και θα είναι και συμβατό με το ελληνικό συμφέρον, διότι έτσι θα μειωθεί η σημασία της Τουρκίας. O Eρντογάν έχει ήδη δημιουργήσει προβλήματα στη χώρα του και έχει ήδη χάσει με τις αντισυσπειρώσεις, που καθιστούν, δύσκολη την επίτευξη των σκοπών του.

Με την μεγάλη κρίση του Κορονοιού και την κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας επανέρχονται στην επιφάνεια τα σενάρια  πτώσης και μάλιστα δραματικής του Ερντογάν.

Ο παλαίμαχος και άριστος γνώστης στα πολιτικά πράγματα της Τουρκίας, ο δημοσιογράφος Έρτουγκλουλ Οζκόκ, αναφέρει ότι έχει αρχίσει η αντίστροφη πορεία του Ερντογάν και η βασιλεία του αναμένεται να λήξει  σύντομα με πολύ δραματικό τρόπο που θα έχει και εσωτερικές αλλά και εξωτερικές συνέπειες.

Γεγονός είναι πως η παντοδυναμία του Τούρκου προέδρου άρχισε ήδη να τρίζει τα τελευταία χρόνια με αποκορύφωμα την μεγάλη ήττα που υπέστη στις δημοτικές εκλογές της Κωνσταντινούπολης.

Ο δήμαρχος Κωνσταντινούπολης Ιμάμογλου που κέρδισε τις εκλογές με 54%, είναι το ανερχόμενο αστέρι της αντιπολίτευσης και δεν αποκλείεται να τον διαδεχτεί στην κορυφή της τουρκικής εξουσίας, αποτελώντας το αντίπαλο δέος στον Ερτογάν.

Εκτός όμως από τον κεμαλιστή δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης, σημαντική εξέλιξη είναι και οι κινήσεις των πρώην στενών συνεργατών του Ερντογάν, Αχμέτ Νταβούτογλου και Αλί Μπαμπατζάν, που έχουν βγει δημόσια πλέον και κατηγορούν τον Τούρκο πρόεδρο  για τις εν γένει πολιτικές του.

Το επίμαχο ερώτημα είναι πως θα αντιδράσει ο Ερντογάν σε μια μη αναστρέψιμη πορεία καθιζήσεως του που πολλοί Τούρκοι ήδη την παρομοιάζουν με το τέλος του…Μιλόσεβιτς ακόμα και του…Τσαουσέσκου.

Πολλοί δεν αποκλείουν ακόμα και πρόκληση αιματηρού εμφυλίου πολέμου, καθώς πολύ πιθανό να καταφύγει σε αυστηρές κατασταλτικές μεθόδους κατηγορώντας τους αντίπαλους του για τρομοκράτες. όπως το συνηθίζει, γεγονός που θα οδηγήσει την Τουρκία στην καταστροφή με σοβαρή απώλεια των εδαφών της από γείτονες.

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΕΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΓΙΑ ΤΟ 2020

Το πλήγμα που θα επιφέρει στην παγκόσμια οικονομία η πανδημία του κορωνοϊού, δημοσίευσει η Παγκόσμια Τράπεζα θα είναι το χειρότερο που έχει γνωρίσει ο πλανήτης από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η Παγκόσμια Τράπεζα αναφέρει ότι οι ανεπτυγμένες οικονομίες θα συρρικνωθούν κατά 7% το 2020, ενώ οι αναδυόμενες θα καταγράψουν ύφεση κατά 2,5%. Επίσης, προβλέπει ότι 70-100 εκατομμύρια άνθρωποι θα ωθηθούν στην ακραία φτώχεια εξαιτίας της πανδημίας, από 60 εκατομμύρια που εκτιμούσε την προηγούμενη φορά.

Στο βασικό σενάριο της Παγκόσμιας Τράπεζας, τα lockdown και το κλείσιμο επιχειρήσεων θα αρχίσει να χαλαρώνει στα τέλη Ιουνίου. Αλλά στο δυσμενές σενάριο τα lockdown θα παραταθούν κατά τρεις μήνες.

Αν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε η ύφεση θα είναι 8-10% στις ανεπτυγμένες οικονομίες και 5% στις αναδυόμενες, ενώ προβλέπονται πολύ περισσότερα λουκέτα σε επιχειρήσεις, μεγαλύτερη κατάρρευση των ροών του παγκοσμίου εμπορίου, περισσότερες απολύσεις και βαθιές περικοπές στις δαπάνες των νοικοκυριών.

Στο βασικό σενάριο, η Παγκόσμια Τράπεζα τοποθετεί την ύφεση για την ευρωζώνη στο 9,1%, για τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία στο 6,1%, για τη Βραζιλία στο 8% και για την Ινδία στο 3,2%. Όσο για την Κίνα, αναμένεται ότι θα έχει ανάπτυξη 1% το 2020, από 6% που ήταν η εκτίμηση του Ιανουάριου.

Ποια είναι στα αλήθεια η Παγκόσμια τράπεζα

Ουσιαστικά, η Παγκόσμια Τράπεζα είναι σήμερα μια ζώνη απαλλαγμένη από τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σε ότι αφορά τις πολιτικές που διέπουν τον τρόπο λειτουργίας της ειδικά, μεταχειρίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα περισσότερο σαν μολυσματική ασθένεια, παρά ως οικουμενικές αξίες και υποχρεώσεις… πρόσφατη δήλωση του ειδικού εισηγητή του ΟΗΕ για την ακραία φτώχεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα Φίλιπ Αλστον.

Τα σχόλια αυτά του βετεράνου ανεξάρτητου επιτετραμμένου των Ηνωμένων Εθνών εμπεριέχονται σε έκθεση που πρόκειται να παρουσιαστεί τον επόμενο μήνα στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

Καταστατικό από το 1944

Το καταστατικό της Παγκόσμιας Τράπεζας, η οποία εδρεύει στην Ουάσιγκτον, είχε καταρτιστεί το 1944 και περιλαμβάνει μια διάταξη σύμφωνα με την οποία η Τράπεζα και τα στελέχη της δεν αναμιγνύονται στις εσωτερικές πολιτικές υποθέσεις οποιουδήποτε κράτους μέλους και λαμβάνουν υπόψη τους μόνο οικονομικούς παράγοντες.

Ομως η έκθεση του Αλστον υπογραμμίζει πως «η αναχρονιστική και αντιφατική ερμηνεία» αυτού του καταστατικού αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο προκειμένου να προστατεύονται τα ανθρώπινα δικαιώματα στο έργο της Τράπεζας.

Αυτό το καταστατικό είχε καταρτιστεί πριν από 70 και πλέον χρόνια, όταν δεν υπήρχε διεθνής κατάλογος ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καμία συγκεκριμένη υποχρέωση βάσει διεθνών συνθηκών για τα κράτη, κανένας διεθνής θεσμός που να θέτει αυτά τα θέματα.

Αξιωματούχοι της Παγκόσμιας Τράπεζας δεν σχολίασαν την έκθεση. Στον ιστότοπό του, ο διεθνής θεσμός υπογραμμίζει:

«Υπάρχει μια ολοένα αυξανόμενη συνειδητοποίηση της ανάγκης η Τράπεζα να λαμβάνει τα ανθρώπινα δικαιώματα υπόψη της πιο ρητά. Εχουν επιτευχθεί σημαντικές πρόοδοι στον τρόπο σκέψης της Τράπεζας επί του θέματος και μια αυξανόμενη κατανόηση της σύνδεσης μεταξύ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανάπτυξης σε αρκετά επίπεδα».

ΤΟ ΔΙΔΥΜΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΠΟΥ ΕΔΕΙΞΕ VEGAN ή ΚΡΕΑΤΟΦΑΓΙΑ?

Το «πείραμα» των διδύμων ήθελε τον έναν να γίνει vegan και τον άλλο να τρώει κρέας για 12 εβδομάδες Έτρωγαν τις ίδιες θερμίδες και ασκούνταν το ίδιο αλλά η εξέλιξή τους ήταν πολύ διαφορετική.

Ο Χιούγκο και ο Ρος Τέρνερ, δύο ομοζυγωτικοί δίδυμοι, απόφοιτοι του τμήματος Βιομηχανικού Σχεδιασμού και Τεχνολογίας του πανεπιστημίου Loughborough, ακολούθησαν για 12 εβδομάδες πολύ διαφορετική διατροφή και στο τέλος συνέκριναν τα αποτελέσματα.

Από τον Ιανουάριο μέχρι και τον Μάρτιο ο Χιούγκο τρεφόταν αυστηρά ως vegan ενώ στο μενού του Ρος κυριαρχούσε σε καθημερινή βάση το κρέας. Όλο αυτό το διάστημα, η εξέλιξή τους παρακολουθείτο από την Virgin Active και το Τμήμα έρευνας Διδύμων στο πανεπιστήμιο King’s College του Λονδίνου.  

Τα δύο αδέλφια έτρωγαν πολύ διαφορετικά πιάτα αλλά τις ίδιες θερμίδες σε ημερήσια βάση. Παράλληλα με την διατροφή τους, προπονούνταν εντατικά πέντε με έξι φορές την εβδομάδα, καθώς προετοιμάζονται για μελλοντικές αποστολές σε ακραία σημεία του πλανήτη. Στο τέλος, όλα είχαν αλλάξει:

– το βάρος,

– τα επίπεδα χοληστερίνης

– και το ποσοστό λίπους στο σώμα του καθενός, εξαιτίας της διατροφής τους.          

Τι συνέβη στον vegan Χιούγκο:

Μέσα σε δώδεκα εβδομάδες το σωματικό βάρος μειώθηκε από τα 83,9 κιλά στα 82,1 και παράλληλα το λίπος στο σώμα του έπεσε στο 12%. Τα επίπεδα χοληστερίνης επίσης μειώθηκαν και ο Χιούγκο ανέφερε πως ένιωθε συχνότερα γεμάτος ενέργεια, πιθανότητα επειδή το σάκχαρο στο αίμα του δεν έπεφτε τόσο συχνά όσο παλιότερα. Κατά τον ίδιο, ήταν και πνευματικά πιο διαυγής και συγκεντρωμένος αν και υπήρχαν και αρνητικές «παρενέργειες», όπως είπε, αφού είχε χάσει την σεξουαλική του διάθεση.  

Ο παμφάγος Ρος ξεκίνησε από τα 79,4 κιλά και τρώγοντας καθημερινά κρέας πήρε, παρά την καθημερινή άσκηση, 1,8 κιλά λίπους και 4,5 κιλά σε μυϊκή μάζα, σκαρφαλώνοντας στα 85,7 κιλά. Το ποσοστό λίπους στο σώμα του αυξήθηκε στο 15% αλλά η χοληστερίνη του παρέμεινε σταθερή.    Συλλέγοντας δείγματα από τα κόπρανα των διδύμων, οι επιστήμονες εντόπισαν και άλλες σημαντικές διαφορές.   

Το ανθρώπινο σώμα φιλοξενεί μικροοργανισμούς και το σύνολο αυτών των βακτηρίων, μυκήτων και αρχαιοβακτηρίων, με τον εκπληκτικό πλούτο και την πολυπλοκότητά τους, ονομάζεται «μικροβίωμα».

Στην περίπτωση του Χιούγκο, διαπιστώθηκε πως είχε γίνει πιο ανθεκτικό, μειώνοντας τις πιθανότητες για διαβήτη τύπου 2 και παχυσαρκία. Ωστόσο και στις δύο περιπτώσεις, υπήρχαν απώλειες λόγω της αυστηρής vegan και της αυστηρά κρεατοφαγικής διατροφής αντίστοιχα.

«Μου έλειψαν οι υδατάνθρακες, αλλά μόλις έφαγα ξανά αμέσως ένιωσα φούσκωμα», λέει ο Ρος. «Μας παρέδιδαν κάθε μέρα το μενού από το Mindful Chef και οι θερμίδες ήταν σχεδόν ίδιες, συν-πλην 50 θερμίδες»   

Ο Χιούγκο έχασε εντελώς τη σεξουαλική του ορμή. Όμως τα επίπεδα της ενέργειάς του ήταν καλύτερα και δεν είχε υπογλυκαιμίες. Δεν μπορούσε να φάει σνακ όπως σοκολάτες, μπισκότα και άλλα γλυκά. Έτρωγε κυρίως ξηρούς καρπούς και φρούτα.

Πώς αυτό επηρέασε την προπόνησή του Χιούγκο:

Στο γυμναστήριο είχε πολύ περισσότερη ενέργεια. Πηγαινε πέντε, έξι φορές την εβδομάδα και δεν υπήρξε ούτε μία προπόνηση που να νιώσει ότι δεν είχε δύναμη. 

Στη περίπτωση του Ρος έγινε ακριβώς το αντίθετο.

Πεινούσε πάρα πολύ στις 10-11. Είχε κορυφώσεις ενεργητικότητας και μετά κατέρρεε. Στο τέλος πήρε βάρος, σε αντίθεση με τον Χιούγκο που έχασε.

Ο Χιούγκο και ο Ρος αποκαλούνται τα «περιπετειώδη πειραματόζωα» καθώς από το 2011 κάνουν διάφορες εξορμήσεις σε δυσπρόσιτα και επικίνδυνα σημεία του πλανήτη. Το 2015 ανέβηκαν στην ψηλότερη κορυφή της Ευρώπης, το όρος Elbrus στον Καύκασο για να συγκρίνουν τον παραδοσιακό ορειβατικό εξοπλισμό με μοντέρνα εργαλεία.  

Κατέχουν ήδη δύο ρεκόρ: ως μέλη του νεότερου πληρώματος που διέσχισε κωπηλατώντας τον ατλαντικό Ωκεανό και ως οι πρώτοι δίδυμοι που κωπηλάτησαν οποιονδήποτε ωκεανό του πλανήτη.   Έχουν ταξιδέψει και στην Γροιλανδία, όπου δοκίμασαν ένα κιτ πανομοιότυπο με αυτό του Σερ Ernest Shackleton από το 1914 με ένα σύγχρονο και το «παλιό» αποδείχτηκε καλύτερο.   Αυτή την φορά επέλεξαν να ανέβουν ένα διατροφικό «βουνό» και όπως λένε τώρα, θέλουν στο μέλλον να επαναλάβουν το πείραμα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα – για έξι μήνες ή ακόμα και έναν χρόνο. 

ΤΑ ΠΙΟ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Το Πανεπιστήμιο Goldsmiths στο Λονδίνο χρησιμοποιώντας ένα λογισμικό ανάλυσης κατέληξε στα 50 πιο σπουδαία και ξεχωριστά τραγούδια όλων των εποχών.

Η μελέτη ανατέθηκε και χορηγήθηκε από την εταιρεία αυτοκινήτων Fiat, ώστε να καταλήξουν σε ένα τραγούδι που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την προώθηση του FIAT 500.

Τραγούδια από τους 7 πιο αξιόπιστους καταλόγους μεγάλων περιοδικών και εφημερίδων με τα καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών, επέλεξε αυτά που εμφανίζονταν τις περισσότερες φορές και έπειτα με τη χρήση ειδικού λογισμικού εξέτασε μια σειρά από τεχνικούς παράγοντες ώστε να οδηγηθεί σε συμπεράσματα. Αυτοί αφορούσαν τις βασικές μελωδίες, χορδές, αριθμού των χτύπων ανά λεπτό, το λυρικό περιεχόμενο, τις χροιές, τη ποικιλία των στίχων και τις ηχητικές διακυμάνσεις.

Βασικά πήραν μια σειρά μέτρων για κάθε τραγούδι και τα σύγκριναν για να δούν αν υπάρχει κάτι κοινό σε αυτές τις ηχογραφήσεις, που υπάρχει λιγότερο σε άλλα τραγούδια.

Το κοινό που βρήκαν αναλύοντας τα 50 τραγούδια που εμφανίστηκαν στις καλύτερες λίστες, βρήκαν πως το 80% των τραγουδιών χρησιμοποιούσαν κλίμακες ματζόρε, ο μέσος ρυθμός τους ήταν 125 χτύποι ανά λεπτό (περίπου το 40% των τραγουδιών κυμαίνεται στους 120bpm), ενώ τα περισσότερα από τα τραγούδια είχαν περίπου 500 χτύπους σε ένα κομμάτι.

Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι μερικές από τις λέξεις που εμφανίζονταν τακτικά σε ένα ροκ τραγούδι ήταν οι λέξεις: baby, feel, love και nah, ενώ υπήρξαν και λέξεις που χρησιμοποιούνταν ξανά και ξανά σε ένα τραγούδι, όπως οι λέξεις, generation, hallelujah, every breath και queen..

Η πεντάδα των ξεχωριστώ» τραγουδιών:

1. Nirvana-Smells Like Teen Spirit

2. John Lennon- Imagine

3. U2-One

4. Michael Jackson- Billie Jean

5.Queen Bohemian Rapsody

Τα υπόλοιπα 45 τραγούδια  είναι:

– Hey Jude, The Beatles

– Like A Rolling Stone, Bob Dylan

– I Can’t Get No Satisfaction, Rolling Stones

– God Save The Queen, Sex Pistols

– Sweet Child O’ Mine, Guns NΆ Roses

– London Calling, The Clash

– Waterloo Sunset, The Kinks

– Hotel California, The Eagles

– Stairway To Heaven, Led Zeppelin

– The Twist, Chubby Checker

– Live Forever, Oasis

– I Will Always Love You, Whitney Houston

– Life On Mars?, David Bowie

– Heartbreak Hotel, Elvis Presley

– Over The Rainbow, Judy Garland

– What’s Goin’ On, Marvin Gaye

– Born To Run, Bruce Springsteen

– Bridge Over Troubled Water, Simon & Garfunkel

– Respect, Aretha Franklin

– Dancing Queen, ABBA

– Purple Haze, Jimi Hendrix

– Yesterday, The Beatles

– Jonny B Good, Chuck Berry

– No Woman No Cry, Bob Marley

– Hallelujah, Jeff Buckley

– Every Breath You Take, The Police

– Stand By Me, Ben E King

– Sultans Of Swing, Dire Straits

– You’ve Lost That Lovin’ Feeling, The Righteous Brothers

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ “ΠΟΣΟ ΣΕ ΘΕΛΩ”

Ο τελευταίος δίσκος που κυκλοφόρησαν οι Τερμίτες, ένα από τα σπουδαιότερα ελληνόφωνα ηλεκτρικά σχήματα στην ελληνική δισκογραφία έχει ένα παράδοξο. Ήταν αποφασισμένο από την αρχή κιόλας των ηχογραφήσεων πως θα ήταν ο τελευταίος δίσκος αυτής της παρέας και οι λόγοι ήταν καθαρά οικονομικοί.

Μετά από αρκετά χρόνια στην μουσική σκηνή δεν είχαν καταφέρει ακόμη να ζουν από τη δουλειά τους σύνηθες φαινόμενο για τα συγκροτήματα στην Ελλάδα και ο καθένας θα προσπαθούσε μόνος του πια να βρει την άκρη του.

Το παράδοξο είναι πως από εκείνον τον δίσκο προέκυψε το μεγαλύτερο σουξέ τους, ένα τραγούδι που τραγούδησε όλη η Ελλάδα και αντέχει ακόμη στις μέρες μας, το «Πόσο σε θέλω».

Όμως ούτε αυτό ήταν ικανό να αναστείλει την ειλημένη απόφασή τους. Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας είχε ήδη υπογράψει προσωπικό συμβόλαιο στην δισκογραφική εταιρία Μίνος (στην αποθήκη της οποίας δούλευε ως παιδί πριν ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μουσική) ενώ δύο άλλα μέλη της μπάντας είχαν κλείσει να παίξουν σε ένα μαγαζί στην παραλία, το Papagalo.

O Λαυρέντης είχε πει σε παλαιότερη συνέντευξη: «είχαμε παιδιά να μεγαλώσουμε, δεν έβγαινε με τίποτα, εγώ έφτιαχνα βραχιολάκια και τα πουλούσα στα νησιά. Είχαμε κάνει μια μεγάλη συναυλία στον Λυκαβηττό, και κάποιες συνεργασίες με τον Θάνο Μικρούτσικο την Χαρούλα Αλεξίου,τον Γιώργο Νταλάρα,το παλέψαμε όσο μπορούσαμε, αλλά ακόμη και η επιτυχία του τελευταίου μας δίσκου ήρθεμάλλον αργά, όταν ήμαστε πια όλοι αρκετά κουρασμένοι από την προσπάθεια».

Το «Πόσο σε θέλω» γράφτηκε σε μία παραλία στον Βόλο. Είχαν ανάψει φωτιά, ο Γιάννης Μπαχ Σπυρόπουλος τους διάβαζε τους στίχους, ο Μαχαιρίτσας άρχισε να γράφει την μελωδία στην κιθάρα, για να προστεθεί αργότερα η εισαγωγή και κάποια άλλα μουσικά μέρη από τον Αντώνη Μιτζέλο.

ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ

H πραγματικότητα που ζούμε εξαρτάται από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και το πού εμείς έχουμε στραμμένη την προσοχή μας. Τι θεωρούμε, δηλαδή, σημαντικό.


Οι αισθήσεις μας από τα τρισεκατομμύρια ερεθίσματα που φτάνουν σε αυτές, επιλεκτικά, λίγα μόνον στέλνουν στον εγκέφαλό μας. Και σ’ αυτόν, μία ομάδα νευρικών κυττάρων το RAS (reticular activation system) ελέγχει την είσοδο και επιτρέπει από τα καινούργια για τον εγκέφαλο ερεθίσματα, να μπουν σ’ αυτόν μόνον όσα έχουν σχέση με την ακεραιότητά μας (φόβοι, ένστικτο αυτοσυντήρησης) και αυτά που εμείς θεωρούμε σημαντικά, σύμφωνα με τα πιστεύω μας.

Τα υπόλοιπα δεν γίνονται αντιληπτά, γιατί ο εγκέφαλός μας έχει πεπερασμένες δυνατότητες σαν επεξεργαστής. Δεν μπορεί να επεξεργαστεί τα τρισεκατομμύρια, και ίσως περισσότερα, σήματα που φτάνουν στα αισθητήρια όργανά μας.

Το μάτριξ στο οποίο ζούμε, εξαρτάται τελικά από τα βιώματα της παιδικής μας ηλικίας, γιατί εκεί μπαίνουν οι πρώτες βάσεις για τους φόβους και τα πιστεύω μας. Σ΄αυτή τη τρυφερή ηλικία οι συνθήκες της ζωής μας φτιάχνουν την εικόνα που θα έχουμε στην υπόλοιπη ζωή μας για τον κόσμο…Και αυτή η εικόνα, οδηγεί τις συμπεριφορές μας και δημιουργεί τελικά τις καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε.

Είμαστε, όλοι θύματα του μικρού σε δυνατότητες νου μας, δυστυχώς.

Αυτό δεν είναι τραγικό, γιατί οι αυτές οι δυνατότητές του είναι τέτοιες, που να μας επιτρέπουν την επιβίωσή μας στο πλανήτη, όπως συμβαίνει αντίστοιχα με όλους τους ζωντανούς οργανισμούς. Το τραγικό δημιουργείται από το ότι οι δυνατότητες αυτού του νου είναι περιορισμένες, αλλά όχι τόσο πολύ ώστε να μας αφήνουν ήσυχους να ζούμε στον δικό μας κόσμο, όπως τα υπόλοιπα ζωντανά αυτής της γης…

Η ανάπτυξη της λογικής, έχει κάνει τον άνθρωπο καταστροφέα της ζωής  στον πλανήτη. Γιατί του έχει δώσει την ικανότητα να διακρίνει την υπεροχή του εγκεφάλου του απέναντι στους άλλους ζωντανούς οργανισμούς και αυτό τον έχει κάνει αλαζόνα. Μη έχοντας κατανοήσει ακόμη τον ρόλο αυτής της λογικής, την θεοποίησε και έδωσε  στην επιστήμη τον αρχηγικό ρόλο στη ζωή του.

Έτσι το Όλο κατακερματίστηκε χάριν της επιστήμης, και ο άνθρωπος ανέπτυξε έναν μεγάλο εγωισμό που τον απομάκρυνε από την υπόλοιπη φύση, την οποία καταστρέφει (με τη βοήθεια της επιστήμης και της εξέλιξης) δίχως να μπορεί ακόμη να διακρίνει το κακό που κάνει με αυτό τον τρόπο και στον εαυτό του, αφού είναι αναπόσπαστο κομμάτι της και ο ίδιος. 

Κανείς δεν γνωρίζει πόσος χρόνος θα χρειαστεί ακόμη για να μειωθεί αυτός ο παράλογος εγωισμός και να κατανοήσει ο άνθρωπος την μικρότητά του μέσα στην απεραντοσύνη του κόσμου. Πόσος χρόνος θα χρειαστεί ακόμη για να αναπτυχθούν και οι άλλες ικανότητες του ανθρώπινου εγκεφάλου (ενόραση, διαίσθηση, ενσυναίσθηση κ.λπ) τόσο, ώστε μαζί με την λογική να τον οδηγήσουν στη δημιουργία μιας όμορφης ζωής στον παράδεισο ετούτου του πλανήτη.

Μακάρι αυτή η ανάπτυξη του ανθρώπινου νου να προκύψει πριν από την καταστροφή της γης στην οποία μέχρι τώρα οδηγεί.


Αυτό όμως που στο μεταξύ πρέπει να κατανοήσουμε είναι, πως τη ζωή του ο καθένας μας τη δημιουργεί με βάση τα βιώματα της παιδικής του ηλικίας. Και πως αν η ζωή μας δεν μας αρέσει, πρέπει να βρούμε τρόπους να αλλάξουμε τα πιστεύω στα οποία εκείνα τα βιώματα μας έχουν οδηγήσει. Το να μένει κάποιος πιστός στα πιστεύω του λέγοντας το γνωστό “τι να κάνουμε αφού έτσι είμαι”, δεν μπορεί να βελτιώσει μια ζωή.

Χρειάζεται δουλειά πολλή με τον εαυτό, για να απαλλαγούμε από τους αποθηκευμένους στη μνήμη του φόβους και τις λανθασμένες πεποιθήσεις. Αξίζει τον κόπο όμως, γιατί μια καινούργια ζωή μας περιμένει γεμάτη θαύματα και γιατί έτσι η ανθρωπότητα ολόκληρη θα προχωρήσει σιγά-σιγά στο επόμενο στάδιο εξέλιξής της.

Η “ΛΑΜΨΗ” ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ Η ΠΙΟ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΡΟΜΟΥ

Μερικά χρόνια πριν αρχίσει να δουλεύει για τη δημιουργία της «Λάμψης», ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ αποφάσισε να μελετήσει τα βιβλία του Στίβεν Κινγκ, ενός από τους πιο δημοφιλείς συγγραφείς των ’70s, έτσι κλείστηκε στο γραφείο του και άρχισε να διαβάζει τους σωρούς από τα βιβλία τρόμου που του έφερναν μαζικά οι συνεργάτες του. Η γραμματέας του αναφέρει ότι άκουγε ασταμάτητα τον ήχο του κάθε βιβλίου που πετούσε στον τοίχο, απορρίπτοντάς το, αφού διάβαζε τις πρώτες σελίδες.

Μια μέρα, όταν σταμάτησε να ακούγεται ο χαρακτηριστικός ήχος, μπήκε στο γραφείο του αφεντικού της και τον βρήκε να διαβάζει τη «Λάμψη» με αφοσίωση. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Η «Λάμψη» είναι μια αριστουργηματική ταινία που κέρδισε το στοίχημα με τον χρόνο και όχι μόνο άντεξε αλλά έλαβε αξιοκρατικά και μια θέση στη λίστα με τις πιο σημαντικές ταινίες τρόμου όλων των εποχών. Έχει προκαλέσει τις περισσότερες αναλύσεις, έχουν γίνει ντοκιμαντέρ και βιβλία για τις θεωρίες συνωμοσίας που κρύβουν οι σκηνές της, έχει απορριφθεί αλλά έχει αποκτήσει και το μεγαλύτερο cult status μέσα στα χρόνια από κάθε άλλη ταινία του Κιούμπρικ και έχει και μια ιδιαιτερότητα που την κάνει ξεχωριστή μετά από χρόνια, πολλοί φανατικοί πολέμιοί της έχουν αλλάξει γνώμη κι έχουν γίνει ετεροχρονισμένα οπαδοί της.

Είναι μια ταινία που την περιβάλλει μυστήριο και δέος, που κάθε φορά που τη βλέπεις ανακαλύπτεις μία ακόμα λεπτομέρεια για να σχολιάσεις, που σε τρομάζει με διαφορετικό τρόπο.

Η «Λάμψη» είναι κυρίως μια ταινία τρόμου, που όσο περνάει ο καιρός καταλαβαίνεις την αξία της επειδή περιέχει με αριστοτεχνικό τρόπο όλες τις μορφές τρόμου, από τον ψυχολογικό και τον υπόκωφα ανατριχιαστικό στις σκηνές με τα φαντάσματα, μέχρι το ψυχωτικό επεισόδιο του Τζακ που κυνηγάει τη γυναίκα και τον μικρό του γιο για να τους τεμαχίσει με τσεκούρι.

Ο Τζακ Νίκολσον, ήταν η πρώτη επιλογή του Κιούμπρικ για το ρόλο του Τζακ Τόρανς, αλλά στο τραπέζι είχε πέσει και το όνομα του Ρόμπερτ Ντε Νίρο, ο οποίος έχει αναφέρει ότι η ταινία τον έκανε να βλέπει εφιάλτες για έναν μήνα.

Το στόρι της Λάμψης δεν εξαντλείται στη διήγηση της υπόθεσης που βασίστηκε στο βιβλίο του Στίβεν Κινγκ αλλά είναι περισσότερο η εκδοχή του σκηνοθέτη της, όλα όσα την περιτριγυρίζουν ως φήμες και γεγονότα είναι το ίδιο γοητευτικά και ανεξάντλητα.

Η αναζήτηση του εξάχρονου που θα έπαιζε το γιο του ζευγαριού ήταν παροιμιώδης, έκαναν δοκιμαστικό σε περισσότερα από 5 χιλιάδες αγόρια στο Σικάγο, το Ντένβερ και το Σινσινάτι για έξι μήνες, μέχρι να βρεθεί αυτό που θα είχε ταιριαστό τρόπο ομιλίας και με του Τζακ Νίκολσον και της Σέλι Ντουβάλ.

Το σενάριο άλλαζε τόσο συχνά που οι ηθοποιοί εκνευρίζονταν και ο Νίκολσον πέταγε κάθε νέο χαρτί με αλλαγές που του έφερναν, φτάνοντας στο σημείο να μαθαίνει τα λόγια του λίγο πριν αρχίσει το γύρισμα. Η Ντουβάλ πιέστηκε τόσο πολύ από τις παρατηρήσεις του Κιούμπρικ που αρρώστησε και παρέμεινε άρρωστη για μήνες, ενώ από το έντονο στρες άρχισαν να πέφτουν τα μαλλιά της. Ο σκηνοθέτης ήταν υπερβολικά απαιτητικός, τη σκηνή που χτυπάει τον Νίκολσον με το ρόπαλο του μπέιζμπολ την γύρισαν 127 φορές, κάνοντας μάλιστα και παγκόσμιο ρεκόρ για τις πιο πολλές επαναλήψεις.

Τελικά το σχιζοφρενικό χαμόγελο του Νίκολσον και το βλέμμα του τρελού που είχε ήδη αποκαλύψει στη Φωλιά του Κούκου ήταν η ιδανική επιλογή και ο Τζακ που δημιούργησε έγινε ίσως το μεγαλύτερο ατού της ταινίας.

Η Λάμψη ήταν από τις πρώτες ταινίες που χρησιμοποιήθηκε η Steadicam, ειδικά στις σκηνές που ο μικρός Ντάνι κάνει ποδήλατο στους διαδρόμους του ξενοδοχείου και η κάμερα τον ακολουθεί σε όλη τη διαδρομή.

Η πόρτα που διαλύει με το τσεκούρι ο Τζακ λίγο πριν το τέλος της ταινίας, ήταν πραγματική. Ο Κιούμπρικ είχε αρχικά γυρίσει τη σκηνή με ψεύτικη πόρτα, αλλά ο Νίκολσον, ο οποίος είχε δουλέψει ως εθελοντής πυροσβέστης, τη διέλυε αστραπιαία, με μια κίνηση.

Και η φράση «Heeeere’s Johnny!» ήταν αυτοσχεδιασμός του ηθοποιού, δανεισμένη από την εισαγωγή που έκανε ο Ed McMahon στο The Tonight Show Starring Johnny Carson.

Η «Λάμψη» ήταν από τις πρώτες ταινίες που χρησιμοποιήθηκε η Steadicam, ειδικά στις σκηνές που ο μικρός Ντάνι κάνει ποδήλατο στους διαδρόμους του ξενοδοχείου και η κάμερα τον ακολουθεί σε όλη τη διαδρομή.

38 χρόνια μετά η Λάμψη παραμένει μια μοντέρνα ταινία ενός ιδιοφυούς σκηνοθέτη που είναι αξεπέραστος, με ερμηνείες που έχουν γίνει σημεία αναφοράς, με σκηνές που σε κάνουν να ανατριχιάζεις όσες φορές και αν τις δεις, με σημειολογία που δεν εξαντλείται ποτέ και δέχεται αμέτρητες εξηγήσεις, με ένα από τα πιο αινιγματικά φινάλε που θα παραμένει έτσι στον αιώνα τον άπαντα, με έναν μικρό πρωταγωνιστή που εξέπληξε και εκπλήσσει ακόμα στο ρόλο του Ντάνι και που όταν μεγάλωσε επέλεξε να μην γίνει ηθοποιός, με το μουσικό θέμα του Al Bowlly να σε στοιχειώνει, με παγωνιά μέσα κι έξω από το ξενοδοχείο και ανυπόφορο σασπένς, ίσως η καλύτερη ταινία τρόμου που έχει γίνει ποτέ.

ΠΟΣΟ ΔΥΝΑΤΟ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ ΕΧΕΙΣ

Αξιολογώντας 199 διαφορετικά διαβατήρια σε πέντε κατηγορίες: σε ταξίδια χωρίς βίζα, σε διεθνείς νόμους περί φορολογίας, σε παγκόσμια αντίληψη για την χώρα, σε δυνατότητα διπλής υπηκοότητας και σε προσωπικές ελευθερίας των χωρών προς τους πολίτες τους κατέληξαν σα καλύτερα διαβατήρια παγκοσμίως.

Με βάση τα παραπάνω κριτήρια λοιπόν τρεις χώρες κέρδισαν την κορυφή, η Σουηδία, το Λουξεμβούργο και η Ιρλανδία σημειώνοντας 114 πόντους.

Η Σουηδία που πέρυσι είχε καταλάβει την δεύτερη θέση της λίστας φέτος βρέθηκε στην κορυφή χάρη στην δυνατότητα του διαβατηρίου της για ταξίδια χωρίς βίζα σε 186 χώρες, τα υψηλά επίπεδα προσωπικών ελευθεριών και την εξαιρετική παγκόσμια φήμη της.

Με την ίδια βαθμολογία το Λουξεμβούργο διατήρησε την κορυφαία θέση του για τρίτη συνεχόμενη χρονιά τα προηγούμενα χρόνια ήταν στο νούμερο 10. Το Λουξεμβούργο παρέχει στους πολίτες του υψηλά επίπεδα ελευθερίας, έχει μια εξαιρετική παγκόσμια αντίληψη και πλέον είναι πιο εύκολο πολιτογραφηθεί κανείς στη χώρα.

Εξίσου ισχυρό αποδείχτηκε και το ιρλανδικό διαβατήριο χάρη στο γεγονός ότι έχει έναν από τους χαμηλότερους συντελεστές εταιρικού φόρου στην Ευρώπη, υψηλές βαθμολογίες θεωρήσεων και εξαιρετική παγκόσμια φήμη.

Τα 10 καλύτερα διαβατήρια παγκοσμίως:

Σουηδία

Λουξεμβούργο

Ιρλανδία

Ελβετία

Βέλγιο

Φινλανδία

Πορτογαλία

Σιγκαπούρη

Τσεχική Δημοκρατία

Μάλτα

Από την άλλη το βρετανικό διαβατήριο βρέθηκε στη θέση 11 καθώς οι πολίτες του μπορούν να επισκεφθούν 185 χώρες χωρίς βίζα, έχουν σχεδόν πάντα τη δυνατότητα να κατέχουν και δεύτερη υπηκοότητα, έχουν σχετικά υψηλά επίπεδα προσωπικής ελευθερίας και είναι αρκετά υψηλά στο εξωτερικό.

Όσο για το ελληνικό διαβατήριο βρίσκεται στην 27η θέση με τους κατόχους του να μπορούν να ταξιδέψουν σε 188 χώρες χωρίς βίζα, να μπορούν εύκολα να έχουν διπλή υποκοότητα και να συγκεντρώνει σχετικά καλή βαθμολογία στην φήμη της χώρας και τις προσωπικές ελευθερίες των κατοίκων της.

Μάλιστα το ελληνικό διαβατήριο βρίσκεται πιο πάνω από το αμερικανικό διαβατήριο, το οποίο καταλαμβάνει την 40ακοστή θέση. Παρότι επιτρέπει στους κατόχους του να επισκεφτούν 185 χώρες χωρίς βίζα, αφού οι Αμερικανοί πολίτες χάνουν πόντους από την φορολογία η οποία καταβάλλεται ανεξάρτητα από το πού ζουν.

Αξίζει να σημειωθεί ωστόσο ότι η Ιαπωνία, που κατέλαβε την 21η θέση στη λίστα, έχει το καλύτερο διαβατήριο για ταξίδια χωρίς βίζα αφού δίνει πρόσβαση σε 191 χώρες.

Σύμφωνα με την έρευνα, το χειρότερο διαβατήριο είναι το αφγανικό διαβατήριο αφού επιτρέπει την είσοδο χωρίς βίζα μόνο σε 26 χώρες, στους πολίτες του συχνά απαγορεύεται η είσοδος σε σημαντικό αριθμό χωρών ενώ απαγορεύεται αυστηρά η διπλή υπηκοότητα και έχουν λιγότερη ελευθερία. Το αμέσως προηγούμενο είναι το διαβατήριο του Ιράκ επιτρέποντας τα ταξίδια χωρίς βίζα μόνο  σε 28 χώρες και διατηρώντας χαμηλά επίπεδα ελευθερίας για τους κατοίκους του ενώ στην τρίτη θέση από το τέλος βρίσκεται η Υεμένη.

πηγή: Nomad Capitalist

ΠΩΣ ΜΙΑ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΑΠΟΓΕΙΩΣΕ ΕΝΑ “ΑΓΝΩΣΤΟ” ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Το “La Colegiala” είναι ένα εμβληματικό τραγούδι από το 1975 γραμμένο από τον Walter León Aguilar, αρχηγό του περουβιανού σχηματισμού Cumbia Los Ilusionistas και έγινε πολύ δημοφιλές από τον Κολομβιανό τραγουδιστή Rodolfo.

Ο Walter León Aguilar, αρχηγός του συγκροτήματος Cumbia, Los Ilusionistas, συνέθεσε το τραγούδι εμπνευσμένο από μια νεαρή κοπέλα που έβλεπε στο δρόμο του καθημερινά να πηγαίνει στο κολλέγιο, όταν ήταν οδηγός λεωφορείου. Κάλεσε τον φίλο του, τραγουδιστή Carlos Ramirez Centeno, να τραγουδήσει και να ηχογραφήσει το τραγούδι για πρώτη φορά το 1977. Το τραγούδι ήταν επιτυχημένο στο Περού, κυρίως στις αγροτικές περιοχές της Λίμα.

Το 1980 ζητήθηκε από τον Rodolfo y su Tipica RA7 να ετοιμάσει ένα τραγούδι για την διαφημιστική καμπάνια της Nescafé για την γαλλική τηλεόραση και με μια μεγαλύτερη έκδοση της διαφήμισης της Nescafé χρησιμοποιήθηκε σε κινηματογράφους. Η διαφημιστική ιδέα είχε δοκιμαστεί αρχικά στον Ισημερινό από το διαφημιστικό πρακτορείο Publicis, το οποίο αργότερα εξαπλώθηκε σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής πριν φτάσει στην Ευρώπη.

Σύντομα, η έκδοση του Rodolfo y su Tipica κυκλοφόρησε ως single με αποτέλεσμα, οι πωλήσεις Nescafé να εκτοξευθούν στα ύψη.

Το “La Colegiala” διασκευάστηκε σε διάφορες εκδόσεις και γλώσσες με σημαντικότερη και πιο εμπορική εκείνη του Gary Low το 1984, που προωθήθηκε πολύ από την Italo Disco βιομηχανία.

Έγιναν 19 άλλες διασκευές αλλά με μόνο μια να αλλάζει το στίχο από ισπανικό σε γαλλικό και είναι αυτή του Richard Gotainer στη γαλλική γλώσσα με τίτλο.

Και τέλος το soundtrack της ινδικής ταινίας Ullaasam περιέχει το τραγούδι “Cho Larey” που βασίζεται στο “La Colegiala”.

ΓΙΑΤΙ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΟΙ ΝΟΕΖΗΛΑΝΔΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟΥ “AVATAR 2”, ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΟΥ

Ο Τζέιμς Κάμερον και οι 55 εργαζόμενοι για την ταινία έχουν λάβει άδεια να εισέλθουν στη χώρα, εξοργίζοντας όσους βρίσκονται υπό περιορισμό λόγω του κορωνοϊού. Η παραγωγή του Avatar 2 έχει λάβει ειδική άδεια για να εισέλθει στη Νέα Ζηλανδία και να ξεκινήσει τα γυρίσματα της δημοφιλούς ταινίας, παρά το γεγονός ότι τα σύνορα της χώρας είναι κλειστά για όλους τους ξένους υπηκόους, λόγω του κορωνοϊού.

Στις 16 Μαρτίου, η πρωθυπουργός της χώρας έκλεισε τα σύνορα της Νέας Ζηλανδίας ως μέτρο προφύλαξης στην εξάπλωση του Covid-19. Το αυστηρό lockdown φαίνεται να έχει λειτουργήσει, με λιγότερες από 1.500 κρούσματα κορωνοϊού και 22 θανάτους. Οι κάτοικοι απολαμβάνουν πλέον μια χαλάρωση στα μέτρα προστασίας επιστρέφοντας σιγά σιγά στην κανονική τους ζωή. Επιστρέφουν στις δουλειές τους και τα σχολεία ανοίγουν.

Το σοβαρό πρόβλημα της χώρας ωστόσο είναι το πλήγμα που έχει δεχτεί ο τουρισμός, αλλά και η βιομηχανία. Πολλές οικογένειες και ζευγάρια έχουν χωριστεί για μήνες από τα μέτρα. Πολλές επιχειρήσεις έχουν επίσης αγωνιστεί να φέρουν τους εργαζόμενους πίσω. Έτσι, η είδηση ότι ο σκηνοθέτης του Avatar Τζέιμς Κάμερον και 55 ακόμα άτομα έφτασαν στη χώρα με ιδιωτικό αεροπλάνο το Σαββατοκύριακο προκάλεσε αντιδράσεις.

Πολλοί επιχειρηματίες ιδίως εκείνοι που δραστηριοποιούνται στη βιομηχανία γαλακτοκομικών προϊόντων, που είναι επίσης ένας πυλώνας της οικονομίας της Νέας Ζηλανδίας εξοργίστηκαν καθώς δεν μπόρεσαν να φέρουν πολύτιμους υπαλλήλους τους πίσω για να συνεχίσουν τις εργασίες τους.

Ο Tom Hargreaves, ένας αγρότης, δήλωσε ότι απογοητεύτηκε όταν έμαθε ότι εργαζόμενοι στην ταινία θα περάσουν τα σύνορα, ενώ ένας υπάλληλός στο αγρόκτημά του από την Ουρουγουάη δεν επιτρέπεται να περάσει. Η απουσία του, εξηγεί, σήμαινε ότι οι συνάδελφοί του πρέπει να εργάζονται υπερωρίες για να καλύψουν τον φόρτο εργασίας.

Ο υπάλληλος του Hargreaves εργάστηκε στη Νέα Ζηλανδία για τέσσερα χρόνια και επέστρεψε στην Ουρουγουάη με άδεια, όταν τα σύνορα έκλεισαν λόγω του ιού.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου Μετανάστευσης και Επενδύσεων της Νέας Ζηλανδίας, δήλωσε ότι η εξαίρεση για τους συντελεστές της ταινίας ήταν μια έκπληξη και είχε διπλό χαρακτήρα.

Ο Jon Landau, παραγωγός και συνεργάτης του Κάμερον, δημοσίευσε μια φωτογραφία στο Instagram από το διεθνές αεροδρόμιο του Ουέλλινγκτον, με τους δύο άνδρες να φορούν μάσκες και προστατευτικά προσώπου.

«Έφτασα στη Νέα Ζηλανδία. Οι 14 μέρες καραντίνας ξεκινούν τώρα» έγραψε ο Landau. Όλα είναι έτοιμα για την ταινία και δεν θα μπορούσαμε να είμαστε περισσότερο ενθουσιασμένοι που επιστρέφουμε στη Νέα Ζηλανδία την επόμενη εβδομάδα» είχε αναφέρει σε άλλη ανάρτησή του.

Πενήντα έξι άτομα από το Λος Άντζελες έλαβαν τελικά άδεια να ταξιδέψουν στη Νέα Ζηλανδία από τον υπουργό οικονομικής ανάπτυξης, Phil Twyford, ο οποίος τους ενέταξε στην κατηγορία «βασικός εργαζόμενος». Προς το παρόν βρίσκονται σε καραντίνα για δύο εβδομάδες στο QT Hotel στο κέντρο του Ουέλλινγκτον.

Τα σύνορα της Νέας Ζηλανδίας παραμένουν κλειστά και η δημόσια υγεία παραμένει η πρώτη προτεραιότητα της κυβέρνησης στη λήψη αποφάσεων.

ΤΟ ΠΑΣΙΓΝΩΣΤΟ VIDEO GAME “TETRIS”, ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΚΑΤΑ ΛΑΘΟΣ

Όλα ξεκίνησαν από τον Αλεξέι Παζίτνοφ μηχανικόλογισμικού στη Σοβιετική Ακαδημία Επιστημών στη Μόσχα, επιφορτισμένος με τη δοκιμή ενός νέου τύπου ηλεκτρονικού υπολογιστή, του Electronika 60. Για να το πετύχει αυτό, δημιούργησε ένα απλό παιχνίδι βασισμένο σε ένα παζλ από την παιδική του ηλικία. Με τον τρόπο αυτό ήθελε να διαπιστώσει πόσο ισχυρός ήταν ο υπολογιστής και παράλληλα να προσφέρει μια πιο διασκεδαστική πλευρά στο εγχείρημά του.

Αυτό που δεν γνώριζε ήταν ότι το παιχνίδι που προέκυψε έμελλε να γίνει ένα από τα μεγαλύτερα, πιο εθιστικά και πιο επιτυχημένα όλων των εποχών.

6 Ιουνίου του 1984 και το τέτρις ξεκινούσε να γράφει ιστορία.

Ο Παζίτνοφ εμπνεύστηκε από το πεντόμινο, ένα κλασικό επιτραπέζιο παιχνίδι που αποτελείται από όλα τα διαφορετικά σχήματα που μπορούν να γίνουν συνδυάζοντας πέντε τετράγωνα. Για να απλοποιήσει τα πράγματα, μείωσε τον αριθμό των τετραγώνων σε τέσσερα, μειώνοντας έτσι τον συνολικό αριθμό των πιθανών σχημάτων από 12 σε επτά.

Το παιχνίδι ονομάστηκε Τέτρις, από το συνδυασμό του ελληνικής λέξης τέσσερα και το τένις το αγαπημένο άθλημα του Ρώσου μηχανικού. Ο ίδιος, εξάλλου, «κόλλησε» από την πρώτη στιγμή. Αλλά η δημιουργία ενός βιντεοπαιχνιδιού στη Σοβιετική Ρωσία την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου δεν ήταν εύκολο. Μόνο μέσα από την απόλυτη λαμπρότητα του σχεδιασμού του, το τέτρις μετατράπηκε από ένα περίεργο πρόγραμμα δοκιμών σε ένα παγκόσμιο φαινόμενο.

Παρόλο που το τέτρις έγινε αμέσως δημοφιλές μεταξύ των προγραμματιστών που είχαν πρόσβαση σε ένα Electronika 60, το μηχάνημα δεν είχε γραφικές δυνατότητες και διέθετε λιγότερη μνήμη από τους αριθμητικούς υπολογιστές του σήμερα.

Λαμβάνοντας αιτήματα για δημιουργία μιας έκδοσης του παιχνιδιού για τον IBM PC, έναν πιο διαδεδομένο υπολογιστή με καλύτερα γραφικά, ο Παζίτνοφ ανέθεσε τη δουλειά στον Βαντίμ Γκερασίμοφ, έναν 16χρονο φοιτητή που δούλευε ένα καλοκαίρι στο γραφείο του και σήμερα εργάζεται ως μηχανικός στη Google.

Το παιχνίδι εξαπλώθηκε γρήγορα σαν μια δασική πυρκαγιά ξύλου αφού όλοι στη Σοβιετική Ενωση, που είχαν υπολογιστή, έπαιζαν Τέτρις.

Ο Παζίτνοφ δεν έβγαλε χρήματα από το παιχνίδ καθότι οι ιδέες ανήκαν στο κράτος και η ίδια η έννοια της πώλησης λογισμικού ως προϊόντος ήταν άγνωστη σε αυτόν. Το τέτρις διαδιδόταν από στόμα σε στόμα και οι άνθρωποι το διαμοιράζονταν με αντίγραφα σε δισκέτες.

Στη συνέχεια ο Παζίτνοφ το 1986 έλαβε μήνυμα μέσω τηλετύπου από τον Ρόμπερτ Στέιν, έναν πωλητή εταιρείας λογισμικού με έδρα το Λονδίνο, την Andromeda.

Ο Στέιν, ο οποίος είχε δει το Τέτρις στην Ουγγαρία, ήθελε να εξασφαλίσει τα δικαιώματα για να το πουλήσει ως παιχνίδι ηλεκτρονικών υπολογιστών στη Δύση. Προσέφερε, μάλιστα, σημαντικά χρήματα εκ των προτέρων.

Γνωρίζοντας, όμως, ότι η απευθείας συνεργασία με μια δυτική επιχείρηση θα μπορούσε να τον είχε στείλει στη φυλακή, ακόμα και πριν καν λάβει χρήματα, άρχισε να διερευνά πώς θα μπορούσε να πουλήσει τα δικαιώματα του παιχνιδιού μέσω του κράτους.

Ο Στέιν, ωστόσο, παρερμήνευσε την απάντησή του ως «πράσινο φως» και άρχισε αμέσως να παράγει το παιχνίδι. Ωστόσο, καθώς προετοιμαζόταν να ξεκινήσει, έλαβε ένα άλλο μήνυμα από την Electronorgtechnica, τον σοβιετικό οργανισμό που επιβλέπει τις εξαγωγές λογισμικού και υλικού που τον ενημέρωνε ότι τα δικαιώματα δεν είχαν χορηγηθεί επισήμως και ότι το λανσάρισμά του στην αγορά ήταν παράνομο.

Τελικά, ο Στέιν απέκτησε τα δικαιώματα και το τέτρις κυκλοφόρησε ως εμπορικό παιχνίδι για PC στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ το 1988. Το παιχνίδι τράβηξε την προσοχή χάρη στις σοβιετικές του καταβολές με εικονογραφήσεις που είχαν ως θέμα το Κρεμλίνο και με τους κυριλλικούς χαρακτήρες τους.

Η απογείωση μέσω του Game Boy

Το Τέτρις πωλούσε καλά στους υπολογιστές, αλλά τα μεγάλα χρήματα στον τομέα των παιχνιδιών έρχονταν από τις κονσόλες. Ο Χενκ Ρότζερς, ένας Ολλανδός κατασκευαστής βιντεοπαιχνιδιών και επιχειρηματίας που ζει στην Ιαπωνία, ήταν ο πρώτος που συνειδητοποίησε ότι το τέτρις ήταν το ιδανικό παιχνίδι για το Game Boy, ένα νέο τότε φορητό σύστημα που κυκλοφόρησε η Νintendo στην Ιαπωνία στις αρχές του 1989.

Η κονσόλα επρόκειτο να λανσαριστεί στη Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη, και ο Ρότζερς επιχείρησε να πείσει την εταιρεία να διατίθεται ένα αντίγραφο του παιχνιδιού με τη συσκευή, μια κοινή πρακτική εκτός της Ιαπωνίας.

Κάπου εκεί, όμως, συνειδητοποίησε ότι υπήρχαν μισές εταιρίες που ισχυρίζονταν ότι κατέχουν τα δικαιώματα στο παιχνίδι. Ο ίδιος πήγε στη Μόσχα και μια εβδομάδα αργότερα έφυγε με μια υπογεγραμμένη συμφωνία για την εισαγωγή του τέτρις στο Game Boy.

Η έκδοση του Game Boy με το τέτρις πώλησε 35 εκατομμύρια αντίτυπα και βοήθησε την κονσόλα να γίνει μια από τις πιο επιτυχημένες όλων των εποχών. Εξακολουθεί να θεωρείται από πολλούς – συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του Παζίτνοφ – ότι αυτή ήταν η καλύτερη έκδοση του τέτρις.

Παρά την επιτυχία του παιχνιδιού, ο Παζίτνοφ εξακολουθούσε να μην βγάζει χρήματα από αυτό.

Ενα νομικό πρόβλημα προκάλεσε διαμάχη μεταξύ της Nintendo και της Atari σχετικά με τα δικαιώματα του τέτρις. Ενας δικαστής αποφάνθηκε υπέρ της Nintendo στα τέλη του 1989 και προκάκεσε ένα τεράστιο χτύπημα στην Atari, που είχε ήδη παράγει εκατοντάδες χιλιάδες άχρηστα αντίγραφα της έκδοσης του παιχνιδιού, με ττίτλο «Τέτρις: Το σοβιετικό παιχνίδι του μυαλού».

Η Nintendo υιοθέτησε μια διαφορετική προσέγγιση, επιλέγοντας το σύνθημα «Από τη Ρωσία με διασκέδαση».

Ο Παζίτνοφ εγκατέλειψε τη Μόσχα για το Σιάτλ το 1991, με τη βοήθεια του φίλου του Χενκ Ρότζερς. Και όταν η συμφωνία του για τα δικαιώματα έληξε το 1995, τελικά άρχισε να καρπώνεται τα προνόμια.

Το 1996, οι δυό τους ίδρυσαν την Tetris Company, η οποία με τη σειρά της εξαγόρασε το 2005 την Elorg – που μετά την πτώση της Σοβιετικής Ενωσης είχε μετατραπεί από μια κρατική επιχείρηση σε ιδιωτική – αποκτώντας τον απόλυτο έλεγχο όλων των δικαιωμάτων του τέτρις παγκοσμίως.

Η εταιρεία έχει ακόμη κατοχυρώσει τα ονόματα και τα χρώματα του κάθε κομματιού τέτρις- που ονομάζεται επίσημα τετρίμινο.

Το τέτρις αποτέλεσε αντικείμενο πολλών επιστημονικών μελετών. Κάποιος διαπίστωσε ότι το παιχνίδι μπορεί να είναι αποτελεσματικό για την καταπολέμηση της επιθυμίας για φαγητό και ακόμη και ναρκωτικά, ενώ άλλος διαπίστωσε αύξηση του πάχους ορισμένων τμημάτων του εγκεφάλου σε άτομα που έπαιζαν συστηματικά.

Το να παίζει κανείς τέτρις για παρατεταμένες χρονικές περιόδους μπορεί να τον οδηγήσει να ονειρεύεται τα «τουβλάκια» του παιχνιδιού ή να ερμηνεύει τα αντικείμενα του πραγματικού κόσμου ως «τουβλάκια» – ένα φαινόμενο γνωστό ως «αντίκτυπο του τέτρις».

Μέχρι σήμερα, το τέτρις έχει κυκλοφορήσει σε περισσότερες από 65 πλατφόρμες – ένα παγκόσμιο ρεκόρ – με περισσότερα από μισό δισεκατομμύριο downloads σε κινητές συσκευές, σύμφωνα με την Tetris Company.

Η τελευταία έκδοση, που κυκλοφόρησε στις αρχές του 2019 και συμπίπτει με την 35η επέτειο του παιχνιδιού, παίζεται απευθείας από πολλούς χρήστες ταυτόχρονα (μέχρι και 99) και για αυτό ονομάζεται «τέτρις 99».

Από το 2010, ένα τουρνουά βασισμένο στην έκδοση του τέτρις της Nintendo Entertainment System του 1989 φιλοξενεί τους καλύτερους παίκτες του κόσμου στο Πόρτλαντ του Ορεγκον. Μερικοί από τους αγώνες, οι οποίοι μπορούν να ξεπεράσουν τα 30 λεπτά σε διάρκεια, έχουν συγκεντρώσει πάνω από 10 εκατομμύρια προβολές στο YouTube.

ΠΟΣΟ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΥΠΟΛΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ.

Η τηλεργασία, ή εξ αποστάσεως εργασία, έγινε για πολλούς η νέα κανονικότητα στις ημέρες της καραντίνας. Οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας, για παράδειγμα, λένε ότι είναι ανοιχτές στο ενδεχόμενο το προσωπικό τους να εργάζεται μόνιμα από το σπίτι. Ίσως έχει ήδη ξεκινήσει η μετάβαση σε έναν νέο τρόπο εργασίας.

Μια τέτοια αλλαγή θα μπορούσε να έχει βαθιές επιπτώσεις στην οικογενειακή μας ζωή και κατ ’επέκταση στη ζωή στις μεγάλες πόλεις όπου βρίσκονται παραδοσιακά πολλά γραφεία.

Περισσότεροι εργαζόμενοι που θα δουλεύουν από το σπίτι σημαίνει ότι θα υπάρχει μεγαλύτερη ζήτηση για μεγάλα σπίτια στην εξοχή. Πρέπει κάποιος να έχει έναν χώρο εργασίας στο σπίτι του. Θα χρειαστεί να μετακινούνται στο γραφείο για συναντήσεις λιγότερο συχνά, άρα το ποιο πιθανό είναι, για να έχουν πρόσβαση σε φθηνότερα και μεγαλύτερα σπίτια, να επιλέξουν να απομακρυνθούν περισσότερο από το κέντρο της πόλης οι εργαζόμενοι.

Θα αναπτυχθεί σε μικρότερες πόλεις η έννοια των κοινόχρηστων γραφείων, όπου θα μπορούν όσοι δουλεύουν από το σπίτι να πηγαίνουν περιστασιακά για να έχουν πρόσβαση σε καλύτερο ίντερνετ, μακριά από την φασαρία που μπορεί να έχει ένα σπίτι με παιδιά.

Τα αστικά κέντρα θα αλλάξουν μορφή, θα γίνουν περισσότερο χώρος διασκέδασης αφού ο κόσμος θα συνεχίσει να αποζητά την κοινωνικοποίηση, παρά την εξ αποστάσεως εργασία.

Όσο για το κυκλοφοριακό και τις επιπτώσεις για το περιβάλλον, το 7% της μετακίνησης στη δουλειά άνω των 50 χλμ, προκαλεί το 60% των εκπομπών αερίων. Κάτι που θα μειωθεί δραστικά.

Τέλος άνθρωποι με ικανότητες από όλα τα μήκη και ππλάτη του πλανήτη θα μπορούν να εργοδοτηθούν σε μεγάλες εταιρίες από 1000δες χλμ μακρυά