ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΈΝΑΣ ΑΡΧΑΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

0

Διαβάζοντας τους όρους και τις προϋποθέσεις για να γίνεις βουλευτής στην Αρχαία Ελλάδα, αμέσως καταλαβαίνεις το μεγαλείο της Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Όχι σαν τους σύγχρονους εκπροσώπους του λαού που έφεραν την χώρα τους χείλος του γκρεμού.

Η δημοκρατία δεν «φύτρωσε» ξαφνικά στην ελληνική πολιτική σκέψη. Τα πρώτα σπέρματά της ανάγονται στην αυγή της εμφάνισης αυτού του λαού, στη μυθολογία του. Η «εκκλησία του δήμου» (λαϊκή συνέλευση) υπάρχει και λειτουργεί πολύ πριν εμφανιστεί η δημοκρατία. Έστω και αν οι δικαιοδοσίες της είναι, ακόμη, πολύ περιορισμένες να εγκρίνει ή όχι τις προτάσεις των βασιλέων ή άλλων αρχόντων.

Το Ελληνικό Δίκαιο που ίσχυε κατά τον 5ο π.Χ. αιώνα, δηλαδή το Δίκαιον του Χρυσού Αιώνα και της Αθηναϊκής Δημοκρατίας είχε τους ακόλουθους νόμους.

– Να είναι Αθηναίος​ πολίτης.

– Nα κατέχει την Ελληνική θρησκεία και παιδεία​ (όμαιμον, ομότροπον, ομόθρησκον)​…

– Nα ΜΗΝ είναι κίναιδος

– Να καταγραφεί ΟΛΗ η περιουσία του, μέχρι και τα σανδάλια που φορούσε, καθώς και η οικογενειακή του περιουσία.

– Να μην κρύβει δημοκρατικά του φρονήματα

– Να έχει εκπληρώσει την στρατιωτική του θητεία

– Να μή είχε καμιά εκκρεμή οικονομική υποχρέωση προς την πόλη

– Αποδεδειγμένα να φρόντιζε τους γονείς του αποδίδοντας τους και τις απαραίτητες μεταθανάτιες τιμές.

– Να κατοικούσε εντός των ορίων της Αττικής

Εάν τηρούνταν όλα αυτά, τότε μπορούσε να γίνει βουλευτής.​

Ιδιαίτερα για τους ανώτατους άρχοντες (άρχων βασιλεύς, επώνυμος άρχων, πολέμαρχος και οι 6 θεσμοθέτες) έπρεπε να υποβληθούν σε διπλή δοκιμασία τόσο από τη Βουλή, όσο από το λαϊκό Δικαστήριο, την Ηλιαία! Αν ο υποψήφιος αποδοκιμαζόταν από τα όργανα αυτά, του απαγορευόταν η συμμετοχή στις πολιτικές δραστηριότητες!

Με τη λήξη της θητείας τους λογοδοτούσαν:
– Στην επιτροπή λογιστών, η οποία είχε την ευθύνη της σύνταξης ειδικής απολογιστικής εκθέσεως!
– Η έκθεση ελέγχεται από το δικαστήριο της Ηλιαίας η οποία είχε το δικαίωμα να επιβάλλει και ποινικές κυρώσεις!

Ασυλία δεν υπήρχε!

Οι νόμοι που εισήγοντο στην Εκκλησία του Δήμου για ψήφιση ήταν ονομαστικοί, δηλαδή έφεραν το όνομα του προτείνοντος. Εκείνος δε που πρότεινε κάποιον νόμο έπρεπε να είναι πολύ προσεκτικός.

Έτσι, εάν πρότεινε και περνούσε νόμο ο οποίος αποδεικνυόταν οικονομικά ζημιογόνος για την Αθήνα, τότε έπρεπε να κατασχεθεί από την καταγεγραμμένη περιουσία του, όλο το ποσόν κατά το οποίο ζημιώθηκε οικονομικά η Αθήνα.

Αν μάλιστα ​δεν έφθανε όλη η περιουσία του μέχρι και τα σανδάλια του, που κατεγράφησαν, τότε το ανεξόφλητο υπόλοιπο, υποχρεώνονταν να το εξοφλήσει δουλεύοντας σε δημόσια έργα.

Αν ο νόμος, που πρότεινε και ψηφίστηκε, ζημίωνε ηθικά την Αθήνα η ποινή ήταν:

AΥΘΗΜΕΡΟΝ ΤΕΛΕΥΘΗΣΑΤΩ …

Στη σημερινή εποχή η θυσία μας στην εξουσία μέσω συνεχών οικονομικών και ηθικών βασανιστηρίων δεν είναι λυτρωτική. Αντίθετα, αποσκοπεί στο να αποδεχτούμε ότι είναι ταυτόχρονα τιμωρία και φυσική καταστροφή. Πως μπορεί κάποιος να εξηγήσει την αποδοχή τόσων σκληρών και εξευτελιστικών μέτρων στους συμπατριώτες μας χωρίς καμιά διαμαρτυρία χωρίς κανένα παράπονο.

Πως μπορεί κάποιος να εξηγήσει την αποδοχή τόσων σκληρών και εξευτελιστικών μέτρων στους συμπατριώτες μας χωρίς καμιά διαμαρτυρία χωρίς κανένα παράπονο;

Share.

About Author

Leave A Reply

 Cheap Jerseys Wholesale