ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΑ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΜΑΣ

0

Κάποτε λέγαμε. Δε βαριέσε αδερφέ, ευτυχώς είναι μακριά μας…

– οι φλεγόμενες πετρελαιοπηγές και οι πνιγμένοι κορμοράνοι (sic) του Ιράκ και της Σαουδικής Αραβίας το 1990.
– οι πόλεις και τα χωριά της Γιουγκοσλαβίας τη δεκαετιά που ακολούθησε.
– οι Δίδυμοι Πύργοι της Νέας Υόρκης το 2001.
– τα λιβάδια με τις παπαρούνες και οι σπηλιές του Αφγανιστάν αμέσως μετά.
– τα Όπλα Μαζικής Καταστροφής (sic) του Ιράκ το 2003.
– τα βουνά του βορειοδυτικού Πακιστάν το 2004.
– ο παγωμένος Καύκασος το 2009.
– οι “χρωματιστές επαναστάσεις” της Λιβύης και της Αίγυπτου, τις οποίες ακολούθησε το ξεκίνημα των εμφυλίων της Συρίας και της Υεμένης το 2011.
– ο Μαραθώνιος της Βοστώνης το 2013.
– η κεντρική πλατεία του Κίεβου, η χερσόνησος της Κριμαίας, και το κομματιασμένο αεροσκάφος της Malaysia Airlines στα χωράφια της Ουκρανίας το 2014.
– τα γραφεία του Charlie Hebro τον Ιανουάριο.
– η σφαγή στο Πανεπιστήμιο της Κένυας τον Απρίλιο.
– οι τρομοκρατικές επιθέσεις της Άγκυρας τον περασμένο μήνα και του Λιβάνου πριν από τρεις ημέρες.
– το Παρίσι προχθες.

Μακριά από μας, επίσης ήταν

– τα στρατόπεδα κράτησης μεταναστών.
– ο Έβρος με το φράχτη του.
– η Λέσβος και η Μυτιλήνη με τους πρόσφυγές της.
– η πρώτη επιχείρηση που έκλεισε.
– ο πρώτος δανειολήπτης που έχασε το σπίτι του.
– η πρώτη μητέρα που αναγκάστηκε να αφήσει το παιδί της σε ορφανοτροφείο.
– ο πρώτος συνταξιούχος που έκοψε τα φάρμακά του επειδή δε μπορούσε να τα αγοράσει.
– ο πρώτος φίλος μας μακροχρόνια άνεργος.
– ο πρώτος συγγενής μας που δούλευε 8ωρο για 300 ευρώ.

​Μακριά από μας ήταν όλα αυτά…
Όμως αυτό το μακριά έχει πια “στενέψει” πολύ.
Όσο κι αν “στενεύουμε” την ίδια μας την αντίληψη γι’αυτό προκειμένου να εξακολουθούμε να νιώθουμε προστατευμένοι.
Όσο κι αν προσπαθούμε να μη βλέπουμε ειδήσεις για να ξεχαστούμε.
Όσο κι αν στρέφουμε το βλέμμα στο δρόμο προσπερνώντας βιαστικά αυτά που συμβαίνουν δίπλα μας

Το “μακριά από μας” ήταν και παραμένει συνήθης αποστροφή στις κουβέντες, τις σκέψεις, τις ευχές και τις προσευχές μας όταν αναφερόμαστε σε κάτι κακό.

Αρκεί μια ματία στην καθημερινότητα της ίδιας μας της χώρας για να διαπιστώσουμε το πόσο εύκολα μπορούν να ανατραπούν τα πάντα σε μία κατεστημένη τάξη δεκαετιών. Προφανώς και όχι τόσο βίαια όσο από έναν πόλεμο ή ένα τυφλό τρομοκρατικό χτύπημα, αλλά, ας αναρωτηθούμε… Πόσο “μακριά από μας” φάνταζαν πριν από μόλις πέντε χρόνια όσα εξελίσσονται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα;

Το βασικό ερώτημα, λοιπόν, για τον καθένα μας ξεχωριστά αλλά και συνολικά για τον “δυτικό κόσμο”, είναι το κατά πόσο βοήθησε η έως τώρα στάση μας στο να μείνουμε θωρακισμένοι από τα προβλήματα που εξελίσσονταν “μακριά από μας”, και τα οποία τις περισσότερες φορές εμείς δημιουργούσαμε.

Share.

About Author

Leave A Reply