Home ΥΓΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Η ΥΠΕΡΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΙΝΚΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΖΤΕΚΩΝ

Η ΥΠΕΡΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΙΝΚΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΖΤΕΚΩΝ

Superfoods ή αλλιώς Υπερτροφή. Ένας όρος που μας απασχολεί αρκετά τα τελευταία χρόνια. Το 2017 φέρνει έναν νέο «βασιλιά» που δεν είναι άλλος από τον αμάρανθο ή αμάραντο.

Ανήκει στην οικογένεια των ψευτο-δημητριακών, όπως και η κινόα, και πρόκειται για μια πανάρχαια τροφή των αρχαίων λαών της Νότιας Αμερικής, αφού οι Αζτέκοι και οι Ίνκας χρησιμοποιούσαν τους καρπούς του ως βασικό υλικό της διατροφής τους.

Ο αμάρανθος μαζί με τα φασόλια και το καλαμπόκι, ήταν για χρόνια η βασική τροφή των Ίνκας και των Αζτέκων. Σε ανασκαφές που έγιναν στα  σπήλαια Oxcatlan στη Vera Cruz, βρέθηκαν ανάμεσα στα κτερίσματα σπόροι αμάρανθου, οι οποίοι χρονολογούνται μεταξύ του 6.700 π.Χ.-5.ΟΟΟ π.Χ.. Θεωρείται ότι οι σπόροι του αμάρανθου κάλυπταν το 80% των ημερήσιων θερμιδικών αναγκών των Αζτέκων. Ήταν γνωστός σε όλη την κεντρική Αμερική, μια και τον χρησιμοποιούσαν εκτός από τη διατροφή τους  και σε ιερές τελετές . Το κατανάλωναν μαζί με μέλι και σοκολάτα σαν θεραπευτικό τρόφιμο ή ποτό, σε τελετές που γινόντουσαν με το χαρακτηριστικό όνομα alegria, χαρά δηλ. στα Ισπανικά. Σε γιορτές αφιερωμένες στους θεούς, κατασκεύαζαν  με αμάρανθο και μέλι  βρώσιμα αγάλματα, τα οποία στη συνέχεια τα έκοβαν και τα μοίραζαν στους πιστούς.

Καλλιεργείται επί εκατοντάδες χρόνια στο  Μεξικό, Περού, Γουατεμάλα ενώ σήμερα έχουν αρχίσει καλλιέργειες στην Ινδία, το Νεπάλ και την Κίνα. Xρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα σαν αιμοστατικό.  Παρ’ ότι οι καλλιέργειες ενός συγκεκριμένου είδους για την εκμετάλλευση των σπόρων είναι ακόμα σχετικά μικρής έκτασης, θεωρείται ο καρπός του μέλλοντος. Στην πραγματικότητα διάφορα είδη του αμάρανθου είναι γνωστά σε όλον τον κόσμο. Υπάρχουν περίπου 70 γνωστές ποικιλίες μια από αυτές τα γνωστά σε εμάς βλίτα. Μία ακόμα ποικιλία που καλλιεργείται στην Ελλάδα κυρίως για καλλωπιστικούς λόγους, είναι το λεγόμενο λειρί του κόκκορα. Στην Κίνα , την Ιαπωνία , σε χώρες της Αφρικής και της Ευρώπης καλλιεργούνται διάφορες ποικιλίες αμάρανθου αντίστοιχες των δικών μας βλίτων, με σκοπό την κατανάλωση των φύλλων, των βλαστών ακόμα και των ριζών.

zachariasandfriendsamarathos1

Οι σπόροι του περιέχουν δυο βασικά αμινοξέα τα οποία σπάνια απαντώνται σε φυτικές τροφές: λυσίνη -πολύ περισσότερη από ότι τα άλλα δημητριακά- και μεθειονίνη, ένα σημαντικό αμινοξύ στην ανάπτυξη και επιδιόρθωση των ιστών. Είναι πλούσιος σε φυτικές ίνες, σε λινολεϊκό οξύ, σε σίδηρο, περιέχει ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, κάλιο και βιταμίνες A και C. Σύμφωνα μάλιστα με έρευνες, μπορεί να να μειώσει και τη χολιστερίνη. Και το σημαντικότερο όλων; Ο αμάρανθος δεν περιέχει γλουτένη.

Πώς τον μαγειρεύουμε;
Μπορείτε να το βράσετε όπως ακριβώς και το ρύζι, αρκεί να υπολογίσετε ένα μέρος αμάρανθου προς 2.5 μέρη νερό. Είναι ιδανικό για πρωινό, όπως το πόριτζ, και μπορείτε να το φάτε μαζί με μέλι, φρούτα ή ακόμη και ξηρούς καρπούς. Χρησιμοποιείται όμως και σε σούπες ή σε ριζότο. Ή πολύ απλά, αντί για κινόα, μπορείτε πλέον να βάζετε αμάρανθο.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here