Home ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ Η ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ HISTORY CHANNEL ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΗΡΑΜΕ...

Η ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ HISTORY CHANNEL ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΗΡΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ

Η πρεμιέρα ντοκιμαντέρ αφιερωμένου στη ζωή, το έργο και τις ιδέες της Τζέιν Γκούντολ είναι η «σημαία» του τιμητικού αφιερώματος του National Geographic για την 50ή επέτειο της Παγκόσμιας Ημέρας της Γης (22-Απριλίου).

Με αφορμή τη φετινή επέτειο και την εν λόγω παραγωγή του National Geographic «Jane Goodall: Τhe Hope», βλέπουμε τις ευθύνες στη διαρκή ανθρώπινη επεκτατικότητα και στην ασέβειά μας απέναντι στα άλλα είδη ζωής, στη βιομηχανική κτηνοτροφία και την άκριτη βρώση άγριων ζώων επίσης. Η δυστοπία που ζούμε μπορεί να έχει και θετικές πλευρές, να μας φέρει πιο κοντά, να μας πείσει να αλλάξουμε φιλοσοφία, προτεραιότητες και τρόπο ζωής, να δώσουμε περισσότερη αξία στην ελπίδα, τη δύναμη της θέλησης, στην ικανότητα κάθε πολίτη να κάνει τη μικρή ή τη μεγάλη διαφορά, στην ευθύνη που έχουμε να παραδώσουμε στις νεότερες γενιές έναν βιώσιμο πλανήτη. Δυνατό παράδειγμα οι παρεμβάσεις και τα επιτυχημένα πρότζεκτ του Ιδρύματός “Jane Goodall ” στην Αφρική χάρη στα οποία ανέκαμψαν οι απειλούμενοι βιότοποι των χιμπατζήδων, προσκομίζοντας ταυτόχρονα οφέλη στις τοπικές κοινότητες που ανέλαβαν πλέον οι ίδιες την προστασία τους δίνοντας το μύνημα «Μαζί θα τα καταφέρουμε γιατί μαζί, μπορούμε». 

Η τρέχουσα πανδημία ας γίνει αφορμή να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε αναπόσπαστο μέρος του φυσικού κόσμου και ότι καταστρέφοντάς τον αλόγιστα, ληστεύουμε το μέλλον το δικό μας, των παιδιών και των εγγονιών μας. Μην ξεχνάμε ότι τα νέα παιδιά είναι οι αυριανοί κυβερνήτες του κόσμου. Ας αναλογιστούμε σε τι κατάσταση θα τους τον παραδώσουμε. Το ντοκιμαντέρ του National Geographic περιλαμβάνει στον τίτλο τη λέξη «ελπίδα». Σε καιρούς που μια πανδημία θέτει σε δοκιμασία τις αντοχές όλης της ανθρωπότητας, η ελπίδα είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτη.

Η ελπίδα είναι πολύ σημαντική είτε μιλάμε για την επιστήμη, είτε για τη διατήρηση του περιβάλλοντος και της άγριας ζωής, είτε για κοινωνικά οράματα, είτε για την ίδια την καθημερινή μας ζωή. Αν βαθιά μέσα σου δεν πιστεύεις ότι αυτό που κάνεις θα συγκινήσει, θα παρακινήσει, θα φέρει αποτέλεσμα, θα κάνει εντέλει τη διαφορά, τότε ποιο το νόημα να ταλαιπωρείσαι;

Για πολλούς επιστήμονες, από τους γιατρούς μέχρι όσους αγωνίζονται για τη διατήρηση της άγριας ζωής η δυσοίωνη κατάσταση της οποίας διεθνώς φαίνεται να σχετίζεται με την τρέχουσα πανδημία, η ελπίδα έχει ζωτική σημασία. Χρειάζεσαι, ας πούμε, μεγάλα αποθέματα αισιοδοξίας για να πιστέψεις ότι ένας ασθενής που μοιάζει «ξεγραμμένος» μπορεί τελικά να τα καταφέρει ή ότι ένα ζωικό είδος στα πρόθυρα της εξαφάνισης θα ανακάμψει χάρη στη δεύτερη ευκαιρία που εσύ του δίνεις. Για το δεύτερο, ειδικά, χρειάζεται πολλή υπομονή κι επιμονή γιατί ίσως χρειαστούν ολόκληρες δεκαετίες ώσπου να το διαπιστώσεις!  

Αλλά και ο αγώνας που δίνεται στα επιστημονικά εργαστήρια αυτήν τη στιγμή για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού είναι συγκλονιστικός, οι ελπίδες για μια σημαντική ανακάλυψη στο άμεσο μέλλον που θα βοηθήσει πολλούς ανθρώπους είναι αυξημένες. Και όσο περισσότερα καλά νέα μαθαίνει κανείς, τόσο πιθανότερο γίνεται να κινητοποιηθεί ώστε να κάνει κι αυτός με τη σειρά του τη διαφορά.  

Κάθε κρίση, όσο δυσβάσταχτη, εμπεριέχει και μια ευκαιρία. Στην περίπτωση της τρέχουσας πανδημίας, πού θα μπορούσε κανείς να τη δει; Η ευκαιρία έγκειται στην ελπίδα ότι μετά κι από αυτή την εμπειρία, θα αρχίσουμε να σκεφτόμαστε διαφορετικά για τον κόσμο που ζούμε. Για παράδειγμα, αρκετοί άνθρωποι μεγαλωμένοι σε πόλεις πιστεύουν ότι η ρύπανση είναι μια φυσιολογική συνθήκη. Τώρα όμως, που εξαιτίας του lockdown ο αέρας και η ατμόσφαιρα καθάρισαν εντυπωσιακά ακόμα και σε ιδιαίτερα επιβαρυμένες μεγαλουπόλεις, αντιλήφθηκαν σε τι μολυσμένο περιβάλλον ζούσαν πριν και ίσως να πιέσουν τις κυβερνήσεις τους να κάνουν κάτι γι΄αυτό. 

Είναι η καταστροφή του περιβάλλοντος συνυπαίτια για τον κορωνοϊό;

Καιρός λοιπόν να καταλάβουν περισσότεροι άνθρωποι ότι η πανδημία αυτή οφείλεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην ασέβειά μας απέναντι στα άλλα είδη ζωής με τα οποία μοιραζόμαστε αυτό τον πλανήτη. Καθώς καταστρέφουμε αρχέγονα δάση, όσα άγρια ζώα επιβιώνουν εξαναγκάζονται σε μεγαλύτερη εγγύτητα με τους ανθρώπους και τα οικόσιτά τους.  

Μια ασθένεια μεταδίδεται ευκολότερα από το ένα είδος στο άλλο, αυξάνοντας τις πιθανότητες ώστε ένας παθογόνος ιός να μολύνει κι εμάς. Τα άγρια ζώα που θηρεύονται για τροφή, για το δέρμα τους, για σουβενίρ, ή σαν «γιατρικό» και πωλούνται στις αγορές της Αφρικής ή στην Ασία αφενός, η βιομηχανική κτηνοτροφία αφετέρου, που εξαναγκάζει δισεκατομμύρια ζώα διεθνώς να ζουν σε ασφυκτικές συνθήκες, συμβάλλουν επίσης ώστε διάφοροι επικίνδυνοι ιοί να υπερπηδούν το φράγμα των ειδών.  

Υπάρχουν βέβαια και πληθυσμοί για τους οποίους το κυνήγι συνδέεται άμεσα με την επιβίωση και που χρειάζονται διαφορετική προσέγγιση. Η τρέχουσα πανδημία ας γίνει αφορμή να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε αναπόσπαστο μέρος του φυσικού κόσμου και ότι καταστρέφοντάς τον αλόγιστα, ληστεύουμε το μέλλον το δικό μας, των παιδιών και των εγγονιών μας. Μην ξεχνάμε ότι τα νέα παιδιά είναι οι αυριανοί κυβερνήτες του κόσμου.

Πόσο έχει υποβαθμιστεί η άγρια ζωή στον πλανήτη;

Είναι αναμφίβολα σε πολύ χειρότερη κατάσταση από ό,τι μισόν αιώνα πριν αλλά πρέπει να καταλάβουν περισσότεροι άνθρωποι ότι η πανδημία αυτή οφείλεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην ασέβειά μας απέναντι στα άλλα είδη ζωής με τα οποία μοιραζόμαστε αυτόν τον πλανήτη.

Η 50ή επέτειος της Ημέρας της Γης θα βρήκε εκατομμύρια ανθρώπους σε καραντίνα. Πώς θα μπορούσαν λοιπόν οι ενεργοί πολίτες να ανταποκριθούν στο φετινό «κάλεσμα»;

– Θα μπορούσαν όσοι διαθέτουν κάποιον κήπο, ας σκεφτούν πώς θα τον κάνουν ελκυστικότερο για τις μέλισσες και άλλα ωφέλιμα είδη άγριας χλωρίδας και πανίδας.

– Άλλοι πάλι μπορούν να διαβάσουν άρθρα, έρευνες, βιβλία, να δουν ταινίες και ντοκιμαντέρ που θα τους εξοικειώσουν περισσότερο με τον πλανήτη, τα ζώα και τη φύση του, κάνοντάς τους πιο ενεργούς όταν αρθεί το lockdown. Το οποίο, σημειωτέον, έχει και τις αισιόδοξες πλευρές του. Είδαμε, ας πούμε, ανθρώπους και κοινότητες να έρχονται κοντύτερα αυτό το διάστημα.   

Όλος ο πλανήτης έγινε μία γροθιά για να νικήσει αυτή τη πανδημία. Αν η ανακωχή διατηρηθεί και μετά την καραντίνα, με πολίτες και ηγέτες να αλλάζουν μυαλά, θα είναι οπωσδήποτε μια έξοχη εξέλιξη! 

Οι προσφορές, οι δωρεές, οι εθελοντικές πρωτοβουλίες που αναπτύχθηκαν για τις πιο ευπαθείς πληθυσμιακές ομάδες, η στήριξη των γιατρών, των νοσηλευτών και όσων άλλων επαγγελματιών βρίσκονται στην πρώτη γραμμή είναι επίσης θετικά μηνύματα. Εύχομαι να διατηρηθεί αυτό το πνεύμα. 

To ντοκιμαντέρ «Jane Goodall: The Hope» έκανε πρεμιέρα την Τετάρτη 22 Απριλίου στις 21.00 στο National Geographic

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here