ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΗΠΑ ΕΜΠΛΕΚΟΝΤΑΙ ΣΕ 10ΔΕΣ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΜΦΥΛΙΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ

0

Η μακρά ιστορία ανάμειξης των ΗΠΑ σε ξένες πολιτικές υποθέσεις, ήταν πάντα «ηθικά και πολιτικά» δικαιολογημένη ως εξάπλωση ενός αμερικανικού δημοκρατικού μοντέλου δημοκρατίας σε όλο τον κόσμο.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν προσηλωμένες στην αποκατάσταση της παραδοσιακής συντηρητικής τάξης. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, ήταν απαραίτητο να καταστρέψουν την αντιφασιστική αντίσταση, λειτουργώντας συχνά υπέρ των ναζί και φασιστών συνεργατών τους, να αποδυναμώσουν τα συνδικάτα και άλλες λαϊκές οργανώσεις, και να εμποδίσουν την «απειλή» της ριζοσπαστικής δημοκρατίας και της κοινωνικής μεταρρύθμισης, οι οποίες αποτελούσαν ολοζώντανες επιλογές υπό τις συνθήκες της εποχής.

Επεδίωξαν την εφαρμογή αυτών των πολιτικών  σε όλο τον κόσμο: στην Ασία, συμπεριλαμβανομένης της Νότιας Κορέας, στις Φιλιππίνες, στην Ταϊλάνδη, στην Ινδοκίνα και το σημαντικότερο, στην Ιαπωνία. Το ίδιο ίσχυε και για την Ευρώπη, την Ελλάδα και την Ιταλία, τη Γαλλία και κυρίως, τη Γερμανία. Το ίδιο και στη Λατινική Αμερική, με την Γουατεμάλα, την Χιλή και την Βολιβία να αποτελούν για την CIA την πιο σοβαρή απειλή ενός  «ριζοσπαστικού εθνικισμού», μακροπρόθεσμα .

Η ιστορία της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, ειδικά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, λίγο πολύ χαρακτηρίζεται από την υπονόμευση και την ανατροπή  ξένων καθεστώτων, συμπεριλαμβανομένων των κοινοβουλευτικών , και την προσφυγή στη βία ώστε να καταστρέφουν οι λαϊκές οργανώσεις που θα μπορούσαν να προσφέρουν στην πλειονότητα του πληθυσμού την ευκαιρία να εισέλθουν στην πολιτική αρένα.

Μερικές φορές η επίτευξή του στόχου απαιτούσε μεγάλη βαρβαρότητα. Στη Νότια Κορέα, περίπου 100.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στα τέλη της δεκαετίας του 1940 από τις δυνάμεις ασφαλείας που είχαν εγκατασταθεί εκεί και έπαιρναν εντολές από τις ΗΠΑ. Αυτό έγινε πριν από τον πόλεμο της Κορέας, με τον Jon Halliday και τον Bruce Cumings να περιγράφουν την κατάσταση ως στην ουσία μια φάση, που χαρακτηρίζεται από μαζική εξωτερική παρέμβαση σε «έναν εμφύλιο πόλεμο που έγινε ανάμεσα σε δύο εγχώριες δυνάμεις: ανάμεσα σε ένα επαναστατικό εθνικιστικό κίνημα, που είχε τις ρίζες του στον σκληρό αντι-αποικιακό αγώνα, και σε ένα συντηρητικό κίνημα πιστά συνδεδεμένο με το status quo, μιας ανισότητας αναφορικά με την κατοχή γης, που είχε διαμορφωθεί υπό την αμερικανική κατοχή.

Στην Ελλάδα που μόλις είχε αφήσει πίσω της τον εμφύλιο, την ίδια περίοδο, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν, βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν ή εκδιώχθηκαν κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων κατά των ανταρτών, επιχειρήσεις που κατευθύνθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες και οι οποίες αποκατέστησαν την παραδοσιακή ελίτ στην εξουσία, συμπεριλαμβανομένων των συνεργατών των ναζί, ενώ παράλληλα κατέστειλαν τις κομμουνιστικές δυνάμεις που βασίζονταν στην αγροτική και στην εργατική τάξη και που είχαν πολεμήσει τους ναζί.

Στις βιομηχανικές κοινωνίες, οι ίδιοι βασικοί στόχοι υλοποιήθηκαν, αλλά με λιγότερο βίαια μέσα.

Υπήρξαν περιπτώσεις όπου οι ΗΠΑ εμπλέκονταν άμεσα στην οργάνωση πραξικοπημάτων ακόμη και σε προηγμένες βιομηχανικές δημοκρατίες, όπως στην Αυστραλία στην Ιταλία στα μέσα της δεκαετίας του 1970 και τέσσερα πραξικοπήματα στην Τουρκία με ιδιαίτερα αισθητό αυτό του 1971 όπου έμεινε στην ιστορία ως το “στρατιωτικό πραξικόπημα του μνημονίου”, που έβγαλε τα τανκς στους δρόμους, προκειμένου να ρίξει την κυβέρνηση και να αναλάβει την εξουσία. Και το 1974 με την νίκη του λαϊκού δημοκρατικού κόμματος, επανέρχεται η “Δημοκρατία” και ξεκινάει για την Τουρκία μία περίοδος κρίσης και διενέξεων με την Ελλάδα γύρω από το θέμα της Κύπρου, με αποτέλεσμα το πραξικόπημα και την εισβολή στην Κύπρο την ίδια χρονιά. Μια δημοκρατία που κράτησε μέχρι το 1980 όπου ένα άλλο πραγικόπημα υπό του στρατηγού Εβρέν έθεσε τέρμα στη μακρά σύγκρουση του κράτους με την εξωκοινοβουλευτική αριστερά και ταυτόχρονα επιβεβαίωσε τον υπό στρατιωτική κηδεμονία χαρακτήρα του τουρκικού κράτους.

Να θυμηθούμε το εικονικό πραξικόπημα που ανέτρεψε την κυβέρνηση των Εργατικών στην Αυστραλία το 1975, καθώς υπήρξε ο φόβος ότι ο πρωθυπουργός Edward Whitlam θα μπορούσε να επεμβεί σε ότι αφορούσε τις στρατιωτικές και μυστικές βάσεις της Ουάσιγκτον στην Αυστραλία.

Η μεγάλης κλίμακας παρέμβαση της CIA στην ιταλική πολιτική σκηνή έγινε γνωστή στην κοινή γνώμη με την Έκθεση Pike του Κογκρέσου που διέρρευσε το 1976, που αποκάλυψε στοιχεία για αμερικανική χρηματοδότηση με περίπου 65 εκατ. προς εγκεκριμένα πολιτικά κόμματα και συνεργάτες από το 1948 έως τις αρχές του 1970. Το 1976, η κυβέρνηση του Άλντο Μόρο έπεσε στην Ιταλία μετά τις αποκαλύψεις ότι η CIA είχε δαπανήσει 6 εκατ. δολάρια για τη στήριξη αντι-κομμουνιστών υποψηφίων.

Εκείνη την εποχή, τα ευρωπαϊκά κομμουνιστικά κόμματα κινούνταν προς την ανεξαρτησία της δράσης τους,  με πλουραλιστικές και δημοκρατικές τάσεις (ευρωκομουνισμός), μια εξέλιξη που, στην πραγματικότητα δεν ευχαριστούσε ούτε την Ουάσιγκτον ούτε την Μόσχα. Για τους λόγους αυτούς, οι δύο υπερδυνάμεις αντιτέθηκαν στη νομιμοποίηση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ισπανίας και την αυξανόμενη επιρροή του Κομμουνιστικού Κόμματος στην Ιταλία, και προτίμησαν και οι δύο την άνοδο κεντροδεξιών κυβερνήσεων στη Γαλλία.

Ο Γενικός Γραμματέας των ΗΠΑ  Χένρι Κίσινγκερ περιέγραψε ως «μείζον πρόβλημα» στη δυτική συμμαχία αυτές τις εξελίξεις σε πολλές χώρες της Ευρώπης, που θα μπορούσαν  να κάνουν τα δυτικά κομμουνιστικά κόμματα πιο ελκυστικά για το κοινό, καλλιεργώντας κινήσεις προς την ανεξαρτησία και απειλώντας τη συμμαχία του ΝΑΤΟ.

Πιο κάτω όλες ιστορικά οι περιπτώσεις όπου οι ΗΠΑ συνέβαλαν σε πραγικοπήματα, σύγκρουσεις ή εξέγερσεις σε τρίτες χώρες

1887 Σαμόα

1893 Χαβάη

1898 Κούβα και Πουέρτο Ρίκο

1899 Φιλιππίνες

1900 Κίνα

1903 Παναμάς

1903 Ονδούρες

1912 Νικαράγουα

1914 Μεξικό

1915 Ταιτή

1916 Δομινικανική Δημοκρατία

1918 Ρωσσία

1941 Παναμάς

1945-1950 Νότιος Κορέα

1949 Συρία

1953 Ιράν

1954 Γουατεμάλα

1958 Λίβανος

1961 Κούβα

1965 Δομινικανή Δημοκρατία

1973 Χιλή

1979-1989 Αφγανιστάν

1983 Γρανάδα

1989 Παναμάς

1991 Κουβέιτ

1991 Ταιτή

1991-2003 Ιράκ

1994-2003 Ιρακ

2005-2015 Συρία

2011 Λυβή

Share.

About Author

Leave A Reply

 Cheap Jerseys Wholesale