ΓΙΑΤΙ Η ΠΡΟΙΚΑ ΗΤΑΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΕΝΑ ΓΑΜΟ

0

Παρά το γεγονός ότι στις μέρες μας η ιδέα των προσυμφωνημένων γάμων και της προίκας έχουν ξεθωριάσει, ωστόσο δεν αποτελούν μακρινό παρελθόν καθώς διαπραγματεύσεις γάμου γινόταν σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο.

Τη μεγαλύτερη ευθύνη για το γάμο είχε η οικογένεια της νύφης. Οι γονείς της έπρεπε να υποβάλουν ικανοποιητική ποσότητα περιουσιακών στοιχείων, ακινήτων και κινητών για να κλείσουν την συμφωνία του γάμου της κόρης τους. Όσα περισσότερα κορίτσια υπήρχαν στην οικογένεια, τόσο δυσκολότερο το έργο για τους γονείς. Ακόμη και αν ο γαμπρός είχε ήδη χτυπήσει την πόρτα, ο διακανονισμός δεν μπορούσε να συμβεί χωρίς μια σωστή προίκα.

Η μέλλουσα σύζυγος έπρεπε να φέρει στο νέο τους σπίτι το οποίο πολλές φορές έδιναν οι γονείς της, τον εξοπλισμό του σπιτιού: κατσαρόλες, χειροποίητα πλεκτά κάθε χρήσης τα οποία μεταφερόταν σε ειδικές τσάντες «βουργιές» – ειδικά πλεγμένες για την περίσταση του γάμου.

Ο γάμος από προξενιό σήμαινε ότι από τη στιγμή του γάμου και μετά, ο γαμπρός θα είναι υπεύθυνος για το κομμάτι της περιουσίας που ανήκε στην οικογένεια της νύφης. Το να δίνεις την περιουσία στον άλλο δεν ήταν παράγοντας που θα μπορούσε να ξεπεραστεί εύκολα. Πολλές φορές ο γαμπρός έπαιρνε γη χαμηλότερης ποιότητας, δηλαδή για παράδειγμα το παραθαλάσσιο οικόπεδο που είναι πιο δύσκολο να καλλιεργηθεί σε σύγκρισή με τους ελαιώνες. Ποιος να ήξερε ότι όχι οι ελιές αλλά η θέα στη θάλασσα θα αποκτούσε μεγαλύτερη αξία τα χρόνια της τουριστικής ανάπτυξης.

Η σημερινή προίκα θεωρείται περισσότερο σαν μια βοήθεια γονέων και σαν οικονομική στήριξη στους νεόνυμφους. Η ίδια η λέξη “ΠΡΟΙΚΑ” χρησιμοποιείται για την οικογενειακή κληρονομιά ή ως αστείο για την κακή οικονομική κατάσταση. Ακόμη και η αγαπημένη μας γάτα που θα την φέρουμε μετά το γάμο στο νέο μας σπίτι μπορεί να θεωρηθεί ως “προίκα”.

Ο θεσμός της προίκας είναι ταπεινωτικός για τη γυναίκα και επιβεβαιώνει την εξάρτηση της από τον άντρα. Κι αυτό είναι αλήθεια. Γιατί ο αστικός κώδικας, ρυθμίζοντας την προίκα, δεν καθιερώνει απλώς υποχρέωση του πατέρα να εφοδιάσει την κόρη του με τα απαραίτητα περιουσιακά εφόδια, για να μην είναι εξαρτημέ­νη από την  θέληση του άντρα. 

Γίνεται έτσι φανερό, ότι με το θεσμό της προίκας, η έννομη τάξη επιβεβαι­ώνει και συντηρεί τη μειονεκτική θέση της γυναίκας απέναντι στον άντρα. Απο­ξενωμένη από την περιουσία της και από τα αντίστοιχα εισοδήματα, η γυναίκα είναι υποχρεωμένη να σκύβει το κεφάλι σε κάθε καπρίτσιο του άντρα, ενώ, πα­ράλληλα, δεν έχει τα μέσα για να δοκιμάσει τις δικές της δυνάμεις μέσα στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας, σαν να μην ήταν ισότιμη με τους άντρες, αλλά δεύτερης κατηγορίας άνθρωπος, κατάλληλη για τη λάτρα του σπιτι­ού, για την ικανοποίηση της ερεθισμένης σεξουαλικότητας του άντρα και για την επίβλεψη των ανήσυχων παιδιών.

Στη σημερινή εποχή συνεχίζουν οι γονείς να προικίζουν. Όταν και όσο μπορούν. Μονό που, τώρα πια, προικίζουν τα κορίτσια τους, και όχι το γαμπρό. Δίνουν δηλαδή στα κορίτσια τους διάφορα περιουσιακά στοιχεία, που θα ανήκουν στη δίκη τους κυριότητα και θα τα διαχειρίζονται και καρπώνονται αυτά τα ίδια. και όχι οι άντρες τους.

Αυτό το επιβάλλουν οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες. Πόσα χρονιά πρέπει να ταλαιπωρηθεί το καινούριο ζευγάρι, ωσό­του μπορέσει, με τις αποταμιεύσεις από την εργασία και των δυο. να αποκτή­σουν δικό τους σπίτι, και να το επιπλώσουν όπως τόσον καιρό ονειρεύονταν; Συνήθως έχουν γίνει πια μεσόκοποι. Οι στερήσεις και η μιζέρια έχουν δηλητηρι­άσει αρκετά τις σχέσεις τους. Κι όταν πια τα αποκτούν, έχουν τόσο κουραστεί ψυχικά, που δεν είναι σε θέση να τα χαρούν.

Κάθε γονιός που τα τράβηξε αυτά, τόχει έννοια, πως θα μπορέσει το παιδί του, να μην περάσει κι αυτό από τις ίδιες συμπληγάδες, όταν θα παντρευτεί.

Share.

About Author

Leave A Reply

 Cheap Jerseys Wholesale