ΓΙΑΤΙ Η ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΑ 50 ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ

0

Γιατί η ζωή δεν τελειώνει αλλά ουσιαστικά ξαναρχίζει στα 50, οπότε αρχίζει μια ανοδική πορεία που διαρκεί μέχρι σχεδόν το τέλος της ζωής. Στο μέσο της ενήλικης ζωής μας αισθανόμαστε ανήσυχοι, αγχωμένοι και δυστυχείς.

Η εφηβεία τείνει να είναι μια περίοδος συναρπαστική, που φέρνει, σύμφωνα με τη διάσημη φράση του Ντίκενς, “μεγάλες προσδοκίες” μαζί με αβεβαιότητα. Ο συνδυασμός αυτών των συναισθημάτων προκαλεί μια ικανοποίηση, η οποία όμως είναι ευμετάβλητη και επίφοβη.

Ακολουθεί μια περίοδος εδραίωσης και επιτυχιών, αλλά ταυτόχρονα αυξανόμενης απογοήτευσης και μειούμενης αισιοδοξίας. Η πτώση είναι σταδιακή, μαλακή, αλλά σωρευτική, και καταλήγει σε ένα τέλμα, που μπορεί να κρατήσει χρόνια, στη διάρκεια του οποίου, αντί να απολαμβάνουμε τα επιτεύγματά μας, τα αμφισβητούμε και τα απορρίπτουμε, και αισθανόμαστε λιγότερο ολοκληρωμένοι. Σχεδόν ανεπαίσθητα, οι αξίες μας αλλάζουν, οι προσδοκίες μας επαναπροσδιορίζονται, ο εγκέφαλός μας αναδιοργανώνεται, όλα με τρόπους που οδηγούν σε μια βελτίωση προς το τέλος της μέσης ηλικίας και μετά σε μια απρόσμενη ευτυχία.

Ο άνθρωπος στα 20 ήταν γεμάτος φιλοδοξίες και ορμή. Έως την ηλικία των 40 είχε καταφέρει περισσότερα απ’ όσα είχε ονειρευτεί: π.χ. ήταν ένας βραβευμένος δημοσιογράφος, είχε εκδώσει βιβλία, είχε βρει τον σύντροφο της ζωής του. Κάτι όμως δεν πήγαινε καλά. Αισθανόταν απογοητευμένος από την ομολογουμένως πολύ καλή ζωή του, ενώ ταυτόχρονα ντρεπόταν, γιατί καταλάβαινε πόσο παράλογα ήταν αυτά τα συναισθήματα. Μπαίνοντας στη δεκαετία των 50, όμως, παρότι έχασε τους γονείς του και τη δουλειά του και η επιχείρηση που ξεκίνησε δεν πήγε καλά, «η ομίχλη άρχισε να υποχωρεί».. Συνειδητοποίησε σταδιακά ότι η φωνή μέσα του που του ψιθύριζε λόγους για να αισθάνεται ανικανοποίητος σίγασε και με τον καιρό άρχισε να αναγνωρίζει πόσο τυχερός και ευτυχής ήταν.

Ο προβληματισμός τού τι έχω πετύχει στη ζωή μου, στον γάμο μου, στα παιδιά μου, στη δουλειά μου, τι θα μπορούσα να είχα κάνει διαφορετικά, τι δεν έκανα και θέλω πολύ να πραγματοποιήσω, τα λάθη μου και αν μπορώ να τα διορθώσω μπαίνουν στην άκρη και αρχίζεις και σκέφτεσαι ζητήματα περισσότερο ουσίας. Ενδιαφέρομαι πια πιο πολύ για το “είναι” και όχι για το “φαίνεσθαι”. Δεν υπάρχει το “τι θα πει ο κόσμος”, συμπεριφέρομαι έτσι γιατί έτσι είμαι, ντύνομαι έτσι γιατί έτσι μου αρέσει, γιατί νιώθω πιο άνετα μέσα σε κάποια ρούχα, έχω συμφιλιωθεί με την εξωτερική μου εμφάνιση. Επίσης γίνομαι περισσότερο επιλεκτικός με τους ανθρώπους που συναναστρέφομαι, δηλαδή νιώθω ότι συναναστροφές χωρίς ουσία δεν έχουν και νόημα.

Γιατί αισθανόμαστε δυστυχείς στο μέσο της ζωής μας
Στη μέση ηλικία είναι απολύτως φυσιολογικό να αισθανόμαστε ανικανοποίητοι ακόμα και αν δεν υπάρχει λόγος να νιώθουμε έτσι. Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε ότι κατά κανόνα η απογοήτευση των προηγούμενων χρόνων δεν έχει καμία αιτία, δεν οφείλεται στο ότι η ζωή μας όντως δεν είναι καλή, συμβαίνει και σε ανθρώπους που ζουν μια όμορφη ή και εξαιρετική ζωή: Αυτή η “βουτιά” που κάνει το προσωπικό μας αίσθημα ευτυχίας στο μέσο της ζωής εμφανίζεται ακόμα και ανεξάρτητα από το στρες, τις δυσκολίες, τα πάνω και τα κάτω της ζωής…

Όλοι μας έχουμε κάποιες προσδοκίες σχετικά με το πόσο ευτυχείς θα είμαστε στο μέλλον.  Όσο περνούν τα χρόνια, διαπιστώνουμε ότι οι προσδοκίες μας αυτές διαψεύδονται. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε πετύχει τους στόχους μας, ότι δεν ζούμε καλά, ίσως απλώς είχαμε υπερεκτιμήσει το πόσο ικανοποιημένοι θα ήμασταν. Η διάψευση των προσδοκιών φέρνει ένα αίσθημα απογοήτευσης, για το οποίο ντρεπόμαστε, επειδή ξέρουμε ότι δεν υπάρχει λόγος να αισθανόμαστε έτσι με όλο αυτά που έχουμε κατορθώσει και καταλήγουμε να αισθανόμαστε ακόμα χειρότερα. Το συναίσθημα αυτό κορυφώνεται μεταξύ 40 και 50 ετών.

Τι αλλάζει στην ηλικία των 50+;
Οι μεγαλύτεροι άνθρωποι τείνουν να καταγράφουν μεγαλύτερο ποσοστό θετικών πληροφοριών απ’ ό,τι αρνητικών, γεγονός που οδηγεί στη γέννηση θετικών συναισθημάτων, επίσης μετά την ηλικία των 50 μειώνεται το στρες, αλλά και ότι οι μεγαλύτεροι μπορούν να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους πιο αποτελεσματικά.

Share.

About Author

Leave A Reply