ΓΙΑΤΙ Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ

0

Η πολιτική περί υγειονομικής περίθαλψης είναι πολύπλοκη επειδή η υγειονομική περίθαλψη είναι εξαιρετικά δαπανηρή. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα και ένα από τα ταχύτερα αναπτυσσόμενα τμήματα της παγκόσμιας οικονομίας. Με τη γήρανση του πληθυσμού και την πρόοδο των ιατρικών επιστημών, το μέγεθος και η ανάπτυξη είναι πιθανό να συνεχιστούν.

Είναι περίπλοκο, διότι διαφέρουμε πάρα πολύ σε ότι κοστίζει για να μας εξυπηρετήσει.

Είναι ακόμη πιο περίπλοκο γιατί τώρα είναι δυνατόν να υπολογίσουμε εκ των προτέρων τι κοστίζει για να εξυπηρετήσει τον καθέναν από εμάς.

Είναι σχεδόν αδύνατο να επιλυθούν οι επιπλοκές στο σχεδιασμό μιας δημόσιας πολιτικής για την ασφάλιση υγείας, διότι ως κοινωνία, ως συλλογή πολιτικών κομμάτων και ως συλλογή ατόμων, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε τι θα ήταν δίκαιο. Δηλαδή, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε καν για αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε.

Με λίγα λόγια ότι συμφέρει τον ένα ζημιώνει τον άλλο
Το πρώτο πράγμα που πρέπει μια κοινωνία να συμφωνήσει είναι το ορθολογικό συμφέρον. Το κόστος της υγείας είναι υπερεκτιμιμένο. Και γιατί αυτό συνεχίζει να υπάρχει? Είναι απλό. Πάρτε παράδειγμα άν προσπαθήσουν να μας χρεώσουν πολύ περισσότερο για ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο από ότι γνωρίζουμε ότι αξίζει, δεν θα το αγοράσουμε ή άν ακόμα αυτό είναι η κουλτούρα της αγοράς τότε θα εισάξουμε ένα από το εξωτερικό. Το ίδιο ισχύει και για τα πάντα, από τα χρηματοπιστωτικά προϊόντα, τα ασφάλιστρα μέχρι τα πάντα που αγοράζουμε ή πουλάμε.

– Το επόμενο πράγμα που πρέπει να καταλάβουμε είναι η ασυμμετρία των πληροφοριών και η κατάρρευση της αγοράς.

– Με τέλεια πληροφόρηση, π.χ. τα λεμόνια να τιμολογούνται σαν λεμόνια και τα ψάρια σαν ψάρια, θα μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό με την ασφάλιση υγείας;

– Επειδή δυστηχώς την ιατρική περίθαλψη δεν μπορούμε να την εισάξουμε όπως ένα αυτοκίνητο, λειτουργει σαν μονοπώλειο. Πράγματι, δεν μπορούμε να στραφούμε προς τις ελεύθερες αγορές για “βοήθεια”.

Γιατί υπάρχουν τόσοι άλλοι κανόνες στο νόμο για την προσιτή φροντίδα;

Γιατί η πολιτική περίθαλψης είναι τόσο περίπλοκη;
Επειδή διαφέρουμε πάρα πολύ. Δεν μπορούμε να χρεώσουμε όλοι συμφωνημένα μία τιμή καθότι και οι φαρμακευτικές εταιρίες δεν είναι κρατικές αλλά ιδιωτικές επομένως κερδοφόρες και λογικό είναι. Τα νοσοκομεία, οι κλινικές οι γιατροί και γενικά όλοι οι εμπλεκόμενοι είναι οι πωλητές βασικά των προιόντων τους. Οι περισσότεροι γιατροί ακολουθούν το επάγγελμα γιατί είναι κερδοφόρο, που επίσης είναι λογικό. Ο καθένας στη ζωή κάνει τις επιλογές του. Σε αντίθεση με την περίπτωση του αυτοκινήτικού παραδείγματος που αναφέραμε πιο πάνω όταν δεν κρατάς να αγοράσεις ένα αυτοκίνητο τότε ή δεν έχεις, ή παίρνεις ένα φθηνότερο. Στην περίπτωση όμως που η υγεία σου κινδυνεύει τότε τί κάνεις? Πεθαίνεις ή κάνεις την μισή θεραπεία?

Η ασφάλιση θα είναι πάντοτε πάρα πολύ ακριβή ειδικά για τους ηλικιωμένους, εκτός αν υπάρχουν πολλοί νέοι πολίτες που είναι υπερβολικά υψηλά αμοιβώμενοι για να επιδοτήσουν την αγορά γι ‘αυτούς. Και όταν αυτοί γεράσουν τότε οι επόμενοι. Όπως γίνεται π.χ. στη Γερμανία.

Την ίδια τύχη δυστηχώς έχουν και τα κρατικά νοσοκομεία όπου 1000 άτομα περιμένουν στην ουρα π.χ. για μια αξωνική εξέταση όπου οι περισσότεροι από αυτούς μέχρι να φτάσει μετά από μήνες το ραντεβού τους πεθαίνουν. Δεν θα μπορούσε ένα κρατικό νοσοκομείο να είχε π.χ. 10 αξονικά μηχανήματα για να καλύπτει τις ανάγκες του.

Ναι θα μπορούσε αλλά πως? Βάζοντας προτεραιότητες στις ανάγκες του κράτους. Θα μπορούσε να μην φτιάξει ένα δρόμο φέτος και να τον φτιάξει του χρόνου, χρησιμοποιώντας το κονδύλι για την αναβάθμιση των ιατρικών υπηρεσιών του όπως την αγορά ένος 5 ή και 7 αξονικών τομογράφων και άλλων ιατρικών μηχανημάτων. Τι προβλήματα όμως ανταγωνισμού θα προκαλούσε στις ιδιωτικές κλινικές που παρέχουν τις ίδιες υπηρεσίες που εκεί ο ασθενής πρέπει να πληρώσει σεβαστά ποσά εάν και εφόσον μπορεί.

Όλα όμως είναι θέμα του τί οραμα και τι στρατηγική έχει το κάθε κράτος και πόσο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ νοιάζεται για την υγεία των πολιτών του.

Είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα τελικά? Άς διερωτηθούμε

πηγή: Eric K. ClemonsProfessor of Operations Information and Decisions, The Wharton School

Share.

About Author

Leave A Reply