ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΓΑΠΗΣ

0

Αληθινές ιστορίες αγάπης. Κάθε μια από αυτές περιέχει τόση ανθρωπιά και τόσα συναισθήματα που έχουν την δύναμη να μας συγκινήσουν και να μας εμπνεύσουν

Είδα τον παππού μου κρατά μια φωτογραφία της γιαγιάς στο κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι του, όπου αυτός και η γιαγιά γελάνε μαζί σε κάποιο πάρτι του 1960. Η γιαγιά πέθανε από καρκίνο το 1999 όταν ήμουν 7. Απόψε που ήμουν εκεί, με έπιασε να βλέπω την φωτογραφία. Ήρθε κοντά μου με αγκάλιασε και μου είπε. ‘Θυμήσου, απλά επειδή κάτι δεν διαρκεί για πάντα αυτό δεν σημαίνει πως δεν άξιζε.

Καθόμουν στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου και έβλεπα ένα ζευγάρι να περπατά στην ακροθαλασσιά. Από την γλώσσα του σώματος κατάλαβα ότι γελούσαν και απολάμβαναν ο ένας τον άλλον. Καθώς πλησίασαν πιο κοντά είδα ότι ήταν οι γονείς μου. Πάρα λίγο να χωρίσουν πριν οκτώ χρόνια.

Σήμερα, 50 χρόνια επέτειος του γάμου μας, μου χαμογέλασε και μου είπε, ‘Μακάρι να σε είχα γνωρίσει νωρίτερα.’

Έφτασα στην πόρτα του καταστήματός μου (είμαι ανθοπώλης) στις 7 το πρωί και βρήκα να με περιμένει απ’ έξω ένας στρατιώτης χωρίς την στολή του. Έφευγε για το Αφγανιστάν για ένα χρόνο. Μου είπε: ‘Συνήθως φέρνω για τη γυναίκα μου στο σπίτι ένα μπουκέτο λουλούδια κάθε Παρασκευή και δεν θέλω να την απογοητεύσω όσο θα λείπω.’ Και έκανε παραγγελία για 52 Παρασκευές να παραδίδονται λουλούδια στο γραφείο της γυναίκας του μέχρι να γυρίσει. Του έκανα 50% έκπτωση, γιατί έφτιαξε την ημέρα μου με κάτι τόσο γλυκό.

Σε ένα παγκάκι στο πάρκο έτρωγα ένα σάντουιτς για μεσημεριανό όταν ένα ηλικιωμένο ζευγάρι ήρθε με το αυτοκίνητο κάτω από μια βελανιδιά. Άνοιξαν τα παράθυρα και έβαλαν δυνατά μουσική τζαζ στο ραδιόφωνο. Μετά ο άνδρας βγήκε από το αυτοκίνητο και πήγε από την άλλη μεριά του συνοδηγού. Άνοιξε την πόρτα, η γυναίκα κατέβηκε, αυτός της πήρε το χέρι και την οδήγησε λίγα βήματα πιο πέρα. Χόρεψαν αργά την επόμενη μισή ώρα κάτω από την βελανιδιά.

Το 20χρονο Labrador μου δεν μπορεί να σταθεί καθόλου, δεν βλέπει, δεν ακούει, δεν έχει δύναμη να γαβγίσει. Αλλά δεν σταματά να κουνά την ουρά από μίλια μακριά κάθε φορά που μπαίνω στο δωμάτιο

Πηγαίναμε για το σπίτι με τον παππού μου όταν αυτός έκανε απότομα στροφή επί τόπου και είπε, ‘Ξέχασα να πάρω λουλούδια στην γιαγιά. Θα πάρω μερικά από εδώ στην γωνία στο ανθοπωλείο. Ένα λεπτό θα κάνω.’ ‘Τι το σημαντικό είναι σήμερα και πρέπει να της πας λουλούδια;’ είπα στον παππού μου. ‘Κάθε μέρα είναι σημαντική. Αρέσουν τα λουλούδια στην  γιαγιά σου. Την κάνουν να έχει το πιο υπέροχο χαμόγελο στα πρόσωπο.’

Share.

About Author

Leave A Reply

 Cheap Jerseys Wholesale